തേ വധ്യമാനാ ഭീമേന സിംഹവ്യാഘ്രതരക്ഷവഃ। ഭയാദ്വിസസൃജുര്ഭീമം ശകൃന്മൂത്രം ച സുസ്രുവുഃ
ഭീമന്റെ ആക്രമണത്തില് ഭയപ്പെട്ട സിംഹങ്ങള്, കടുവകള്, പുള്ളിപ്പുലികള് എന്നിവ ഭയത്താല് മൂത്രവും മലവും വിട്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
പ്രവിവേശ തതഃ ക്ഷിപ്രം താനപാസ്യ മഹാബലഃ। വനം പാണ്ഡുസുതഃ ശ്രീമാഞ്ശബ്ദേനാപൂരയന്ദിശഃ
അവരെ അകറ്റിയ ശേഷം, മഹാശക്തനായ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന് ഭീമന് വേഗത്തില് കാടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു, അവന്റെ ശബ്ദം ദിക്കുകള് മുഴുവന് നിറഞ്ഞു.
അഥാപശ്യന്മഹാബാഹുര്ഗനധമാദനസാനുഷു। സുരമ്യം കദലീഷണഅഡം ബഹുയോജനവിസ്തൃതമ്
പിന്നീട്, ഭുജശക്തിയുള്ള ഭീമന് ഗന്ധമാദനപര്വതത്തിന്റെ കിഴക്കേത്തട്ടില് അനേകം യോജനങ്ങള് വ്യാപിച്ച മനോഹരമായ വാഴക്കൊമ്പുകളുടെ തോട്ടം കണ്ടു.
തമഭ്യഗച്ഛദ്വേഗേന ക്ഷോഭയിഷ്യന്മഹാബലഃ। മഹാഗജ ഇവാസ്രാവീ പ്രഭഞ്ജന്വിവിധാന്ദ്രുമാന്
അവിടേക്ക് ഭീമന് വലിയ വേഗത്തില് ചെന്നു, ആ തോട്ടം കുലുക്കാന് ഉദ്ദേശിച്ച്, ഉഗ്രമായ ഒരു കാട്ടാനപോലെ പലതരം മരങ്ങള് തകര്ക്കുന്നതുപോലെ മുന്നേറി.
ഉത്പാട്യ കദലീസ്തമ്ഭാന്ബഹുതാലസമുച്ഛ്രയാന്। ചിക്ഷേപ തരസാ ഭീമഃ സമന്താദ്ബലിനാം വരഃ। വിമര്ദന്സുമഹാതേജാ നൃസിംഹ ഇവ ദര്പിതഃ
ബലവാന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമന് പല താളമരത്തോളം ഉയരമുള്ള വാഴക്കൊമ്പുകള് പിഴുതെടുത്തു, ശക്തിയോടെ ചുറ്റും എറിഞ്ഞു, സിംഹംപോലെ അഭിമാനത്തോടെ അവയെ തകര്ത്തു.
തതഃ സംന്യപതംസ്തത്രസുബഹൂനി മഹാന്തി ച। രുരുവാരണയൂഥാനി മഹിഷാശ്ച ജലാശ്രയാഃ
അവിടുത്തെ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട്, ആ സ്ഥലത്ത് വലിയ കാട്ടാനക്കൂട്ടങ്ങളും, വെള്ളത്തില് കഴിയുന്ന മഹിഷങ്ങളും വീണു.
പ്രവിവേശ തതഃ ക്ഷിപ്രം താനപാസ്യ മഹാബലഃ। വനം പാണ്ഡുസുതഃ ശ്രീമാന്നാദേനാപൂരയന്ദിശഃ
അവരെ അകറ്റിയ ശേഷം, മഹാശക്തനായ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന് ഭീമന് വേഗത്തില് കാടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു, അവന്റെ ഗര്ജ്ജന ശബ്ദം ദിക്കുകള് മുഴുവന് നിറഞ്ഞു.
തേന ശബ്ദേന ചൈവാഥ ഭീമസേനരവേണ ച। വനാന്തരഗതാശ്ചാപി വിത്രേസുര്മൃഹപക്ഷിഃ
ആ ശബ്ദവും ഭീമസേനന്റെ ഗര്ജ്ജനവും കേട്ട് കാട്ടിനുള്ളില് ഒളിച്ചിരുന്ന മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും ഭയപ്പെട്ടു.
തസ്മിനനഥ പ്രവൃത്തേ തു സംക്ഷോഭേ മൃഗപക്ഷിണാമ്। ജലാര്ദ്രപക്ഷാ വിഹഗാഃ സമുത്പേതുഃ സഹസ്രശഃ
അവിടുത്തെ മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും അലയടിച്ചപ്പോള്, വെള്ളത്തില് നനഞ്ഞ ചിറകുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് പക്ഷികള് ആകാശത്തേക്ക് പറന്നു.
താനൌദകാന്പക്ഷിഗണാന്നിരീക്ഷ്യ ഭരതര്ഷഭഃ। താനേവാനുസരന്രമ്യം ദദര്ശ സുമഹത്സരഃ
ആ വെള്ളപ്പക്ഷികളുടെ കൂട്ടം കണ്ടു, ഭാരതവംശത്തിലെ വീരന് അവയെ പിന്തുടര്ന്ന് മനോഹരവും വിശാലവുമായ ഒരു തടാകം കണ്ടു.
കാഞ്ചനൈഃ കദലീഷണ്ഡൈര്മന്ദമാരുതകമ്പിതൈഃ। വീജ്യമാനമിവാക്ഷോഭ്യം തീരാത്തീരവിസര്പിഭിഃ
പൊന്നനയുള്ള വാഴക്കൊമ്പുകള് മൃദുവായ കാറ്റില് ആടിയടിയ, തടാകം തണലോടെ വീശിപ്പോലെയായി, അതിന്റെ തീരത്ത് മരങ്ങള് വെള്ളത്തിലേക്ക് നീണ്ടു.
തത്സരോഽഥാവതീര്യാശു പ്രഭൂതനലിനോത്പലമ്। മഹാഗജ ഇവോദ്ദാമശ്ചിക്രീഡ ബലവദ്ബലീ
അനേകം താമരകളും ഉത്പലങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ തടാകത്തിലേക്ക് ഭീമന് വേഗത്തില് ഇറങ്ങി, വലിയ കാട്ടാനപോലെ ശക്തിയോടെ അവിടെ കളിച്ചു.
വിക്രീഡ്യതസ്മിന്രുചിരമുത്തതാരാമിതദ്യുതിഃ। `ക്ഷോഭയന്സലിലം ഭീമഃ പ്രഭിന്ന ഇവവാരണഃ
അവിടെ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്, ഭീമന് പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനായി വെള്ളം കുലുക്കി, കാട്ടാനം ഓടുന്നപോലെ അതിനെ ഉണർത്തി.
തതോ ജഗാഹേ വേഗേന തദ്വനം ബഹുപാദപമ്। ദധ്മൌ ച ശങ്ഖം സ്വനവത്സര്വപ്രാണേന പാണ്ഡവഃ। [ആസ്ഫോടയച്ച ബലവാന്ഭീമഃ സംനാദയന്ദിശഃ ।।]
പിന്നീട്, ഭീമന് വേഗത്തില് ആ മരങ്ങള് നിറഞ്ഞ കാടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു. പാണ്ഡവന് തന്റെ മുഴുവന് ശ്വാസം ഉപയോഗിച്ച് ശംഖം ഊതി, അതിന്റെ ശബ്ദം ദിക്കുകളില് മുഴുവന് പടര്ന്നു. ഭീമന് ശക്തിയോടെ കൈകള് അടിച്ചു, ദിക്കുകള് മുഴുവന് അതിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി.
തസ്യ ശങ്ഖസ്യ ശബ്ദന ഭീമസേനരവേണ ച। ബാഹുശബ്ദന ചോഗ്രേണ നദന്തീവ ഗിരേര്ഗുഹാഃ
അവന്റെ ശംഖത്തിന്റെ ശബ്ദവും ഭീമസേനന്റെ ഗര്ജ്ജനവും ശക്തമായ കൈയടിയുടെ ശബ്ദവും കൊണ്ട് പര്വതഗുഹകള് മുഴുവന് ഗര്ജിച്ചുപോലെയായി.
തം വജ്രനിഷ്പേഷസമമാസ്ഫോടിതമഹാരവമ്। ശ്രുത്വാ ശൈലഗുഹാസുപ്തൈഃ സിംഹൈര്മുക്തോ മഹാസ്വനഃ
ആ മഹാശബ്ദം, ഇടിമുഴക്കുപോലെയുള്ള ശബ്ദം, പര്വതഗുഹകളില് ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന സിംഹങ്ങളെ ഉണര്ത്തി, അവ വലിയ ഗര്ജനമൊഴിഞ്ഞു.
സിംഹനാദഭയത്രസ്തൈഃ കുഞ്ജരൈരപി ഭാരത। മുക്തോ വിരാവഃ സുമഹാന്പര്വതോ യേന പൂരിതഃ
സിംഹങ്ങളുടെ ഗര്ജനത്തില് ഭയപ്പെട്ട കാട്ടാനങ്ങളും വലിയ ശബ്ദം മുഴക്കി, ആ ശബ്ദം പര്വതം മുഴുവന് നിറഞ്ഞു.
തം തു നാദം തതഃ ശ്രുത്വാ സുപ്തോ വാനരപുങ്ഗവഃ
അപ്പോള് ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന വാനരരാജാവ്...
ദിവംഗമം രുരോധാഥ മാര്ഗം ഭീമസ്യ കാരണാത്। അനേന ഹി പഥാ മാ വൈ ഗച്ഛേദിതി വിചാര്യ സഃ
ഭീമന്റെ കാരണത്താൽ ദൈവികമായ വഴി അവൻ തടഞ്ഞു. 'ഈ വഴിയിലൂടെ ഭീമൻ പോകരുത്' എന്ന ചിന്തയോടെ അങ്ങനെയായിരുന്നു അവൻ.
ആസ്ത ഏകായനേ മാര്ഗേ കദലീഷണ്ഡമണ്ഡിതേ। ഭ്രാതുര്ഭീമസ്യ രക്ഷാര്ഥം തം മാര്ഗമവരുധ്യ വൈ
കദളിക്കൊമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ ഏകാന്തമായ വഴിയിൽ, ഭീമന്റെ സഹോദരനെ രക്ഷിക്കാൻ ആ വഴി തടഞ്ഞു കൊണ്ടു അവൻ ഇരുന്നു.
മാഽത്ര പ്രാപ്സ്യതി ശാപം വാ ധര്ഷണാം വേതി പാണ്ഡവഃ। കദലീഷണ്ഡമധ്യസ്ഥോ ഹ്യേവം സംചിന്ത്യ വാനരഃ
കദളിവനത്തിനുള്ളിൽ നിന്നു പാണ്ഡവൻ ചിന്തിച്ചു: 'ഇവിടെ എനിക്ക് ശാപം ലഭിക്കുകയോ അപമാനം സംഭവിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.'
പ്രാജൃമ്ഭത മഹാകായോ ഹനൂമാന്നാമ വാനരഃ। കദലീഷണ്ഡമധ്യസ്ഥോ നിദ്രാവശഗതസ്തദാ
അപ്പോൾ കദളിവനത്തിന്റെ നടുവിൽ, മഹത്തായ ശരീരമുള്ള ഹനുമാൻ ഉറക്കത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി വലിച്ചുപിടിച്ച് ഉമ്മറിച്ചു.
തേന ശബ്ദേന മഹതാ വ്യബുധ്യത മഹാകപിഃ'। ജൃമ്ഭമാണഃ സുവിപുലം ശക്രധ്വജമിവോച്ഛ്രിതമ്। ആസ്ഫോടയച്ചലാങ്ഗൂലമിന്ദ്രാശനിസമസ്വനമ്
ആ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് മഹാകപി ഉണർന്നു. തന്റെ വിശാലമായ ശരീരം ഇന്ദ്രന്റെ കൊടിപോലെ ഉയർത്തി, ആലയിക്കുന്ന വാലിൽ ഇടിച്ചു, അതിന്റെ ശബ്ദം ഇന്ദ്രന്റെ ഇടിമുഴക്കുപോലെ മുഴങ്ങി.
തസ്യ ലാങ്ഗൂലനിനദം പര്വതഃ സുഗുഹാമുഖൈഃ। ഉദ്ഗാരമിവ ഗൌര്നര്ദന്നുത്സസര്ജ സമന്തതഃ
അവന്റെ വാലിന്റെ ആ മുഴക്കത്തിൽ, രഹസ്യഗുഹകളുള്ള ആ പർവ്വതം ചുറ്റും പശു കൂവുന്നതുപോലെ മുഴങ്ങി.
ലാങ്ഗൂലാസ്ഫോടശബ്ദാച്ച ചലിതഃ സ മഹാഗിരിഃ। വിഘൂര്ണമാനശിഖരഃ സമന്താത്പര്യശീര്യത
വാലിന്റെ ആ ശബ്ദം കൊണ്ട് ആ മഹാഗിരി വിറച്ച്, അതിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ ചുറ്റും കുലുങ്ങി തകർന്നു.
സ ലാങ്ഗൂലരവസ്തസ്യ മത്തവാരണനിസ്വനമ്। അന്തര്ധായവിചിത്രേഷു ചചാര ഗിരിസാനുഷു
വാലിന്റെ ആ മുഴക്കം, മദംപിടിച്ച ആനയുടെ കൂവലുപോലെ, അത്ഭുതകരമായ പർവ്വതശിഖരങ്ങളിൽ അപ്രത്യക്ഷമായി.
സ ഭീമസേനസ്തച്ഛ്രുത്വാ സംപ്രഹൃഷ്ടതനൂരുഹഃ। ശബ്ദപ്രഭവമന്വിച്ഛംശ്ചചാര കദലീവനമ്
അത് കേട്ട ഭീമസേനന്റെ രോമങ്ങൾ ആനന്ദത്തിൽ നിവർന്നു. ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉറവിടം അന്വേഷിച്ച്, അവൻ കദളിവനത്തിൽ നടന്നു.
കദലീവനമധ്യസ്ഥമഥ പീനേ ശിലാതലേ। ദദര്ശ സുമഹാബാഹുര്വാനരാധിപതിം തദാ
പിന്നീട്, കദളിവനത്തിന്റെ നടുവിൽ, വിശാലമായ ഒരു പാറമേൽ, ഭീമൻ ശക്തമായ കൈകളോടെ വാനരാധിപനെ കണ്ടു.
വിദ്യുത്സംപാതദുഷ്പ്രേക്ഷം വിദ്യുത്സംപാതപിങ്ഗലമ്। വിദ്യുത്സംപാതനിനദം വിദ്യുത്സംപാതചഞ്ചലമ്
അവൻ കണ്ടത്, നോക്കാൻ പോലും പ്രയാസമുള്ള, മിന്നൽപോലെ മഞ്ഞളും, ഇടിമുഴക്കുപോലെ മുഴങ്ങിയും, മിന്നലുപോലെ ചഞ്ചലവുമായ ഒരാളെ.
ബാഹുസ്വസ്തികവിന്യസ്തപീനവൃത്തശിരോധരമ്। സ്കന്ധഭൂയിഷ്ഠകായത്വാത്തനുമധ്യകടീതടമ്
അവന്റെ കയ്യുകൾ സ്വസ്തികപോലെ ക്രോസായി, കട്ടിയുള്ള വട്ടമായ കഴുത്തും, വലിയ തോളുകളും, അരയിൽ സുന്ദരമായ സാവധാനം ഉള്ള ശരീരവും അവനുണ്ടായിരുന്നു.