കൈലാസഃ പര്വതോ രാജന്പഡ്യോജനശതോച്ഛ്രിതഃ। യത്രദേവാഃ സമായാന്തി വിശാലാ യത്ര ഭാരത
കൈലാസം എന്ന പർവതം, രാജാവേ, നൂറ് യോജന ഉയരത്തിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; അവിടെയാണ് ദേവന്മാർ ഒത്തുചേരുന്നത്, ഭാരതാ, അതൊരു വിശാലമായ സ്ഥലമാണ്.
അസങ്ഖ്യേയാസ്തു കൌന്തേയ യക്ഷരാക്ഷസകിന്നരാഃ। നാഗാഃ സുപര്ണാ ഗന്ധര്വാഃ കുബേരസദനം പ്രതി
അനവധി യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കിന്നരന്മാരും, നാഗന്മാരും സുപ്പർണ്ണന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും, കുന്തിയുടെ മകനേ, കുബേരന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.
താന്വിഗാഹസ്വ പാര്ഥാദ്യ തപസാ ച ദമേന ച। രക്ഷ്യമാണോ മയാ രാജന്ഭീമസേനബലേന ച
ഇന്നുതന്നെ, പാർഥാ, നീ തപസ്സും ആത്മനിയന്ത്രണവും കൊണ്ട് അവരെ അതിജയിക്കണം; രാജാവേ, ഞാൻയും ഭീമസേനന്റെ ശക്തിയും നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.
സ്വസ്തി തേ വരുണോ രാജാ യമശ്ച സമിതിംജയഃ। ഗങ്ഗാ ച യമുനാ ചൈവ പര്വതാശ്ച ദിശന്തു തേ
വരുണൻ രാജാവും, വിജയിയായ യമനും, ഗംഗയും യമുനയും പർവതങ്ങളും നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
മരുതശ്ച സഹാശ്വിഭ്യാം സരിതശ്ച സരാംസി ച। സ്വസ്തി ദേവാസുരേഭ്യശ്ച വസുഭ്യശ് മഹാദ്യുതേ
മാരുതന്മാരും അശ്വിനീദേവന്മാരും നദികളും തടാകങ്ങളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വസുക്കളും, മഹാതേജസ്വിനേ, നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസ്യ ജാമ്ബൂനദപര്വതാദ്വൈ ശൃണോമി ഘോഷം തവ ദേവി ഗങ്ഗേ। ഗോപായയേമം സുഭഗേ ഗിരിഭ്യഃ സര്വാജമീഢാപചിതം നരേന്ദ്രമ്
ഇന്ദ്രന്റെ പൊന്നുപർവതത്തിൽ നിന്ന്, ദേവീ ഗംഗേ, ഞാൻ നിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു; ഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഈ രാജാവിനെ പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള എല്ലാ അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കണമേ.
ദദസ്വ ശര്മ പ്രവിവിക്ഷതോഽസ്യ ശൈലാനിമാഞ്ഛൈലസുതേ നൃപസ്യ। `ശിവപ്രദാ സര്വസരിത്പ്രധാനേ സ ഭ്രാതൃകസ്യേഹ യുധിഷ്ഠിരസ്യ
ഈ രാജാവിന് ഈ പർവതങ്ങൾ കടക്കുമ്പോൾ സുരക്ഷ നൽകണമേ, പർവതപുത്രിയേ; നീ എല്ലാ നദികളിലും ശ്രേഷ്ഠയും ശുഭം നൽകുന്നവളുമാണ്; യുദ്ധിഷ്ഠിരനും സഹോദരന്മാരും ഇവിടെ നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
അപൂര്വോഽയം സംഭ്രമോ ലോമശസ്യ കൃഷ്ണാം ച സര്വേ രക്ഷത മാ പ്രമാദഃ। ദേശോ ഹ്യയം ദുര്ഗതമോ മതോഽസ്യ തസ്മാത്പരം ശൌചമിഹാചരധ്വമ്
ഇത് ലോമശനു ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത വലിയ ആശങ്കയാണ്; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൃഷ്ണയെ സൂക്ഷിക്കുക, അശ്രദ്ധ കാണിക്കരുത്. ഈ സ്ഥലം അത്യന്തം അപകടകരമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു, അതിനാൽ ഇവിടെ ശുദ്ധത പാലിക്കണം.
തതോഽബ്രവീദ്ഭീമമുദാരവീര്യം കൃഷ്ണാം യത്തഃ പാലയ ഭീമസേന। ശൂന്യേഽര്ജുനേഽസന്നിഹിതേ ച താത ത്വാമേവ കൃഷ്ണാ ഭജതേ ഭയേഷു
അതിനുശേഷം മഹാശക്തിയുള്ള ഭീമൻ പറഞ്ഞു: ഭീമസേനാ, ജാഗ്രതയോടെ കൃഷ്ണയെ സംരക്ഷിക്കണം. അർജുനൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, പ്രിയനേ, ഭയക്കാലങ്ങളിൽ കൃഷ്ണയെ നിനക്കാണ് ആശ്രയിക്കേണ്ടത്.
തതോ മഹാത്മാം സ യമൌ സമേത്യ മൂര്ധന്യുപാഘ്രായ വിമൃജ്യഗാത്രേ। ഉവാച തൌ ബാഷ്പകലം സ രാജാ മാ ബൈഷ്ടമാഗച്ഛതമപ്രമത്തൌ
അതിനുശേഷം മഹാത്മാവായ രാജാവ് യമപുത്രന്മാരെ സമീപിച്ച് അവരുടെ തല തൊട്ടി ശരീരം തഴുകി, കണ്ണീരോടെ അവരോട് പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ട, മുന്നോട്ട് വാ, ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കൂ.
അന്തര്ഹിതാനി ഭൂതാനി രക്ഷാംസി ബലവന്തി ച। അഗ്നിനാ തപസാ ചൈവ ശക്യം ഗന്തും വൃകോദര
അദൃശ്യമായ ജീവികളും ശക്തിയുള്ള ദാനവരും അഗ്നിയുടെയും തപസ്സിന്റെയും ശക്തിയാൽ ജയിക്കാനാകും, വൃകോദരാ.
സന്നിവര്തയ കൌന്തേയ ക്ഷുത്പിപാസേ ബലാശ്രയാത്। തതോ ബലം ച ദാക്ഷ്യം ച സംശ്രയസ്വ വൃകോദര
കൗന്തേയാ, ശരീരശക്തിയിൽ നിന്നു ഉയരുന്ന വിശപ്പും ദാഹവും നീ നിയന്ത്രിക്കണം. അതിനുശേഷം, വൃകോദരാ, നീ സ്വന്തമായ ശക്തിയിലും കഴിവിലും ആശ്രയിക്കണം.
ഋഷേസ്ത്വയാ ശ്രുതം വാക്യം കൈലാസം പര്വതം പ്രതി। ബുദ്ധ്യാ പ്രപശ്യ കൌന്തേയ കഥം കൃഷ്ണാ ഗമിഷ്യതി
കൈലാസപർവതത്തെക്കുറിച്ച് ഋഷിയുടെ വാക്കുകൾ നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കൗന്തേയാ, കൃഷ്ണാ എങ്ങനെ യാത്രചെയ്യും എന്ന് നീ മനസ്സോടെ ആലോചിക്കണം.
അഥവാ സഹദേവേന ധൌമ്യേന ച സമം വിഭോ। സൂതൈഃ പൌരോഗവൈശ്ചൈവ സര്വൈശ്ച പരിചാരകൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, സഹദേവനും ധൗമ്യനും കൂടെ, രഥിച്ചന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും മറ്റു സേവകരുമൊക്കെയും ചേർന്ന് നീ യാത്ര തുടരാം.
രഥൈരശ്വൈശ്ച യേ ചാന്യേ വിപ്രാഃ ക്ലേശാസഹാഃ പഥി। സര്വൈസ്ത്വം സഹിതോ ഭീമ നിവര്തസ്വായതേക്ഷണ
രഥങ്ങളും കുതിരകളും വഴിയിൽ കഷ്ടം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന മറ്റു ബ്രാഹ്മണന്മാരും കൂടെ, ഭീമാ, നീ എല്ലാവരോടും ചേർന്ന് തിരിച്ചു പോകണം.
ത്രയോ വയം ഗമിഷ്യാമോ ലധ്വാഹാരാ യതവ്രതാഃ। അഹം ച നകുലശ്ചൈവ ലോമശശ്ച മഹാതപാഃ
ഞാനും നകുലനും മഹാതപസ്വിയായ ലോമശനും, ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നത്ര മാത്രം കഴിച്ച് വ്രതം പാലിച്ച്, ഞങ്ങൾ മൂവരും മുന്നോട്ട് പോകും.
മമാഗമനമാകാങ്ക്ഷന്ഗ്ഗാദ്വാരേ സമാഹിതഃ। വസേഹ ദ്രൌപദീം രക്ഷന്യാവദാഗമനം മമ
നിന്റെ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, ഞാൻ തിരിച്ചു വരുവോളം, നീ ദ്വാരത്തിൽ കാത്ത് ദ്രൗപദിയെ സംരക്ഷിച്ച് ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം.
രാജപുത്രീ ശ്രമേണാര്താ ദുഃഖാര്താ ചൈവ ഭാരത। വ്രജത്യേവ ഹി കല്യാണീ ശ്വേതവാഹദിദൃക്ഷയാ
രാജകുമാരിയായ ഈ ഭദ്രയും, ക്ഷീണവും ദുഃഖവും അനുഭവിച്ചിട്ടും, ശ്വേതവാഹനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോവുകയാണ്, ഭാരതാ.
തവചാപ്യരതിസ്തീവ്രാ വര്തതേ തമപശ്യതഃ। ഗുഡാകേശം മഹാത്മാനം സംഗ്രാമേഷ്വപലായിനമ്। കിം പുനഃ സഹദേവം ച മാം ച കൃഷ്ണാം ച ഭാരത
നീ ഗുഡാകേശനെ, മഹാത്മാവും യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും പിൻവാങ്ങാത്തവനുമായ അവനെ കാണാതിരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് നിന്റെ ആഗ്രഹം ശക്തമാണ്. അപ്പോൾ സഹദേവനും ഞാനും കൃഷ്ണയും ഇല്ലാതിരിക്കാൻ എത്ര വേദനയാകും, ഭാരതാ?
ദ്വിജാഃ കാമം നിവര്തന്താം സര്വേ ച പരിചാരകാഃ। സൂതാഃ പൌരോഗവാശ്ചൈവ യം ച മന്യേത നോ ഭവാന്
ബ്രാഹ്മണന്മാരും മറ്റു സേവകരും, രഥിച്ചന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും, നീ ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്നവരും, ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ തിരിച്ചു പോകട്ടെ, ഭവാനേ.
ന ഹ്യഹം ഹാതുമിച്ഛാമി ഭവന്തമിഹ കര്ഹിചിത്। ശൈലേഽസ്മിന്രാക്ഷസാകീര്ണേ ദുര്ഗേഷു വിപമേഷു ച
ഈ ദുഷ്കരമായ, ദാനവന്മാർ നിറഞ്ഞ ഈ പർവതത്തിൽ നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ഇയം ചാപി മഹാഭാഗാ രാജപുത്രീ പതിവ്രതാ। ത്വാമൃതേ പുരുഷവ്യാഘ്ര നോത്സഹേദ്വിനിവര്തിതുമ്
പതിവ്രതയായ ഈ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ രാജകുമാരി, പുരുഷസിംഹാ, നിന്നെ കൂടാതെ തിരിച്ചു പോകാൻ ഒരിക്കലും മനസ്സില്ല.
തഥൈവസഹദേവോഽയം സതതം ത്വാമനുവ്രതഃ। ന ജാതു വിനിവര്തേത മതജ്ഞോ ഹ്യഹമസ്യ വൈ
ഇപ്പോഴുള്ള സഹദേവനും എന്നും നിന്നോട് ഭക്തിയോടെ കൂടെയുണ്ട്. അവൻ ഒരിക്കലും തിരിച്ചു പോകില്ലെന്ന് ഞാൻ അവന്റെ മനസ്സ് അറിയുന്നു.
അപിചാത്ര മഹാരാജ സവ്യസാചിദിദൃക്ഷയാ। സര്വേ ലാലസഭൂതാഃ സ്മ തസ്മാദ്യാസ്യാമഹേ സഹ
മഹാരാജാവേ, സവ്യസാചിയെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ നമ്മൾ എല്ലാവരും അത്യന്തം ആകാംക്ഷയോടെ ഉണ്ട്. അതിനാൽ നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് പോകുന്നു.
യദ്യശക്യോ രഥൈര്ഗന്തും ശൈലോഽയം ബഹുകന്ദരഃ। പദ്ഭിരേവ ഗമിഷ്യാമോ മാ രാജന്വിമനാ ഭവ
ഈ പർവതം അനേകം ഗുഹകളോടെ രഥത്തിൽ കടക്കാൻ കഴിയാത്തവണ്ണം ആണെങ്കിൽ പോലും, ഞങ്ങൾ കാൽനടയായി പോകും. രാജാവേ, മനസ്സിൽ വിഷമിക്കേണ്ട.
അഹം വഹിഷ്യേ പാഞ്ചാലീം യത്രയത്ര ന ശക്ഷ്യതി। ഇതി മേ വര്തതേ ബുദ്ധിര്മാ രാജന്വിമനാ ഭവ
പാഞ്ചാലി എവിടെയെങ്കിലും മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ, ഞാൻ അവളെ ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോകും. ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനമെന്ന് രാജാവേ, നീ വിഷമിക്കേണ്ട.
സുകുമാരൌ തഥാ വീരൌ മാദ്രീനന്ദികരാവുഭൌ। ദുര്ഗേ സംതാരയിഷ്യാമി യത്രാശക്തൌ ഭവിഷ്യതഃ
മാദ്രിയുടെ ഇരുവരും സുന്ദരരും ധൈര്യശാലികളുമാണ്. അവർക്ക് ദുഷ്കരമായിടങ്ങളിൽ മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയാതെ വന്നാൽ, ഞാൻ അവരെ സഹായിച്ച് കടത്തും.
ഏവം തേ ഭാഷമാണസ്യ ബലം ഭീമാഭിവര്ധതാമ്। യത്ത്വമുത്സഹസേ വോഢും പാഞ്ചാലീം വിപുലേഽധ്വനി
നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ഭീമന്റെ ശക്തി കൂടുതൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. ഈ ദീർഘയാത്രയിൽ പാഞ്ചാലിയെ ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോകാൻ നീ ഉറച്ച മനസ്സാണ് കാണിക്കുന്നത്.
യമജൌ ചാപി ഭദ്രം തേ നൈതദന്യത്ര വിദ്യതേ। ബലം തവ യശശ്ചൈവധര്മഃ കീര്തിശ്ച വര്ധതാമ്
യമന്റെ ഇരട്ടമക്കളായവൻമാർ നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ; നിന്റെ ശക്തിയും കീർത്തിയും ധർമ്മവും മഹത്വവും മറ്റൊരിടത്തും കാണാനാവില്ല — അവ എല്ലാം എന്നും വർദ്ധിക്കട്ടെ.
യത്ത്വമുത്സഹസേ നേതും ഭ്രാതരൌ സഹ കൃഷ്ണയാ। മാ തേ ഗ്ലാനിര്മഹാബാഹോ മാ ച തേഽസ്തു പരാഭവഃ
നീ കൃഷ്ണയോടും സഹോദരന്മാരോടും കൂടെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിൽക്കുമ്പോൾ, മഹാബാഹുവായവനേ, നിന്നിൽ ക്ഷീണം വരരുത്, പരാജയം നിന്നെ ഒരിക്കലും തൊടരുത്.