ഉശീരബീജം മൈനാകം ഗിരിം ശ്വേതം ച ഭാരത। സമതീതോഽസി കൌന്തേയ കാലശൈലം ച പാര്ഥിവ
ഉശീരപർവ്വതവും മൈനാകവും വെള്ളപർവ്വതവും നീ കടന്നുകഴിഞ്ഞു, ഭാരതപുത്രാ, കാലശൈലവും നീ കടന്നു, രാജാവേ.
ഏഷാ ഗങ്ഗാ സപ്തവിധാ രാജതേ ഭരതര്ഷഭ। സ്ഥാനം വിരജസം പുണ്യം യത്രാഗ്നിര്നിത്യമിധ്യതേ
ഇവിടെ ഏഴായി വിഭജിച്ച ഗംഗ നദി തിളങ്ങുന്നു, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ; ഇവിടെ അഗ്നി എപ്പോഴും തെളിയുന്ന വിശുദ്ധവും പുണ്യവുമായ സ്ഥലം.
ഏതദ്വൈ മാനുഷേണാദ്യ ന ശക്യം ദ്രഷ്ടുമദ്ഭുതമ്। സമാധിം കുരുതാവ്യഗ്രാസ്തീര്ഥാന്യേതാനി ദ്രക്ഷ്യഥ
ഇന്നത്തെ മനുഷ്യർക്കു ഈ അത്ഭുതം കാണാൻ കഴിയില്ല; മനസ്സു ചിതറാതെ ധ്യാനത്തിൽ ഇരിക്കുക, അപ്പോൾ ഈ തീർത്ഥങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് കാണാം.
ഏതദ്ദ്രക്ഷ്യസി ദേവാനാമാക്രീഡം ച രണാങ്കിതമ്। അതിക്രാന്തോസി കൌന്തേയ കാലശൈലം ച പര്വതമ്
നീ ദേവന്മാരുടെ കളിസ്ഥലവും യുദ്ധചിഹ്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ സ്ഥലവും കാണും; കുന്തിയുടെ മകനേ, നീ കാളശൈലപർവതം കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
ശ്വേതം ഗിരിം പ്രവേക്ഷ്യാമോ മന്ദരം ചൈവ പര്വതമ്। യത്ര മാണിവരോ യക്ഷഃ കുബേരശ്ചൈവ യക്ഷരാട്
നാം ശ്വേതപർവതവും മന്ദരപർവതവും കടന്നുചെന്നു പ്രവേശിക്കും; അവിടെയാണ് മഹത്വമുള്ള യക്ഷൻ മണിഭദ്രനും യക്ഷാധിപതി കുബേരനും വസിക്കുന്നത്.
അഷ്ടാശീതിസഹസ്രാണി ഗന്ധര്വാഃ ശീഘ്രഗാമിനഃ। തഥാ കിംപുരുഷാ രാജന്യക്ഷാശ്ചൈവ ചതുര്ഗുണാഃ
അവിടെ എൺപത്തിയെട്ടായിരം വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഗന്ധർവന്മാരും, രാജകീയ കിംപുരുഷന്മാരും, അതിനേക്കാൾ നാലുമടങ്ങ് യക്ഷന്മാരുമുണ്ട്.
അനേകരൂപസംസ്ഥാനാ നാനാപ്രഹരണാശ്ച തേ। യക്ഷേന്ദ്രം മനുജശ്രേഷ്ഠ മാണിഭദ്രമുപാസതേ
വിവിധ രൂപങ്ങളിലുമുള്ളവരും പലവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരുമായ ഇവർ, മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ, യക്ഷരാജാവ് മണിഭദ്രനെ ആരാധിക്കുന്നു.
തേഷാമൃദ്ധിരതീവാത്ര ഗതൌ വായുസമാശ്ച തേ। യക്ഷേന്ദ്രം മനുജശ്രേഷ്ഠ മാണിഭദ്രമുപാസതേ
ഇവരുടെ ഐശ്വര്യം ഇവിടെ അത്യന്തം വലുതാണ്; ഇവർ കാറ്റുപോലെയുള്ള വേഗതയുള്ളവരാണ്; മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠനേ, ഇവർ യക്ഷരാജാവ് മണിഭദ്രനെ ആരാധിക്കുന്നു.
തൈസ്താത ബലിഭിര്ഗുപ്താ യാതുധാനൈശ്ച രക്ഷിതാഃ। ദുര്ഗമാഃ പര്വതാഃ പാര്ഥ സമാധിം പരമം കുരു
ശക്തരായ ജീവികളും യാതുധാനന്മാരും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഈ പർവതങ്ങൾ കടക്കാൻ അത്യന്തം കഠിനമാണ്, പാർഥാ; നീ പരമമായ ഏകാഗ്രത കൈവരിക്കണം.
കുബേരസചിവാശ്ചാന്യേ രൌദ്രാ മൈത്രാശ്ച രാക്ഷസാഃ। തൈഃ സമേഷ്യാമ കൌന്തേയ യത്തോ വിക്രമണേ ഭവ
കുബേരന്റെ മറ്റു മന്ത്രിമാരും, ഭയാനകരും സൗഹൃദവുമുള്ള രാക്ഷസന്മാരും അവിടെ ഉണ്ട്; അവരെ നാം കാണും, കുന്തിയുടെ മകനേ, നീ ജാഗ്രതയോടെ മുന്നോട്ട് പോവണം.
കൈലാസഃ പര്വതോ രാജന്പഡ്യോജനശതോച്ഛ്രിതഃ। യത്രദേവാഃ സമായാന്തി വിശാലാ യത്ര ഭാരത
കൈലാസം എന്ന പർവതം, രാജാവേ, നൂറ് യോജന ഉയരത്തിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു; അവിടെയാണ് ദേവന്മാർ ഒത്തുചേരുന്നത്, ഭാരതാ, അതൊരു വിശാലമായ സ്ഥലമാണ്.
അസങ്ഖ്യേയാസ്തു കൌന്തേയ യക്ഷരാക്ഷസകിന്നരാഃ। നാഗാഃ സുപര്ണാ ഗന്ധര്വാഃ കുബേരസദനം പ്രതി
അനവധി യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കിന്നരന്മാരും, നാഗന്മാരും സുപ്പർണ്ണന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും, കുന്തിയുടെ മകനേ, കുബേരന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു.
താന്വിഗാഹസ്വ പാര്ഥാദ്യ തപസാ ച ദമേന ച। രക്ഷ്യമാണോ മയാ രാജന്ഭീമസേനബലേന ച
ഇന്നുതന്നെ, പാർഥാ, നീ തപസ്സും ആത്മനിയന്ത്രണവും കൊണ്ട് അവരെ അതിജയിക്കണം; രാജാവേ, ഞാൻയും ഭീമസേനന്റെ ശക്തിയും നിന്നെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.
സ്വസ്തി തേ വരുണോ രാജാ യമശ്ച സമിതിംജയഃ। ഗങ്ഗാ ച യമുനാ ചൈവ പര്വതാശ്ച ദിശന്തു തേ
വരുണൻ രാജാവും, വിജയിയായ യമനും, ഗംഗയും യമുനയും പർവതങ്ങളും നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
മരുതശ്ച സഹാശ്വിഭ്യാം സരിതശ്ച സരാംസി ച। സ്വസ്തി ദേവാസുരേഭ്യശ്ച വസുഭ്യശ് മഹാദ്യുതേ
മാരുതന്മാരും അശ്വിനീദേവന്മാരും നദികളും തടാകങ്ങളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും വസുക്കളും, മഹാതേജസ്വിനേ, നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസ്യ ജാമ്ബൂനദപര്വതാദ്വൈ ശൃണോമി ഘോഷം തവ ദേവി ഗങ്ഗേ। ഗോപായയേമം സുഭഗേ ഗിരിഭ്യഃ സര്വാജമീഢാപചിതം നരേന്ദ്രമ്
ഇന്ദ്രന്റെ പൊന്നുപർവതത്തിൽ നിന്ന്, ദേവീ ഗംഗേ, ഞാൻ നിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു; ഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഈ രാജാവിനെ പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള എല്ലാ അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കണമേ.
ദദസ്വ ശര്മ പ്രവിവിക്ഷതോഽസ്യ ശൈലാനിമാഞ്ഛൈലസുതേ നൃപസ്യ। `ശിവപ്രദാ സര്വസരിത്പ്രധാനേ സ ഭ്രാതൃകസ്യേഹ യുധിഷ്ഠിരസ്യ
ഈ രാജാവിന് ഈ പർവതങ്ങൾ കടക്കുമ്പോൾ സുരക്ഷ നൽകണമേ, പർവതപുത്രിയേ; നീ എല്ലാ നദികളിലും ശ്രേഷ്ഠയും ശുഭം നൽകുന്നവളുമാണ്; യുദ്ധിഷ്ഠിരനും സഹോദരന്മാരും ഇവിടെ നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
അപൂര്വോഽയം സംഭ്രമോ ലോമശസ്യ കൃഷ്ണാം ച സര്വേ രക്ഷത മാ പ്രമാദഃ। ദേശോ ഹ്യയം ദുര്ഗതമോ മതോഽസ്യ തസ്മാത്പരം ശൌചമിഹാചരധ്വമ്
ഇത് ലോമശനു ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത വലിയ ആശങ്കയാണ്; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൃഷ്ണയെ സൂക്ഷിക്കുക, അശ്രദ്ധ കാണിക്കരുത്. ഈ സ്ഥലം അത്യന്തം അപകടകരമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു, അതിനാൽ ഇവിടെ ശുദ്ധത പാലിക്കണം.
തതോഽബ്രവീദ്ഭീമമുദാരവീര്യം കൃഷ്ണാം യത്തഃ പാലയ ഭീമസേന। ശൂന്യേഽര്ജുനേഽസന്നിഹിതേ ച താത ത്വാമേവ കൃഷ്ണാ ഭജതേ ഭയേഷു
അതിനുശേഷം മഹാശക്തിയുള്ള ഭീമൻ പറഞ്ഞു: ഭീമസേനാ, ജാഗ്രതയോടെ കൃഷ്ണയെ സംരക്ഷിക്കണം. അർജുനൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ, പ്രിയനേ, ഭയക്കാലങ്ങളിൽ കൃഷ്ണയെ നിനക്കാണ് ആശ്രയിക്കേണ്ടത്.
തതോ മഹാത്മാം സ യമൌ സമേത്യ മൂര്ധന്യുപാഘ്രായ വിമൃജ്യഗാത്രേ। ഉവാച തൌ ബാഷ്പകലം സ രാജാ മാ ബൈഷ്ടമാഗച്ഛതമപ്രമത്തൌ
അതിനുശേഷം മഹാത്മാവായ രാജാവ് യമപുത്രന്മാരെ സമീപിച്ച് അവരുടെ തല തൊട്ടി ശരീരം തഴുകി, കണ്ണീരോടെ അവരോട് പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ട, മുന്നോട്ട് വാ, ജാഗ്രതയോടെ ഇരിക്കൂ.
അന്തര്ഹിതാനി ഭൂതാനി രക്ഷാംസി ബലവന്തി ച। അഗ്നിനാ തപസാ ചൈവ ശക്യം ഗന്തും വൃകോദര
അദൃശ്യമായ ജീവികളും ശക്തിയുള്ള ദാനവരും അഗ്നിയുടെയും തപസ്സിന്റെയും ശക്തിയാൽ ജയിക്കാനാകും, വൃകോദരാ.
സന്നിവര്തയ കൌന്തേയ ക്ഷുത്പിപാസേ ബലാശ്രയാത്। തതോ ബലം ച ദാക്ഷ്യം ച സംശ്രയസ്വ വൃകോദര
കൗന്തേയാ, ശരീരശക്തിയിൽ നിന്നു ഉയരുന്ന വിശപ്പും ദാഹവും നീ നിയന്ത്രിക്കണം. അതിനുശേഷം, വൃകോദരാ, നീ സ്വന്തമായ ശക്തിയിലും കഴിവിലും ആശ്രയിക്കണം.
ഋഷേസ്ത്വയാ ശ്രുതം വാക്യം കൈലാസം പര്വതം പ്രതി। ബുദ്ധ്യാ പ്രപശ്യ കൌന്തേയ കഥം കൃഷ്ണാ ഗമിഷ്യതി
കൈലാസപർവതത്തെക്കുറിച്ച് ഋഷിയുടെ വാക്കുകൾ നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കൗന്തേയാ, കൃഷ്ണാ എങ്ങനെ യാത്രചെയ്യും എന്ന് നീ മനസ്സോടെ ആലോചിക്കണം.
അഥവാ സഹദേവേന ധൌമ്യേന ച സമം വിഭോ। സൂതൈഃ പൌരോഗവൈശ്ചൈവ സര്വൈശ്ച പരിചാരകൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, സഹദേവനും ധൗമ്യനും കൂടെ, രഥിച്ചന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും മറ്റു സേവകരുമൊക്കെയും ചേർന്ന് നീ യാത്ര തുടരാം.
രഥൈരശ്വൈശ്ച യേ ചാന്യേ വിപ്രാഃ ക്ലേശാസഹാഃ പഥി। സര്വൈസ്ത്വം സഹിതോ ഭീമ നിവര്തസ്വായതേക്ഷണ
രഥങ്ങളും കുതിരകളും വഴിയിൽ കഷ്ടം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്ന മറ്റു ബ്രാഹ്മണന്മാരും കൂടെ, ഭീമാ, നീ എല്ലാവരോടും ചേർന്ന് തിരിച്ചു പോകണം.
ത്രയോ വയം ഗമിഷ്യാമോ ലധ്വാഹാരാ യതവ്രതാഃ। അഹം ച നകുലശ്ചൈവ ലോമശശ്ച മഹാതപാഃ
ഞാനും നകുലനും മഹാതപസ്വിയായ ലോമശനും, ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നത്ര മാത്രം കഴിച്ച് വ്രതം പാലിച്ച്, ഞങ്ങൾ മൂവരും മുന്നോട്ട് പോകും.
മമാഗമനമാകാങ്ക്ഷന്ഗ്ഗാദ്വാരേ സമാഹിതഃ। വസേഹ ദ്രൌപദീം രക്ഷന്യാവദാഗമനം മമ
നിന്റെ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, ഞാൻ തിരിച്ചു വരുവോളം, നീ ദ്വാരത്തിൽ കാത്ത് ദ്രൗപദിയെ സംരക്ഷിച്ച് ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം.
രാജപുത്രീ ശ്രമേണാര്താ ദുഃഖാര്താ ചൈവ ഭാരത। വ്രജത്യേവ ഹി കല്യാണീ ശ്വേതവാഹദിദൃക്ഷയാ
രാജകുമാരിയായ ഈ ഭദ്രയും, ക്ഷീണവും ദുഃഖവും അനുഭവിച്ചിട്ടും, ശ്വേതവാഹനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോവുകയാണ്, ഭാരതാ.
തവചാപ്യരതിസ്തീവ്രാ വര്തതേ തമപശ്യതഃ। ഗുഡാകേശം മഹാത്മാനം സംഗ്രാമേഷ്വപലായിനമ്। കിം പുനഃ സഹദേവം ച മാം ച കൃഷ്ണാം ച ഭാരത
നീ ഗുഡാകേശനെ, മഹാത്മാവും യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും പിൻവാങ്ങാത്തവനുമായ അവനെ കാണാതിരിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് നിന്റെ ആഗ്രഹം ശക്തമാണ്. അപ്പോൾ സഹദേവനും ഞാനും കൃഷ്ണയും ഇല്ലാതിരിക്കാൻ എത്ര വേദനയാകും, ഭാരതാ?
ദ്വിജാഃ കാമം നിവര്തന്താം സര്വേ ച പരിചാരകാഃ। സൂതാഃ പൌരോഗവാശ്ചൈവ യം ച മന്യേത നോ ഭവാന്
ബ്രാഹ്മണന്മാരും മറ്റു സേവകരും, രഥിച്ചന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും, നീ ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്നവരും, ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ തിരിച്ചു പോകട്ടെ, ഭവാനേ.