താഭ്യസ്ത്വമാത്മനാ പുത്രമീദൃശം ജനയിഷ്യസി। വിധാസ്യാമോ വയം തത്ര തവേഷ്ടിം പരമാദ്ഭുതാമ്
അവ വെള്ളം കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു മകനുണ്ടാകുന്നത്. അതിനായി ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കായി അത്ഭുതകരമായ ഒരു യാഗം നടത്തും.
യഥാ ശക്രസമം പുത്രം ജനയിഷ്യസി വീര്യവാന്। `ന ച പ്രാണൈര്മഹാരാജ വിയോഗസ്തേ ഭവിഷ്യതി
നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ദ്രനോട് തുല്യമായ ശക്തിയുള്ള ഒരു മകൻ ജനിപ്പിക്കാനാകും. മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ ജീവൻ വിട്ടുപോകേണ്ടി വരികയില്ല.
മാ ഖിദസ്ത്വം ഹി രാജേനദ്ര ദൈവം ഹി ബലവത്തരമ്'। ഗര്ഭധാരണജം വാഽപി ന ഖേദം സമവാപ്സ്യസി
രാജാവേ, നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല, കാരണം വിധി ഏറ്റവും ശക്തമാണ്. ഗർഭം ധരിക്കുന്നതിൽനിന്നും നിങ്ങൾക്ക് യാതൊരു കഷ്ടതയുമുണ്ടാകില്ല.
തതോ വര്ഷശതേ പൂര്ണേ തസ്യ രാജ്ഞോ മഹാത്മനഃ। വാമം പാര്ശ്വം വിനിര്ഭിദ്യ സുതഃ സൂര്യ ഇവ സ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം, നൂറുവർഷം പൂര്ത്തിയായപ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിന്റെ ഇടത് വശത്ത് നിന്ന് സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രഭയുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചു.
നിശ്ചക്രാമ മഹാതേജാ ന ച തം മൃത്യുരാവിശത്। യുവനാശ്വം നരപതിം തദദ്ഭുതമിവാഭവത്
ആ മഹാശക്തിയുള്ള കുഞ്ഞ് പുറത്തുവന്നു, മരണവും അവനെ സ്പർശിച്ചില്ല. യുവനാശ്വ രാജാവിന് ഇത് അത്ഭുതംപോലെയായിരുന്നു.
തതഃ ശക്രോ മഹാതേജാസ്തം ദിദൃക്ഷുരുപാഗമത്। തതോ ദേവാ മഹേന്ദ്രം തമപൃച്ഛന്ധാസ്യതീതി കിമ്
അപ്പോൾ മഹാശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ അവനെ കാണാൻ എത്തി. ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനോട്, 'ഇവനെ എങ്ങനെ പോഷിപ്പിക്കും?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
പ്രദേശിനീം തതോഽസ്യാസ്യേ ശക്രഃ സമഭിസംദധേ। മാമയം ധാസ്യതീത്യേവം ഭാഷിതേ ചൈവ വജ്രിണാ। മാംധാതേതി ച നാമാസ്യ ചക്രുഃ സേന്ദ്രാ ദിവൌകസഃ
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ കുഞ്ഞിന്റെ വായിൽ വെച്ചു, 'ഇവനെ ഞാൻ പോഷിപ്പിക്കും' എന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ ചേർന്ന് അവന് മാംധാതാ എന്ന പേര് നൽകി.
പ്രദേശിനീം ശക്രദത്താമാഖാദ്യ സ ശിശുസ്തദാ। അവര്ധത മഹാതേജാഃ കിഷ്കൂന്രാജംസ്ത്ര്യോദശ
കുഞ്ഞ് ഇന്ദ്രൻ നൽകിയ ചൂണ്ടുവിരൽ ചൂഷണം ചെയ്തു. ആ മഹാശക്തിയുള്ളവൻ വളർന്നു, മൂന്നു കിഷ്കിന്ദ രാജ്യങ്ങൾ ഭരിക്കാൻ യോഗ്യനായി.
വേദാസ്തം സധനുര്വേദാ ദിവ്യാന്സ്ത്രാണി ചേശ്വരമ്। ഉപതസ്ഥുര്മഹാരാജം ധ്യാതമാത്രാണി സര്വശഃ
വേദങ്ങളും, അമ്പെടുപ്പിന്റെ ശാസ്ത്രവും, ദൈവായുധങ്ങളും ആ രാജർഷിയെ സേവിച്ചു; അവൻ ചിന്തിച്ചുമാത്രം അവയെല്ലാം അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
ധനുരാജഗവം നാമ ശരാഃ ശൃങ്ഗോദ്ഭവാശ്ച യേ। അഭേദ്യം കവചം ചൈവ സദ്യസ്തമുപശിശ്രിയുഃ
ആജഗവം എന്ന വില്ലും, കൊമ്പിൽ നിന്നുള്ള അമ്പുകളും, തുളയാനാവാത്ത കവചവും ഉടൻ അവനു ലഭിച്ചു.
സോഽഭിഷിക്തോ ഭഗവതാ സ്വയം ശക്രേണ ഭാരത। ധര്മേണ വ്യജയല്ലോകാംസ്ത്രീന്വിഷ്ണുരിവ വിക്രമൈഃ
ഭാരതാ, ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രൻ തന്നെ അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു. ധർമ്മപഥത്തിൽ നിന്ന്, വിഷ്ണുവിന്റെ ചുവടുപോലെ, അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങൾ ജയിച്ചു.
തസ്യാപ്രതിഹതം ചക്രം പ്രാവര്തത മഹാത്മനഃ। രത്നാനി ചൈവ രാജര്ഷിം സ്വയമേവോപതസ്ഥിരേ
അവൻ്റെ അജയ്യമായ ചക്രം ചുറ്റിത്തുടങ്ങി. രാജർഷിയെ സ്വയം രത്നങ്ങൾ എത്തി സേവിച്ചു.
തസ്യേയം വസുസംപൂര്ണാ വസുധാ വസുധാധിപ। തേനേഷ്ടം വിവിധൈര്യജ്ഞൈര്ബഹുഭിഃ സ്വാപ്തദക്ഷിണൈഃ
ഈ ഭൂമി, സമ്പത്തുകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതായ ഭൂമി, അവൻ്റെ അധീനതയിലായിരുന്നു. അവൻ അനേകം യാഗങ്ങൾ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി നടത്തി.
ചിതചൈത്യോ മഹാതേജാ ധര്മാന്പ്രാപ്യ ച പുഷ്കലാന്। ശക്രസ്യാര്ധാസനം രാജഁല്ലബ്ധവാനമിതദ്യുതിഃ
മഹാശക്തിയുള്ളവൻ, വിശേഷമായി ചിതയാഗങ്ങൾ നിർമിച്ച് ധാരാളം ധർമ്മങ്ങൾ നേടുകയും, രാജാവേ, അദ്വിതീയമായ പ്രഭയോടെ ഇന്ദ്രന്റെ അരികിൽ ഇരിപ്പിടം നേടുകയും ചെയ്തു.
ഏകാഹ്നാ പൃഥിവീ തേന ധര്മനിത്യേന ധീമതാ। വിജിതാ ശാസനാദേവ സരത്നാകരപത്തനാ
ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനായി, ബുദ്ധിമാനായ അവൻ ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് തന്നെ, രത്നങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ പട്ടണങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമി മുഴുവനും തന്റെ ആജ്ഞയാൽ ജയിച്ചു.
തസ്യ ചൈത്യൈര്മഹാരാജ ക്രതൂനാം ദക്ഷിണാവതാമ്। ചതുരന്താ മഹീ വ്യാപ്താ നാസീത്കിംചിദനാവൃതമ്
മഹാരാജാവേ, അവന്റെ യാഗശാലകളും യാഗങ്ങളിൽ നൽകിയ ദാനങ്ങളും കൊണ്ട് ഭൂമി നാലു ദിക്കുകളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. ഒന്നും അവശേഷിച്ചില്ല.
തേന പദ്മസഹസ്രാണി ഗവാം ദശ മഹാത്മനാ। ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ മഹാരാജ ദത്താനീതി പ്രചക്ഷതേ
അവൻ മഹാത്മാവായവൻ, രാജാവേ, ആയിരം താമരകളും പത്ത് പശുക്കളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്തുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
തേന ദ്വാദശവാര്ഷിക്യാമനാവൃഷ്ട്യാം മഹാത്മനാ। വൃഷ്ടം സസ്യവിവൃദ്ധ്യര്ഥം മിഷതോ വജ്രപാണിനഃ
പന്ത്രണ്ട് വർഷം മഴപെയ്യാതിരുന്ന കാലത്ത്, മഹാത്മാവായ അവൻ തന്നെ, വജ്രായുധം കൈവശമുള്ളവൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴും, വിളവിനുവേണ്ടി മഴ പെയ്യിച്ചു.
തേന സോമകുലോത്പന്നോ ഗാന്ധാരാധിപതിര്മഹാന്। ശര്ജന്നിവ മഹാമേഘഃ പ്രമഥ്യ നിഹതഃ ശരൈഃ
അവനിൽ നിന്നാണ് സോമകുലത്തിൽ ജനിച്ച ഗന്ധാരരാജാവായ മഹാനായവൻ ജനിച്ചത്. വലിയ മേഘം മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ, അവൻ അക്രമിക്കപ്പെട്ട് അമ്പുകൊണ്ടു വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
പ്രജാശ്ചതുര്വിധാസ്തേന ത്രാതാ രാജന്കൃതാത്മനാ। തേനാത്മതപസാ ലോകാസ്താപിതാശ്ചാതിതേജസാ
രാജാവേ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തിയവൻ ആ നാലുവിധം ജനങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചു. അതിന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
തസ്യൈതദ്ദേവയജനം സ്ഥാനമാദിത്യവര്ചസഃ। യസ്യ പുണ്യതമേ ദേശേ കുരുക്ഷേത്രേസ്യ മധ്യതഃ
സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ദൈവികയാഗം നടത്തിയ സ്ഥലം, കുരുക്ഷേത്രത്തിന്റെ നടുവിലുള്ള ഏറ്റവും പുണ്യമായ ദേശത്താണിത്.
തഥാ ത്വമപി രാജേന്ദ്ര മാന്ധാതേവ മഹീപതിഃ। ധര്മം കൃത്വാ മഹീം രക്ഷ സ്വര്ഗലോകം ഗമിഷ്യസി
അതുപോലെ, രാജാധിരാജാവേ, നീയും മന്ധാതാവിനെപ്പോലെ ധർമ്മം പാലിച്ച് ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ സ്വർഗ്ഗലോകം നിനക്കു ലഭിക്കും.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം മാന്ധാതുശ്ചരിതം മഹത്। ജന്മ ചാഗ്ര്യം മഹീപാല യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി
രാജാവേ, നീ ചോദിച്ചതുപോലെ മന്ധാതാവിന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തികളും ഉജ്ജ്വലജന്മവും എല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഏവമുക്തഃ സ കൌന്തേയോ ലോമശേന മഹര്ഷിണാ। പപ്രച്ഛാനന്തരം ഭൂയഃ സോമകം പ്രതി ഭാരത
കുന്തിദേവിയുടെ പുത്രനോട് മഹർഷിയായ ലോമശൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാരതാവംശജനായ അവൻ വീണ്ടും സോമകനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചോദിച്ചു.
കഥംവീര്യഃ സ രാജാഽഭൂത്സോമകോ ദദതാംവരഃ। കര്മാണ്യസ്യ പ്രഭാവം ച ശ്രോതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ
സോമകൻ എന്ന രാജാവിന് എത്ര വീര്യമായിരുന്നു? ദാനത്തിൽ ഏറ്റവും മുൻപന്തിയിലായിരുന്ന അവന്റെ പ്രവർത്തികളും ശക്തിയും ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യുധിഷ്ഠിരാസീന്നൃപതിഃ സോമകോ നാമ ധാര്മികഃ। തസ്യ ഭാര്യാശതം രാജന്സദൃശീനാമഭൂത്തദാ
സോമകൻ എന്ന ധാർമ്മികനായ രാജാവായിരുന്നു, രാജാവേ. അപ്പോൾ അവനു സമാനമായ ഒരു നൂറ് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ വൈ യത്നേന മഹതാ താസു പുത്രം മഹീപതിഃ। കംചിന്നാസാദയാമാസ കാലേന മഹതാ ഹ്യപി
എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും, കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ആ രാജാവിന് ആ ഭാര്യമാരിൽ ഒരാളിലും ഒരു മകനുണ്ടാകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
കദാചിത്തസ് വൃദ്ധസ്യ യതമാനസ്യ ധീമതഃ। ജന്തുര്നാമ സുതസ്തസ്യ ജ്യേഷ്ഠായാം സമജായത
ഒരിക്കൽ, വൃദ്ധനായിട്ടും ഏറെ ശ്രമിച്ചിട്ടും, അവന്റെ മൂത്ത ഭാര്യയ്ക്ക് ജന്തു എന്നൊരു മകൻ ജനിച്ചു.
തം ജാതം മാതരഃ സര്വാഃ പരിവാര്യ സമാസതേ। സതതം പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ കാമഭോഗാന്വിശാംപതേ
അവൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, എല്ലാ മാതാക്കളും അവനെ ചുറ്റി കൂട്ടിയിരുന്ന്, എല്ലായ്പ്പോഴും അവനെ അടുത്ത് വെച്ച് ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെയും ചെയ്യിച്ചു.
തതഃ പിപീലികാ ജന്തും കദാചിദദശത്സ്ഫിചി। സ ദഷ്ടോ ഹ്യരുദദ്രാജംസ്തേന ദുഃഖേന ബാലകഃ
അപ്പോൾ ഒരിക്കൽ, ഒരു ചെറുപുഴു ജന്തുവിനെ കുന്തിയിൽ കടിച്ചു. കടിയേറ്റ ബാലൻ വേദനയിൽ കരയിത്തുടങ്ങി.