സ തച്ഛ്രുത്വാ വചോ ഘോരം രാജാ മുനിമുഖോദ്ഗതമ്। മഹൂര്തം വിമനാ ഭൂത്വാ സ്ഥാണോര്വാക്യമചിന്തയത്
മുനിയുടെ വായിൽ നിന്നു കേട്ട ആ ഭയങ്കര വാർത്ത Raja അവിടെ ഒരു നിമിഷം വിഷാദത്തിൽ ആകി, ആ സ്ഥിരബുദ്ധിയുള്ളവന്റെ വാക്കുകൾ ആലോചിച്ചു.
സ പുത്രനിധനോത്ഥേന ദുഃഖേന സമഭിപ്ലുതഃ। ആത്മാനമാത്മനാഽഽശ്വാസ്യ ഹയമേവാന്വചിന്തയത്
മക്കളുടെ മരണത്തിൽ നിന്നു വന്ന ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങിയ രാജാവ്, മനസ്സിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, പിന്നെ കുതിരയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു.
അശുമന്തം സമാഹൂയ അസമഞ്ജസുതം തദാ। പൌത്രം ഭരതശാര്ദൂല ഇദം വചനമബ്രവീത്
അപ്പോൾ, അസമഞ്ജസിന്റെ മകനായ അംശുമന്തിനെ, തന്റെ മകനെ വിളിച്ചു, ഭാരതവംശത്തിലെ വീരനേ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഷഷ്ടിസ്താത സഹസ്രാണി പുത്രാണാമമിതൌജസാമ്। കാപിലം തേജ ആസാദ്യ മത്കൃതേനിധനം ഗതാഃ
അറുപതിനായിരം അതിവീര്യശാലികളായ എന്റെ മക്കൾ, കപിലന്റെ ജ്യോതിയിൽ, എന്റെ കാരണത്താൽ, മരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തവ ചാപി പിതാ താത പരിത്യക്തോ മയാഽനഘ। ധര്മം സംരക്ഷമാണേന പൌരാണാം ഹിതമിച്ഛതാ
കുഞ്ഞേ, നിന്റെ അച്ഛനെയും ഞാൻ, പാവം, ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നു, പുരാതന ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി.
കിമര്ഥം രാജശാര്ദൂലഃ സഗരഃ പുത്രമാത്മജമ്। ത്യക്തവാന്ദുസ്ത്യജം വീരം തന്മേ ബ്രൂഹി തപോധന
രാജാക്കന്മാരിൽ സിംഹനായ സഗരൻ, തന്റെ സ്വന്തം മകനായ വീരനേ, എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിച്ചു? അതിന്റെ കാരണം നീ എനിക്ക് പറയണം, മഹത്തായ തപസ്സുള്ളവനേ.
അസമഞ്ജ ഇതി ഖ്യാതഃ സഗരസ്യ സുതോ ഹ്യഭൂത്। യം ശൈവ്യാ ജനയാമാസ പൌരാണാം സ ഹി ദാരകാന്
അസമഞ്ജൻ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായവൻ സഗരന്റെ മകനായിരുന്നു. ശൈവ്യ എന്ന ഭാര്യയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ച അവൻ, നഗരവാസികൾക്കിടയിൽ ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾകൊണ്ട് കുപ്രസിദ്ധനായി.
ക്രീഡതഃ സഹസാഽഽസാദ്യ തത്രതത്ര മഹീപതേ'। ചൂഡാസു ക്രോശതോ ഗൃഹ്യനദ്യാം ചിക്ഷേപ ദുര്ബലാന്
രാജാവേ, കളിക്കുമ്പോൾ അവൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി ഇവിടെഅവിടെ കുട്ടികളെ പിടിച്ചെടുത്തു, അവർ കരയുമ്പോൾ അവരുടെ തലമുടി പിടിച്ച് ദുർബലരായവരെ നദിയിലേക്കു എറിഞ്ഞു.
തതഃ പൌരാഃ സമാജഗ്മുര്ഭയശോകപരിപ്ലുതാഃ। സഗരം ചാഭ്യഭാഷന്ത സര്വേ പ്രാഞ്ജലയഃ സ്ഥിതാഃ
അതിനുശേഷം, ഭയത്തിലും ദുഃഖത്തിലും മുങ്ങിയ നഗരവാസികൾ ഒത്തുചേർന്നു, എല്ലാവരും കൈകൂപ്പി സഗരനെ സമീപിച്ചു.
ത്വം നസ്ത്രാതാ മഹാരാജ പരചക്രാദിഭിര്ഭയാത്। അസമഞ്ജഭയാദ്ധോരാത്തതോ നസ്ത്രാതുനര്ഹസി
മഹാരാജാവേ, ശത്രുസൈന്യങ്ങളുടെ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നവനാണ് നിങ്ങൾ. എന്നാൽ അസമഞ്ജന്റെ ഭയാനകമായ ഉപദ്രവത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല.
പൌരാണാം വചനം ശ്രുത്വാ ഘോരം നൃപതിസത്തമഃ। മുഹൂര്തം വിമനാ ഭൂത്വാസചിവാനിദമബ്രവീത്
നഗരവാസികളുടെ ഭയാനകമായ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ഒരു നിമിഷം വിഷമിച്ചു, പിന്നെ മന്ത്രിമാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസമഞ്ജ പുരാദദ്യ സുതോ മേ വിപ്രവാസ്യതാമ്। യദി വോ മത്പ്രിയം കാര്യമേതച്ഛീധ്രം വിധീയതാമ്
എന്റെ മകൻ അസമഞ്ജനെ ഇന്ന് തന്നെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കണം. നിങ്ങൾക്ക് ഇത് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഉടൻ അതിന് നടപടി സ്വീകരിക്കണം.
ഏവമുക്താ നരേന്ദ്രേണ സചിവാസ്തേ നരാധിപ। യഥോക്തം ത്വരിതാശ്ചക്രുര്യഥാഽഽജ്ഞാപിതവാന്നൃപഃ
രാജാവിന്റെ ഈ ആജ്ഞ കേട്ട മന്ത്രിമാർ, രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശം പോലെ അതിവേഗം കാര്യങ്ങൾ നടപ്പാക്കി.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥാ പുത്രോ മഹാത്മനാ। പൌരാണാം ഹിതകാമേന സഗരേണ വിവാസിതഃ
സഗരൻ നഗരവാസികളുടെ ഭാവി കണക്കിലെടുത്ത് തന്റെ മകനെ എങ്ങനെ പുറത്താക്കിയെന്നത് എല്ലാം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
അംശുമാംസ്തു മഹേഷ്വാസോ യദുക്തഃ സഗരേണ ഹി। തത്തേ സര്വംപ്രവക്ഷ്യാമി കീര്ത്യമാനം നിബോധ മേ
സഗരൻ പറഞ്ഞ അമ്ഷുമാൻ എന്ന മഹാബാണധാരിയെക്കുറിച്ച് ഇനി ഞാൻ മുഴുവൻ വിവരങ്ങൾ പറയാം; ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കൂ.
പിതുശ് തേഽഹംത്യാഗേന പുത്രാണാം നിധനേന ച। അലാഭേന തഥാഽശ്വസ് പരിതപ്യാമി പുത്രക
നിന്റെ അച്ഛന്റെ ഉപേക്ഷം, മക്കളുടെ മരണം, കുതിരയുടെ ലഭ്യതയില്ലായ്മ—ഇവയാൽ ഞാൻ വളരെ ദുഃഖിതനാണ്, മകനേ.
തസ്മാദ്ദുഃഖാഭിസംതപ്തം യജ്ഞവിഘ്നാച്ച മോഹിതമ്। ഹയസ്യാനയനാത്പൌത്ര നരകാന്മാം സമുദ്ധര
ഇങ്ങനെ ദുഃഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞ്, യാഗം തടസ്സപ്പെട്ടതുകൊണ്ടും വിഷമിച്ചിരിക്കുന്ന ഞാൻ, കുതിരയെ തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന്, പൗത്രനേ, നീ എന്നെ നരകത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം.
ഏതത്തേ സര്വമാഖ്യാതം യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി। ഏവം സ സാഗരോ രാജന്പൂരിതോഽഗസ്ത്യദൂപിതഃ ।। ജഗാമ ദുഃഖാത്തം ദേശം യത്രവൈ ദാരിതാ മഹീ
നീ എന്നോടു ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, അഗസ്ത്യന്റെ പ്രേരണയാൽ ദുഃഖഭാരിതനായ സഗരൻ ഭൂമി പിളർന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
സ തു തേനൈവ മാര്ഗേണ സമുദ്രം പ്രവിവേശ ഹ। അപശ്യച്ച മഹാത്മാനം കപിലം തുരഗം ച തമ്
അവൻ അതേ വഴിയിലൂടെ സമുദ്രത്തിലേക്ക് കടന്നു, അവിടെ മഹാത്മാവായ കപിലനെയും ആ കുതിരയെയും കണ്ടു.
സ ദൃഷ്ട്വാ തേജസോ രാശിം പുരാണമൃപിസത്തമമ്। പ്രണമ്യ ശിരസാ ഭൂമൌ കാര്യമസ്മൈ ന്യവേദയത്
പ്രാചീനനായ, തേജസ്സിന്റെ സമാഹാരമായ മഹർഷിയെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ തല കുനിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ നമസ്കരിച്ചു, തന്റെ അഭ്യർത്ഥന അദ്ദേഹത്തിന് അറിയിച്ചു.
തതഃ പ്രീതോ മഹാരാജ കപിലോംഽശുമതോഽഭവത്। ഉവാച ചൈനം ധര്മാത്മാ വരദോസ്മീതി ഭാരത
അപ്പോൾ രാജാവേ, സന്തോഷത്തോടെ കപിലൻ അമ്ഷുമാനോട് അനുകൂലനായി, 'നിനക്ക് ഞാൻ ഒരു വരം നൽകുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.
സ വവ്രേ തുരഗം തത്ര പ്രഥമം യജ്ഞകാരണാത്। ദ്വിതീയമുദകം വവ്രേ പിതൄണാം പാവനേച്ഛയാ
അവിടെ ആദ്യം യാഗത്തിനായി കുതിരയെ വേണമെന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ചു; രണ്ടാമതായി, പിതാക്കന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കാൻ വെള്ളം വേണമെന്ന് ചോദിച്ചു.
തമുവാച മഹാതേജാഃ കപിലോ മുനിപുങ്ഗവഃ। ദദാനി തവ ഭദ്രം തേ യദ്യത്പ്രാര്ഥയസേഽനഘ
മഹാതേജസ്സുള്ള മഹർഷിയായ കപിലൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ അതെല്ലാം ഞാൻ നൽകാം, പാപരഹിതനേ.'
ത്വയി ക്ഷമാ ച ധര്മശ്ച സത്യം ചാപി പ്രതിഷ്ഠിതമ്। ത്വയാ കൃതാര്ഥഃ സഗരഃ പുത്രവാംശ്ച ത്വയാ പിതാ
നിനക്കുള്ളിൽ ക്ഷമയും ധർമ്മവും സത്യവും ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നിന്റെ വഴി സഗരൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു; നിന്റെ വഴി നിന്റെ അച്ഛന് പുത്രന്മാർ ലഭിച്ചു.
തവ ചൈവ പ്രഭാവേന സ്വര്ഗം യാസ്യന്തി സാഗരാഃ। `ശലഭത്വം ഗതാ യേ തേ മമ ക്രോധഹുതാശനേ
നിന്റെ ശക്തിയാൽ, എന്റെ കോപാഗ്നിയിൽ കത്തിപ്പോയ ആ സമുദ്രങ്ങൾ, ഇനി സ്വർഗത്തിൽ എത്തും.
പൌത്രശ്ച തേ ത്രിപഥഗാം ത്രിദിവാദാനയിഷ്യതി। പാവനാര്ഥം സാഗരാണാം തോഷയിത്വാ മഹേശ്വരമ്
നിന്റെ മകനായ മകനാണ് മഹേശ്വരനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ത്രിപഥഗ എന്ന നദിയെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരിക, സമുദ്രങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടാൻ.
ഹയം നയസ്വ ഭദ്രം തേ യാജ്ഞിം നരപുങ്ഗവ। യജ്ഞഃ സമാപ്യതാം താത സഗരസ്യ മഹാത്മനഃ
നരശ്രേഷ്ഠാ, ആ കുതിരയെ നീ കൊണ്ടുപോകൂ. മഹാത്മാവായ സഗരന്റെ യാഗം പൂർത്തിയാക്കണം. നിനക്കു എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും.
അംശുമാനേവമുക്തസ്തു കപിലേന മഹാത്മനാ। ആജഗാമ ഹയം ഗൃഹ്യ യജ്ഞവാടം മഹാത്മനഃ
മഹാത്മാവായ കപിലൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അംശുമാൻ ആ കുതിര എടുത്ത് മഹാത്മാവായ രാജാവിന്റെ യാഗശാലയിലേക്ക് പോയി.
സോഭിവാദ്യ തതഃ പാദൌ സഗരസ്യ മഹാത്മനഃ। മൂര്ധ്നി തനാപ്യുപാഘ്രാതസ്തസ്മൈ സര്വംനയ്വേദയത്
അതിനുശേഷം, അംശുമാൻ മഹാത്മാവായ സഗരന്റെ പാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ച് വന്ദിച്ച്, തലയിൽ അണയിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൻ എല്ലാം വിശദമായി അറിയിച്ചു.
യഥാ ദൃഷ്ടം ശ്രുതം ചാപി സാഗരാണാം ക്ഷയം തഥാ। തം ചാസ്മൈ ഹയമാചഷ്ട യജ്ഞവാടമുപാഗതമ്
അവൻ കണ്ടതും കേട്ടതും പോലെ, സഗരന്റെ മക്കളുടെ നാശം മുഴുവൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു. യാഗശാലയിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന കുതിരയെ കുറിച്ചും അറിയിച്ചു.