ഇദം ച സമനുപ്രാപ്തം ലോകാനാം ഭയമുത്തമമ്। ന ച ജാനീമ കേനേതി രാത്രൌ വധ്യന്തി ബ്രാഹ്മണാഃ
ഇപ്പോൾ ലോകങ്ങളെ വലിയൊരു ഭയം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇത് ആരാൽ സംഭവിക്കുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല; രാത്രിയിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു.
ക്ഷീണേഷു ച ബ്രാഹ്മണേഷു പൃഥിവീ ക്ഷയമേഷ്യതി। തത പൃഥിവ്യാം ക്ഷീണായാം ത്രിദിവം ക്ഷയമേഷ്യതി
ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇല്ലാതായാൽ ഭൂമി നശിക്കും; ഭൂമി നശിച്ചാൽ സ്വർഗ്ഗവും നശിക്കും.
ത്വത്പ്രസാദാന്മഹാബാഹോ ലോകാഃ സര്വേ ജഗത്പതേ। വിനാശം നാധിഗച്ഛേയുസ്ത്വയാ വൈ പരിരക്ഷിതാഃ
മഹാബാഹുവായ ലോകനാഥാ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലോകങ്ങൾ നശിക്കാതെ നിലനിൽക്കുന്നു; നീ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനാലാണ് അവയുടെ നിലനിൽപ്പ്.
വിദിതം മേ സുരാഃ സര്വം പ്രജാനാം ക്ഷയകാരണമ്। ഭവതാം ചാപി വക്ഷ്യാമി ശൃണുധ്വം വിഗതജ്വരാഃ
ദേവന്മാരേ, എല്ലാ ജീവികളുടെ നാശകാരണം എനിക്ക് അറിയാം; ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും, ഭയം വിട്ട് കേൾക്കൂ.
കാലേയാ ഇതി വിഖ്യാതാ ഗണാഃ പരമദാരുണാഃ। തൈശ്ച വൃത്രം സമാശ്രിത്യ ജഗത്സര്വം പ്രമാഥിതമ്
കാലേയന്മാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അതീവ ഭയങ്കരമായ ഒരു കൂട്ടം അസുരന്മാരുണ്ട്; അവർ വൃത്രനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ലോകമെല്ലാം തകർത്തിരിക്കുന്നു.
തേ വൃത്രം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ സഹസ്രാക്ഷേണ ധീമതാ। ജീവിതം പരിരക്ഷന്തഃ പ്രവിഷ്ടാ വരുണാലയമ്
ധീരനായ ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചതു കണ്ടപ്പോൾ, ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അവർ വരുണന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് കടന്നു.
തേ പ്രവിശ്യോദധിം ഘോരം നക്രഗ്രാഹസമാകുലമ്। ഉത്സാദാര്ഥം ലോകാനാം രാത്രൌ ഘ്നന്തി ഋഷീനിഹ
അവർ ഭയങ്കരമായ, മകരങ്ങളും വലിയ ജലജീവികളും നിറഞ്ഞ സമുദ്രത്തിൽ കടന്നു; ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ, രാത്രിയിൽ ഇവിടത്തെ ഋഷിമാരെ കൊല്ലുന്നു.
ന തു ശക്യാഃ ക്ഷയം നേതും സമുദ്രാശ്രയിണോ ഹി തേ। സമുദ്രസ്യ ക്ഷയേ ബുദ്ധിര്ഭവദ്ഭിഃ സംപ്രധാര്യതാമ്
അവർ സമുദ്രത്തിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല; സമുദ്രത്തെ നശിപ്പിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം നിങ്ങൾ ആലോചിക്കണം.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ വചോ ദേവാ വിഷ്ണുനാ സമുദീരിതമ്। വിഷ്ണുമേവ പുരസ്കൃത്യബ്രഹ്മാണം സമുപസ്ഥിതാഃ
വിഷ്ണു പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവന്മാർ, വിഷ്ണുവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു.
തതസ്തേ പ്രണതാ ഭൂത്വാ തമേവാര്ധം ന്യവേദയന്। സര്വലോകവിനാശാര്ഥം കാലേയാ കൃതനിശ്ചയാഃ
അവർ വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ച്, ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്ന കാലേയന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ മുഴുവനായും ബ്രഹ്മാവിനോട് അറിയിച്ചു.
ഏഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ പദ്മയോനിഃ സനാതനഃ। ഉവാച പരമപ്രീതസ്ത്രിദശാനര്ഥവദ്വചഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ശാശ്വതനായ പദ്മജന്മാവ് അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ദേവന്മാരോട് ഗൗരവമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വിദിതം മേ സുരാഃ സര്വേ ദാനവാനാം വിവേഷ്ടിതമ്। മനുഷ്യാദേശ്ച നിധനം കാലേയൈഃ കാലചോദിതൈഃ
ദേവന്മാരേ, ദാനവരുടെ പ്രവൃത്തികളും കാലേയന്മാർ മനുഷ്യരെ നശിപ്പിക്കുന്നതും എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം; അതെല്ലാം കാലത്തിന്റെ പ്രേരണയാൽ സംഭവിക്കുന്നു.
ക്ഷയസ്തേപാമനുപ്രാപ്തഃ കാലേനോപഹതാശ്ച യേ। ഉപായം സംപ്രവക്ഷ്യാമി സമുദ്രസ്യ വിശോഷണേ
അവരുടെ നാശം ഇപ്പോൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു; അവരെ കാലം കീഴടക്കി. സമുദ്രം ഉണക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും.
അഗസ്ത്യ ഇതിവിഗ്വ്യാതോ വാരുണിഃ സുസമാഹിതഃ। തമുപാഗമ്യ സഹിതാ ഇമമര്ഥം പ്രയാചത
വാരുണി എന്നറിയപ്പെടുന്ന, മനസ്സു സമാധാനമുള്ള അഗസ്ത്യനെ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് സമീപിച്ച് ഈ കാര്യം അപേക്ഷിക്കണം.
സ ഹി ശക്തോ മഹാതേജാഃ ക്ഷണാത്പാതും മഹോദധിമ്'। അഗസ്ത്യേന വിനാ കോ ഹി ശക്തോഽന്യോഽര്ണവശോപണേ
അഗസ്ത്യൻ മഹത്തായ ശക്തിയുള്ളവൻ ആണു; ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ മഹാസമുദ്രം കുടിക്കാനുള്ള കഴിവ് അവനുണ്ട്. അഗസ്ത്യനെ കൂടാതെ മറ്റാരും സമുദ്രം ഉണക്കാൻ കഴിയില്ല.
അന്യഥാ ഹി ന ശക്യാസ്തേ വിനാ സാഗരശോപണമ്। സമുദ്രേ ച ക്ഷയം നീതേ കാലേയാന്നിഹനിഷ്യഥ
അല്ലെങ്കിൽ, സമുദ്രം ഉണക്കാതെ അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. സമുദ്രം ഒഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ കാലേയന്മാരെ സംഹരിക്കും.
ഏവം ശ്രുത്വാ വചോ ദേവാ ബ്രഹ്മണഃ പരമേഷ്ഠിനഃ। പരമേഷ്ഠിനമാജ്ഞാപ്യഅഗസ്ത്യസ്യാശ്രമം യയുഃ
ഇങ്ങനെ പരമേശ്വരനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവന്മാർ അവന്റെ ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ച് അഗസ്ത്യന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
തത്രാപശ്യന്മഹാത്മാനം വാരുണിം ദീപ്തതേജസമ്। ഉപാസ്യമാനമൃപിഭിര്ദേവൈരിവ പിതാമഹമ്
അവിടെ അവർ വാരുണിയുടെ പുത്രനായ മഹാത്മാവിനെ, ദീപ്തമായ തേജസ്സോടെ, രാജാക്കന്മാർ സേവിക്കുന്നതുപോലെ ദേവന്മാർ പിതാമഹനെ സേവിക്കുന്നതുപോലെ, സേവനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് കണ്ടു.
തേഽഭിഗമ്യ മഹാത്മാനം മൈത്രാവരുണിമച്യുതമ്। ആശ്രമശ്ഥം തപോരാശിം കര്മഭിഃ സ്വൈസ്തു തുഷ്ടുവുഃ
അവർ മിത്രനും വാരുണനും ജനിച്ച, അച്യുതനായ മഹാത്മാവിനെ, ആശ്രമത്തിൽ താമസിക്കുന്ന, തപസ്സിന്റെ നിധിയായ അവനെ സമീപിച്ച് തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തികളാൽ സ്തുതിച്ചു.
നഹുപേണാഭിതപ്താനാം ത്വം ലോകാനാം ഗതിഃ പുരാ। ഭ്രംശിതശ്ച സുരൈശ്വര്യാല്ലോകാര്ഥം ലോകകണ്ടകഃ
നഹുഷൻ ഉപദ്രവിച്ചപ്പോൾ ലോകങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, നീ ലോകങ്ങൾക്ക് ആശ്രയമായിരുന്നു; ദേവന്മാരുടെ ശത്രുവിനെ നീ രാജത്വത്തിൽ നിന്ന് താഴെ ഇറക്കി ലോകങ്ങൾക്കായി രക്ഷകർത്താവായി.
ക്രോധാത്പ്രവൃദ്ധസ്തരണം ഭാസ്കരസ്യ നഭോഗതഃ। വചസ്തവാനതിക്രാമന്വിന്ധ്യഃ ശൈലോ ന വര്ധതേ
ക്രോധത്തിൽ നിറഞ്ഞ് വിന്ധ്യപർവതം ആകാശത്തേക്കുയർന്നപ്പോൾ, നിന്റെ വാക്ക് കേട്ട്, സൂര്യന്റെ പാത കടക്കാതെ അതിന്റെ വളർച്ച നിർത്തി.
തമസാ ചാവൃതേലോകേ മൃത്യുനാഽഭ്യര്ദിതാഃ പ്രജാഃ। ത്വാമേവ നാഥമാസാദ്യ നിര്വൃതിം പരമാം ഗതാഃ
ലോകം ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ജീവികൾ മരണത്തിൽ പീഡിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ നിന്നെ ആശ്രയിച്ച് പരമശാന്തി ലഭിച്ചു.
അസ്മാകം ഭയഭീതാനാം നിത്യശോ ഭഗവാന്ഗതിഃ। തതസ്ത്വാര്താഃ പ്രയാചാമോ വരം ത്വാം വരദോ ഹ്യസി
ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും കഴിയുന്ന ഞങ്ങൾക്കു നീ എപ്പോഴും ആശ്രയമാണ്, ഭഗവാൻ. അതുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ ദുഃഖിതരായി നിന്നോട് ഒരു വരം അപേക്ഷിക്കുന്നു; നീ വരദനായതിനാൽ.
കിമര്ഥം സഹസാ വിന്ധ്യഃ പ്രവൃദ്ധഃ ക്രോധമൂര്ച്ഛിതഃ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും വിസ്തരേണ മഹാമുനേ
വിന്ധ്യപർവതം അപ്രതീക്ഷിതമായി ക്രോധത്തോടെ വളർന്നതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ വിശദമായി അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മഹാമുനിയേ.
അദ്രിരാജം മഹാഘോരം രമേരും കനകപര്വതമ്। ഉദയാസ്തമനേ ഭാനുഃ പ്രദക്ഷിണമവര്തത
പർവതരാജാവായ ഭയങ്കരനും പൊന്നുപോലെയുള്ള മെരുവും ചുറ്റി, സൂര്യൻ ഉദയാസ്തമയ സമയങ്ങളിൽ പരിക്രമണം ചെയ്യുന്നു.
തം തു ദൃഷ്ട്വാ തഥാ വിന്ധ്യ ശൈലഃ സൂര്യമഥാബ്രവീത്। യഥാ ഹി മേരുര്ഭവതാ നിത്യശഃ പരിഗമ്യതേ
അത് കണ്ടു, വിന്ധ്യപർവതം സൂര്യനോട് പറഞ്ഞു: 'നീ എപ്പോഴും മെരുവിനെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ, എന്നെയും ചുറ്റണം, ഭാസ്കരാ.'
പ്രദക്ഷിണശ്ച ക്രിയതേ മാമേവം കരു ഭാസ്കര। ഏവമുക്തസ്തതഃ സൂര്യഃ ശൈലേന്ദ്രം പ്രത്യഭാപത
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സൂര്യൻ പർവതാധിപനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞാൻ ഈ പരിക്രമണം ചെയ്യുന്നില്ല, പർവതമേ.'
നാഹമാത്മേച്ഛയാ ശൈല കരോമ്യേനം പ്രദക്ഷിണമ്। ഏഷ മാര്ഗഃ പ്രദിഷ്ടോ മേ യേനേദം നിര്മിതം ജഗത്
'പർവതമേ, ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഈ പരിക്രമണം ചെയ്യുന്നില്ല. ഈ വഴി എനിക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഈ ലോകം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്.'
ഏവമുക്തസ്തതഃ ക്രോധാത്പ്രവൃദ്ധഃ സഹസാഽചലഃ। സൂര്യാചന്ദ്രമസോര്മാര്ഗം രോദ്ധുമിച്ഛന്പരംതപ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അചലൻ അതിക്രോധത്തോടെ ഉടൻ തന്നെ ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പോകുന്ന വഴിയെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു.
തതോ ദേവാഃ സഹിതാഃ സര്വ ഏവ। സേന്ദ്രാഃ സമാഗമ്യ മഹാദ്രിരാജമ്। നിവാരയാമാസുരുപായതസ്തം ന ച സ്മ തേഷാം വചനം ചകാര
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം കൂടെ വന്നു, മഹാപർവ്വതരാജാവിനോടു പലവിധം ഉപായങ്ങൾ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവൻ അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടില്ല.