ഇച്ഛാമി ത്വാം സ്രഗ്വിണം ച ഭൂഷണൈശ്ച വിഭൂഷിതമ്। ഉപസര്തും യഥാകാമം ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാ
നാനവസരങ്ങള് ധരിച്ച്, പുഷ്പമാലകളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ്, ഇഷ്ടാനുസരണം നിന്നെ സമീപിക്കാനാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. നീയും ദിവ്യാഭരണങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം.
അന്യഥാ നോപതിഷ്ഠേയം ചീരകാഷായവാസിനീ। നൈവാപവിത്രോ വിപ്രര്ഷേ ഭൂഷണോയം കഥംചന
ഇല്ലെങ്കില് തൂണിവസ്ത്രം ധരിച്ച് ഞാന് നിന്നെ സമീപിക്കില്ല. മഹാ ഋഷേ, ആഭരണങ്ങള് ധരിക്കുന്നത് നിന്നെക്കൊണ്ട് അശുദ്ധമാവില്ല.
ന തേ ധനാനി വിദ്യന്തേ ലോപാമുദ്രേ തഥാ മമ। യഥാവിധാനി കല്യാണി പിതുസ്തവ സുമധ്യമേ
ലോപാമുദ്രേ, അച്ഛന്റെ വീട്ടില് ഉണ്ടായിരുന്നപോലെ എനിക്കോ നിനക്കോ അത്തരം സമ്പത്ത് ഇല്ല, മനോഹരിനി.
ഈശോസി തപസാ സര്വം സമാഹര്തും തപോധന। ക്ഷണേന ജീവലോകേ യദ്വസു കിംചന വിദ്യതേ
തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാല് നീ ഈ ലോകത്തിലെ ഏതു സമ്പത്തും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു നേടാന് കഴിയും, തപസ്സുള്ളവളേ.
ഏവമേതദ്യഥാഽഽത്ഥ ത്വം തപോവ്യയകരം തു തത്। യഥാ തു മേ ന നശ്യേത തപസ്തന്മാം പ്രയോദയ
നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ, അതിന് തപസ്സിന്റെ ചിലവ് ഉണ്ടാകും. എന്റെ തപസ്സിന് നഷ്ടം വരാതിരിക്കാന് എന്നെ നയിക്കണം.
അല്പാവശിഷ്ടഃ കാലോഽയമൃതോര്മമ തപോധന। ന ചാന്യഥാഽഹമിച്ഛാമി ത്വാമുപൈതും കഥംചന
എന്റെ വ്രതത്തിന് ഇനി കുറച്ച് സമയം മാത്രമേ ബാക്കി ഉള്ളൂ, തപസ്സുള്ളവളേ. വേറെ വഴിയില് ഞാന് നിന്നെ സമീപിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ന ചാപി ധര്മമിച്ഛാമി വിലോപ്തും തേ കഥംചന। ഏവം തു മേ യഥാകാമം സംപാദയിതുമര്ഹസി
നിന്റെ ധര്മം ഞാന് ഒരിക്കലും ലംഘിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, എന്റെ ആഗ്രഹം നീ ഈ വിധത്തില് നിറവേറ്റണം.
യദ്യേഷ കാമ സുഭഗേ തവ ബുദ്ധ്യാ വിനിശ്ചിതഃ। ഹര്തും ഗച്ഛാമ്യഹം ഭദ്രേ ചര കാമമിഹ സ്ഥിതാ ।। ആരസ്തേ തേജസ്വിനീ കന്യാ രോഹിണീവ ദിവിപ്രഭാ
സൗഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഈ ആഗ്രഹം നിന്റെ മനസ്സില് ഉറപ്പായിരിക്കുകയാണെങ്കില്, ഞാന് അതു നേടാന് പോകുന്നു. നീ ഇഷ്ടംപോലെ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കൂ. ദിവ്യമായ കാന്തിയോടെ, ആ യുവതി നക്ഷത്രങ്ങളില് രോഹിണിപോലെ തിളങ്ങി.
തതോ ജഗാമ കൌരവ്യ സോഽഗസ്ത്യോ ഭിക്ഷിതും വസു। ശ്രുതര്വാണം മഹീപാലം യം വേദാഭ്യധികം നൃപൈഃ
അതിനുശേഷം, കൌരവ, അഗസ്ത്യന് സമ്പത്ത് തേടി രാജാവ് ശ്രുതര്വ്വാന്റെ അടുക്കല് പോയി. രാജാക്കന്മാര് വേദങ്ങളെക്കാള് വലിയവനെന്നു വിലയിരുത്തിയ രാജാവായിരുന്നു അവന്.
സ വിദിത്വാ തു നൃപതിഃ കുമ്ഭയോനിമുപാഗതമ്। വിഷയാന്തേ സഹാമാത്യഃ പ്രത്യഗൃഹ്ണാത്സുസത്കൃതമ്
കുംഭയോനി എത്തിയതായി അറിഞ്ഞ രാജാവ്, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിര്ത്തിയില് ചെന്നു, അഗസ്ത്യനെ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു.
തസ്മൈ ചാര്ഘ്യം ഥാന്യായമാനീയ പൃഥിവീപതിഃ। പ്രാഞ്ജലിഃ പ്രയതോ ഭൂത്വാപപ്രച്ഛാഗമനേഽര്ഥിതാമ്
അവനോടു ഭൂമിയുടെ രാജാവ് പതിവുപോലെ അർഘ്യം കൊണ്ടുവന്നു, കൈകൾ ചേർത്ത് ഭക്തിയോടെ അവന്റെ വരവിന്റെ കാര്യം ചോദിച്ചു.
വിത്താര്ഥിനമനുപ്രാപ്തം വിദ്ധി മാം പൃഥിവീപതേ। ഥാശക്ത്യവിഹിംസ്യാന്യാന്സംവിഭാഗം പ്രയച്ഛ മേ
ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, ധനം തേടി വന്നവനെന്നു എന്നെ അറിയണം. നിങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് മറ്റൊരാളെയും ദുഃഖിപ്പിക്കാതെ എനിക്ക് ഒരു പങ്ക് തരിക.
തത ആയവ്യയൌ പൂര്ണോ തസ്മൈ രാജാ ന്യവേദയത്। അതോ വിദ്വന്നുപാദത്സ്വ യദത്രവ്യതിരിച്യതേ
അതിനുശേഷം രാജാവ് വരുമാനവും ചെലവുകളും മുഴുവനും കാണിച്ചു, 'ഇവയിൽ അധികം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു നീ എടുക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
തത ആയവ്യയൌ ദൃഷ്ട്വാ സമൌ സമമതിര്ദ്വിജഃ। സര്വഥാ പ്രാണിനാം പീഡാമുപാദാനാദമന്യത
അപ്പോൾ വരുമാനവും ചെലവും തുല്യമായിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു, ആ ദ്വിജൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു: എന്തെങ്കിലും എടുക്കുന്നത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കും.
സ ശ്രുതര്വാണമാദായ ബ്രധ്നശ്വമഗമത്തതഃ। സ ച തൌ വിഷയസ്യാന്തേ പ്രത്യഗൃഹ്ണാദ്യഥാവിധി
അതിനുശേഷം ശ്രുതർവാണിനെ കൂട്ടി അവൻ ബ്രദ്ധ്നശ്വനിലേക്കു പോയി. ബ്രദ്ധ്നശ്വൻ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരിൽ പതിവുപോലെ അവരെ സ്വീകരിച്ചു.
തയോരര്ധ്യം ച പാദ്യം ച ബ്രധ്നശ്വഃ പ്രത്യവേദയത്। അനുജ്ഞാപ്യച പപ്രച്ഛ പ്രയോജനമുപക്രമേ। `വദ കാമം മുനിശ്രേഷ്ഠ ധന്യോസ്മ്യാഗമനേന തേ
അവർക്കായി ബ്രദ്ധ്നശ്വൻ അർഘ്യവും പാദ്യവും നൽകി, അനുമതി നൽകി, സന്ദർശനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം ആദ്യം തന്നെ ചോദിച്ചു: 'മുനിശ്രേഷ്ഠാ, നിങ്ങളുടെ വരവിൽ ഞാൻ ഭാഗ്യവാനായി. നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം പറയൂ.'
വിത്തകാമാവിഹ പ്രാപ്തൌ വിദ്ധ്യാവാം പൃഥിവീപതേ। യഥാശക്ത്യവിഹിംസ്യാന്യാന്സംവിഭാഗം പ്രയച്ഛ നൌ
ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, ഞങ്ങൾ ധനം ആഗ്രഹിച്ച് ഇവിടെ വന്നവരാണെന്ന് അറിയണം. നിങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് മറ്റൊരാളെയും ദു:ഖിപ്പിക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പങ്ക് തരിക.
തത ആയവ്യയൌ പൂര്ണൌ താഭ്യാം രാജാ ന്യവേദയത്। അതോ ജ്ഞാത്വാ തു ഗൃഹ്ണീതം യദത്രവ്യതിരിച്യതേ
അതിനുശേഷം രാജാവ് അവർക്കു വരുമാനവും ചെലവുകളും മുഴുവനും കാണിച്ചു, 'ഇവയിൽ അധികം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു നിങ്ങൾ എടുക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
തത ആയവ്യയൌ ദൃഷ്ട്വാസമൌ സമമതിര്ദ്വിജഃ। സര്വഥാ പ്രാണിനാം പീഡാമുപാദാനാദമന്യത
അപ്പോൾ വരുമാനവും ചെലവും തുല്യമായിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു, ആ ദ്വിജൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു: എന്തെങ്കിലും എടുക്കുന്നത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കും.
പൌരുകുത്സം തതോ ജഗ്മുസ്ത്രസദസ്യും മഹാധനമ്। അഗസ്ത്യശ്ച ശ്രുതര്വാ ച ബ്രധ്നശ്വശ്ച മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം അഗസ്ത്യനും ശ്രുതർവാനും ബ്രദ്ധ്നശ്വൻ രാജാവും വലിയ ധനവാനായ പൌരുകുത്സനായ ത്രസദസ്യുവിനരികേ പോയി.
ത്രസദസ്യുസ്തു താന്ദൃഷ്ട്വാ പ്രത്യഗൃഹ്ണാദ്യഥാവിധി। അഭിഗമ്യ മഹാരാജ വിഷയാന്തേ മഹാമനാഃ
ത്രസദസ്യു അവരെ കണ്ടു പതിവുപോലെ സ്വീകരിച്ചു; മഹാരാജാവേ, അവർ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരിൽ എത്തിയപ്പോൾ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു.
അര്ചയിത്വാ യഥാന്യായമൈക്ഷ്വാകോ രാജസത്തമഃ। സമസ്താംശ്ച തതോഽപച്ഛത്പ്രയോജനമുപക്രമേ
ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ വംശജനായ മഹാരാജാവ് അവരെ യഥാവിധി ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു, പിന്നെ എല്ലാവരോടും സന്ദർശനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം ആദ്യം തന്നെ ചോദിച്ചു.
വിത്തകാമാനിഹ പ്രാപ്താന്വിദ്ധി നഃ പൃഥിവീപതേ। യഥാശക്ത്യവീഹിംസ്യാന്യാന്സംവിഭാഗം പ്രയച്ഛ നഃ
ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, ഞങ്ങൾ ധനം ആഗ്രഹിച്ച് ഇവിടെ വന്നവരാണെന്ന് അറിയണം. നിങ്ങളുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് മറ്റൊരാളെയും ദു:ഖിപ്പിക്കാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പങ്ക് തരിക.
തത ആയവ്യയൌ പൂര്ണൌ തേഷാം രാജാ ന്യവേദയത്। ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ ഹ്യുപാദദ്ധ്വം യദത്രവ്യതിരിച്യതേ
അതിനുശേഷം രാജാവ് അവർക്കു വരുമാനവും ചെലവുകളും മുഴുവനും കാണിച്ചു, 'ഇവയിൽ അധികം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അതു നിങ്ങൾ എടുക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞു.
തത ആയവ്യയൌ ദൃഷ്ട്വാസമൌ സമമതിര്ദ്വിജഃ। സര്വഥാ പ്രാണിനാം പീഡാമുപാദാനാദമന്യത
അപ്പോൾ വരുമാനവും ചെലവും തുല്യമായിരിക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടു, ആ ദ്വിജൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു: എന്തെങ്കിലും എടുക്കുന്നത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കും.
തതഃ സര്വേ സമേത്യാഥ തേ നൃപാസ്തം മഹാമുനിമ്। ഇദമൂചുര്മഹാരാജ സമവേക്ഷ്യ പരസ്പരമ്
അതിനുശേഷം എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ഒരുമിച്ച് കൂടിയപ്പോൾ, പരസ്പരം ആലോചിച്ച്, മഹാമുനിയെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അയം വൈ ദാനവോ ബ്രഹ്മന്നില്വലോ വസുമാന്ഭുവി। തമതിക്രമ്യ സര്വേഽദ്യവയം ചാര്താമഹേ വസു
ബ്രഹ്മണേ, ഈ നിലവലൻ എന്ന ദാനവൻ ഭൂമിയിൽ വലിയ ധനവാനാണ്. ഇന്ന് അവനെ മറികടന്ന് നമുക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ധനം നേടാം.
തേഷാം തദാസീദുചിതമില്വലസ്യൈവ ഭിക്ഷണമ്। തതസ്തേ സഹിതാ രാജന്നില്വലം സമുപാദ്രവന്
അപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ നിലവലനിൽ നിന്ന് ഭിക്ഷ ചോദിക്കാമെന്നു തീരുമാനമായി. അതിനാൽ രാജാവേ, എല്ലാവരും ചേർന്ന് നിലവലന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
ഇല്വലസ്താന്വിദിത്വാ തു മഹര്ഷിസഹിതാന്നൃപാന്। ഉപസ്ഥിതാന്സഹാമാത്യോ വിഷയാന്തേ ഹ്യപൂജയത്
ഇൽവലൻ, മഹർഷിമാരും മന്ത്രിമാരും കൂടെ വന്ന രാജാക്കന്മാർ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരിൽ എത്തിയതായി അറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.
തേഷാം തതോഽസുരശ്രേഷ്ഠസ്ത്വാതിഥ്യമകരോത്തദാ। സുസംസ്കൃതേന കൌരവ്യ ഭ്രാത്രാ വാതാപിനാ തദാ
അപ്പോൾ, കൌരവ്യ, അസുരന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനിയായ ഇൽവലനും സഹോദരൻ വാതാപിയും ചേർന്ന്, അവർക്കു വലിയ ആചാരപൂർവ്വം അതിഥിസത്കാരം നടത്തി.