യൌവനസ്ഥാമപി ച താം ശീലാചാരസമന്വിതാമ്। ന വവ്രേ പുരുഷഃ കശ്ചിദ്ഭയാത്തസ്യ മഹാത്മനഃ
അവൾ യൗവനത്തിലായിട്ടും നല്ല സ്വഭാവവും ശീലവും ഉള്ളവളായിട്ടും, ആ മഹാത്മാവായ പിതാവിന്റെ ഭയത്താൽ ആരും അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വന്നില്ല.
സാ തു സത്യവതീ കന്യാ രൂപേണാപ്സരസോപ്യതി। തോഷയാമാസ പിതരം ശീലേന സ്വജനം തഥാ
സത്യവതിയായ ആ കന്യക, രൂപത്തിൽ അപ്പ്സരസ്സുകളേക്കാൾ ഭംഗിയുള്ളവളായിരുന്നു. അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവം കൊണ്ടു പിതാവിനെയും കുടുംബത്തെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
വൈദര്ഭീ തു തഥായുക്താം യുവതീം പ്രേക്ഷ്യ വൈ പിതാ। മനസാ ചിന്തയാമാസ കസ്മൈ ദദ്യാമിമാംസുതാമ്
വിദർഭരാജാവ് തന്റെ മകളെ ഇങ്ങനെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും യൗവനത്തിലുമുള്ളവളായി കണ്ടപ്പോൾ, 'ഇവളെ എവർക്കാണ് നൽകേണ്ടത്?' എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ ഉണർത്തി.
യദാത്വമന്യതാഗസ്ത്യോ ഗാര്ഹസ്ഥ്യേ താം ക്ഷമാമിതി। തദാഽഭിഗമ്യ പ്രോവാച വൈദര്ഭം പൃഥിവീപതിമ്
അഗസ്ത്യൻ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, 'അവൾ ഇതിന് യോഗ്യയാണു' എന്ന് കരുതിയപ്പോൾ, വിദർഭരാജാവിനെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞുവു.
രാജന്നിവേശേ ബുദ്ധിര്മേ വര്തതേ പുത്രകാരണാത്। വരയേത്വാം മഹീപാല ലോപാമുദ്രാം പ്രയച്ഛ മേ
'രാജാവേ, സന്തതിക്കായി ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. ലോപാമുദ്രയെ എനിക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കി നൽകൂ.'
ഏവമുക്തഃ സ മിനിനാ മഹീപാലോ വിചേതനഃ। പ്രത്യാഖ്യാനായ ചാശക്തഃ പ്രദാതും ചൈവ നൈച്ഛത
മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. നിരസിക്കാനും കഴിയാതെ, നൽകാനും മനസ്സില്ലാതിരുന്നതു.
തതഃ സ ഭാര്യാമഭ്യേത്യ പ്രോവാച പൃഥിവീപതിഃ। മഹര്ഷിര്വീര്യവാനേഷ ക്രുദ്ധഃ ശാപാഗ്നിനാ ദഹേത്
അതിനുശേഷം രാജാവ് ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു: 'ഈ മഹർഷി ശക്തനാണ്; കോപിച്ചാൽ ശാപത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ നമ്മെ ദഹിപ്പിക്കും.'
തം തഥാ ദുഃഖിതം ദൃഷ്ട്വാ സഭാര്യം പൃഥിവീപതിമ്। ലോപാമുദ്രാഽഭിഗമ്യേദം കാലേ വചനമബ്രവീത്
ഭാര്യയോടൊപ്പം ദുഃഖിതനായ രാജാവിനെ കണ്ടു, ലോപാമുദ്ര ശരിയായ സമയത്ത് സമീപിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ന മത്കൃതേ മഹീപാല പീഡാമഭ്യേതുമര്ഹസി। പ്രയച്ഛ മാമഗസ്ത്യായ ത്രാഹ്യാത്മാനം മയാ പിതഃ
'രാജാവേ, എന്റെ കാരണമായി നിങ്ങൾ ദു:ഖിക്കേണ്ടതില്ല. അഗസ്ത്യന് എന്നെ നൽകൂ, അപ്പാ, എന്നിലൂടെ നിങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടൂ.'
ദുഹിതുര്വചനാദ്രാജാ സോഽഗസ്ത്യായ മഹാത്മനേ। ലോപാമുദ്രാം തതഃ പ്രാദാദ്വിധിപൂര്വം വിശാംപതേ
മകളുടെ വാക്ക് കേട്ട് രാജാവ്, നിയമാനുസൃതമായി, ലോപാമുദ്രയെ മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യന് നൽകി.
പ്രാപ്യ ഭാര്യാമഗസ്ത്യസ്തു ലോപാമുദ്രാമഭാഷത। മഹാര്ഹാണ്യുത്സൃജൈതാനി വാസാംസ്യാഭരണാനി ച
ഭാര്യയായ ലോപാമുദ്രയെ ലഭിച്ച അഗസ്ത്യൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണം.'
തതഃ സാ ദര്ശനീയാനി മഹാര്ഹാണി തനൂനി ച। സമുത്സസര്ജ രമ്ഭോരൂര്വസനാന്യായതേക്ഷണാ
അപ്പോൾ, വാഴക്കുരു പോലെയുള്ള തോളുകളും മാൻകണ്ണുകളും ഉള്ള ആ മനോഹരിയായ അവൾ, അത്യുഗ്രമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു.
തതശ്ചീരാണി ജഗ്രാഹ വല്കലാന്യജിനാനി ച। സമാനവ്രതചര്യാ ച ബഭൂവായതലോചനാ
അവള് അപ്പോള് തൂണിക്കൊരുക്കിയ വസ്ത്രങ്ങളും മാന്തോലും ധരിച്ച്, വിശാലമായ കണ്ണുകളോടെ, ഭര്ത്താവിന്റെ വ്രതങ്ങള് അതുപോലെ തന്നെ അനുസരിച്ചു.
ഗങ്ഗാദ്വാരമഥാഗമ്യ ഭഗവാനൃഷിസത്തമഃ। ഉഗ്രമാതിഷ്ഠത തപഃ സഹ പത്ന്യാഽനുകൂലയാ
പിന്നീട്, ഗംഗയുടെ വാതിലിലേക്കെത്തിയ മഹാനായ ഋഷി, തന്റെ ഭക്തിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം കഠിനമായ തപസ്സില് ഏര്പ്പെട്ടു.
സാ പ്രീത്യാ ബഹുമാനാച്ച പതിം പര്യചരത്തദാ। അഗസ്ത്യശ്ച പരാം പ്രീതിം ഭാര്യായാമഗമത്പ്രഭുഃ
അവള് സ്നേഹത്തോടും വലിയ ആദരവോടും കൂടി ഭര്ത്താവിനെ സേവിച്ചു. അഗസ്ത്യന് ഭര്ത്താവായി ഭാര്യയില് പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
തതോ ബഹുതിഥേ കാലേ ലോപാമുദ്രാം വിശാംപതേ। തപസാ ദ്യോതിതാം സ്നാതാം ദദര്ശ ഭഗവാനൃഷിഃ
ദീര്ഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, മഹാനുഭാവനായ ഋഷി, തപസ്സിന്റെ പ്രകാശത്താല് ദീപ്തിയായി, സ്നാനത്തിലൂടെ ശുദ്ധയായ ലോപാമുദ്രയെ കണ്ടു.
സ തസ്യാഃ പരിചാരേണ ശൌചേന ച ദമേന ച। ശ്രിയാ രൂപേണ ച പ്രീതോ മൈഥുനായാജുഹാവ താമ്
അവളുടെ സേവനം, ശുദ്ധി, ആത്മനിയന്ത്രണം, ഭംഗി, സൗന്ദര്യം എന്നിവയാല് സന്തോഷിച്ച അഗസ്ത്യന് അവളെ സാംഗത്യം ചെയ്യാന് ക്ഷണിച്ചു.
തതഃ സാ പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ ലജ്ജമാനേവ ഭാമിനീ। തദാ സപ്രണയം വാക്യം ഭഗവന്തമഥാബ്രവീത്
അവള് കയ്യില് കൂപ്പി, ലജ്ജയോടെ, സ്നേഹപൂര്വം അഗസ്ത്യനോടു这样 പറഞ്ഞു.
അസംശയം പ്രജാഹേതോര്ഭാര്യാം പതിരവിന്ദത। പാ തു ത്വയി മമ പ്രീതിസ്താമൃഷേ കര്തുമര്ഹസി
നിശ്ചയമായും, ഭര്ത്താവ് സന്താനത്തിനായി ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കുന്നു. എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം ഉറപ്പാണ്. മഹാ ഋഷേ, ദയവായി അതു നിറവേറ്റണം.
യഥാ പിതുര്ഗൃഹേ വിപ്ര പ്രാസാദേ ശയനം മമ। തഥാവിധേ ത്വം ശയനേ മാമുപൈതുമിഹാര്ഹസി
ബ്രാഹ്മണാ, എന്റെ അച്ഛന്റെ കൊട്ടാരത്തില് എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നപോലെ അതുപോലെയുള്ള ഒരു കിടക്കയില് നീ എന്നെ സമീപിക്കണം.
ഇച്ഛാമി ത്വാം സ്രഗ്വിണം ച ഭൂഷണൈശ്ച വിഭൂഷിതമ്। ഉപസര്തും യഥാകാമം ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാ
നാനവസരങ്ങള് ധരിച്ച്, പുഷ്പമാലകളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ്, ഇഷ്ടാനുസരണം നിന്നെ സമീപിക്കാനാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. നീയും ദിവ്യാഭരണങ്ങളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം.
അന്യഥാ നോപതിഷ്ഠേയം ചീരകാഷായവാസിനീ। നൈവാപവിത്രോ വിപ്രര്ഷേ ഭൂഷണോയം കഥംചന
ഇല്ലെങ്കില് തൂണിവസ്ത്രം ധരിച്ച് ഞാന് നിന്നെ സമീപിക്കില്ല. മഹാ ഋഷേ, ആഭരണങ്ങള് ധരിക്കുന്നത് നിന്നെക്കൊണ്ട് അശുദ്ധമാവില്ല.
ന തേ ധനാനി വിദ്യന്തേ ലോപാമുദ്രേ തഥാ മമ। യഥാവിധാനി കല്യാണി പിതുസ്തവ സുമധ്യമേ
ലോപാമുദ്രേ, അച്ഛന്റെ വീട്ടില് ഉണ്ടായിരുന്നപോലെ എനിക്കോ നിനക്കോ അത്തരം സമ്പത്ത് ഇല്ല, മനോഹരിനി.
ഈശോസി തപസാ സര്വം സമാഹര്തും തപോധന। ക്ഷണേന ജീവലോകേ യദ്വസു കിംചന വിദ്യതേ
തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാല് നീ ഈ ലോകത്തിലെ ഏതു സമ്പത്തും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ടു നേടാന് കഴിയും, തപസ്സുള്ളവളേ.
ഏവമേതദ്യഥാഽഽത്ഥ ത്വം തപോവ്യയകരം തു തത്। യഥാ തു മേ ന നശ്യേത തപസ്തന്മാം പ്രയോദയ
നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ, അതിന് തപസ്സിന്റെ ചിലവ് ഉണ്ടാകും. എന്റെ തപസ്സിന് നഷ്ടം വരാതിരിക്കാന് എന്നെ നയിക്കണം.
അല്പാവശിഷ്ടഃ കാലോഽയമൃതോര്മമ തപോധന। ന ചാന്യഥാഽഹമിച്ഛാമി ത്വാമുപൈതും കഥംചന
എന്റെ വ്രതത്തിന് ഇനി കുറച്ച് സമയം മാത്രമേ ബാക്കി ഉള്ളൂ, തപസ്സുള്ളവളേ. വേറെ വഴിയില് ഞാന് നിന്നെ സമീപിക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
ന ചാപി ധര്മമിച്ഛാമി വിലോപ്തും തേ കഥംചന। ഏവം തു മേ യഥാകാമം സംപാദയിതുമര്ഹസി
നിന്റെ ധര്മം ഞാന് ഒരിക്കലും ലംഘിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, എന്റെ ആഗ്രഹം നീ ഈ വിധത്തില് നിറവേറ്റണം.
യദ്യേഷ കാമ സുഭഗേ തവ ബുദ്ധ്യാ വിനിശ്ചിതഃ। ഹര്തും ഗച്ഛാമ്യഹം ഭദ്രേ ചര കാമമിഹ സ്ഥിതാ ।। ആരസ്തേ തേജസ്വിനീ കന്യാ രോഹിണീവ ദിവിപ്രഭാ
സൗഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഈ ആഗ്രഹം നിന്റെ മനസ്സില് ഉറപ്പായിരിക്കുകയാണെങ്കില്, ഞാന് അതു നേടാന് പോകുന്നു. നീ ഇഷ്ടംപോലെ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കൂ. ദിവ്യമായ കാന്തിയോടെ, ആ യുവതി നക്ഷത്രങ്ങളില് രോഹിണിപോലെ തിളങ്ങി.
തതോ ജഗാമ കൌരവ്യ സോഽഗസ്ത്യോ ഭിക്ഷിതും വസു। ശ്രുതര്വാണം മഹീപാലം യം വേദാഭ്യധികം നൃപൈഃ
അതിനുശേഷം, കൌരവ, അഗസ്ത്യന് സമ്പത്ത് തേടി രാജാവ് ശ്രുതര്വ്വാന്റെ അടുക്കല് പോയി. രാജാക്കന്മാര് വേദങ്ങളെക്കാള് വലിയവനെന്നു വിലയിരുത്തിയ രാജാവായിരുന്നു അവന്.
സ വിദിത്വാ തു നൃപതിഃ കുമ്ഭയോനിമുപാഗതമ്। വിഷയാന്തേ സഹാമാത്യഃ പ്രത്യഗൃഹ്ണാത്സുസത്കൃതമ്
കുംഭയോനി എത്തിയതായി അറിഞ്ഞ രാജാവ്, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിര്ത്തിയില് ചെന്നു, അഗസ്ത്യനെ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു.