സ താനുവാച തേജസ്വീ സത്യധര്മപരായണഃ। കരിഷ്യേ പിതരഃ കാമം വ്യേതു വോ മാനസോ ജ്വരഃ
തേജസ്സുള്ള, സത്യവും ധർമ്മവും പാലിക്കുന്ന അഗസ്ത്യൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ പിതാക്കന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലെ വേദന അകറ്റപ്പെടട്ടെ.'
തതഃ പ്രസവസന്താനം ചിന്തയന്ഭഗവാനൃഷിഃ। ആത്മനഃ പ്രസവസ്യാര്ഥേ നാപശ്യത്സദൃശീം സ്ത്രിയമ്
അതിനുശേഷം, ഭഗവാൻ അഗസ്ത്യൻ തന്റെ വംശം തുടരേണ്ടതിന്റെ കാര്യം ആലോചിച്ചു, എന്നാൽ തനിക്കു യോജിച്ച സ്ത്രീയെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
സ തസ്യ തസ് സത്വസ്യ തത്തദങ്ഗമനുത്തമമ്। സംഗൃഹ്യതത്സമൈരങ്ഗൈര്നിര്മമേ സ്ത്രിയമുത്തമാമ്
അവൻ തന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ ഉത്തമഗുണങ്ങൾ ഒത്തു ചേർത്ത്, അതിനൊപ്പം മറ്റു നല്ല ഗുണങ്ങളും കൂട്ടി, ഉത്തമമായ ഒരു സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
സ താം വിദര്ഭരാജായ പുത്രകാമായ താമ്യതേ। നിര്മിതാമാത്മനോഽര്ഥായ മുനിഃ പ്രാദാന്മഹാതപാഃ
മഹാതപസ്സുള്ള അഗസ്ത്യൻ, തന്റെ സന്താനത്തിനായി സൃഷ്ടിച്ച ആ സ്ത്രീയെ, മകനു വേണ്ടി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന വിദർഭരാജാവിന് നൽകി.
സാ തത്ര ജജ്ഞേ സുഭഗാ വിദ്യുത്സൌദാമനീ യഥാ। വിഭ്രാജമാനാ വപുഷാ വ്യവര്ധത ശുഭാനനാ
അവിടെ, ആ പെൺകുട്ടി ജനിച്ചു. മിന്നലുപോലെ പ്രകാശമുള്ളവളായിരുന്നു അവൾ. അവളുടെ രൂപം അത്യന്തം ഭംഗിയോടെ തിളങ്ങി, മനോഹരമായ മുഖം കൊണ്ടു വളർന്നു.
ജാതമാത്രാം ച താം ദൃഷ്ട്വാ വൈദര്ഭഃ പൃഥിവീപതിഃ। പ്രഹര്ഷേണ ദ്വിജാതിഭ്യോ ന്യവേദയത ഭാരത
അവളെ ജനിച്ച ഉടനെ കണ്ടു, വിദർഭരാജാവ് അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിച്ചു അറിയിച്ചു.
അഭ്യനന്ദന്ത താം സര്വേ ബ്രാഹ്മണാ വസുധാധിപ। ലോപാമുദ്രേതി തസ്യാശ്ച ചക്രിരേ നാമ തേ ദ്വിജാഃ
ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും അവളെ ആനന്ദത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. അവർക്കിടയിൽ അവർ അവളെ ലോപാമുദ്ര എന്നു പേരിട്ടു.
വവൃധേ സാ മഹാരാജ ബിഭ്രതീ രൂപമുത്തമമ്। അപ്സ്വിവോത്പലിനീ ശീഘ്രമഗ്നേരിവ ശിഖാ ശുഭാ
മഹാരാജാവേ, അവൾ അത്യുത്തമമായ രൂപം ധരിച്ച്, വെള്ളത്തിൽ വളരുന്ന താമരപോലെയും, അഗ്നിയുടെ ജ്വാലപോലെയും വേഗത്തിൽ വളർന്നു.
താം യൌവനസ്ഥാം രാജേന്ദ്രശതം കന്യാഃ സ്വലംകൃതാഃ। ദാസ്യഃ ശതം ച കല്യാണീമുപാതസ്ഥുര്വശാനുഗാഃ
രാജാവേ, അവൾ യൗവനത്തിലായപ്പോൾ, നൂറ്റാണ്ട് അലങ്കരിച്ച കന്യാകൾക്കും നൂറ്റാണ്ട് ഭംഗിയുള്ള ദാസിമാർക്കും അവളെ ചുറ്റി കൂട്ടമായി വന്നു, അവളോടു ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചു.
സാ സ്മ ദാസീശതവൃതാ മധ്യേ കന്യാശതസ്യ ച। ആരസ്തേ തേജസ്വിനീ കന്യാ രോഹിണീവ ദിവിപ്രഭാ
അവളെ നൂറ്റാണ്ട് ദാസിമാരും നൂറ്റാണ്ട് കന്യാകളും ചുറ്റി നിന്നപ്പോൾ, ആ തേജസ്സുള്ള കന്യക അവരിടയിൽ രോഹിണി നക്ഷത്രം പോലെ തിളങ്ങി.
യൌവനസ്ഥാമപി ച താം ശീലാചാരസമന്വിതാമ്। ന വവ്രേ പുരുഷഃ കശ്ചിദ്ഭയാത്തസ്യ മഹാത്മനഃ
അവൾ യൗവനത്തിലായിട്ടും നല്ല സ്വഭാവവും ശീലവും ഉള്ളവളായിട്ടും, ആ മഹാത്മാവായ പിതാവിന്റെ ഭയത്താൽ ആരും അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വന്നില്ല.
സാ തു സത്യവതീ കന്യാ രൂപേണാപ്സരസോപ്യതി। തോഷയാമാസ പിതരം ശീലേന സ്വജനം തഥാ
സത്യവതിയായ ആ കന്യക, രൂപത്തിൽ അപ്പ്സരസ്സുകളേക്കാൾ ഭംഗിയുള്ളവളായിരുന്നു. അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവം കൊണ്ടു പിതാവിനെയും കുടുംബത്തെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
വൈദര്ഭീ തു തഥായുക്താം യുവതീം പ്രേക്ഷ്യ വൈ പിതാ। മനസാ ചിന്തയാമാസ കസ്മൈ ദദ്യാമിമാംസുതാമ്
വിദർഭരാജാവ് തന്റെ മകളെ ഇങ്ങനെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും യൗവനത്തിലുമുള്ളവളായി കണ്ടപ്പോൾ, 'ഇവളെ എവർക്കാണ് നൽകേണ്ടത്?' എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ ഉണർത്തി.
യദാത്വമന്യതാഗസ്ത്യോ ഗാര്ഹസ്ഥ്യേ താം ക്ഷമാമിതി। തദാഽഭിഗമ്യ പ്രോവാച വൈദര്ഭം പൃഥിവീപതിമ്
അഗസ്ത്യൻ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, 'അവൾ ഇതിന് യോഗ്യയാണു' എന്ന് കരുതിയപ്പോൾ, വിദർഭരാജാവിനെ സമീപിച്ചു പറഞ്ഞുവു.
രാജന്നിവേശേ ബുദ്ധിര്മേ വര്തതേ പുത്രകാരണാത്। വരയേത്വാം മഹീപാല ലോപാമുദ്രാം പ്രയച്ഛ മേ
'രാജാവേ, സന്തതിക്കായി ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. ലോപാമുദ്രയെ എനിക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കി നൽകൂ.'
ഏവമുക്തഃ സ മിനിനാ മഹീപാലോ വിചേതനഃ। പ്രത്യാഖ്യാനായ ചാശക്തഃ പ്രദാതും ചൈവ നൈച്ഛത
മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. നിരസിക്കാനും കഴിയാതെ, നൽകാനും മനസ്സില്ലാതിരുന്നതു.
തതഃ സ ഭാര്യാമഭ്യേത്യ പ്രോവാച പൃഥിവീപതിഃ। മഹര്ഷിര്വീര്യവാനേഷ ക്രുദ്ധഃ ശാപാഗ്നിനാ ദഹേത്
അതിനുശേഷം രാജാവ് ഭാര്യയോടു പറഞ്ഞു: 'ഈ മഹർഷി ശക്തനാണ്; കോപിച്ചാൽ ശാപത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ നമ്മെ ദഹിപ്പിക്കും.'
തം തഥാ ദുഃഖിതം ദൃഷ്ട്വാ സഭാര്യം പൃഥിവീപതിമ്। ലോപാമുദ്രാഽഭിഗമ്യേദം കാലേ വചനമബ്രവീത്
ഭാര്യയോടൊപ്പം ദുഃഖിതനായ രാജാവിനെ കണ്ടു, ലോപാമുദ്ര ശരിയായ സമയത്ത് സമീപിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ന മത്കൃതേ മഹീപാല പീഡാമഭ്യേതുമര്ഹസി। പ്രയച്ഛ മാമഗസ്ത്യായ ത്രാഹ്യാത്മാനം മയാ പിതഃ
'രാജാവേ, എന്റെ കാരണമായി നിങ്ങൾ ദു:ഖിക്കേണ്ടതില്ല. അഗസ്ത്യന് എന്നെ നൽകൂ, അപ്പാ, എന്നിലൂടെ നിങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടൂ.'
ദുഹിതുര്വചനാദ്രാജാ സോഽഗസ്ത്യായ മഹാത്മനേ। ലോപാമുദ്രാം തതഃ പ്രാദാദ്വിധിപൂര്വം വിശാംപതേ
മകളുടെ വാക്ക് കേട്ട് രാജാവ്, നിയമാനുസൃതമായി, ലോപാമുദ്രയെ മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യന് നൽകി.
പ്രാപ്യ ഭാര്യാമഗസ്ത്യസ്തു ലോപാമുദ്രാമഭാഷത। മഹാര്ഹാണ്യുത്സൃജൈതാനി വാസാംസ്യാഭരണാനി ച
ഭാര്യയായ ലോപാമുദ്രയെ ലഭിച്ച അഗസ്ത്യൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ വിലയേറിയ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണം.'
തതഃ സാ ദര്ശനീയാനി മഹാര്ഹാണി തനൂനി ച। സമുത്സസര്ജ രമ്ഭോരൂര്വസനാന്യായതേക്ഷണാ
അപ്പോൾ, വാഴക്കുരു പോലെയുള്ള തോളുകളും മാൻകണ്ണുകളും ഉള്ള ആ മനോഹരിയായ അവൾ, അത്യുഗ്രമായ വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു.
തതശ്ചീരാണി ജഗ്രാഹ വല്കലാന്യജിനാനി ച। സമാനവ്രതചര്യാ ച ബഭൂവായതലോചനാ
അവള് അപ്പോള് തൂണിക്കൊരുക്കിയ വസ്ത്രങ്ങളും മാന്തോലും ധരിച്ച്, വിശാലമായ കണ്ണുകളോടെ, ഭര്ത്താവിന്റെ വ്രതങ്ങള് അതുപോലെ തന്നെ അനുസരിച്ചു.
ഗങ്ഗാദ്വാരമഥാഗമ്യ ഭഗവാനൃഷിസത്തമഃ। ഉഗ്രമാതിഷ്ഠത തപഃ സഹ പത്ന്യാഽനുകൂലയാ
പിന്നീട്, ഗംഗയുടെ വാതിലിലേക്കെത്തിയ മഹാനായ ഋഷി, തന്റെ ഭക്തിയായ ഭാര്യയോടൊപ്പം കഠിനമായ തപസ്സില് ഏര്പ്പെട്ടു.
സാ പ്രീത്യാ ബഹുമാനാച്ച പതിം പര്യചരത്തദാ। അഗസ്ത്യശ്ച പരാം പ്രീതിം ഭാര്യായാമഗമത്പ്രഭുഃ
അവള് സ്നേഹത്തോടും വലിയ ആദരവോടും കൂടി ഭര്ത്താവിനെ സേവിച്ചു. അഗസ്ത്യന് ഭര്ത്താവായി ഭാര്യയില് പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
തതോ ബഹുതിഥേ കാലേ ലോപാമുദ്രാം വിശാംപതേ। തപസാ ദ്യോതിതാം സ്നാതാം ദദര്ശ ഭഗവാനൃഷിഃ
ദീര്ഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, മഹാനുഭാവനായ ഋഷി, തപസ്സിന്റെ പ്രകാശത്താല് ദീപ്തിയായി, സ്നാനത്തിലൂടെ ശുദ്ധയായ ലോപാമുദ്രയെ കണ്ടു.
സ തസ്യാഃ പരിചാരേണ ശൌചേന ച ദമേന ച। ശ്രിയാ രൂപേണ ച പ്രീതോ മൈഥുനായാജുഹാവ താമ്
അവളുടെ സേവനം, ശുദ്ധി, ആത്മനിയന്ത്രണം, ഭംഗി, സൗന്ദര്യം എന്നിവയാല് സന്തോഷിച്ച അഗസ്ത്യന് അവളെ സാംഗത്യം ചെയ്യാന് ക്ഷണിച്ചു.
തതഃ സാ പ്രാഞ്ജലിര്ഭൂത്വാ ലജ്ജമാനേവ ഭാമിനീ। തദാ സപ്രണയം വാക്യം ഭഗവന്തമഥാബ്രവീത്
അവള് കയ്യില് കൂപ്പി, ലജ്ജയോടെ, സ്നേഹപൂര്വം അഗസ്ത്യനോടു这样 പറഞ്ഞു.
അസംശയം പ്രജാഹേതോര്ഭാര്യാം പതിരവിന്ദത। പാ തു ത്വയി മമ പ്രീതിസ്താമൃഷേ കര്തുമര്ഹസി
നിശ്ചയമായും, ഭര്ത്താവ് സന്താനത്തിനായി ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കുന്നു. എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം ഉറപ്പാണ്. മഹാ ഋഷേ, ദയവായി അതു നിറവേറ്റണം.
യഥാ പിതുര്ഗൃഹേ വിപ്ര പ്രാസാദേ ശയനം മമ। തഥാവിധേ ത്വം ശയനേ മാമുപൈതുമിഹാര്ഹസി
ബ്രാഹ്മണാ, എന്റെ അച്ഛന്റെ കൊട്ടാരത്തില് എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നപോലെ അതുപോലെയുള്ള ഒരു കിടക്കയില് നീ എന്നെ സമീപിക്കണം.