ഗതമാത്രം തു ഭര്താരം ജരത്കാരുരവേദയത്। ഭ്രാതുഃ സകാശമാഗത്യ യഥാതഥ്യം തപോധന
ഭര്ത്താവ് പോയ ഉടനെ, ജരത്കാരു തന്റെ സഹോദരന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു, സംഭവിച്ചതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞുതന്നു.
തതഃ സ ഭുജഗശ്രേഷ്ഠഃ ശ്രുത്വാ സുമഹദപ്രിയമ്। ഉവാച ഭഗിനീം ദീനാം തദാ ദീനതരഃ സ്വയമ്
അപ്പോൾ, പാമ്പുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വാസുകി, ആ വലിയ ദു:ഖം കേട്ടപ്പോൾ, കൂടുതൽ ദു:ഖിതനായി, ദു:ഖിതയായ സഹോദരിയോട് പറഞ്ഞു.
ജാനാസി ഭദ്രേ യത്കാര്യം പ്രദാനേ കാരണം ച യത്। പന്നഗാനാം ഹിതാര്ഥായ പുത്രസ്തേ സ്യാത്തതോ യദി
സുഭദ്രേ, എന്ത് ചെയ്യണം, എന്തിനാണ് ഈ ദാനം—allാം നിനക്ക് അറിയാം. പാമ്പുകളുടെ ഭാവി നന്മയ്ക്കായാണെങ്കില് നിന്റെ മകന് അതിന് വേണ്ടി ഉണ്ടാകട്ടെ.
സ സര്പസത്രാത്കില നോ മോക്ഷയിഷ്യതി വീര്യവാന്। ഏവം പിതാമഹഃ പൂര്വമുക്തവാംസ്തു സുരൈഃ സഹ
അവന് മഹത്തായ ശക്തിയുള്ളവന് ആ പാമ്പയാഗത്തില് നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കും. ഇതു ദേവന്മാരോടൊപ്പം പിതാമഹന് മുമ്പേ പറഞ്ഞതാണല്ലോ.
അപ്യസ്തി ഗര്ഭഃ സുഭഗേ തസ്മാത്തേ മുനിസത്തമാത്। ന ചേച്ഛാമ്യഫലം തസ്യ ദാരകര്മ മനീഷിണഃ
സൗഭാഗ്യവതിയായേ, ആ മഹർഷിയില് നിന്നൊരു കുഞ്ഞ് നിന്റെ ഗര്ഭത്തിലുണ്ടോ? ആ ജ്ഞാനിയുടെ പരിശ്രമം ഫലമില്ലാതെ പോകരുതെന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം.
കാമം ച മമ ന ന്യായ്യം പ്രഷ്ടും ത്വാം കാര്യമീദൃശമ്। കിംതു കാര്യഗരീയസ്ത്വാത്തതസ്ത്വാഽഹമചൂചുദമ്
ഇത്തരം കാര്യങ്ങള് നിന്നോടു ചോദിക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, വിഷയം അത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ടതായതിനാല് നിന്നോടു ചോദിച്ചു.
ദുര്വാര്യതാം വിദിത്വാ ച ഭര്തുസ്തേഽതിതപസ്വിനഃ। നൈനമന്വാഗമിഷ്യാമി കദാചിദ്ധി ശപേത്സ മാമ്
നിന്റെ ഭര്ത്താവിന്റെ കടുത്ത തപസ്സ്, ദുർജയ സ്വഭാവം എല്ലാം എനിക്കറിയാം. അതുകൊണ്ട്, ഒരിക്കലും അവനെ പിന്തുടരാനോ ദോഷം വരുത്താനോ ഞാന് ശ്രമിക്കില്ല; അവന് എന്നെ ശപിക്കാതിരിക്കണം.
ആചക്ഷ്വ ഭദ്രേ ഭര്തുഃ സ്വം സര്വമേവ വിചേഷ്ടിതമ്। ഉദ്ധരസ്വ ച ശല്യം മേ ഘോരം ഹൃദി ചിരസ്ഥിതമ്
സുഭദ്രേ, ഭര്ത്താവിന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും എന്നോട് തുറന്നു പറയൂ. എന്റെ മനസ്സില് ദീര്ഘകാലമായി കയറി കിടക്കുന്ന ഈ വലിയ വേദന നീക്കം ചെയ്യൂ.
ജരത്കാരുസ്തതോ വാക്യമിത്യുക്താ പ്രത്യഭാഷത। ആശ്വാസയന്തീ സന്തപ്തം വാസുകിം പന്നഗേശ്വരമ്
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിന് ശേഷം ജരത്കാരു, വിഷമിച്ചിരുന്ന പാമ്പുകളുടെ രാജാവായ വാസുകിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു മറുപടി പറഞ്ഞു.
പൃഷ്ടോ മയാഽപത്യഹേതോഃ സ മഹാത്മാ മഹാതപാഃ। അസ്തീത്യുത്തരമുദ്ദിശ്യ മമേദം ഗതവാംശ്ച സഃ
സന്താനത്തിനായി ഞാന് ചോദിച്ചപ്പോള് ആ മഹാത്മാവും മഹാതപസ്സുകാരനും 'ഉണ്ട്' എന്ന മറുപടി പറഞ്ഞു എന്നെ വിട്ടുപോയി.
സ്വൈരേഷ്വപി ന തേനാഹം സ്മരാമി വിതഥം വചഃ। ഉക്തപൂര്വം കുതോ രാജന്സാംപരായേ സ വക്ഷ്യതി
അവന് സ്വന്തം ആളുകളോടും ഒരിക്കലും തെറ്റായ വാക്ക് പറഞ്ഞതായി എനിക്ക് ഓര്മ്മയില്ല. രാജാവേ, ഒരിക്കല് പറഞ്ഞത് സമയത്ത് അവന് നിര്വഹിക്കും.
ന സംതാപസ്ത്വയാ കാര്യഃ കാര്യം പ്രതി ഭുജംഗമേ। ഉത്പത്സ്യതി ച തേ പുത്രോ ജ്വലനാര്കസമപ്രഭഃ
പാമ്പേ, ഇതു സംബന്ധിച്ച് നീ വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. തീയും സൂര്യനും പോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള ഒരു മകന് നിനക്ക് ജനിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ സ ഹി മാം ഭ്രാതര്ഗതോ ഭര്താ തപോധനഃ। തസ്മാദ്വ്യേതു പരം ദുഃഖം തവേദം മനസി സ്ഥിതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എന്റെ ഭര്ത്താവ്, തപസ്സില് സമ്പന്നനായവന്, സഹോദരാ, പോയി. അതുകൊണ്ട്, നിന്റെ മനസ്സില് കയറി കിടക്കുന്ന ഈ വലിയ ദുഃഖം മാറട്ടെ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ സ നാഗേന്ദ്രോ വാസുകിഃ പരയാ മുദാ। ഏവമസ്ത്വിതി തദ്വാക്യം ഭഗിന്യാഃ പ്രത്യഗൃഹ്ണത
ഇത് കേട്ടപ്പോള് പാമ്പുകളുടെ രാജാവായ വാസുകി അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ സഹോദരിയുടെ വാക്ക് അംഗീകരിച്ചു—'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
സാന്ത്വമാനാര്ഥദാനൈശ്ച പൂജയാ ചാരുരൂപയാ। സോദര്യാം പൂജയാമാസ സ്വസാരം പന്നഗോത്തമഃ
സാന്ത്വനവാക്കുകളും സമ്മാനങ്ങളും മാന്യമായ ആദരവും നല്കി, ആ പാമ്പുകളില് ശ്രേഷ്ഠനായവന് തന്റെ സുന്ദരിയായ സഹോദരിയെ ആദരിച്ചു.
തതഃ പ്രവവൃധേ ഗര്ഭോ മഹാതേജാ മഹാപ്രഭഃ। യഥാ മോമോ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ശുക്ലപക്ഷോദിതോ ദിവി
അതിനുശേഷം, വലിയ തേജസ്സും പ്രകാശവും ഉള്ള ഗര്ഭം വളര്ന്നു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായോ, പൗര്ണ്ണമിയിലെ വളരുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ആയിരുന്നു അതിന്റെ വളര്ച്ച.
അഥ കാലേ തു സാ ബ്രഹ്മന്പ്രജജ്ഞേ ഭുജഗസ്വസാ। കുമാരം ദേവഗര്ഭാഭം പിതൃമാതൃഭയാപഹമ്
ശേഷം, സമയമായപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണനേ, പാമ്പരാജാവിന്റെ സഹോദരി ദൈവകുമാരനെപ്പോലെയുള്ള, അച്ഛനും അമ്മക്കും ഭയമില്ലാത്ത ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു.
വവൃധേ സ തു തത്രൈവ നാഗരാജനിവേശനേ। വേദാംശ്ചാധിജഗേ സാങ്ഗാന്ഭാര്ഗവച്യവനാത്മജാത്
അവന് പാമ്പരാജാവിന്റെ വീട്ടില് തന്നെ വളര്ന്നു. ഭൃഗുപുത്രനായ ച്യവനനില് നിന്ന് വേദങ്ങളും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും പഠിച്ചു.
ചീര്ണവ്രതോ ബാല ഏവ ബുദ്ധിസത്ത്വഗുണാന്വിതഃ। നാമ ചാസ്യാഭവത്ഖ്യാതം ലോകേഷ്വാസ്തീക ഇത്യുത
കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ വ്രതം പാലിച്ചു, ബുദ്ധിയും സദ്ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവനായി വളര്ന്നു. ലോകത്ത് അവന്റെ പേര് ആസ്തികന് എന്നായി പ്രസിദ്ധമായി.
അസ്തീത്യുക്ത്വാ ഗതോ യസ്മാത്പിതാ ഗര്ഭസ്ഥമേവ തമ്। വനം തസ്മാദിദം തസ്യ നാമാസ്തീകേതി വിശ്രുതമ്
അവന് ഗര്ഭത്തിലിരിക്കുമ്പോള് തന്നെ, അച്ഛന് 'ഉണ്ട്' എന്നു പറഞ്ഞ് പോയത് കൊണ്ടാണ് ആസ്തികന് എന്ന പേര് ലോകത്ത് പ്രശസ്തമായത്.
സ ബാല ഏവ തത്രസ്ഥശ്ചരന്നമിതബുദ്ധിമാന്। ഗൃഹേ പന്നഗരാജസ്യ പ്രയത്നാത്പരിരക്ഷിതഃ
അവൻ ബാല്യത്തിലേ തന്നെ അപ്പുറത്ത് വസിച്ചുകൊണ്ട്, അഗാധമായ ബുദ്ധിയോടെ അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് സഞ്ചരിച്ചു. പാമ്പുകളുടെ രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ, അവൻ വളരെ സൂക്ഷ്മതയോടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
ഭഗവാനിവ ദേവേശഃ ശൂലപാണിര്ഹിരണ്മയഃ। വിവര്ധമാനഃ സര്വാംസ്താന്പന്നഗാനഭ്യഹര്ഷയത്
അവൻ വളരുമ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ ഇഷ്ടദൈവമായ ശൂലധാരിയായ സ്വർണ്ണപ്രഭയുള്ള മഹേശ്വരനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, എല്ലാ പാമ്പുകളെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
യദപൃച്ഛത്തദാ രാജാ മന്ത്രിണോ ജനമേജയഃ। പിതുഃ സ്വര്ഗഗതിം തന്മേ വിസ്തരേണ പുനര്വദ
അപ്പോൾ രാജാവായ ജനമേജയൻ തന്റെ മന്ത്രിമാരോട്, തന്റെ അച്ഛന്റെ സ്വർഗ്ഗയാത്രയെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു: എന്റെ അച്ഛന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ച് വീണ്ടും വിശദമായി പറയൂ.
ശൃണു ബ്രഹ്മന്യഥാഽപൃച്ഛന്മന്ത്രിണോ നൃപതിസ്തദാ। യഥാ ചാഖ്യാതവന്തസ്തേ നിധനം തത്പരിക്ഷിതഃ
ബ്രാഹ്മണനേ, അപ്പോൾ രാജാവ് മന്ത്രിമാരോട് എങ്ങനെ ചോദിച്ചു, അവർ എങ്ങനെ പരിക്ഷിതിന്റെ മരണത്തെ വിവരിച്ചു എന്നതെല്ലാം നീ കേൾക്കൂ.
ജാനന്തി സ്മ ഭവന്തസ്തദ്യഥാവൃത്തം പിതുര്മമ। ആസീദ്യഥാ സ നിധനം ഗതഃ കാലേ മഹായശാഃ
എന്റെ അച്ഛനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ, എങ്ങനെ ആ മഹാപ്രതാപൻ തന്റെ കാലത്ത് അന്ത്യം കണ്ടു എന്നതെല്ലാം നിങ്ങൾക്കറിയാം.
ശ്രുത്വാ ഭവത്സകാശാദ്ധി പിതുര്വൃത്തമശേഷതഃ। കല്യാണം പ്രതിപത്സ്യാമി വിപരീതം ന ജാതുചിത്
നിങ്ങളിൽ നിന്ന് എന്റെ അച്ഛന്റെ ജീവിതം മുഴുവനായി കേട്ടശേഷം, ഞാൻ നല്ലതായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യുകയും, തെറ്റായ വഴിയിലേക്ക് ഒരിക്കലും പോകരുതെന്നും ഉറപ്പാക്കുന്നു.
മന്ത്രിണോഽഥാബ്രുവന്വാക്യം പൃഷ്ടാസ്തേന മഹാത്മനാ। സര്വേ ധര്മവിദഃ പ്രാജ്ഞാ രാജാനം ജനമേജയമ്
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവായ രാജാവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട മന്ത്രിമാർ, എല്ലാവരും ധർമ്മവും ജ്ഞാനവും ഉള്ളവർ, ജനമേജയ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശൃണു പാര്ഥിവ യദ്ബ്രൂഷേ പിതുസ്തവ മഹാത്മനഃ। ചരിതം പാര്ഥിവേന്ദ്രസ്യ യഥാ നിഷ്ഠാം ഗതശ്ച സഃ
രാജാവേ, നീ ചോദിക്കുന്ന നിന്റെ മഹാത്മാവായ അച്ഛന്റെ ജീവിതവും, ആ രാജാധിരാജൻ എങ്ങനെ അന്ത്യം കണ്ടുവെന്നും കേൾക്കൂ.
ധര്മാത്മാ ച മഹാത്മാ ച പ്രജാപാലഃ പിതാ തവ। ആസീദിഹായഥാ വൃത്തഃ സ മഹാത്മാ ശൃണുഷ്വ തത്
നിന്റെ അച്ഛൻ ധാർമ്മികനും മഹാത്മാവും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും ആയിരുന്നു. ആ മഹാത്മാവ് ഈ ലോകത്ത് എങ്ങനെ ജീവിച്ചെന്നതിനെപ്പറ്റി ഇപ്പോൾ കേൾക്കൂ.
ചാതുര്വര്ണ്യം സ്വധര്മസ്ഥം സ കൃത്വാ പര്യരക്ഷത। ധര്മതോ ധര്മവിദ്രാജാ ധര്മോ വിഗ്രഹവാനിവ
അവൻ നാലു വർണ്ണങ്ങളെയും അവരുടെ കർമ്മങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ച്, അവരെ സംരക്ഷിച്ചു. ധർമ്മത്തെ ശരിക്കും അറിയുന്ന രാജാവായ അവൻ, ധർമ്മം ശരീരധാരിയായി നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ നടന്നു.