ശ്രുത്വാ തു തസ് താ വാചോ ബഹ്വബദ്ധപ്രലാപിനഃ। ഇയേഷ സ ശിരശ്ഛേത്തും ഖങ്ഗേന കുപിതോ നലഃ
അവന്റെ അനർത്ഥമായ ധിക്കാരവാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, കോപത്തോടെ നളൻ വാൾകൊണ്ട് അവന്റെ തല വെട്ടാൻ ശ്രമിച്ചു.
സ്മയംസ്തു രോഷതാമ്രാക്ഷസ്തമുവാച നലോ നൃപഃ। പണാവഃ കിം വ്യാഹരസേ ജിതോ ന വ്യാഹരിഷ്യസി
ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, എന്നാൽ കണ്ണുകൾ കോപത്തിൽ ചുവന്നുകൊണ്ട്, രാജാവായ നളൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'പണയത്തെക്കുറിച്ച് എന്തിന് സംസാരിക്കുന്നു? തോറ്റാൽ നീ സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല.'
തതഃ പ്രാവര്തത ദ്യൂതം പുഷ്കരസ്യ നലസ്യ ച। ഏകപാണേന ഭദ്രം തേ നലേന സ പരാജിതഃ
അതിനുശേഷം പുഷ്കരനും നളനും തമ്മിൽ പാശകക്കളി തുടങ്ങി; ഒരു കൈകൊണ്ട് പണയമിട്ടു, നളൻ പുഷ്കരനെ തോൽപ്പിച്ചു.
സ രത്നകോശനിചയൈഃ പ്രാണേന പണിതോപി ച। ജിത്വാ ച പുഷ്കരം രാജാ പ്രഹസന്നിദമബ്രവീത്
വളരെയധികം രത്നങ്ങളും ജീവനും പണയമിട്ടു, പുഷ്കരനെ ജയിച്ച രാജാവ് ചിരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മമ സര്വമിദം രാജ്യമവ്യഗ്രം ഹതകണ്ഠകമ്। വൈദര്ഭീ ന ത്വയാ ശക്യാ രാജാപശദ വീക്ഷിതമ്। തസ്യാസ്ത്വം സപരീവാരോ മൂഢ ദാസത്വമാഗതഃ
എന്റെ രാജ്യം മുഴുവൻ ഭയമോ ഭീഷണിയോ ഇല്ലാതെ ശാന്തമായിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, രാജകുലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയവനേ, നീ വൈദർഭി രാജകുമാരിയെ കാണാൻ പോലും കഴിയില്ല. നീയും നിന്റെ കൂട്ടരും, മണ്ടനായവനേ, അവളുടെ അടിമത്വത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ന ത്വയാ തത്കൃതംകര്മ യേനാഹം വിജിതഃ പുരാ। കലിനാ തത്കൃതം കര്മ ത്വം ച മൂഢ ന ബുധ്യസേ
നിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളാൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും തോറ്റതല്ല; അതെല്ലാം കാലിയുടെ പ്രവർത്തിയായിരുന്നു. നീ, മണ്ടനായവനേ, ഇതു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
നാഹം പരകൃതം ദോഷം ത്വയ്യാധാസ്യേ കഥംചന। യഥാസുഖം വൈ ജീവത്വംപ്രാണാനവസൃജാമി തേ
മറ്റൊരാളുടെ തെറ്റിനായി ഞാൻ ഒരിക്കലും നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തില്ല. നീ ഇഷ്ടം പോലെ ജീവിക്കൂ; ഞാൻ നിന്റെ ജീവൻ സമ്മാനിക്കുന്നു.
തഥൈവ സര്വസംഭാരം സ്വമംശം വിതരാമി തേ। തഥൈവ ച മമ പ്രീതിസ്ത്വയി വീര ന സംശയഃ
അതിനുപോലെ തന്നെ, എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും നിന്റെ അവകാശമുള്ള പങ്കും ഞാൻ നിനക്ക് നൽകും. അതുപോലെ തന്നെ, വീരനേ, എന്റെ സ്നേഹം നിനക്കു നേരെ ഉറപ്പാണ്.
സൌഹാര്ദം ചാപി മേ ത്വത്തോ ന കദാചിത്പ്രഹാസ്യതി। പുഷ്കര ത്വം ഹി മേ ഭ്രാതാ സംജീവ ശരദഃ ശതമ്
എന്റെ സൗഹൃദം നിന്നോടൊപ്പം ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകില്ല. പുഷ്കരാ, നീ എന്റെ സഹോദരനാണ്; നീ നൂറു വർഷം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ.
ഏവം നലഃ സാന്ത്വയിത്വാ ഭ്രാതരം സത്യവിക്രമഃ। വചനൈസ്തോഷയാമാസ പരിഷ്വജ്യ പുനഃ പുനഃ
സത്യനിഷ്ഠനായ നളൻ ഇങ്ങനെ സഹോദരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, വാക്കുകളാൽ സന്തോഷിപ്പിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും അണയിച്ചുപിടിച്ചു.
സാന്ത്വിതോ നൈഷധേനൈവം പുഷ്രരഃ പ്രത്യുവാച തമ്। പുണ്യശ്ലോകം തദാ രാജന്നഭിവാദ്യ കൃതാഞ്ജലിഃ
നളൻ ഇങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചതോടെ പുഷ്കരൻ അവനോട് കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു, മഹത്വമുള്ള രാജാവേ.
കീര്തിരസ്തു തവാക്ഷയ്യാ ജീവ വര്ഷായുതം സുഖീ। യോ മേ വിതരസി പ്രാണാനധിഷ്ഠാനം ച പാര്ഥിവ
നിന്റെ കീർത്തി ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കരുത്; രാജാവേ, നീ എനിക്ക് ജീവനും നിലയുമാണ് നൽകിയതുകൊണ്ട്, നീ പതിനായിരം വർഷം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ.
സ തഥാ സത്കൃതോ രാജ്ഞാ മാസമുഷ്യ തദാ നൃപഃ। പ്രയയൌ പുഷരോ ഹൃഷ്ടഃ സ്വപുരം സ്വജനാവൃതഃ
അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ ആദരവ് ലഭിച്ച പുഷ്കരൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ ജനങ്ങളോടൊപ്പം സ്വന്തം നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
മഹത്യാ സേനയാ സാര്ധംവിനീതൈഃ പരിചാരകൈഃ। ഭ്രാജമാന ഇവാദിത്യോ വപുഷാ പുരുഷര്ഷഭ
വലിയ സൈന്യത്തോടും വിനീതരായ സേവകരോടും കൂടി, അതിഗംഭീരതയിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായി.
പ്രസ്ഥാപ്യ പുഷ്കരം രാജാ വിത്തവന്തമനാമയമ്। പ്രവിവേശ പുരം ശ്രീമാനത്യര്ഥമുപശോഭിതാമ്
സമ്പന്നനും സുരക്ഷിതനുമായ പുഷ്കരനെ യാത്രയയച്ചു കഴിഞ്ഞ്, മഹത്വമുള്ള രാജാവ് അതിയായി അലങ്കരിച്ച നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
പ്രവിശ്യ സാന്ത്വയാമാസ പൌരാംശ്ച നിഷധാധിപഃ। `ഹിതേഷു ചൈഷാം സതതം പിതേവാവഹിതോഽഭവത്
നിഷധരാജാവ് നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോൾ, അവിടെയുള്ളവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; അവരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി എപ്പോഴും അച്ഛനുപോലെ ശ്രദ്ധയോടെ നിന്നു.
പൌരാ ജാനപദാശ്ചാപി സംപ്രഹൃഷ്ടതനൂരുഹാഃ। ഊചുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ സാമാത്യപ്രമുഖാ ജനാഃ
നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും സന്തോഷത്തിൽ വിറയുന്ന ശരീരങ്ങളോടെ, മന്ത്രിമാർക്ക് മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി എല്ലാവരും പറഞ്ഞു.
അദ്യസ്മ നിര്വൃതാ രാജന്പുരേ ജനപദേഽപി ച। ഉപാസിതും പുനഃ പ്രാപ്താ ദേവാ ഇവ ശതക്രതുമ്
രാജാവേ, ഇന്ന് നഗരത്തിലും ദേശത്തും ഞങ്ങൾ സന്തോഷത്തിലാണ്; ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രനെ സേവിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങൾ വീണ്ടും നിന്നെ സേവിക്കാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
പ്രശാന്തേ തു പുരേ ഹൃഷ്ടേ സംപ്രവൃത്തേ മഹോത്സവേ। മഹത്യാ സേനയാ രാജാ ദമയന്തീമുപാനയത്
നഗരം സമാധാനത്തിലും സന്തോഷത്തിലും നിറഞ്ഞു, മഹോത്സവം നടക്കുമ്പോൾ, രാജാവ് വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ദമയന്തിയെ കൊണ്ടുവന്നു.
പുണ്യശ്ലോകം തു രാജ്യസ്ഥം ശ്രുത്വാ ഭീമോ മഹീപതിഃ। മുദാ പരമയാ യുക്തോ ബഭൂവ ഭരതര്ഷഭ
പുണ്യശ്ലോകനായ രാജാവ് വീണ്ടും രാജ്യം നേടിയെന്ന് കേട്ട ഭീമൻ, ഭൂമിയുടെ രാജാവ്, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
അഥ ഹൃഷ്ടമനാ രാജാ മഹത്യാ സേനയാ സഹ। സുതാം പ്രസ്ഥാപയാമാസ പുണ്യശ്ലോകായ ധീമതേ
പിന്നീട് സന്തോഷഭരിതനായ രാജാവ് വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം തന്റെ മകളെ പുണ്യശ്ലോകനും ധീരനും ആയ പുഷ്കരനിലേക്ക് അയച്ചു.
ദമയന്തീമപി പിതാ സത്കൃത്യപരവീരഹാ। പ്രാസ്ഥാപയദമേയാത്മാ ഭീമോ ഭീമപരാക്രമഃ
ദമയന്തിയുടെ അച്ഛനായ ഭീമൻ, അതുല്യമായ ആത്മാവും ഭയങ്കരമായ വീര്യവും ഉള്ളവൻ, അവളെ ആദരിച്ച് യാത്രയാക്കി.
ആഗതായാം തു വൈദര്ഭ്യാം സപുത്രായാം നലോ നൃപഃ। വര്തയാമാസ മുദിതോ ദോവരാഡിവ നന്ദനേ
വൈദർഭ്യയും മകനുമൊത്ത് എത്തിയപ്പോൾ, രാജാവ് നളൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ ദോവരാദൻ നന്ദനോദ്യാനത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നതുപോലെ ജീവിച്ചു.
തഥാ പ്രകാശതാം യാതോ ജമ്ബൂദ്വീപേ സ രാജസു। പുനഃ സ്വേ ചാവസദ്രാജ്യേ പ്രത്യാഹൃത്യ മഹായശാഃ
അങ്ങനെ, ജംബൂദ്വീപിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ അവന്റെ കീർത്തി വ്യാപിച്ചു. മഹാനായ നളൻ വീണ്ടും തന്റെ രാജ്യം തിരിച്ചു പിടിച്ച് അവിടെ താമസിച്ചു.
ഈജേ ച വിവിധൈര്യജ്ഞൈര്വിധിവച്ചാപ്തദക്ഷിണൈഃ। തഥാ ത്വമപി രാജേന്ദ്ര സസുഹൃദ്വക്ഷ്യസേ ചിരാത്
അവൻ വിധിപ്രകാരം ഉചിതമായ ദാനങ്ങളോടെ വിവിധ യാഗങ്ങൾ നടത്തി. അതുപോലെ നീയും, രാജേന്ദ്ര, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് വിജയിക്കും.
ദുഃഖമേതാദൃശംപ്രാപ്തോ നലഃ പരപുരംജയഃ। ദേവനേന നരശ്രേഷ്ഠ സഭാര്യോ ഭരതര്ഷഭ
ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ച നളൻ, ഭരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ദേവന്മാരുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം ഭാര്യയോടൊപ്പം ഇങ്ങനെയുള്ള കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു.
ഏകാകിനൈവ സുമഹന്നലേന പൃഥിവീപതേ। ദുഃഖമാസാദിതം ഘോരം പ്രാപ്തശ്ചാഭ്യുദയഃ പുനഃ
ഭൂമിപതിയായ നീ കേൾക്കൂ; നളൻ ഒറ്റക്കായി അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ദുരിതങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു, എന്നാൽ പിന്നീട് വീണ്ടും ഉന്നതിയിലേക്കുയർന്നു.
ത്വം പുനര്ഭ്രാതൃസഹിതഃ കൃഷ്ണയാ ചൈവ പാണ്ഡവ। കഥാശ്ചാപി സമാകര്ണ്യ ധര്മമേവാനുചിന്തയന്
പക്ഷേ, പാണ്ഡവനേ, നീ സഹോദരന്മാരോടും കൃഷ്ണയോടും കൂടെ ഇരിക്കുന്നു. ഈ കഥകൾ കേട്ട് നീ ധർമ്മത്തെ മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണൈശ്ച മഹാഭാഗൈര്വേദവേദാങ്ഗപാരഗൈഃ। നിത്യമന്വാസ്യസേ രാജംസ്തത്ര കാ പരിദേവനാ
വേദവും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞ മഹാഭാഗ്യശാലികളായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്നെ സേവിക്കുന്നു. രാജാവേ, അപ്പോൾ ദുഃഖിക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ?
കര്കോടകസ്യ നാഗസ് ദമയന്ത്യാ നലസ്യ ച। ഋതുപര്ണസ്യ രാജര്ഷേഃ കീര്തനം കലിനാശനമ്
കർക്കോട്ടകൻ എന്ന പാമ്പിന്റെയും ദമയന്തിയുടെയും നളന്റെയും മഹാരാജാവ് ഋതുപർണ്ണന്റെയും കഥ കലിയുഗത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്.