ദദര്ശ തത്ര കൌന്തേയം ധര്മരാജമരിംദമമ്। താപസൈര്ഭ്രാതൃഭിശ്ചൈവ സര്വതഃ പരിവാരിതമ്
അവിടെ, കുന്തീപുതനായ ധർമ്മരാജാവും ശത്രുനാശകനുമായ അവനെ, തപസ്വികളും സഹോദരന്മാരും ചുറ്റും വലയം വെച്ചിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
അത്യദ്ഭുതമിദം കര്മ പാര്ഥസ്യാമിതതേജസഃ। ധൃതരാഷ്ട്രോ മഹാതേജാഃ ശ്രുത്വാ തത്ര കിമബ്രവീത്
അമിതതേജസ്സുള്ള പാർഥന്റെ ഈ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തി കേട്ടപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള ധൃതരാഷ്ട്രൻ അവിടെ എന്ത് പറഞ്ഞു?
ശക്രലോകഗതം പാര്ഥം ശ്രുത്വാ രാജാഽമ്ബികാസുതഃ। ദ്വൈപായനാദൃഷിശ്രേഷ്ഠാത്സംജയം വാക്യമബ്രവീത്
പാർഥൻ ഇന്ദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോയെന്നു കേട്ടപ്പോൾ, അംബികയുടെ മകനായ രാജാവ്, മഹർഷി വ്യാസനിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, സഞ്ജയനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശ്രുതം മേ സൂത കാര്ത്സ്ന്യേന കര്മ പാര്ഥസ് ധീമതഃ। കച്ചിത്തവാപി വിദിതം യാഥാതഥ്യേന സാരഥേ
സാരഥി, ധീരനായ പാർഥന്റെ പ്രവർത്തികൾ ഞാൻ മുഴുവനായും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ നീയും അതിന്റെ യഥാർത്ഥം മുഴുവൻ അറിയുന്നുണ്ടോ എന്നു പറയൂ.
പ്രമത്തോ ഗ്രാമ്യധര്മേഷു മന്ദാത്മാ പാപനിശ്ചയഃ। മമ പുത്രഃ സുദുര്ബുദ്ധിഃ പൃഥിവീം ഘാതയിഷ്യതി
എന്റെ മകൻ, ലോകകാര്യങ്ങളിൽ അശ്രദ്ധയും, മനസ്സില്ലായ്മയും, ദുഷ്ടതയിലുമാണ്. അവൻ ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കും.
യസ്യ നിത്യമൃതാ വാചഃ സ്വൈരേഷ്വപി മഹാത്മനഃ। ത്രൈലോക്യമപി തസ്യ സ്യാദ്യോദ്ധാ യസ്യ ധനംജയഃ
എപ്പോഴും സത്യം മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന മഹാത്മാക്കളുടെ ഇടയിലും, ധനഞ്ജയൻ അവന്റെ യോദ്ധാവാണെങ്കിൽ, മൂന്നു ലോകവും അവൻ ജയിക്കും.
അസ്യതഃ കര്ണിനാരാചാംസ്തീക്ഷ്ണാഗ്രാംശ്ച ശിലാശിതാന്। നാര്ജുനസ്യാഗ്രതസ്തിഷ്ഠേദപി മൃത്യുര്ജരാതിഗഃ
അർജുനൻ തന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് കല്ലുകൊണ്ടുള്ള മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ എറിയുമ്പോൾ, അവന്റെ മുന്നിൽ മരണം പോലും നില്ക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടാകില്ല.
മമ പുത്രാ ദുരാത്മാനഃ സര്വേ മൃത്യുവശംഗതാഃ। യേഷാം യുദ്ധം ദുരാധര്ഷൈഃ പാണ്ഡവൈഃ സമുപസ്ഥിതമ്
എന്റെ മക്കൾ എല്ലാവരും ദുഷ്ടഹൃദയരാണ്; അവർ മരണത്തിന്റെ അധീനതയിലാണു, കാരണം ജയിക്കാനാവാത്ത പാണ്ഡവന്മാരുമായി യുദ്ധം അവരെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
തസ്യൈവ ച ന പശ്യാമി യുധി ഗാണ്ഡീവധന്വനഃ। അനിശം ചിന്തയാനോഽപി യ ഏനമുദിയാദ്യുധി
ഞാൻ എത്രയും ആലോചിച്ചിട്ടും, ഗാണ്ഡീവം കൈവശമുള്ളവനെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടാൻ ആരെയും കാണുന്നില്ല; അങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?
ദ്രോണകര്ണൌ പ്രതീയാതാം യദി ഭീഷ്മോഽപി വാ രണേ। മഹാന്സ്യാത്സംശയോലോകേ ന തു പശ്യാമി നോ ജയമ്
ദ്രോണനും കർണ്ണനും, അല്ലെങ്കിൽ ഭീഷ്മനും യുദ്ധത്തിൽ അവനെ നേരിട്ടാലും, ലോകത്ത് വലിയ സംശയം ഉണ്ടാകും; എങ്കിലും ഞങ്ങൾക്കു ജയമുണ്ടാകുമെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
ഘൃണീ കര്ണഃ പ്രമാദീ ച ആചാര്യഃ സ്ഥവിരോ ഗുരുഃ। അമര്ഷീ ബലവാന്പാര്ഥഃ സംരമ്ഭീ ദൃഢവിക്രമഃ
കർണ്ണൻ അഹങ്കാരിയും അശ്രദ്ധയുമാണ്; ആചാര്യൻ വയസ്സായ ഗുരുവാണ്; പാർഥൻ ഉഗ്രനും ശക്തനും, കോപമുള്ളവനും ദൃഢനിശ്ചയവാനുമാണ്.
ഭവേത്സുതുമുലം യുദ്ധം സര്വസ്യാപ്യപരാജിതമ്। സര്വേ ഹ്യസ്ത്രവിദഃ ശൂരാഃ സര്വേ പ്രാപ്താ മഹദ്യശഃ
യുദ്ധം അതീവ ഭയങ്കരവും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമായിരിക്കും; എല്ലാവരും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള വീരന്മാരാണ്, എല്ലാവർക്കും വലിയ പ്രശസ്തിയുണ്ട്.
അപി സര്വേശ്വരത്വം ഹി ന വാഞ്ഛേരന്പരാജിതാഃ। വധേ നൂനം ഭവേച്ഛാന്തിരേതേഷാം ഫല്ഗുനസ്യ വാ
അവർക്ക് ലോകാധിപത്യം ആഗ്രഹമില്ലാതിരുന്നാലും, തോറ്റുപോയാൽ ഫൽഗുനന്റെ മരണത്തിൽ മാത്രമേ അവർക്കു ശാന്തി ലഭിക്കൂ.
ന തു ഹന്താഽര്ജുനസ്യാസ്തി ജേതാ വാഽസ്യ ന വിദ്യതേ। മന്യുസ്തസ്യ കഥം ശാമ്യേന്മന്ദാന്പ്രതി സമുത്ഥിതഃ
അർജുനനെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നവനും ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നവനും ഇല്ല; അവന്റെ കോപം ഒരിക്കൽ ഉണർന്നാൽ, മൂഢന്മാരെതിരെ അത് ശമിക്കില്ല.
ത്രിദശേശസമോ വീരഃ ഖാണ്ഡവേഽഗ്നിമതര്പയത്। ജിഗാ പാര്ഥിവാന്സര്വാന്രാജസൂയേ മഹാക്രതൌ
ദേവന്മാരുടെ നാഥന്മാരെപ്പോലെയുള്ള ആ വീരൻ, ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, രാജസൂയയാഗത്തിൽ എല്ലാ രാജാക്കളെയും കീഴടക്കി.
ശേഷം കുര്യാദ്ഗിരേര്വജ്രോ നിപതന്മൂര്ധ്നി സംജയ। ന തു കുര്യുഃ ശരാഃ ശേഷം ക്ഷിപ്താസ്താത കിരീടിനാ
സഞ്ജയ, പർവതത്തിൽ വീഴുന്ന വജ്രം പോലും അവിടെ കുറെ ഭാഗം ശേഷിപ്പിക്കാം; പക്ഷേ കിരീടധാരിയായവൻ എറിയുന്ന അമ്പുകൾ ഒന്നും ശേഷിപ്പിക്കില്ല.
യഥാ ഹി കിരണാ ഭാനോസ്തപന്തീഹ ചരാചരമ്। തഥാ പാര്ഥഭുജോത്സൃഷ്ടാഃ ശരാസ്തപ്സ്യന്തി മത്സുതാന്
സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ എല്ലാം ചൂടാക്കുന്നതുപോലെ, പാർഥന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന അമ്പുകൾ എന്റെ മക്കളെ ദഹിപ്പിക്കും.
അപി തദ്രഥഘോഷേണ ഭയാര്ഥാ സവ്യസാചിനഃ। പ്രതിഭാതി വിദീര്ണേവ സര്വതോ ഭാരതീ ചമൂഃ
സവ്യാസാചിയുടെ രഥത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ പോലും, ഭാരതസേന മുഴുവൻ ഭയത്തിൽ വിറെച്ചു, എല്ലാ ദിശയിലും കീറിപ്പറിഞ്ഞതുപോലെ തോന്നുന്നു.
സമുദ്ധരന്പ്രവപംശ്ചൈവ ബാണാന് സ്താതാഽഽതതായീ സമരേ കിരീടി। സൃഷ്ടോഽന്തകഃ സര്വഹരോ വിധാത്രാ ഭവേദ്യഥാ തദ്വദവാരണീയഃ
യുദ്ധത്തിൽ കിരീടധാരി അമ്പുകൾ എടുക്കുകയും എറിയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സൃഷ്ടികർത്താവ് സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ നശിപ്പിക്കുന്ന മരണൻപോലെയാണ് അവൻ; ആരാലും തടയാൻ കഴിയില്ല.
യദതത്കഥിതം രാജംസ്ത്വയാ ദുര്യോധനം പ്രതി। സര്വമേതദ്യഥാതത്ത്വം നതു മിഥ്യാ മഹീപതേ
രാജാവേ, നീ ദുര്യോധനനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ ശരിയാണു, അതിൽ ഒരു കള്ളവും ഇല്ല, ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായോ.
മന്യുനാ ഹി സമാവിഷ്ടാഃ പാണ്ഡവാസ്ത്വമിതൌജസഃ। ദൃഷ്ട്വാ കൃഷ്ണാം സഭാം നീതാം ധര്മപത്നീം യശസ്വിനീം
പാണ്ഡവന്മാർ, അത്യന്തം ശക്തിയുള്ളവർ, ധർമ്മപത്നിയായ പ്രശസ്തയായ കൃഷ്ണയെ സഭയിൽ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അത്യന്തം കോപത്തിൽ ആകപ്പെട്ടു.
ദുഃശാസനസ്യ താ വാചഃ ശ്രുത്വാ വൈ കടുകോദയാഃ। കര്ണസ്യ ച മഹാരാജ ന സ്വപ്സ്യന്തീതി മേ മതിഃ
ദുഃശാസനനും കർണ്ണനും പറഞ്ഞ കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, രാജാവേ, അവർ ഉറങ്ങില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
ശ്രുതം ഹി തേ മഹാരാജ യഥാ പാര്ഥേന സംയുഗേ। ഏകാദശതനുഃ സ്ഥാണുര്ധേനുഷാ പരിതോഷിതഃ
രാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥൻ എങ്ങനെ പതിനൊന്ന് രൂപങ്ങൾ ഉള്ള സ്ഥാണുവിനെ ഒരു പശുവിനാൽ സന്തോഷിപ്പിച്ചതെന്നു നിങ്ങൾക്ക് കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
കൈരാതം വേഷമാസ്ഥായ യോധയാമാസ ഫല്ഗുനമ്। ജിജ്ഞാസുഃ സര്വദേവേശഃ കപര്ദീ ഭഗവാന്സ്വയമ്
എല്ലാ ദേവന്മാരുടേയും നാഥനായ കപർദിയും ഭഗവാനുമാണ് കൈരാത വേഷം ധരിച്ച് ഫൽഗുനനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു, അവനെ പരീക്ഷിക്കാൻ.
ലേഭേ പാശുപതം ചാപി പരമാസ്ത്രം മഹാദ്യുതിഃ।' തത്രൈനം ലോകപാലാസ്തേ ദര്ശയാമാസുരര്ജുനമ്। അസ്ത്രഹേതോഃ പരാക്രാന്തം തപസാ കൌരവര്ഷഭമ്
അവിടെ അതി പ്രകാശമുള്ള അർജുനൻ പരമാസ്ത്രമായ പാശുപതാസ്ത്രം നേടി; അസ്ത്രം നേടാൻ തപസ്സിൽ മുന്നേറിയ കുരുവംശത്തിലെ സിംഹമായ അർജുനനെ ലോകപാലകർ ദേവന്മാർക്ക് കാണിച്ചു.
നൈതദുത്സഹതേ ചാന്യോ ലബ്ധുമന്യത്ര ഫല്ഗുനാത്। സാക്ഷാദ്ദര്ശനമേതേഷാമീശ്വരാണാം നരോ ഭുവി
ഫൽഗുനനല്ലാതെ ഭൂമിയിൽ മറ്റാരും ഈ ദൈവങ്ങളെയും നേരിട്ട് കാണാൻ കഴിയില്ല.
മഹേശ്വരേണ യോ രാജന്ന ജീര്ണോ ഗ്രസ്തമൂര്തിമാന്। കസ്തമുത്സഹതേ വീരോ യുദ്ധേ ജരയിതും പുമാന്
രാജാവേ, മഹേശ്വരനുമായി യുദ്ധം ചെയ്ത് ജീവൻ നിലനിർത്തിയ വീരനെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ ആരാണ് ധൈര്യം കാണിക്കുക?
ആസാദിതമിദം ഘോരം തുമുലം രോമഹര്ഷണമ്। ദ്രൌപദീം പരികര്ഷദ്ഭിഃ കോപയദ്ഭിശ്ച പാണ്ഡവാന്
ദ്രൗപദിയെ വലിച്ചിഴച്ച് പാണ്ഡവന്മാരെ പ്രകോപിപ്പിച്ച ഈ ഭയാനകവും ഉന്മാദകരവും രോമാഞ്ചം പകരുന്ന സംഭവമാണ് സംഭവിച്ചത്.
യത്ര വിസ്ഫുരമാണൌഷ്ഠോ ഭീമഃ പ്രാഹ വചോഽര്ഥവത്। ദൃഷ്ട്വാ ദുര്യോധനേനോരൂ ദ്രൌപദ്യാ ദര്ശിതാവുഭൌ
അവിടെ, കോപത്തിൽ അധരങ്ങൾ വിറയച്ച് ഭീമൻ ഗൗരവമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു; ദുര്യോധനൻ ദ്രൗപദിയുടെ ഇരുവശം ഉരുക്കൾ പുറത്തു കാണിച്ചപ്പോൾ.
ഊരും ഭേത്സ്യാമി തേ പാപ ഗദയാ വജ്രകല്പയാ। ത്രയോദശാനാം വര്ഷാണാമന്തേ ദുര്ദ്യൂതദേവിനഃ
പാപിയായ നീ ദ്യുതത്തിൽ തോറ്റവനേ, പതിമൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞ്, വജ്രംപോലുള്ള എന്റെ ഗദയാൽ ഞാൻ നിന്റെ ഉരുവ് തകർക്കും.