തതഃ പ്രാപ്താതിദുഷ്പ്രാപാ മനസാഽപി വികര്മഭിഃ। ഭവനം പാണ്ഡുപുത്രസ്യ ഫല്ഗുനസ്യ ശുചിസ്മിതാ
മനസ്സിലും പ്രവർത്തികളിലും പ്രാപിക്കാൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ശുചിസ്മിതയായ അവൾ, പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ ഫൽഗുനന്റെ ഭവനത്തിലെത്തി.
തത്ര ദ്വാരമനുപ്രാപ്താ ദ്വാരസ്ഥൈശ്ച നിവേദിതാ। അര്ജുനസ്യ നരശ്രേഷ്ഠ ഉര്വശീ ശുഭലോചനാ
അവിടെ വാതിലിൽ എത്തി, വാതിൽക്കാപ്പുകാരാൽ അറിയിക്കപ്പെട്ട്, മനോഹരമായ കണ്ണുകളുള്ള ഉർവശി, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ അർജുനന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ എത്തിച്ചു.
ഉപാതിഷ്ഠത തദ്വേശ്മ നിര്മലം സുമനോഹരമ്। സ ശങ്കിതമനാ രാജന്പ്രത്യഗച്ഛത താം നിശി
അവൻ അത്ര ശുദ്ധവും മനോഹരവുമായ ആ വീട് സമീപിച്ചു; പക്ഷേ, മനസ്സിൽ സംശയത്തോടെ, രാജാവേ, ആ രാത്രി അവൻ തിരികെ പോയി.
ദൃഷ്ട്വൈവ ചോര്വശീം പാര്ഥോ ലജ്ജാസംവൃലോചനഃ। തദാഽഭിവാദനം കൃത്വാ ഗുരുപൂജാം പ്രയുക്തവാന്
ഉർവശിയെ കണ്ടപ്പോൾ, അർജുനൻ ലജ്ജയോടെ കണ്ണ് താഴ്ത്തി, ആദരം കാണിച്ച് ഗുരുവിന് അർഹമായ ആദരവ് ചെയ്തു.
അഭിവാദയേ ത്വാം ശിരസാ പ്രവരാപ്സരസാംവരേ। കിം ചാഗമനകൃത്യം തേ ബ്രൂഹി സര്വം യഥാതഥമ്। കിമാജ്ഞാപയസേ ദേവി പ്രേഷ്യസ്തേഽഹമുപസ്ഥിതഃ
അവൻ തലകൂവിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ദേവതകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായവളേ, ഞാൻ നിന്നെ വിനീതമായി വന്ദിക്കുന്നു. നീ വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം സത്യസന്ധമായി മുഴുവൻ പറയൂ. ദേവീ, നീ എന്ത് ആജ്ഞാപിക്കുന്നു? ഞാൻ നിന്നെ സേവിക്കാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.'
അകാമം ഫല്ഗുനം ജ്ഞാത്വാ ഇങ്ഗിതജ്ഞാ തദോര്വശീ। ഗന്ധര്വവചനം സര്വം ശ്രാവയാമാസ ഫല്ഗുനമ്
ഫൽഗുനൻ ആഗ്രഹമില്ലാതിരിക്കുന്നത് അവളുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കി, സൂചനകളിൽ നിപുണയായ ഉർവശി, ഗന്ധർവൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഫൽഗുനനോട് പറഞ്ഞു.
യഥാ മേ ചിത്രസേനേന കഥിതം മനുജോത്തമ। നത്തേഽഹം സംപ്രവക്ഷ്യാമി യഥാ ചാഹമിഹാഗതാ
മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ, ചിത്രസേനൻ എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; കൂടാതെ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാരണവും വിശദമായി വിശദീകരിക്കും.
ഉപസ്താനേ മഹേന്ദ്രസ് വര്തമാനേ മനോരമേ। തവാഗമനതുഷ്ട്യാ ച സ്വര്ഗസ്യ പരമോത്സവേ
ഇന്ദ്രന്റെ മനോഹരമായ സഭയിൽ ഉത്സവം നടക്കുമ്പോഴും, നീ വന്നതിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വലിയ ആഘോഷം നടക്കുമ്പോഴും,
രുദ്രാണാം ചൈവ സാന്നിധ്യമാദിത്യാനാം ച സര്വശഃ। സമാഗമേഽശ്വിനോശ്ചൈവ വസൂനാം ച നരോത്തമ
രുദ്രന്മാരും, എല്ലാ ആദിത്യന്മാരും, അശ്വിനീദേവന്മാരുടെ സംഗമവും വസുക്കളുടെ സാന്നിധ്യവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവാ,
മഹര്ഷീണാം ച സങ്ഘേഷു രാജര്ഷിപ്രവരേഷു ച। സിദ്ധചാരണയക്ഷേഷു മഹോരഗഗണേഷു ച
മഹർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തിലും, രാജർഷിമാരുടെ കൂട്ടത്തിലും, സിദ്ധന്മാരുടെയും ചാരണമാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും മഹാസർപ്പന്മാരുടെയും കൂട്ടത്തിലും,
ഉപവിഷ്ടേഷു സര്വേഷു സ്ഥാനമാനപ്രഭാവതഃ। ഋദ്ധ്യാ പ്രജ്വലമാനേഷു അഗ്നിസോമാര്കവര്ഷ്മസു
എല്ലാവരും തക്ക സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഇരുന്ന്, ബഹുമാനത്തിലും ശക്തിയിലും പ്രകാശിച്ചു, അഗ്നിയും സോമനും സൂര്യനുംപോലെ തിളങ്ങി.
വീണാസു വാദ്യമാനാസു ഗന്ധര്വൈഃ ശക്രനന്ദന। ദിവ്യേ മനോരമേ ഗീതേ പ്രവൃത്തേ പൃഥുലോചന
ഗന്ധർവന്മാർ വീണ വായിച്ചപ്പോൾ, കുരുവംശത്തിലെ സന്തോഷമേ, ദിവ്യവും ആകർഷകവുമായ ഗാനം ആരംഭിച്ചു, വിശാലനേത്രനായവാ,
സര്വാപ്സരഃസു മുഖ്യാസു പ്രനൃത്താസു കുരൂദ്വഹ। ത്വം കിലാനിമിഷഃ പാര്ഥ മാമേകാം തത്ര ദൃഷ്ടവാന്
എല്ലാ പ്രധാന അപ്സരസ്സുകളും നൃത്തം ചെയ്തപ്പോൾ, കുരുവംശത്തിലെ അഭിമാനമേ, നീ മാത്രം എന്നെ മാത്രമേ നോക്കിയിരുന്നുള്ളൂവെന്ന് പറയുന്നു, പാർഥാ.
തത്ര ചാവഭൃഥേ തസ്മിന്നുപസ്ഥാനേ ദിവൌകസാമ്। തവ പിത്രാഽഭ്യനുജ്ഞാതാ ഗതാഃ സ്വനിലയാന്സുരാഃ
അവിടെ ദേവന്മാരുടെ വലിയ സ്നാനാഘോഷത്തിൽ, നിന്റെ അച്ഛൻ അനുമതി നൽകിയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
തഥൈവാപ്സരസഃ സര്വാവിശിഷ്ടാഃ സ്വഗൃഹം ഗതാഃ। അപി ചാന്യാശ്ച ശത്രുഘ്ന തവ പിത്രാ വിസര്ജിതാഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ എല്ലാ അപ്സരസ്സുകളും തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി; മറ്റുള്ളവരെയും, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവാ, നിന്റെ അച്ഛൻ വിടുവിച്ചു.
തതഃ ശക്രേണ സംദിഷ്ടശ്ചിത്രസേനോ മമാന്തികമ്। പ്രാപ്തഃ കമലപത്രാക്ഷ സ ച മാമബ്രവീത്സ്വയമ്
അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ചിത്രസേനൻ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു, കമലനയനനായവാ, അവൻ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ത്വത്കൃതേഽഹം സുരേശേന പ്രേഷിതോ വരവര്ണിനി। പ്രിയം കുരു മഹേന്ദ്രസ്യ മമ ചൈവാത്മനശ്ച ഹ
'നിന്റെ കാരണത്താൽ, സുന്ദരവർണ്ണമായവളേ, ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രൻ എന്നെ അയച്ചു; മഹേന്ദ്രനും എനിക്ക് തന്നെ ഇഷ്ടമായതും നീ ചെയ്യണം.'
ശക്രതുല്യം രണേ ശൂരം രൂപൌദാര്യഗുണാന്വിതമ്। പാര്ഥം പ്രാര്ഥയ സുശ്രോണി ത്വമിത്യേവം തദാഽബ്രവീത്
'യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനോട് തുല്യനും, സൗന്ദര്യത്തിലും ഉദാരതയിലും ഗുണങ്ങളിലും സമ്പന്നനുമായ പാർഥനെ, സുന്ദരനിതംബിനിയേ, നീ ആഗ്രഹിക്കണം' എന്നായിരുന്നു അവൻ പറഞ്ഞത്.
തതോഽഹം സമനുജ്ഞാതാ തേന പിത്രാ ച തേഽനഘ। തവാന്തികമനുപ്രാപ്താ ശുശ്രൂഷിതുമരിംദമ
അങ്ങനെ അവൻക്കും നിന്റെ അച്ഛനും അനുമതി നൽകിയതുകൊണ്ട്, പാപരഹിതനായവാ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവാ, നിന്നെ സേവിക്കാൻ ഞാൻ നിന്നടുത്തു.
ന കേവലം ഹി ചക്രേണ പ്രേഷിതാ ചാഹമാഗതാ। ചിരാഭിലഷിതോ വീര മമാപ്യേഷ മനോരഥഃ
ഇന്ദ്രൻ അയച്ചതുകൊണ്ടും ഞാൻ വന്നതുകൊണ്ടും മാത്രമല്ല, വീരനേ, ഈ ആഗ്രഹം വളരെക്കാലമായി എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്.
താം തഥാ ബ്രുവതീം ശ്രുത്വാ ഭൃശം ലജ്ജാന്വിതോഽര്ജുനഃ। ഉവാച കര്ണൌ ഹസ്താഭ്യാം പിധായ ത്രിദശോപമഃ
അവളിങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു, അർജ്ജുനൻ വളരെ ലജ്ജിച്ചു, ദേവന്മാരെപ്പോലെ ഇരുകൈകളും ചെവികളിൽ വെച്ച് അവൻ നിന്നു.
ദുഃശ്രുതം മേഽസ്തു സുഭഗേ യന്മാം വദസി ഭാമിനി। ഗുരുദാരൈഃ സമാനാ മേ നിശ്ചയേന വരാനനേ
സൗഭാഗ്യവതിയായേ, നീ എന്നോട് പറയുന്ന ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ കേൾക്കാതിരിക്കട്ടെ; മനസ്സിൽ ഞാൻ നിന്നെ ഗുരുക്കളുടെ ഭാര്യമാരെപ്പോലെയാണ് കാണുന്നത്, മനോഹരമുഖിയേ.
[യഥാ കുന്തീമഹാഭാഗാ യഥേന്രാണീ ശചീ മമ। തഥാ ത്വമപി കല്യാണീനാത്ര കാര്യാ വിചാരണാ]
എനിക്ക് കുന്തിയും ഇന്ദ്രാണിയായ ശചിയും എങ്ങനെയോ, അതുപോലെ തന്നെ നീയും എനിക്ക് അത്രമേൽ മാന്യയാളാണ്; ഇതിൽ കൂടുതൽ ആലോചന വേണ്ട.
യച്ചേക്ഷിതാഽസി വിസ്പഷ്ടം വിശേഷേണ മയാ ശുഭേ। തച്ച മേ കാരണം സര്വം ശൃണു സത്യേന സുസ്മിതേ
സുന്ദരിയേ, ഞാൻ നിന്നെ തുറന്നും വ്യക്തമായും കണ്ടത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞ് പറയാം, ചിരിച്ചുമുഖിയേ, അതു മുഴുവനും നീ കേൾക്കൂ.
ഇയം പൌരവവംശസ് ജനനീ സുദതീതി ഹ। ത്വാമഹം ദൃഷ്ടവാംസ്തത്ര വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനഃ
ഈ സൗദതിയാണ് പൗരവവംശത്തിന്റെ മാതാവ്; അവിടെയെത്തി നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്തിൽ നിറഞ്ഞു.
ന മാമര്ഹസി കല്യാണി അന്യഥാ ധ്യാത്രമപ്സരഃ। ഗുരോര്ഗരുതരാ മേ ത്വം മമ ത്വം വംശവര്ധിനീ
മംഗളകരിയേ, നീ എന്നെ വേറേതായി ചിന്തിക്കരുത്, സ്വർഗ്ഗനാരിയേ; നീ എനിക്ക് ഗുരുവിനേക്കാൾ വലിയവളാണ്, വംശം വളർത്തുന്നവളാണ്.
അനാവൃതാശ്ച സര്വാഃ സ്മ ദേവരാജാഭിനന്ദന। ഗുരുസ്ഥാനേ ന മാം വീര നിയോക്തും ത്വമിഹാര്ഹസി
ദേവന്മാരുടെ പ്രിയനായവനേ, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്നുമുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടവരാണ്; വീരനായവനേ, ഗുരുവിന്റെ സ്ഥാനംപോലെ എന്നെ നിർദ്ദേശിക്കാൻ നീ അർഹനല്ല.
പിതരഃ സോദരാഃ പുത്രാ നപ്താരോ വാ ത്വിഹാഗതാഃ। തപസാ രമയന്ത്യസ്മാന്ന ച തേഷാം വ്യതിക്രമഃ
പിതാക്കന്മാർ, സഹോദരന്മാർ, പുത്രന്മാർ, മരുമക്കൾ ഇവിടേക്ക് വന്നാൽ, അവർ തപസ്സിലൂടെ ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; അവർക്കൊന്നും നിയമലംഘനം ഇല്ല.
തത്പ്രസീദ ന മാമാര്താം വിസര്ജയിതുമര്ഹസി। ഹൃച്ഛയേന ച സംതപ്താം ഭക്താം ച ഭജ മാനദ
അതിനാൽ ദയവായി, ഞാൻ വേദനയോടെ, ഹൃദയത്തിൽ പ്രേമത്തിൽ കത്തുന്നവളായി, ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നവളായി നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്, മഹത്വം നൽകുന്നവനേ.
ശൃണു സത്യംവരാരോഹേ യത്ത്വാം വക്ഷ്യാമ്യനിന്ദിതേ। ശൃണ്വന്തു മേ ദിശശ്ചൈവ വിദിശശ്ച സദേവതാഃ
സുന്ദരനിതംബയുള്ളവളേ, പാപരഹിതയേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്ന സത്യം നീ കേൾക്കൂ; ദിശകളും ഇടദിശകളും ദേവതകളോടുകൂടി എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കട്ടെ.