തതോ ജലധരശ്യാമോ വരുണോ യാദസാംപതിഃ। പശ്ചിമാം ദിശമാസ്ഥായ ഗിരമുച്ചാരയന്പ്രഭുഃ
മഴമേഘംപോലെ ഇരുണ്ട നിറമുള്ള ജലങ്ങളുടെ രാജാവായ വരുണന് പടിഞ്ഞാറ് ദിശയില് നില്ക്കുകയും, അവന്റെ ശബ്ദം മലപൊലിവുപോലെ മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു.
പാര്ഥ ക്ഷത്രിയമുഖ്യസ്ത്വം ക്ഷത്രധര്മേ വ്യവസ്ഥിതഃ। പശ്യ മാം പൃഥുതാമ്രാക്ഷ വരുണോസ്മി ജലേശ്വരഃ
പാര്ത്ഥാ, നീ യുദ്ധശാസ്ത്രത്തില് പ്രധാനനായ ക്ഷത്രിയന് ആണു. നീ എന്റെ വീതിയുള്ള ചുവപ്പുനേത്രങ്ങളെ നോക്കൂ; ഞാന് ജലങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ വരുണനാണ്.
മയാ സമുദ്യതാന്പാശാന്വാരുണാനനിവാരിതാന്। പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ കൌന്തേയ സഹരഹസ്യനിവര്തനാന്
കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, എതിര്ക്കാനാവാത്ത ഈ വരുണപാശങ്ങള് രഹസ്യമായ പിൻവലിക്കൽവിധികളോടുകൂടി എനിക്ക് നിന്നു സ്വീകരിക്കൂ.
ഏഭിസ്തദാ മയാ വീര സംഗ്രാമേ താരകാമയേ। ദൈതേയാനാം സഹസ്രാണി സംയതാനി മഹാത്മനാമ്
വീരാ, ഈ ആയുധങ്ങളാല് ഞാന് ഒരിക്കല് താരകളുടെ സംഘത്തോടുള്ള യുദ്ധത്തില് മഹാത്മാക്കളായ ദൈത്യന്മാരെ ആയിരക്കണക്കിന് ബന്ധിച്ചിരുന്നു.
തസ്മാദിമാന്മഹാസത്വ മത്പ്രസാദസമുത്ഥിതാന്। ഗൃഹാണ ന ഹി തേ മുച്യേദന്തകോപ്യാതതായിനഃ
അതിനാല്, മഹാശക്തിയുള്ള ധീരനായവാ, എന്റെ അനുഗ്രഹത്തില് നിന്നു ഉദിച്ച ഈ ആയുധങ്ങള് നീ സ്വീകരിക്കണം; നീ ഇതു ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് മരണന് പോലും നിന്നെ വിട്ട് രക്ഷപ്പെടാന് കഴിയില്ല.
അനേന ത്വം യദാഽസ്ത്രേണ സംഗ്രാമേ വിചരിഷ്യസി। തദാ നിഃക്ഷത്രിയാ ഭൂമിര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
നീ ഈ ആയുധം യുദ്ധഭൂമിയില് ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് ഭൂമി ക്ഷത്രിയന്മാരില് നിന്ന് ശൂന്യമായിരിക്കും; ഇതില് സംശയം വേണ്ട.
തതസ്താന്വാരുണാനസ്ത്രാന്ദിവ്യാനസ്ത്രവിദാംവരഃ। പ്രതിജഗ്രാഹ വിധിവദ്വരുണാദ്വാസവിസ്തദാ
അപ്പോള് ദൈവാസ്ത്രങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ള അര്ജുനന് യഥാവിധി വരുണനില് നിന്നു ആ ദിവ്യമായ വരുണായുധങ്ങള് സ്വീകരിച്ചു.
തതഃ കൈലാസനിലയോ ധനാധ്യക്ഷോഽഭ്യഭാപത। ദത്തേഷ്വസ്ത്രേഷു ദിവ്യേഷു വരുണേന യമേന ച
വരുണനും യമനും ദിവ്യായുധങ്ങള് നല്കിയതിനു ശേഷം, കൈലാസത്തില് വസിക്കുന്ന ധനത്തിന്റെ അധിപന് അവിടെ എത്തി.
പ്രീതോഽഹമപി തേ പ്രാജ്ഞ പാണ്ഡവേയ മഹാഹല। ത്വയാ സഹ സമാഗമ്യ അജിതേന തഥൈവ ച
പാണ്ഡുവംശജനായ പ്രജ്ഞാവാനായ മഹാബാഹുവേ, നിന്നെയും ജയിക്കാനാവാത്തവനെയും കണ്ടുമുട്ടിയതില് ഞാനും സന്തുഷ്ടനാണ്.
സവ്യസാചിന്മഹാബാഹോ പൂര്വദേവ സനാതന। സഹാസ്മാഭിര്ഭവാഞ്ശ്രാന്തഃ പുരാകല്പേഷു നിത്യശഃ
സവ്യാസാചീ, മഹാബാഹുവേ, ആദികാലത്തെ ദേവന്മാരില് ഒരാളായ നീ മുന്കാലങ്ങളിലെ സൃഷ്ടികളില് എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്നു.
ദര്ശനം തേ ത്വിദം ദിവ്യം പ്രദിശാമി നരര്ഷഭ। അമാനുഷാന്മഹാബാഹോ ദുര്ജയാനപി ജേഷ്യസി
മനുഷ്യരില് ശ്രേഷ്ഠനായവാ, ഈ ദിവ്യദര്ശനം ഞാന് നിനക്കു നല്കുന്നു; ഇതിന്റെ സഹായത്തോടെ നീ അതിജയിക്കാനാവാത്ത അമാനുഷികശക്തികളെയും ജയിക്കും.
മത്തശ്ചൈവ ഭവാനാശു ഗൃഹ്ണാത്വസ്ത്രമനുത്തമമ്। അനേന ത്വമനീകാനി ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ ധക്ഷ്യസി
നീ എനിക്ക് നിന്നു ഈ ഉത്തമമായ ആയുധം ഉടന് സ്വീകരിക്കണം; ഇതിന്റെ ശക്തിയില് നീ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ സൈന്യങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കും.
മത്തോഽപി ത്വം ഗൃഹാണാസ്ത്രമന്തര്ധാനം പ്രിയം ഭമ। ഓജസ്തേജോദ്യുതികരം പ്രസ്വാപനമരാതിനുത്
നിനക്ക് ഇഷ്ടമായ, ശക്തിയും തേജസ്സും പ്രകാശവും ഉറക്കവും ശത്രുനിഗ്രഹവും നല്കുന്ന ഈ അന്തര്ധാനായുധവും എനിക്ക് നിന്നു സ്വീകരിക്കണം.
മഹാത്മനാ ശംകരേണ ത്രിപുരം നിഹതം യാദാ। തദൈതദസ്ത്രം നിര്മുക്തം യേന ദഗ്ധാ മഹാസുരാഃ
മഹാത്മാവായ ശങ്കരന് ത്രിപുരയെ നശിപ്പിച്ചപ്പോള്, മഹാസുരന്മാരെ ദഹിപ്പിച്ചതും ഇതേ ആയുധം ഉപയോഗിച്ചാണ്.
ത്വദര്ഥമുദ്യതം ചേദം മയാ സത്യപരാക്രമ। ത്വമര്ഹോ ധാരണേ ചാസ്യ മേരുപ്രതിമഗൌരവ
സത്യപരാക്രമശാലിയായവാ, നിന്റെതിനു വേണ്ടി ഞാന് ഈ ആയുധം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; മേരു പര്വതത്തിന്റെ ഭാരത്തിന് തുല്യമായ ഇതിനെ നീ ധരിക്കാന് യോഗ്യനാണ്.
തതോഽര്ജുനോ മഹാബാഹുര്വിധിവത്കുരുനന്ദനഃ। കൌബേരമധിജഗ്രാഹ ദിവ്യമസ്ത്രം മഹാബലഃ
അതിനുശേഷം, കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ മഹാബലശാലിയായ അര്ജുനന് യഥാവിധി ദിവ്യമായ കുബേരായുധം സ്വീകരിച്ചു.
തതോഽബ്രവീദ്ദേവരാജഃ പാര്ഥമക്ലിഷ്ടകാരിണമ്। സാന്ത്വയഞ്ശ്ലക്ഷ്ണയാവാചാദിവ്യദുന്ദുഭിനിഃസ്വനഃ
അപ്പോള് ദേവന്മാരുടെ രാജാവ് അകലമില്ലാത്ത സല്കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്ത പാര്ഥനോട്, ദിവ്യമായ മൃദുലമായ വാക്കുകളോടെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു സംസാരിച്ചു. ആ സമയത്ത് ദിവ്യമായ മൃദംഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു.
കുന്തീമാതര്മഹാബാഹോ ത്വമീശാനഃ പുരാതനഃ। പരാം സിദ്ധിമനുപ്രാപ്തഃ സാക്ഷാദ്ദേവഗതിം ഗതഃ
കുന്തിയുടെ മകനേ, മഹാബാഹുവേ, നീ പുരാതനമായ അധിപതിയാണ്; നീ പരമാവധി സിദ്ധി നേടിയവനാണ്, നേരിട്ട് ദേവന്മാരുടെ പാതയിലേക്കാണ് നീ എത്തിയത്.
ദേവകാര്യം തു സുമഹത്ത്വയാ കാര്യമരിംദമ। ആരോഢവ്യസ്ത്വയാ സ്വര്ഗഃ സജ്ജീഭവ മഹാദ്യുതേ
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, ദേവന്മാര്ക്ക് വേണ്ടി ഒരു വലിയ കര്മ്മം നീ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് നീ കയറണം. മഹാതേജസ്സുള്ളവനേ, തയ്യാറാവുക.
രഥോ മാതലിസംയുക്ത ആഗതസ്ത്വത്കൃതേ മമ। തത്ര തേഽഹംപ്രദാസ്യാമി സര്വാണ്യസ്ത്രാണി കൌരവ
മാതലി യുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള രഥം എന്റെ വേണ്ടി നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാന് എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഞാന് നിന്നെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും നല്കും, കൌരവന്.
താന്ദൃഷ്ട്വാ ലോകപാലാംസ്തു സമേതാന്ഗിരിമൂര്ധനി। ജഗാമ വിസ്മയം ധീമാന്കുന്തീപുത്രോ ധനംജയഃ
ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷകര്ത്താക്കളെ അങ്ങിനെ ഗിരിശൃംഗത്തില് ഒന്നിച്ചുകൂടിയതും കണ്ടു, ധനഞ്ജയനായ കുന്തിയുടെ മകന് അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
തതോഽര്ജുനോ മഹാതേജാ ലോകപാലാന്സമാഗതാന്। പൂജയാമാസ വിധിവദ്വാഗ്ഭിരദ്ഭിഃ ഫലൈരപി
അതിനുശേഷം മഹാതേജസ്സുള്ള അര്ജുനന് ലോകപാലന്മാരെ യഥാവിധി വാക്കുകളും വെള്ളവും പഴങ്ങളും നല്കി ആദരിച്ചു.
തതഃ പ്രതിയയുര്ദേവാഃ പ്രതിപൂജ്യ ധനംജയമ്। യഥാഗതേന വിബുധാഃ സര്വേ കാമം മനോജവാഃ
അങ്ങനെ ധനഞ്ജയനെ യഥാവിധി ആദരിച്ച ശേഷം ദേവന്മാര് വന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നെ മടങ്ങി. എല്ലാ ദിവ്യപുരുഷന്മാരും തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം യാത്രയായി.
തതോ ഽര്ജുനോ മുദം ലേഭേ ലബ്ധാസ്ത്രഃ പുരുഷര്പഭഃ। കൃതാര്ഥമഥ ചാത്മാനം സ മേനേ പൂര്ണമാനസമ്
അതിനുശേഷം പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ അര്ജുനന് ആയുധങ്ങള് ലഭിച്ചതില് സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂര്ത്തിയായതുകൊണ്ട് മനസ്സ് നിറഞ്ഞ സന്തോഷം അവനുണ്ടായി.
ഗതേഷു ലോകപാലേഷു പാര്ഥഃ ശത്രുനിബര്ഹണഃ। ചിന്തയാമാസ രാജേന്ദ്ര ദേവരാജരഥാഗമമ്
ലോകപാലന്മാര് തിരിച്ചു പോയതിനു ശേഷം, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന പാര്ഥന് രാജാവേ, ദേവരാജാവിന്റെ രഥം വന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
തസ്യ ചിന്തയമാനസ്യ ഗുഡാകേശസ്യ ധീമതഃ। രഥോ മാതലിസംയുക്ത ആജഗാമ മഹാപ്രഭഃ
അങ്ങിനെ ധീരനായ ഗുഡാകേശന് ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്, മാതലി യുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള പ്രകാശമുള്ള രഥം അവിടെ എത്തി.
നഭോ വിതിമിരം കുര്വഞ്ജലദാന്പാടയന്നിവ। ദിശഃ സംപൂരയന്നാദൈര്മഹാമേഘരവോപമൈഃ
ആ രഥം ആകാശം ഇരുണ്ടതാക്കി, മേഘങ്ങളെ ചിതറിക്കുന്നതുപോലെയും, ദിശകളെ മഹാമേഘങ്ങളുടെ ഗര്ജനപോലെയുള്ള ശബ്ദങ്ങളാല് നിറച്ചതുപോലെയും തോന്നി.
അസയഃ ശക്തയോ ഭീമാ ഗദാശ്ചോഗ്രപ്രദര്ശനാഃ। ദിവ്യപ്രഭാവാഃ പ്രാസാശ്ച വിദ്യുതശ്ച മഹാപ്രഭാഃ
അവിടെ വാളുകളും ഭയങ്കരമായ കുന്തങ്ങളും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഗദകളും ദിവ്യശക്തിയുള്ള പ്രാസങ്ങളും പ്രകാശമുള്ള മിന്നലുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
തഥൈവാശനയശ്ചൈവ ചക്രയുക്താസ്തുലാഗുഡാഃ। വായുസ്ഫോടാഃ സനിര്ഘാതാഃ ശങ്ഖമേഘസ്വനാസ്തഥാ
അത് പോലെ തന്നെ ചക്രമുള്ള മിന്നലുകളും തുലാസും വായുവിന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദങ്ങള് കൂടിയ പ്രഹാരങ്ങളും, മേഘങ്ങളുടെ ഗര്ജനപോലുള്ള ശംഖനാദങ്ങളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തത്രനാഗാ മഹാകായാ ജ്വലിതാസ്യാഃ സുദാരുണാഃ। സിതാഭ്രകൂടപ്രതിമാഃ സംഹതാശ്ച യഥോപലാഃ
അവിടെ വലിയ ശരീരമുള്ള, തീപൊള്ളുന്ന വായുള്ള, ഭയങ്കരമായ പാമ്പുകള് വെള്ളമേഘക്കൂട്ടങ്ങളെപ്പോലെ, ഒത്തുചേര്ന്ന കല്ലുകളെപ്പോലെയും കിടക്കുകയായിരുന്നു.