അഥ ജാമ്ബൂനദവപുര്വിമാനേന മഹാര്ചിഷാ। കുബേരഃ സമനുപ്രാപ്തോ യക്ഷൈരനുഗതഃ പ്രഭുഃ
അപ്പോൾ, മഹത്തായ പ്രകാശം വീശുന്ന പൊന്നിന്റെ ആകാശരഥത്തിൽ, യക്ഷന്മാരെ കൂടെ കൂട്ടി, കുബേരൻ അങ്ങോട്ട് എത്തി.
വിദ്യോതയന്നിവാകാശമദ്ഭുതോപമദര്ശനഃ। ധനാനാമധിപഃ ശ്രീമാനര്ജുനം ദ്രഷ്ടുമാഗതഃ
ആകാശം മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിച്ച്, അത്ഭുതംപോലെ ദൃശ്യമാകുന്ന, സമ്പത്തിന്റെ ദൈവമായ കുബേരൻ അർജുനനെ കാണാൻ അവിടെ വന്നു.
തഥാ ലോകാന്തകഃ ശ്രീമാന്യമഃ സാക്ഷാത്പ്രതാപവാന്। മര്ത്യമൂര്തിധരൈഃ സാര്ധം പിതൃഭിര്ലോകഭാവനൈഃ
അത് പോലെ തന്നെ, ലോകങ്ങളുടെ സംഹാരകൻ, മഹത്വമുള്ള യമധർമ്മരാജാവും, ലോകങ്ങളെ നിലനിർത്തുന്ന പിതൃദേവന്മാരും, മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ച് അവിടെ എത്തി.
ദണ്ഡപാണിരചിന്ത്യാത്മാ സര്വഭൂതവിനാശകൃത്। വൈവസ്വതോ ധര്മരാജോ വിമാനേനാവഭാസയന്
കൈയിൽ ദണ്ഡം പിടിച്ച്, ആഴമറിയാനാവാത്ത സ്വഭാവമുള്ള, എല്ലാ ജീവികളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന വൈവസ്വതൻ, ധർമ്മരാജാവ്, തന്റെ ആകാശരഥത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു.
ത്രീല്ലോകാന്ഗുഹ്യകാംശ്ചൈവ ഗന്ധര്വാശ്ചൈവ പന്നഗാന്। ദ്വിതീയ ഇവ മാര്താണ്ഡോ യുഗാന്തേ സമുപസ്ഥിതേ
അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും, ഗുഹ്യന്മാരെയും, ഗന്ധർവന്മാരെയും, പന്നഗന്മാരെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചു, കാലാവസാനത്ത് ഉദയിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ സൂര്യനെപ്പോലെ.
ഭാനുമന്തി വിചിത്രാണി ശിഖരാണി മഹാഗിരേഃ। സമാസ്ഥായാര്ജുനം തത്രദദൃശുസ്തപസാന്വിതമ്
പ്രഭയുള്ള, വിവിധതരം കുന്നുകളിലിരുന്ന്, മഹാഗിരിയിലെ അർജുനനെ, തപസ്സിൽ ലീനനായവനെ, അവർ കണ്ടു.
തതോ മുഹൂര്താദ്ഭഗവാനൈരാവതശിരോഗതഃ। ആജഗാമ സഹേന്ദ്രാണ്യാ ശക്രഃ സുരഗണൈര്വൃതഃ
അപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഐരാവതത്തിന്റെ തലയിൽ കയറി, ദേവതകളുടെ കൂട്ടത്തോടെ, ഇന്ദ്രനും സചിയും അവിടെ എത്തി.
പാണ്ഡുരേണാതപത്രേണ ധ്രിയമാണേന മൂര്ധനി। ശുശുഭേ നാഗരാജസ്ഥഃ സിതമഭ്രമിവ സ്ഥിതഃ
വെളുത്ത കുടയുമായി തലക്കു മുകളിൽ പിടിപ്പിച്ച്, പാമ്പുകളുടെ രാജാവിൽ ഇരുന്ന്, ആകാശത്തിലെ വെളുത്ത മേഘംപോലെ ഇന്ദ്രൻ പ്രകാശിച്ചു.
സംസ്തൂയമാനോ ഗന്ധര്വൈര്ഋഷിഭിശ്ച തപോധനൈഃ। ശൃങ്ഗം ഗിരേഃ സമാസാദ്യ തസ്ഥൌ സൂര്യ ഇവോദിതഃ
ഗന്ധർവന്മാരും തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ഋഷിമാരും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, ഗിരിശൃംഗത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ നിലകൊണ്ടു.
അഥ മേഘസ്വനോ ധീമാന്വ്യാജഹാര ശുഭാം ഗിരമ്। യമഋ പരമധര്മജ്ഞോ ദക്ഷിണാം ദിശമാസ്ഥിതഃ
അപ്പോൾ, മേഘത്തിന്റെ ഗംഭീരശബ്ദമുള്ള, ധീരനായവൻ, ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. പരമധർമ്മത്തെ അറിയുന്ന യമൻ, തെക്കേ ദിക്കിൽ നിലകൊണ്ടു.
അര്ജുനാര്ജുന പശ്യാസ്മാഁല്ലോകപാലാന്സമാഗതാന്। ദൃഷ്ടിം തേ വിതരാമോഽദ്യ ഭവാനര്ഹതി ദര്ശനമ്
'അർജുനാ, അർജുനാ, ഈ ലോകപാലന്മാർ ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നതിനെ നോക്ക്! ഇന്ന് നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ ദർശനം നൽകുന്നു; നീ ഇതിന് യോഗ്യനാണ്.'
പൂര്വര്ഷിരമിതാത്മാ ത്വം നരോ നാമ മഹാബലഃ। നിയോഗാദ്ബ്രഹ്മണസ്താത മര്ത്യതാം സമുപാഗതഃ
'നീ പുരാതനമുനിയാണു, അളവുകിട്ടാത്ത ആത്മാവുള്ളവൻ, ഇപ്പോൾ മഹാബലശാലിയായ മനുഷ്യനായ നരനെന്ന പേരിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, പ്രിയനേ, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.'
ത്വയാ ച വസുസംഭൂതോ മഹാവീര്യഃ പിതാമഹഃ। ഭീഷ്മഃ പരമധര്മാത്മാ ജേതവ്യശ്ച രണേഽനഘ
'നിന്റെ വഴി, വസുക്കളിൽ ജനിച്ച മഹാവീരനായ, പരമധർമ്മശീലനായ ഭീഷ്മനെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കേണ്ടതുണ്ട്, പാപരഹിതനേ.'
ക്ഷത്രം ചാഗ്നിസമസ്പര്ശം ഭാരദ്വാജേന രക്ഷിതമ്। നിവാതകവചാശ്ചൈവ സംസാധ്യാഃ കുരുനന്ദന
'അഗ്നിപോലെ ദഹിക്കുന്ന, ഭാരദ്വാജന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ള ക്ഷത്രസേനയും, കൂടാതെ നിവാതകവചന്മാരെയും, കുരുവംശത്തിലെ സന്താനമേ, നീ ജയിക്കണം.'
പിതുര്മമാംശോ ദേവസ്യ സര്വലോകപ്രതാപിനഃ। കര്ണശ്വ സുമഹാവീര്യസ്ത്വയാ വധ്യോ ധനംജയ
'എന്റെ പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ ഭാഗമായ് ജനിച്ച, അതിവീരനായ കർണ്ണനെയും, ധനഞ്ജയ, നീ സംഹരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.'
അംശാശ്ച ക്ഷിതിസംപ്രാപ്താ ദേവഗന്ധര്വരക്ഷസാമ്। ത്വയാ നിപാതിതാ യുദ്ധേസ്വകര്മഫലനിര്ജിതാമ്। ഗതിം പ്രാപ്സ്യന്തി കൌന്തേയ യഥാസ്വമരികര്ശന
'ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും രാക്ഷസന്മാരുടെയും ഭാഗങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ നീ തോൽപ്പിക്കുന്നവർക്കു, അവരുടെ കർമ്മഫലപ്രാപ്തിയാൽ യോജിച്ച അവസ്ഥയിലേക്കാണ് പ്രവേശനം, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന കൌന്തേയ.'
അക്ഷയാ തവ കീര്തിശ്ച ലോകേ സ്ഥാസയ്തി ഫല്ഗുന। ത്വയാ സാക്ഷാന്മഹാദേവസ്തോഷിതോ ഹി മഹാമൃധേ
'ഫൽഗുനാ, നിന്റെ കീർത്തി ലോകത്തിൽ അക്ഷയമായി നിലനിൽക്കും; കാരണം നീ മഹാദേവനെ നേരിട്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.'
ലഘ്വീ വസുമതീ ചാപി കര്തവ്യാ വിഷ്ണുനാ സഹ
'വിഷ്ണുവിനൊപ്പം ഭൂമിയെ ലഘൂകരിക്കേണ്ടതുമുണ്ട്.'
ഗൃഹാണാസ്ത്രം മഹാബാഹോ ദണ്ഡമപ്രതിവാരണമ്। അനേനാസ്ത്രേണ സുമഹത്ത്വം ഹി കര്മ കരിഷ്യസി
മഹാബാഹുവായവാ, എതിര്ക്കാനാവാത്ത ഈ ദണ്ഡാസ്ത്രം നീ സ്വീകരിക്കണം. ഇതിന്റെ സഹായത്തോടെ നീ വലിയൊരു കര്മ്മം നിവര്ത്തിക്കും.
പ്രതിജഗ്രാഹ പാര്ഥോപി വിധിവത്കുരുനന്ദനഃ। സമന്ത്രം സോപരോധം ച സമോക്ഷവിനിവര്തനമ്
കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദമായ പാര്ത്ഥന് ആ ആയുധം അതിന്റെ മന്ത്രങ്ങളോടും, നിയന്ത്രണങ്ങളോടും, ഉപയോഗവും പിൻവലിക്കൽവിധികളും ഉള്പ്പെടെ യഥാവിധി സ്വീകരിച്ചു.
തതോ ജലധരശ്യാമോ വരുണോ യാദസാംപതിഃ। പശ്ചിമാം ദിശമാസ്ഥായ ഗിരമുച്ചാരയന്പ്രഭുഃ
മഴമേഘംപോലെ ഇരുണ്ട നിറമുള്ള ജലങ്ങളുടെ രാജാവായ വരുണന് പടിഞ്ഞാറ് ദിശയില് നില്ക്കുകയും, അവന്റെ ശബ്ദം മലപൊലിവുപോലെ മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു.
പാര്ഥ ക്ഷത്രിയമുഖ്യസ്ത്വം ക്ഷത്രധര്മേ വ്യവസ്ഥിതഃ। പശ്യ മാം പൃഥുതാമ്രാക്ഷ വരുണോസ്മി ജലേശ്വരഃ
പാര്ത്ഥാ, നീ യുദ്ധശാസ്ത്രത്തില് പ്രധാനനായ ക്ഷത്രിയന് ആണു. നീ എന്റെ വീതിയുള്ള ചുവപ്പുനേത്രങ്ങളെ നോക്കൂ; ഞാന് ജലങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായ വരുണനാണ്.
മയാ സമുദ്യതാന്പാശാന്വാരുണാനനിവാരിതാന്। പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ കൌന്തേയ സഹരഹസ്യനിവര്തനാന്
കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, എതിര്ക്കാനാവാത്ത ഈ വരുണപാശങ്ങള് രഹസ്യമായ പിൻവലിക്കൽവിധികളോടുകൂടി എനിക്ക് നിന്നു സ്വീകരിക്കൂ.
ഏഭിസ്തദാ മയാ വീര സംഗ്രാമേ താരകാമയേ। ദൈതേയാനാം സഹസ്രാണി സംയതാനി മഹാത്മനാമ്
വീരാ, ഈ ആയുധങ്ങളാല് ഞാന് ഒരിക്കല് താരകളുടെ സംഘത്തോടുള്ള യുദ്ധത്തില് മഹാത്മാക്കളായ ദൈത്യന്മാരെ ആയിരക്കണക്കിന് ബന്ധിച്ചിരുന്നു.
തസ്മാദിമാന്മഹാസത്വ മത്പ്രസാദസമുത്ഥിതാന്। ഗൃഹാണ ന ഹി തേ മുച്യേദന്തകോപ്യാതതായിനഃ
അതിനാല്, മഹാശക്തിയുള്ള ധീരനായവാ, എന്റെ അനുഗ്രഹത്തില് നിന്നു ഉദിച്ച ഈ ആയുധങ്ങള് നീ സ്വീകരിക്കണം; നീ ഇതു ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് മരണന് പോലും നിന്നെ വിട്ട് രക്ഷപ്പെടാന് കഴിയില്ല.
അനേന ത്വം യദാഽസ്ത്രേണ സംഗ്രാമേ വിചരിഷ്യസി। തദാ നിഃക്ഷത്രിയാ ഭൂമിര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
നീ ഈ ആയുധം യുദ്ധഭൂമിയില് ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് ഭൂമി ക്ഷത്രിയന്മാരില് നിന്ന് ശൂന്യമായിരിക്കും; ഇതില് സംശയം വേണ്ട.
തതസ്താന്വാരുണാനസ്ത്രാന്ദിവ്യാനസ്ത്രവിദാംവരഃ। പ്രതിജഗ്രാഹ വിധിവദ്വരുണാദ്വാസവിസ്തദാ
അപ്പോള് ദൈവാസ്ത്രങ്ങളില് പ്രാവീണ്യമുള്ള അര്ജുനന് യഥാവിധി വരുണനില് നിന്നു ആ ദിവ്യമായ വരുണായുധങ്ങള് സ്വീകരിച്ചു.
തതഃ കൈലാസനിലയോ ധനാധ്യക്ഷോഽഭ്യഭാപത। ദത്തേഷ്വസ്ത്രേഷു ദിവ്യേഷു വരുണേന യമേന ച
വരുണനും യമനും ദിവ്യായുധങ്ങള് നല്കിയതിനു ശേഷം, കൈലാസത്തില് വസിക്കുന്ന ധനത്തിന്റെ അധിപന് അവിടെ എത്തി.
പ്രീതോഽഹമപി തേ പ്രാജ്ഞ പാണ്ഡവേയ മഹാഹല। ത്വയാ സഹ സമാഗമ്യ അജിതേന തഥൈവ ച
പാണ്ഡുവംശജനായ പ്രജ്ഞാവാനായ മഹാബാഹുവേ, നിന്നെയും ജയിക്കാനാവാത്തവനെയും കണ്ടുമുട്ടിയതില് ഞാനും സന്തുഷ്ടനാണ്.
സവ്യസാചിന്മഹാബാഹോ പൂര്വദേവ സനാതന। സഹാസ്മാഭിര്ഭവാഞ്ശ്രാന്തഃ പുരാകല്പേഷു നിത്യശഃ
സവ്യാസാചീ, മഹാബാഹുവേ, ആദികാലത്തെ ദേവന്മാരില് ഒരാളായ നീ മുന്കാലങ്ങളിലെ സൃഷ്ടികളില് എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്നു.