ഭൈക്ഷവദ്ഭിക്ഷമാണായ നാഗാനാം ഭയശാന്തയേ। ഋഷയേ സുവ്രതായൈനാമേഷ മോക്ഷഃ ശ്രുതോ മയാ
പാമ്പുകളുടെ ഭയം അകറ്റാൻ, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കുന്ന, നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്ന ഋഷിക്ക് അവളെ നൽകണമെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. അതുവഴി മോചനം സംഭവിക്കും.
ഏലാപത്രവചഃ ശ്രുത്വാ തേ നാഗാ ദ്വിജസത്തമ। സര്വേ പ്രഹൃഷ്ടമനസഃ സാധുസാധ്വിത്യപൂജയന്
എലാപത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ പാമ്പുകളും അതിമനോഹരമായി സന്തോഷത്തോടെ 'നല്ലതു, നല്ലതു' എന്ന് പറഞ്ഞു അവനെ പ്രശംസിച്ചു.
തതഃപ്രഭൃതി താം കന്യാം വാസുകിഃ പര്യരക്ഷത। ജരത്കാരും സ്വസാരം വൈ പരം ഹര്ഷമവാപ ച
അത് മുതൽ വാസുകി തന്റെ സഹോദരിയായ ജരത്കാരുവിനെ സൂക്ഷിച്ചു, അതിനാൽ അവൻ വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തതോ നാതിമഹാന്കാലഃ സമതീത ഇവാഭവത്। അഥ ദേവാസുരാഃ `സര്വേ മമന്ഥുര്വരുണാലയമ്
അതിനുശേഷം അധികം സമയം കഴിഞ്ഞില്ല; അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒരുമിച്ച് വരുണന്റെ ആലയം മഥിച്ചു.
തത്ര നേത്രമഭൂന്നാഗോ വാസുകിര്ബലിനാം വരഃ। സമാപ്യൈവ ച തത്കര്മ പിതാമഹമുപാഗമന്
അവിടെ ശക്തനായ പാമ്പുകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ വാസുകി കയറ്റരശിയായി; ആ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവൻ പിതാമഹനോടു സമീപിച്ചു.
ദേവാ വാസുകിനാ സാര്ധം പിതാമഹമഥാവ്രുവന്। ഭഗവഞ്ശാപഭീതോഽയം വാസുകിസ്തപ്യതേ ഭൃശമ്
ദേവന്മാർ വാസുകിയുമായി ചേർന്ന് പിതാമഹനോട് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, ശാപഭയത്തിൽ വാസുകിക്ക് വലിയ കഷ്ടമാണ്.'
അസ്യൈതന്മാനസം ശല്യം സമുദ്ധര്തും ത്വമര്ഹസി। ജനന്യാഃ ശാപജം ദേവ ജ്ഞാതീനാം ഹിതമിച്ഛതഃ
'അവന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഈ വേദന നീ നീക്കണം, ദേവനേ, അവന്റെ അമ്മയുടെ ശാപം മൂലമാണ് ഇതെല്ലാം, അവൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ ഭാവി ഭംഗിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ഹിതോ ഹ്യയം സദാസ്മകം പ്രിയകാരീ ച നാഗരാട്। പ്രസാദം കുരു ദേവേശ ശമയാസ്യ മനോജ്വരമ്
'അവൻ എപ്പോഴും ഞങ്ങൾക്ക് ഉപകാരപ്രദനും സ്നേഹപൂർവകനുമാണ്, ദേവന്മാരുടെ രാജാവേ, ദയവായി അവന്റെ മനസ്സിലെ ദുഃഖം നീക്കൂ.'
മയൈവ തദ്വിതീര്ണം വൈ വചനം മനസാഽമരാഃ। ഏലാപത്രേണ നാഗേന യദസ്യാഭിഹിതം പുരാ
'അമരന്മാരേ, ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ്, അതു മുമ്പ് എലാപത്രൻ എന്ന പാമ്പ് വാസുകിയോട് പറഞ്ഞതും അതു തന്നെയാണ്.'
തത്കരോത്വേഷ നാഗേന്ദ്രഃ പ്രാപ്തകാലം വചഃ സ്വയമ്। വിനശിഷ്യന്തി യേ പാപാ ന തു യേ ധര്മചാരിണഃ
'ഇപ്പോൾ ഈ പാമ്പുകളുടെ രാജാവ് ആ വാക്ക് സമയോചിതമായി നടപ്പിലാക്കട്ടെ; ദുഷ്ടരായവരാണെങ്കിൽ അവർ നശിക്കും, ധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല.'
ഉത്പന്നഃ സ ജരത്കാരുസ്തപസ്യുഗ്രേ രതോ ദ്വിജഃ। തസ്യൈഷ ഭഗിനീം കാലേ ജരത്കാരും പ്രയച്ഛതു
ജരത്കാരു എന്ന മഹർഷി ജനിച്ചു, കഠിനമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു; ശരിയായ സമയത്ത് അവനു സഹോദരിയായ ജരത്കാരുവിനെ ഭാര്യയായി നൽകണം.
ഏലാപത്രേണ യത്പ്രോക്തം വചനം ഭുജഗേന ഹ। പന്നഗാനാം ഹിതം ദേവാസ്തത്തഥാ ന തദന്യഥാ
'എലാപത്രൻ എന്ന പാമ്പ് പറഞ്ഞത് പാമ്പുകളുടെ ഭാവി ഭംഗിക്കാണ്, ദേവന്മാരേ; അതു തന്നെയാണ് നടക്കേണ്ടത്, വേറൊന്നും അല്ല.'
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു നാഗേന്ദ്രഃ പിതാമഹവചസ്തദാ। സംദിശ്യ പന്നഗാന്സര്വാന്വാസുകിഃ ശാപമോഹിതഃ
പിതാമഹന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ശാപം മൂലം ആശങ്കയിലായിരുന്ന വാസുകി എല്ലാ പാമ്പുകൾക്കും നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി.
സ്വസാരമുദ്യമ്യ തദാ ജരത്കാരുമൃഷിം പ്രതി। സര്പാന്ബഹൂഞ്ജരത്കാരൌ നിത്യയുക്താന്സമാദധത്
അപ്പോൾ ജരത്കാരുവിന്റെ സഹോദരിയെ മഹർഷി ജരത്കാരുവിനായി ഒരുക്കി, വാസുകി പല പാമ്പുകളെ ജരത്കാരുവിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കാൻ നിയോഗിച്ചു.
ജരത്കാരുര്യദാ ഭാര്യാമിച്ഛേദ്വരയിതും പ്രഭുഃ। ശീഘ്രമേത്യ തദാഽഽഖ്യേയം തന്നഃ ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി
'ജരത്കാരു മഹർഷി ഭാര്യയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് ഉടൻ അവനെ അറിയിക്കണം; അതാണ് നമ്മുടെ ഭാവി ഭംഗിക്ക് ഉത്തമം.'
ജരത്കാരുരിതി ഖ്യാതോ യസ്ത്വയാ സൂതനന്ദന। ഇച്ഛാമി തദഹം ശ്രോതും ഋഷേസ്തസ്യ മഹാത്മനഃ
'സൂതനന്ദനേ, ജരത്കാരു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ മഹർഷിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
കിം കാരണം ജരത്കാരോര്നാമൈതത്പ്രഥിതം ഭുവി। ജരത്കാരുനിരുക്തിം ത്വം യഥാവദ്വക്തുമര്ഹസി
'ജരത്കാരു എന്ന പേര് ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തമായത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ജരത്കാരുവിന്റെ അർത്ഥം നീ ശരിയായി വിശദീകരിക്കണം.'
ജരേതി ക്ഷയമാഹുര്വൈ ദാരുണം കാരുസംജ്ഞിതമ്। ശരീരം കാരു തസ്യാസീത്തത്സ ധീമാഞ്ശനൈഃശനൈഃ
'ജര എന്നത് ക്ഷയം എന്നാണ് പറയുന്നത്, കാരു എന്നത് ശരീരം; അവന്റെ ശരീരം കാരു ആയിരുന്നു, ആ ജ്ഞാനി അതിനെ ക്രമേണ കുറച്ചു.'
ക്ഷപയാമാസ തീവ്രേണ തപസേത്യത ഉച്യതേ। ജരത്കാരുരിതി ബ്രഹ്മന്വാസുകേര്ഭഗിനീ തഥാ
'അവൻ കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിച്ചു; അതിനാലാണ് അവനെ ജരത്കാരു എന്നു വിളിക്കുന്നത്, ബ്രാഹ്മണനേ, അതുപോലെയാണ് വാസുകിയുടെ സഹോദരിക്കും.'
ഏവമുക്തസ്തു ധര്മാത്മാ ശൌനകഃ പ്രാഹസത്തദാ। ഉഗ്രശ്രവസമാമന്ത്ര്യ ഉപപന്നമിതി ബ്രുവന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ശൗനകൻ ഉഗ്രശ്രവസിനെ അഭിമുഖീകരിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'അത് യുക്തമാണ്.'
ഉക്തം നാമ യഥാ പൂര്വം സര്വം തച്ഛ്രുതവാനഹമ്। യഥാ തു ജാതോ ഹ്യാസ്തീക ഏതദിച്ഛാമി വേദിതുമ്। തച്ഛ്രുത്വാ വചനം തസ്യ സൌതിഃ പ്രോവാച ശാസ്ത്രതഃ
മുനിവരേ, മുമ്പ് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ആസ്തീകന്റെ ജനനം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്ന് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ സൗതി ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
സംദിശ്യ പന്നഗാന്സര്വാന്വാസുകിഃ സുസമാഹിതഃ। സ്വസാരമുദ്യമ്യ തദാ ജരത്കാരുമൃഷിം പ്രതി
വാസുകി എല്ലാ പാമ്പുകളെയും വിളിച്ചു കൂട്ടി, മനസ്സിൽ ഉറച്ചുറപ്പോടെ തന്റെ സഹോദരിയെ ജരത്കാരു എന്ന ഋഷിക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
അഥ കാലസ്യ മഹതഃ സ മുനിഃ സംശിതവ്രതഃ। തപസ്യഭിരതോ ധീമാന്സ ദാരാന്നാഭ്യകാങ്ക്ഷത
അതിനുശേഷം, ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്ന ആ മഹർഷി തപസ്സിൽ മുഴുകി, ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
സ തൂര്ധ്വരേതാസ്തപസി പ്രസക്തഃ സ്വാധ്യായവാന്വീതഭയഃ കൃതാത്മാ। ചചാര സര്വാം പൃഥിവീം മഹാത്മാ ന ചാപി ദാരാന്മനസാധ്യകാങ്ക്ഷത്
വീർയം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട്, തപസ്സിൽ ആഴമായി ലീനനായ, ശാസ്ത്രജ്ഞനായ, ഭയമില്ലാത്ത, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന ആ മഹാത്മാവ് ഭൂമിയിൽ മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചു, മനസ്സിൽ പോലും ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
തതോഽപരസ്മിന്സംപ്രാപ്തേ കാലേ കസ്മിംശ്ചിദേവ തു। പരിക്ഷിന്നാമ രാജാസീദ്ബ്രഹ്മന്കൌരവവംശജഃ
അപ്പോൾ മറ്റൊരു സമയത്ത്, കൗരവവംശത്തിൽ പെട്ട പരീക്ഷിത് എന്ന രാജാവ് ക്ഷീണിച്ചു പോയി, മഹർഷേ.
യഥാ പാണ്ഡുര്മഹാബാഹുര്ധനുര്ധരവരോ യുധി। ബഭൂവ മൃഗയാശീലഃ പുരാസ്യ പ്രപിതാമഹഃ
പണ്ടു മഹാബാഹുവും യുദ്ധത്തിൽ ധനുര്ധരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായ പാണ്ഡു വേട്ടയിൽ ആസ്വാദനമുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർവ്വികനും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു.
തഥാ വിഖ്യാതവാഁല്ലോകേ പരീക്ഷിദഭിമന്യുജഃ।' മൃഗാന്വിധ്യന്വരാഹാംശ്ച തരക്ഷൂന്മഹിഷാംസ്തഥാ। അന്യാംശ്ച വിവിധാന്വന്യാംശ്ചചാര പൃഥിവീപതിഃ
അഭിമന്യുവിന്റെ മകനായ പരീക്ഷിത് ലോകത്ത് പ്രശസ്തനായി. അവൻ മാൻ, പന്നി, കടുവ, കാള, മറ്റു പലവിധ വന്യജീവികൾ എന്നിവയെ വേട്ടയാടി, ഭൂമിയിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു.
സ കദാചിന്മൃഗം വിദ്ധ്വാ ബാണേനാനതപര്വണാ। പൃഷ്ഠതോ ധനുരാദായ സസാര ഗഹനേ വനേ
ഒരു ദിവസം, അമ്പുകൊണ്ട് ഒരു മാനിനെ വെട്ടിയ ശേഷം, തന്റെ വില്ലെടുത്ത് ആ മൃഗത്തെ കാട്ടിലെ കനിഞ്ഞ വനത്തിലേക്ക് പിന്തുടർന്നു.
യഥൈവ ഭഗവാന്രുദ്രോ വിദ്ധ്വാ യജ്ഞമൃഗം ദിവി। അന്വഗച്ഛദ്ധനുഷ്പാണിഃ പര്യന്വേഷ്ടുമിതസ്തതഃ
പുണ്യവാനായ രുദ്രൻ സ്വർഗത്തിൽ യജ്ഞമൃഗത്തെ വെട്ടിയ ശേഷം വില്ലേന്തി അതിനെ തിരഞ്ഞതുപോലെ, അവനും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്തു.
ന ഹി തേന മൃഗോ വിദ്ധോ ജീവന്ഗച്ഛതി വൈ വനേ। പൂര്വരൂപം തു തത്തൂര്ണം തസ്യാസീത്സ്വര്ഗതിം പ്രതി
അമ്പുകൊണ്ട് വെട്ടിയിട്ടും ആ മാൻ കാട്ടിൽ മരിച്ചില്ല; അതിന്റെ മുമ്പത്തെ രൂപം ഉടൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.