ബഹവഃ പന്നഗാസ്തീക്ഷ്ണാ ഘോരരൂപാ വിഷോല്ബണാഃ। പ്രജാനാം ഹിതകാമോഽഹം ന ച വാരിതവാംസ്തദാ
പല പാമ്പുകളും ഭയങ്കരരായി, ഭയാനകമായ രൂപവും വിഷം നിറഞ്ഞതുമാണ്. സകല ജീവികളുടെ ഭലത്തിനായി ഞാൻ അവളെ അപ്പോൾ തടയില്ലായിരുന്നു.
യേ ദന്ദശൂകാഃ ക്ഷുദ്രാശ്ച പാപാചാരാ വിഷോല്ബണാഃ। തേഷാം വിനാശോ ഭവിതാ ന തു യേ ധര്മചാരിണഃ
ചെറിയതും ദുഷ്ടമായ പ്രവൃത്തിയുള്ളതും വിഷം നിറഞ്ഞതുമായ പാമ്പുകൾ നശിക്കും, എന്നാൽ ധർമ്മപാതത്തിൽ നടക്കുന്നവർക്ക് അങ്ങനെ സംഭവിക്കില്ല.
യന്നിമിത്തം ച ഭവിതാ മോക്ഷസ്തേഷാം മഹാഭയാത്। പന്നഗാനാം നിബോധധ്വം തസ്മിന്കാലേ സമാഗതേ
പാമ്പുകൾക്ക് വലിയ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കാൻ കാരണമാകുന്ന കാര്യം സമയമെത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ.
യായാവരകുലേ ധീമാന്ഭവിഷ്യതി മഹാനൃഷിഃ। ജരത്കാരുരിതി ഖ്യാതസ്തപസ്വീ നിയതേന്ദ്രിയഃ
യാത്രികരുടെ വംശത്തിൽ, ജരത്കാരു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ, തപസ്സിൽ ഉറ്റുനിൽക്കുന്ന, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന മഹർഷി ജനിക്കും.
തസ്യ പുത്രോ ജരത്കാരോര്ഭവിഷ്യതി തപോധനഃ। ആസ്തീകോ നാമ യജ്ഞം സ പ്രതിഷേത്സ്യതി തം തദാ। തത്ര മോക്ഷ്യന്തി ഭുജഗാ യേ ഭവിഷ്യന്തി ധാര്മികാഃ
ജരത്കാരുവിന് തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായ ഒരു മകൻ ജനിക്കും; ആ മകനെ ആസ്തീകൻ എന്ന് വിളിക്കും. അവൻ അപ്പോൾ യാഗം നിർത്തും; അപ്പോൾ ധാർമ്മികരായ പാമ്പുകൾ മോചിതരാകും.
സ മുനിപ്രവരോ ബ്രഹ്മഞ്ജരത്കാരുര്മഹാതപാഃ। കസ്യാം പുത്രം മഹാത്മാനം ജനയിഷ്യതി വീര്യവാന്
ബ്രഹ്മണേ, മഹാതപസ്സുകാരനായ ജരത്കാരു എന്ന മഹർഷി ആരുടെ മകളെയാണ് വിവാഹം കഴിച്ച് മഹാത്മാവായ പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കുന്നത്?
വാസുകേര്ഭഗിനീ കന്യാ സമുത്പന്നാ സുശോഭനാ। തസ്മൈ ദാസ്യതി താം കന്യാം വാസുകിര്ഭുജഗോത്തമഃ
വാസുകിയുടെ സഹോദരിയായ മനോഹരിയായൊരു പെൺകുട്ടി ജനിച്ചു. പാമ്പുകളുടെ ശ്രേഷ്ഠനായ വാസുകി അവളെ ജരത്കാരുവിന് നൽകും.
തസ്യാം ജനയിതാ പുത്രം വേദവേദാങ്ഗപാരഗമ്।' സനാമായാം സനാമാ സ കന്യായാം ദ്വിജസത്തമഃ
ആ പെൺകുട്ടിയിൽ, ജരത്കാരു വേദങ്ങളും അതിന്റെ ഉപവിഭാഗങ്ങളും പഠിച്ച ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കും. സനാമ എന്ന പേരുള്ള ആ പെൺകുട്ടി ആ മഹാനായ ദ്വിജനെ പ്രസവിക്കും.
ഏവമസ്ത്വിതി തം ദേവാഃ പിതാമഹമഥാബ്രുവന്। ഉത്ക്വൈവം വചനം ദേവാന്വിരിഞ്ചിസ്ത്രിദിവം യയൌ
അങ്ങനെയാകട്ടെ എന്ന് ദേവന്മാർ പിതാമഹനോടു പറഞ്ഞു. ദേവന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം വിരിഞ്ചി സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
സോഽഹമേവം പ്രപശ്യാമി വാസുകേ ഭഗിനീ തവ। ജരത്കാരുരിതി ഖ്യാതാ താം തസ്മൈ പ്രതിപാദയ
വാസുകി, ഞാൻ ഇതാണ് കാണുന്നത്; നിന്റെ സഹോദരിയായ ജരത്കാരു എന്നറിയപ്പെടുന്നവളെ അവനു നൽകുക.
ഭൈക്ഷവദ്ഭിക്ഷമാണായ നാഗാനാം ഭയശാന്തയേ। ഋഷയേ സുവ്രതായൈനാമേഷ മോക്ഷഃ ശ്രുതോ മയാ
പാമ്പുകളുടെ ഭയം അകറ്റാൻ, ഭിക്ഷയാൽ ജീവിക്കുന്ന, നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്ന ഋഷിക്ക് അവളെ നൽകണമെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. അതുവഴി മോചനം സംഭവിക്കും.
ഏലാപത്രവചഃ ശ്രുത്വാ തേ നാഗാ ദ്വിജസത്തമ। സര്വേ പ്രഹൃഷ്ടമനസഃ സാധുസാധ്വിത്യപൂജയന്
എലാപത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ പാമ്പുകളും അതിമനോഹരമായി സന്തോഷത്തോടെ 'നല്ലതു, നല്ലതു' എന്ന് പറഞ്ഞു അവനെ പ്രശംസിച്ചു.
തതഃപ്രഭൃതി താം കന്യാം വാസുകിഃ പര്യരക്ഷത। ജരത്കാരും സ്വസാരം വൈ പരം ഹര്ഷമവാപ ച
അത് മുതൽ വാസുകി തന്റെ സഹോദരിയായ ജരത്കാരുവിനെ സൂക്ഷിച്ചു, അതിനാൽ അവൻ വലിയ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തതോ നാതിമഹാന്കാലഃ സമതീത ഇവാഭവത്। അഥ ദേവാസുരാഃ `സര്വേ മമന്ഥുര്വരുണാലയമ്
അതിനുശേഷം അധികം സമയം കഴിഞ്ഞില്ല; അപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഒരുമിച്ച് വരുണന്റെ ആലയം മഥിച്ചു.
തത്ര നേത്രമഭൂന്നാഗോ വാസുകിര്ബലിനാം വരഃ। സമാപ്യൈവ ച തത്കര്മ പിതാമഹമുപാഗമന്
അവിടെ ശക്തനായ പാമ്പുകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ വാസുകി കയറ്റരശിയായി; ആ ജോലി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവൻ പിതാമഹനോടു സമീപിച്ചു.
ദേവാ വാസുകിനാ സാര്ധം പിതാമഹമഥാവ്രുവന്। ഭഗവഞ്ശാപഭീതോഽയം വാസുകിസ്തപ്യതേ ഭൃശമ്
ദേവന്മാർ വാസുകിയുമായി ചേർന്ന് പിതാമഹനോട് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, ശാപഭയത്തിൽ വാസുകിക്ക് വലിയ കഷ്ടമാണ്.'
അസ്യൈതന്മാനസം ശല്യം സമുദ്ധര്തും ത്വമര്ഹസി। ജനന്യാഃ ശാപജം ദേവ ജ്ഞാതീനാം ഹിതമിച്ഛതഃ
'അവന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഈ വേദന നീ നീക്കണം, ദേവനേ, അവന്റെ അമ്മയുടെ ശാപം മൂലമാണ് ഇതെല്ലാം, അവൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ ഭാവി ഭംഗിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ഹിതോ ഹ്യയം സദാസ്മകം പ്രിയകാരീ ച നാഗരാട്। പ്രസാദം കുരു ദേവേശ ശമയാസ്യ മനോജ്വരമ്
'അവൻ എപ്പോഴും ഞങ്ങൾക്ക് ഉപകാരപ്രദനും സ്നേഹപൂർവകനുമാണ്, ദേവന്മാരുടെ രാജാവേ, ദയവായി അവന്റെ മനസ്സിലെ ദുഃഖം നീക്കൂ.'
മയൈവ തദ്വിതീര്ണം വൈ വചനം മനസാഽമരാഃ। ഏലാപത്രേണ നാഗേന യദസ്യാഭിഹിതം പുരാ
'അമരന്മാരേ, ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ്, അതു മുമ്പ് എലാപത്രൻ എന്ന പാമ്പ് വാസുകിയോട് പറഞ്ഞതും അതു തന്നെയാണ്.'
തത്കരോത്വേഷ നാഗേന്ദ്രഃ പ്രാപ്തകാലം വചഃ സ്വയമ്। വിനശിഷ്യന്തി യേ പാപാ ന തു യേ ധര്മചാരിണഃ
'ഇപ്പോൾ ഈ പാമ്പുകളുടെ രാജാവ് ആ വാക്ക് സമയോചിതമായി നടപ്പിലാക്കട്ടെ; ദുഷ്ടരായവരാണെങ്കിൽ അവർ നശിക്കും, ധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവർക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല.'
ഉത്പന്നഃ സ ജരത്കാരുസ്തപസ്യുഗ്രേ രതോ ദ്വിജഃ। തസ്യൈഷ ഭഗിനീം കാലേ ജരത്കാരും പ്രയച്ഛതു
ജരത്കാരു എന്ന മഹർഷി ജനിച്ചു, കഠിനമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു; ശരിയായ സമയത്ത് അവനു സഹോദരിയായ ജരത്കാരുവിനെ ഭാര്യയായി നൽകണം.
ഏലാപത്രേണ യത്പ്രോക്തം വചനം ഭുജഗേന ഹ। പന്നഗാനാം ഹിതം ദേവാസ്തത്തഥാ ന തദന്യഥാ
'എലാപത്രൻ എന്ന പാമ്പ് പറഞ്ഞത് പാമ്പുകളുടെ ഭാവി ഭംഗിക്കാണ്, ദേവന്മാരേ; അതു തന്നെയാണ് നടക്കേണ്ടത്, വേറൊന്നും അല്ല.'
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു നാഗേന്ദ്രഃ പിതാമഹവചസ്തദാ। സംദിശ്യ പന്നഗാന്സര്വാന്വാസുകിഃ ശാപമോഹിതഃ
പിതാമഹന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ശാപം മൂലം ആശങ്കയിലായിരുന്ന വാസുകി എല്ലാ പാമ്പുകൾക്കും നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി.
സ്വസാരമുദ്യമ്യ തദാ ജരത്കാരുമൃഷിം പ്രതി। സര്പാന്ബഹൂഞ്ജരത്കാരൌ നിത്യയുക്താന്സമാദധത്
അപ്പോൾ ജരത്കാരുവിന്റെ സഹോദരിയെ മഹർഷി ജരത്കാരുവിനായി ഒരുക്കി, വാസുകി പല പാമ്പുകളെ ജരത്കാരുവിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കാൻ നിയോഗിച്ചു.
ജരത്കാരുര്യദാ ഭാര്യാമിച്ഛേദ്വരയിതും പ്രഭുഃ। ശീഘ്രമേത്യ തദാഽഽഖ്യേയം തന്നഃ ശ്രേയോ ഭവിഷ്യതി
'ജരത്കാരു മഹർഷി ഭാര്യയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് ഉടൻ അവനെ അറിയിക്കണം; അതാണ് നമ്മുടെ ഭാവി ഭംഗിക്ക് ഉത്തമം.'
ജരത്കാരുരിതി ഖ്യാതോ യസ്ത്വയാ സൂതനന്ദന। ഇച്ഛാമി തദഹം ശ്രോതും ഋഷേസ്തസ്യ മഹാത്മനഃ
'സൂതനന്ദനേ, ജരത്കാരു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ മഹർഷിയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
കിം കാരണം ജരത്കാരോര്നാമൈതത്പ്രഥിതം ഭുവി। ജരത്കാരുനിരുക്തിം ത്വം യഥാവദ്വക്തുമര്ഹസി
'ജരത്കാരു എന്ന പേര് ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തമായത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? ജരത്കാരുവിന്റെ അർത്ഥം നീ ശരിയായി വിശദീകരിക്കണം.'
ജരേതി ക്ഷയമാഹുര്വൈ ദാരുണം കാരുസംജ്ഞിതമ്। ശരീരം കാരു തസ്യാസീത്തത്സ ധീമാഞ്ശനൈഃശനൈഃ
'ജര എന്നത് ക്ഷയം എന്നാണ് പറയുന്നത്, കാരു എന്നത് ശരീരം; അവന്റെ ശരീരം കാരു ആയിരുന്നു, ആ ജ്ഞാനി അതിനെ ക്രമേണ കുറച്ചു.'
ക്ഷപയാമാസ തീവ്രേണ തപസേത്യത ഉച്യതേ। ജരത്കാരുരിതി ബ്രഹ്മന്വാസുകേര്ഭഗിനീ തഥാ
'അവൻ കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ശരീരം ക്ഷയിപ്പിച്ചു; അതിനാലാണ് അവനെ ജരത്കാരു എന്നു വിളിക്കുന്നത്, ബ്രാഹ്മണനേ, അതുപോലെയാണ് വാസുകിയുടെ സഹോദരിക്കും.'
ഏവമുക്തസ്തു ധര്മാത്മാ ശൌനകഃ പ്രാഹസത്തദാ। ഉഗ്രശ്രവസമാമന്ത്ര്യ ഉപപന്നമിതി ബ്രുവന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ശൗനകൻ ഉഗ്രശ്രവസിനെ അഭിമുഖീകരിച്ച് പുഞ്ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'അത് യുക്തമാണ്.'