കുലേ മഹതിജാതാഽസ്മി ദിവ്യേന വിധിനാ കില। പാണ്ഡവാനാം പ്രിയാ ഭാര്യാ സ്നുഷാ പാണ്ഡോര്മഹാത്മനഃ
ദിവ്യമായ വിധിയാല് വലിയ വംശത്തില് ജനിച്ച്, പാണ്ഡവര്ക്ക് പ്രിയപത്നിയായും മഹാത്മാവായ പാണ്ഡുവിന്റെ മരുമകളായും ഞാന് ജീവിക്കുന്നു.
കേശഗ്രഹമനുപ്രാപ്താ കാ നു ജീവേത മാദൃശീ। പഞ്ചാനാമിന്ദ്രകല്പാനാം പ്രേക്ഷതാം മധുസൂദന
പഞ്ചപാണ്ഡവര് ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ളവരായിരിക്കെ, എന്റെ പോലെ ഒരു സ്ത്രീയെ കേശം പിടിച്ച് വലിച്ചാല് ആരാണ് ജീവിക്കാനാവുക, മധുസൂദനാ?
ഇത്യുക്ത്വാ പ്രാരുദത്കൃഷ്ണാ മുഖം പ്രച്ഛാദ്യ പാണിനാ। പദ്മകോശപ്രകാശേന മൃദുനാ മൃദുഭാഷിണീ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് കൃഷ്ണാ കരഞ്ഞു, തന്റെ കനിഞ്ഞു വിരിഞ്ഞ കമലമുകുളംപോലെയുള്ള മൃദുലമായ കൈകൊണ്ട് മുഖം മറച്ചു, മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
സ്തനാവപതിതൌ പീനൌ സുജാതൌ ശുഭലക്ഷണൌ। അഭ്യവര്ഷത പാഞ്ചാലീ ദുഃഖജൈരശ്രുബിന്ദുഭിഃ
പാഞ്ചാലി ദുഃഖത്തിൽ നിന്നു പൊഴിയുന്ന കണ്ണുനീർ തനിക്കുള്ള പുഷ്ടിയും മനോഹരവുമായ, ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള മുലകളിൽ വീണു.
ചക്ഷുഷീ പരിമാര്ജന്തീ നിഃശ്വസന്തീ പുനഃപുനഃ। ബാഷ്പപൂര്ണേന കണഅഠേന ക്രുദ്ധാ വചനമബ്രവീത്
കണ്ണുനീർ തുടച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും ആഹ്വസിച്ചു, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ഠത്തിൽ, കോപത്തോടെ അവൾ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നൈവ മേ പതയഃ സന്തി ന പുത്രാ ന ച ബാന്ധവാഃ। ന ഭ്രാതരോ ന ച പിതാ നൈവ ത്വം മധുസൂദന
എനിക്ക് ഭർത്താക്കന്മാരുമില്ല, മക്കളുമില്ല, ബന്ധുക്കളുമില്ല; സഹോദരന്മാരുമില്ല, അച്ഛനും ഇല്ല, നീയുമില്ല മധുസൂദന.
യേ മാം വിപ്രകൃതാം ക്ഷുദ്രൈരുപേക്ഷധ്വം വിശോകവത്। ന ച മേ ശാമ്യതേ ദുഃഖം കര്ണോ യത്പ്രാഹസത്തദാ
ദുഷ്ടന്മാർ എന്നെ അപമാനിച്ചപ്പോൾ, എന്നെ അവഗണിച്ചവർക്കു ഞാൻ ഒരു വിഷമമില്ലാത്തവളെന്നപോലെ തോന്നാം; എന്നാൽ അപ്പോൾ കർണ്ണൻ ചിരിച്ചതു എന്റെ ദുഃഖം കുറയ്ക്കുന്നില്ല.
ചതുര്ഭിഃ കാരണൈഃ കൃഷ്ണ ത്വയാ രക്ഷ്യാഽസ്മി നിത്യശഃ। സംബന്ധാദ്ഗൌരവാത്സഖ്യാത്പ്രഭുത്വേനൈവ കേശവ
നാലു കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടു നീ എന്നെ എല്ലായ്പ്പോഴും രക്ഷിക്കണം കൃഷ്ണേ: ബന്ധം, ആദരം, സൗഹൃദം, അധികാരം — ഈ നാലും.
അഥ താമബ്രവീത്കൃഷ്ണസ്തസ്മിന്വീരസമാഗമേ। രോദിഷ്യന്തി സ്ത്രിയോ ഹ്യേവം യേഷാം ക്രുദ്ധാസി നാമിനി
അപ്പോൾ ആ വീരസമൂഹത്തിൽ കൃഷ്ണൻ അവളോടു പറഞ്ഞു: നീ കോപിക്കുന്നവരുടെ പേരിൽ സ്ത്രീകൾ ഇങ്ങനെ കരയും.
ബീഭത്സുശരസംഛന്നാഞ്ശോണിതൌഘപരിപ്ലുതാന്। നിഹതാന്വല്ലഭാന്വീക്ഷ്യ ശയാനാന്വസുധാതലേ
അർജുനന്റെ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് കുത്തേറ്റു, രക്തം ഒഴുകി, നിലത്തു വീണു കിടക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ടവരെ കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ ഭാര്യമാർ കരയും.
യത്സമര്ഥം പാണ്ഡവനാം തത്കരിഷ്യാമി മാ ശുചഃ। സത്യം തേ പ്രതിജാനാമി രാജ്ഞാം രാജ്ഞീ ഭവിഷ്യസി
പാണ്ഡവന്മാർക്ക് കഴിയുന്നതെന്താണോ അതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യും; നീ ദുഃഖിക്കേണ്ട. ഞാൻ സത്യം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: രാജ്ഞിമാരിൽ രാജ്ഞിയായിരിക്കും നീ.
പതേദ്ദ്യൌര്ഹിമവാഞ്ശീര്യേത്പൃഥിവീ ശകലീ ഭവേത്। ശുഷ്യേത്തോയനിധിഃ കൃഷ്ണേ ന മേ മോഘം വചോ ഭവേത്
ആകാശം വീണുപോകട്ടെ, ഹിമവാൻ തകർന്നുപോകട്ടെ, ഭൂമി കിളർന്നു ചിതറട്ടെ, സമുദ്രം ഉണങ്ങട്ടെ, എങ്കിലും കൃഷ്ണേ, എന്റെ വാക്ക് വ്യർത്ഥമാകില്ല.
തച്ഛ്രുത്വാ ദ്രൌപദീ വാക്യം പ്രതിവാക്യമഥാച്യുതാത്। സാചീകൃതമവൈക്ഷത്സാ പാഞ്ചാലീ മധ്യമം പതിമ്
അച്യുതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, ദ്രൗപദി തന്റെ നടുവൻ ഭർത്താവിനെ, പാഞ്ചാലി അവനെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കി.
ആബഭാഷേ മഹാരാജ ദ്രൌപദീമര്ജുനസ്തദാ। മാ രോദീഃ ശുഭതാമ്രാക്ഷി യദാഹ മധുസൂദനഃ। തഥാ തദ്ഭവിതാ ദേവി നാന്യഥാ വരവര്ണിനി
അപ്പോൾ മഹാരാജാവേ, അർജുനൻ ദ്രൗപദിയോട് പറഞ്ഞു: നീ കരയേണ്ട, മനോഹരമായ ചുവന്ന കണ്ണുള്ളവളേ; മധുസൂദനൻ പറഞ്ഞതെന്താണോ അതു തന്നെയാണ് നടക്കുക, അതിന് വിപരീതമായി ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല, ഭദ്രവർണ്ണിനി.
അഹം ദ്രോണം ഹനിഷ്യാമി ശിഖണ്ഡീ തു പിതാമഹമ്। ദുര്യോധനം ഭീമസേനഃ കര്ണം ഹന്താ ധനിജയഃ
ഞാൻ ദ്രോണനെ കൊല്ലും; ശിഖണ്ഡി പിതാമഹനെ കൊല്ലും; ഭീമസേനൻ ദുര്യോധനനെ കൊല്ലും; ധനഞ്ജയൻ കർണ്ണനെ കൊല്ലും.
രാമകൃഷ്ണൌ വ്യപാശ്രിത്യ അജേയാഃ സ്മ രണഏ സ്വസഃ। അപി വൃത്രഹണാ യുദ്ധേ കിം പുനര്ധൃതരാഷ്ട്രജൈഃ
രാമനും കൃഷ്ണനും നമ്മെ സംരക്ഷിക്കുന്നപ്പോൾ, സഹോദരീ, യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ ജയിക്കാൻ ആരാലുമാകില്ല; വൃത്രനെ കൊല്ലുന്നവനും നമ്മെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല, പിന്നെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്ക് എന്ത് കഴിയും.
ഇത്യുക്തേഽഭിമുഖാ വീരാ വാസുദേവമുപാസ്ഥിതഃ। തേഷാം മധ്യേ മഹാബാഹുഃ കേശവോ വാക്യമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ വീരന്മാർ വാസുദേവനെ നോക്കി ചുറ്റി നിന്നു; അവരുടെ ഇടയിൽ മഹാബാഹുവായ കേശവൻ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നൈതത്കൃച്ഛ്രമനുപ്രാപ്തോ ഭവാന്സ്യാദ്വസുധാധിപ। യദ്യഹം ദ്വാരകായാം സ്യാം രാജന്സന്നിഹിതഃ പുരാ
അങ്ങ് ഈ കഷ്ടത അനുഭവിച്ചില്ലായിരിക്കും, രാജാവേ, അപ്പോൾ ഞാൻ ദ്വാരകയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, രാജ്യം നഷ്ടമായിരുന്നില്ല.
ആഗച്ഛേയമഹം ദ്യൂതമനാഹൂതോഽപി കൌരവൈഃ। ആമ്ബികേയേന ദുര്ധര്ഷ രാജ്ഞാ ദുര്യോധനേന ച। വാരയേയമഹം ദ്യൂതം ബഹൂന്ദോപാന്പ്രദര്ശയന്
കൗരവന്മാർ, അംബികയുടെ മകനും ഭയങ്കരനായ രാജാവായ ദുര്യോധനനും എന്നെ വിളിക്കാതിരുന്നാലും, ഞാൻ ചതുരംഗക്കളിയിൽ എത്തിച്ചേരും; അനേകം കാരണങ്ങൾ കാണിച്ചു ഞാൻ ആ കളി നിർത്തിപ്പിടിപ്പിച്ചേനെ.
ഭീഷ്മദ്രോണൌ സമാനായ്യ കൃപം ബാഹ്ലീകമേവ ച। വൈചിത്രവീര്യം രാജാനമലം ദ്യൂതേന കൌരവ
ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും കൃപനും ബാഹ്ലികനും വൈചിത്രവീര്യനായ രാജാവിനെയും കൂട്ടി, കൗരവ, നീ ചതുരംഗം കളിക്കേണ്ടതല്ലായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞേനെ.
പുത്രാണാം തവ രാജേന്ദ്ര ത്വന്നിമിത്തമിതി പ്രഭോ। തത്രാചക്ഷമഹം ദോഷാന്യൈര്ഭവാന്വ്യതിരോപിതഃ
രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ മക്കളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ഇതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ കാരണമാണ് എന്ന് മറ്റുള്ളവർ കുറ്റം ചുമത്തുന്നു എന്ന് ഞാൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
വീരസേനസുതോ യൈസ്തു രാജ്യാത്പ്രഭ്രംശിതഃ പുരാ। അതര്കിതവിനാശശ്ച ദേവനേന വിശാംപതേ
വീരസേനന്റെ മകനെയാണ് ഇവർ മുമ്പ് രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത്; മനുഷ്യരിലെ പ്രഭുവേ, ദേവന്മാർ അവനെ അപ്രതീക്ഷിതമായി നശിപ്പിച്ചു.
സാതത്യം ച പ്രസങ്ഗസ്യ വര്ണയേയം യഥാതഥമ്
ഈ സംഭവത്തിന്റെ മുഴുവൻ കഥയും എങ്ങനെയുണ്ടായെന്നതുപോലെ ഞാൻ വിശദമായി പറയും.
സ്ത്രിയോഽക്ഷാ മൃഗയാ പാനമേതത്കാമസമുത്ഥിതമ്। ദുഃഖം ചതുഷ്ടയ പ്രോക്തം യൈര്നരോ ഭ്രശ്യതേ ശ്രിയഃ
സ്ത്രീകൾ, പാശ, വേട്ട, മദ്യം — ഈ നാലും ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നവയാണെന്നും, ഇവയാൽ മനുഷ്യൻ സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെടുകയും ദു:ഖം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നാണ് പറയുന്നത്.
തത്രസര്വത്രവക്തവ്യം മന്യന്തേ ശാസ്ത്രകോവിദാഃ। വിശേഷതശ്ച വക്തവ്യം ദ്യൂതേ പശ്യന്തി തദ്വിദഃ
ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എല്ലാം എന്ത് പറയണമെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച്, പാശം ഏറ്റവും പ്രധാനമാണ് എന്ന് അറിവുള്ളവർ പറയുന്നു.
ഏകാഹാദ്ദ്രവ്യനാശോഽത്ര ധ്രുവം വ്യസനമേവ ച। അഭുക്തനാശശ്ചാര്ഥാനാം വാക്പാരുഷ്യം ച കേവലമ്
പാശത്തിൽ ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് തന്നെ സമ്പത്ത് ഉറപ്പായും നഷ്ടപ്പെടും; അതിൽ ദു:ഖം മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. ഉപയോഗിക്കാത്ത സമ്പത്തും നഷ്ടമാകും, കഠിനമായ വാക്കുകളും മാത്രം അവിടെ കേൾക്കാം.
ഏതച്ചാന്യച്ച കൌരവ്യ പ്രസങ്ഗികടുകോദയമ്। ദ്യൂതേ ബ്രൂയാം മഹാബാഹോ സമാസാദ്യാമ്ബികാസുതമ്
കൗരവാ, പാശത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഈ കഠിനഫലങ്ങളും മറ്റും ഞാൻ അമ്പികയുടെ മകനുമായി നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ പറയുമായിരുന്നു.
ഏവമുക്തോ യദി മയാ ഗൃഹ്ണീയാദ്വചനം മമ। അനാമയം സ്യാദ്ധര്മശ്ച കുരൂണാം കുരുവര്ദന
ഇങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ, അവൻ എന്റെ വാക്കുകൾ സ്വീകരിച്ചാൽ, കൗരവരിൽ ക്ഷേമവും ധർമ്മവും നിലനിൽക്കും.
ന ചേത്സ മമ രാജേന്ദ്ര ഗൃഹ്ണീയാന്മധുരം വചഃ। പഥ്യം ച ഭരതശ്രേഷ്ഠ നിഗൃഹ്ണീയാം ബലേന തമ്
രാജാവേ, എന്നാൽ അവൻ എന്റെ മൃദുവും നല്ലതുമായ വാക്കുകൾ സ്വീകരിക്കാതിരുന്നാൽ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ അവനെ ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് തടയും.
അഥൈനമവിനീതേന സുഹൃദോ നാമ ദുര്ഹൃദഃ। സഭാസദോഽനുവര്തേരംസ്താംശ്ച ഇന്യാം ദുരോദരാന്
അപ്പോൾ, അവന്റെ അശിഷ്ടത കാരണം, സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നു പറയുന്നവർ ശരിക്കും ദുഷ്ടഹൃദയരാണെന്ന് തെളിയും; സഭയിലെ ആ കൂട്ടുകാരെ ഞാൻ അകറ്റും, ദുഷ്ടഹൃദയരായവരെ നീക്കും.