ആത്മാ ഹി ജായേത തസ്യാം തസ്മജ്ജായാ ഭവത്യുത। ഭര്താ ച ഭാര്യയാ രക്ഷ്യഃ കഥം ജായാന്മമോദരേ
സ്വയം ഭാര്യയിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത്, അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭാര്യയ്ക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഭർത്താവിനെയും ഭാര്യ സംരക്ഷിക്കണം; ഇല്ലെങ്കിൽ എന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് മകൻ എങ്ങനെ ജനിക്കും?
നന്വിമേ ശരണം പ്രാപ്തം ന ത്യജന്തി കദാചന। തേ മാം ശരണമാപന്നാം നാന്വപദ്യന്ത പാണ്ഡവാഃ
ശരണമേറ്റവരെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാറില്ലല്ലോ. ഞാൻ ശരണം തേടിയപ്പോൾ പാണ്ഡവന്മാർ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.
പഞ്ചഭിഃ പതിഭിര്ജാതാഃ കുമാസരാ മേ മഹൌജസഃ। ഏതേഷാമപ്യവേക്ഷാര്ഥം ത്രാതവ്യാഽസ്മി ജനാര്ദന
എന്റെ മക്കൾ അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാരിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; അവർക്ക് വലിയ വീര്യവും ശക്തിയുമുണ്ട്. ഇവർക്കുവേണ്ടിയും ജനാർദ്ദന, എന്നെ സംരക്ഷിക്കണം.
പ്രതിവിന്ധ്യോ യുധിഷ്ഠിരാത്സുതസോമോ വൃകോദരാത്। അര്ജുനാച്ഛ്രുതകീര്തിശ്ച ശതാനീകസ്തു നാകുലിഃ
യുധിഷ്ഠിരനിൽ നിന്നാണ് പ്രതിവിന്ദ്യൻ, വൃക്കോദരനിൽ നിന്നാണ് സുതസോമൻ, അർജുനനിൽ നിന്നാണ് ശ്രുതകീർത്തി, നകുലനിൽ നിന്നാണ് ശതാനീകൻ.
കനിഷ്ഠാച്ഛ്രുതകര്മാ ച സര്വേ സത്യപരാക്രമാ। പ്രദ്യുമ്നോ യാദൃശഃ കൃഷ്ണ താദൃശാസ്തേ മഹാരഥാഃ
ചെറുപ്പക്കാരനിൽ നിന്നാണ് ശ്രുതകർമ്മൻ. ഇവർ എല്ലാവരും സത്യസന്ധരും ധൈര്യശാലികളുമാണ്. കൃഷ്ണ, പ്രദ്യുമ്നനുപോലെയുള്ള മഹാരഥന്മാരാണ് ഇവർ.
നന്വിമേ ധനുഷി ശ്രേഷ്ഠാ അജേയാ യുധി ശാത്രവൈഃ। കിമര്ഥം ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം സഹന്തേ ദുര്ബലീയസാമ്
ഇവരൊക്കെയും വില്ലിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരുമാണ്. പിന്നെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്ക് ഇവർ എങ്ങനെ സഹിക്കുന്നു, അവർ ദുർബലരാണ്.
അധര്മേണ ഹൃതം രാജ്യം സര്വേ ദാസാഃ കൃതാസ്തഥാ। സഭായാം പരികൃഷ്ടാഽഹമേകവസ്ത്രാ രജസ്വലാ
അധർമ്മത്തോടെ രാജ്യം കവർന്നെടുത്തു, എല്ലാവരെയും അടിമകളാക്കി. ഞാൻ ഒരു വസ്ത്രം മാത്രം ധരിച്ച്, രജസ്വലയായിരിക്കെ സഭയിൽ വലിച്ചിഴച്ചു.
നാധിജ്യമപി യച്ഛക്യം കര്തുമന്യേന ഗാണ്ഡിവമ്। അന്യത്രാര്ജുനഭീമാഭ്യാം ത്വയാ വാ മധുസൂദന
അർജുനനും ഭീമനും അല്ലെങ്കിൽ നീയോ, മധുസൂദന, അല്ലാതെ ആരും ഗാണ്ഡീവം പോലും വലിക്കാനാവില്ല.
ധിഗ്ബലം ഭീമസേനസ്യ ധിക്പാര്ഥസ്യ ച പൌരുഷമ്। യത്ര ദുര്യോധനഃ കൃഷ്ണ മുഹൂര്തമപി ജീവതി
ഭീമസേനന്റെ ശക്തിക്കും അർജുനന്റെ വീര്യത്തിനും ലജ്ജ. കൃഷ്ണ, ദുര്യോധനൻ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ.
യ ഏതാനാക്ഷിപദ്രാഷ്ടാത്സഹ മാത്രാഽവിഹിംസകാന്। അധീയാനാന്പുരാ ബാലാന്വ്രതസ്ഥാന്മധുസൂദന
മാതാവിനോടൊപ്പം അന്യായം ചെയ്യാതെയും വ്രതം പാലിച്ചും ബാല്യത്തിൽ പഠിച്ചും ഇരുന്ന ഇവരെ അപമാനിച്ചവനാണ്, മധുസൂദന.
ഭോജനേ ഭീമസേനസ്യ പാപഃ പ്രാക്ഷിപയദ്വിഷമ്। കാലകൂടം നവം തീക്ഷ്ണം സംഭൃതം രോമഹര്ഷണമ്
ഭീമസേനന്റെ ഭക്ഷണത്തിൽ പാപി വിഷം ചേർത്തു; പുതിയതും കഠിനവുമായ, സ്പർശിച്ചാൽ തന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാലകൂട്ടം.
തജ്ജീര്ണമവികാരേണ സഹാന്നേന ജനാര്ദന। സശേഷത്വാന്മഹാബാഹോ ഭീമസ്യ പുരുഷോത്തമ
ജനാർദ്ദന, ആ വിഷം ഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം ഭീമന്റെ ശേഷിച്ച ശക്തിയാൽ അവനൊന്നും സംഭവിക്കാതെ ദഹിച്ചുപോയി, മഹാബാഹുവേ, പുരുഷോത്തമ.
പ്രമാണകോട്യാം വിശ്വസ്തം തഥാ സുപ്തം വൃകോദരമ്। ബദ്ധ്വൈനം കൃഷ്ണ ഗങ്ഗായാം പ്രക്ഷിപ്യ പുരമാവ്രജത്
കൃഷ്ണ, ഉറക്കത്തിൽ വിശ്വസിച്ച് വൃക്കോദരനെ കെട്ടി ഗംഗയിൽ എറിഞ്ഞ് നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
യദാ വിബുദ്ധഃ കൌന്തേയസ്തദാ സംഛിദ്യ ബന്ധനമ്। ഉദതിഷ്ഠന്മഹാബാഹുര്ഭീമസേനോ മഹാബലഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ ഉണർന്നപ്പോൾ, ഭീമസേനൻ തന്റെ ബന്ധനം പൊട്ടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു; മഹാബലശാലിയായിരുന്നു അവൻ.
ആശീവിഷൈഃ കൃഷ്ണസര്പൈഃ സുപ്തംചൈനമദംശയത്। സര്വേഷ്വേവാങ്ഗദേശേഷു ന മമാര ച ശത്രുഹാ
അവൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ കറുത്ത പാമ്പുകൾ വിഷം കുത്തി; ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും കടിച്ചെങ്കിലും ശത്രുഹന്താവ് മരിച്ചില്ല.
പ്രതിബുദ്ധസ്തു കൌന്തേയഃ സര്വാന്സര്പാനപോഥയത്। സാരഥിം ചാസ്യ ദയിതമപഹസ്തേന ജഘ്നിവാന്
പിന്നീട് കുന്തിയുടെ മകൻ ഉണർന്നപ്പോൾ, അവൻ എല്ലാ പാമ്പുകളെയും തല്ലി, അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട സാരഥിയെ കൈകൊണ്ട് കൊന്നു.
പുനഃ സുപ്താനുപാധാക്ഷീദ്ബാലകാന്വാരണാവതേ। ശയാനാനാര്യയാ സാര്ധം കോ നു തത്കര്തുമര്ഹതി
വനംകൂടാരത്തിൽ ഉറങ്ങുന്ന കുട്ടികളെ വീണ്ടും കാവൽ നിന്നു നോക്കി. അങ്ങനെയൊരുത്തി, അങ്ങനെയൊരു മഹിളയോടൊപ്പം കിടന്നവളെപ്പോലെയാരാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയുക?
യത്രാര്യാ രുദതീ ഭീതാ പാണ്ഡവാനിദമബ്രവീത്। മഹദ്വ്യസനമാപന്നാ ശിഖിനാ പരിവാരിതാ
അവിടെ, മഹിള ഭയത്താൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പാണ്ഡവന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'നാം വലിയ ദുരന്തത്തിൽപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ചുറ്റും തീയാൽ വളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.'
ഹാ ഹതാസ്മി കുംതോന്വദ്യ ഭവേച്ഛാന്തിരിഹാനലാത്। അനാഥാ വിനശിഷ്യാമി ബാലകൈഃ പുത്രകൈഃ സഹ
'ഹായേ, ഞാൻ നശിച്ചുപോയി കുന്തി! ഈ തീയിൽ നിന്നു എങ്കിൽ ശാന്തി കിട്ടുമോ എന്നറിയില്ല. ആരുമില്ലാതെ, എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളോടൊപ്പം ഞാൻ നശിച്ചുപോകും.'
തത്ര ഭീമോ മഹാബാഹുര്വായുവേഗപരാക്രമഃ। ആര്യാമാശ്വാസയാമാസ ഭ്രാതൄംശ്ചാപി വൃകോദരഃ
അപ്പോൾ വാതുവേഗത്തിലും ശക്തിയിലും തുല്യനായ ഭീമൻ, മഹിളയെയും സഹോദരന്മാരെയും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
വൈനതേയോ യഥാ പക്ഷീ ഗരുത്മാന്പതതാംവരഃ। തഥൈവാഭിപതിഷ്യാമി ഭയംവോ നേഹ വിദ്യതേ
'പക്ഷികളുടെ രാജാവായ ഗരുഡൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതുപോലെ, ഞാനും നിങ്ങളെ എല്ലാം എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാം; നിങ്ങള്ക്ക് ഇവിടെ ഭയം ഒന്നുമില്ല.'
ആര്യാമങ്കേന വാമേന രാജാനം ദക്ഷിണേന ച। അംസയോശ്ച യമൌ കൃത്വാ പൃഷ്ഠേ ബീഭത്സുമേവ ച
അവൻ മഹിളയെ ഇടതുകൈയിൽ, രാജാവിനെ വലതുകൈയിൽ, ഇരട്ടകളെ ഇരുകൈകളുടെ മേൽ, അർജുനനെ പിന്നിൽ എടുത്തു.
സഹസോത്പത്യ വേഗേന സര്വാനാദായ വീര്യവാന്। ഭ്രാതൄനാര്യാം ച ബലവാന്മോക്ഷയാമാസ പാവകാത്
പിന്നീട്, അതിവേഗത്തിൽ ഉയർന്ന്, തന്റെ സഹോദരന്മാരെയും മഹിളയെയും ശക്തനായ ഭീമൻ എടുത്തുകൊണ്ട് തീയിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു.
തേ രാത്രൌ പ്രസ്ഥിതാം സര്വേ സഹ മാത്രാ യശസ്വിനഃ। അഭ്യഗച്ഛന്മഹാരണ്യേ ഹിഡിമ്ബവനമന്തികാത്
അവ മഹാപുരുഷന്മാർ അമ്മയോടൊപ്പം ആ രാത്രി യാത്രതിരിച്ച്, വലിയ കാടിലൂടെ ഹിഡിംബയുടെ വനത്തിന് സമീപം എത്തി.
ശ്രാന്താഃ പ്രസുപ്താസ്തത്രേമേ മാത്രാ സഹ സുദുഃഖിതാഃ। സുപ്താംശ്ചൈനാനഭ്യഗച്ഛദ്ധിഡിമ്ബാ നാമ രാക്ഷസീ
കഠിനമായി ക്ഷീണിച്ചും ദുഃഖിതരായും അമ്മയോടൊപ്പം അവിടെ ഉറങ്ങി. അവർ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ഹിഡിംബ എന്ന രാക്ഷസി അവരരികിൽ എത്തി.
സാ ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡവാംസ്തത്ര സുപ്താന്മാത്രാ സഹ ക്ഷിതൌ। ഹൃച്ഛയേനാഭിഭൂതാത്മാ ഭീമസേനമകാമയത്
അവിടെ നിലത്ത് അമ്മയോടൊപ്പം ഉറങ്ങുന്ന പാണ്ഡവന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, ഹൃദയം ആഗ്രഹത്തിൽ മുങ്ങി, ഹിഡിംബ ഭീമസേനനെ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഭീമസ്യ പാദൌ കൃത്വാ തു സ്വഉത്സങ്ഗേ തതോഽബലാ। പര്യമര്ദത സംഹൃഷ്ടാ കല്യാണീ മൃദുപാണിനാ
ഭീമന്റെ കാലുകൾ തന്റെ മടിയിൽ വെച്ച്, ആ മനോഹരിയും സന്തോഷവതിയുമായ രാക്ഷസി, മൃദുവായ കൈകളാൽ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ തഴുകി.
താമബുദ്ധ്യദമേയാത്മാ ബലവാന്സത്യവിക്രമഃ। പര്യപൃച്ഛത താം ഭീമഃ കിമിഹേച്ഛസ്യനിന്ദിതേ
അവളെ മനസ്സിലാക്കിയ ഭീമൻ, ഉറച്ച മനസ്സോടെ, അവളോട് ചോദിച്ചു: 'നീ ഇവിടെ എന്താണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, അക്ഷേപമില്ലാത്തവളേ?'
ഏവമുക്താ തു ഭീമേന രാക്ഷസീ കാമരൂപിണീ। ഭീമസേനം മഹാത്മാനമാഹ ചൈവമനിന്ദിതാ
അങ്ങനെ ഭീമൻ ചോദിച്ചതിന് ശേഷം, ആ രൂപം മാറ്റുന്ന രാക്ഷസി, അക്ഷേപമില്ലാത്തവളായി, മഹാത്മാവായ ഭീമസേനനോട് പറഞ്ഞു:
പലായധ്വമിതഃ ക്ഷിപ്രം മമ ഭ്രാതൈഷ വീര്യവാന്। ആഗമിഷ്യതി വോ ഹന്തും തസ്മാദ്ഗച്ഛത മാചിരമ്
'നിങ്ങൾ ഉടൻ ഇവിടെ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെടൂ! എന്റെ ശക്തനായ സഹോദരൻ ഉടൻ വരും, നിങ്ങളെ കൊല്ലാൻ. അതിനാൽ വൈകാതെ പോകൂ.'