വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ രാക്ഷസോ ഘോരദര്ശനഃ।' കിര്മീരസ്ത്വബ്രവീദേനം ദിഷ്ട്യാ ദേവൈരിദം മമ। ഉപപാദിതമദ്യേഹ ചിരകാലാന്മനോരഥമ്
അതുകേട്ട് അതി ഭയങ്കരമായ കിര്മിരന് അത്ഭുതത്തില് ആകി പറഞ്ഞു: "ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്താല്, ഇന്ന് എന്റെ ഏറെക്കാലത്തെ ആഗ്രഹം ഇവിടെ നിറവേറുന്നു."
ഭീമസേനവധാര്ഥം ഹി നിത്യമഭ്യുദ്യതായുധഃ। ചരാമി പൃഥിവീം കൃത്സ്നാം നൈനം ചാസാദയാമ്യഹമ്
"ഭീമസേനനെ കൊല്ലാനായി എപ്പോഴും ആയുധം ഒരുക്കി, ഭൂമി മുഴുവന് ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു നടന്നിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, അവനെ എനിക്ക് കണ്ടെത്താന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല."
സോയമാസാദിതോ ദിഷ്ട്യാ ഭ്രാതൃഹാ കാങ്ക്ഷിതശ്ചിരമ്। അനേന ഹി മമ ഭ്രാതാ ബകോ വിനിഹതഃ പ്രിയഃ
"ഇപ്പോള് ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാല് ഞാന് അവനെ കണ്ടു. എന്റെ സഹോദരനെ കൊല്ലുന്നവനെ ഞാന് ഏറെക്കാലമായി അന്വേഷിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്റെ പ്രിയ സഹോദരന് വകയെ അവനാണ് കൊല്ലിയത്."
വൈത്രകീയവനേ രാജന്ബ്രാഹ്മണച്ഛദ്മരൂപിണാ। വിദ്യാബലമുപാശ്രിത്യ ന ഹ്മസ്ത്യസ്യൌരസം ബലമ്
"വൈത്രകി കാട്ടില്, ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ച്, വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ശക്തിയില് ആശ്രയിച്ച്, അവന് വകയെ കൊന്നു. അവനു ശരീരശക്തിയില് തുല്യന് ആരുമില്ല."
ഹിഡിമ്ബശ്ച സഖാ മഹ്മം ദയിതോ വനഗോചരഃ। ഹതോ ദുരാത്മനാഽനേന സ്വസാ ചാസ്യ ഹൃതാ പുരാ
"എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്തും കാട്ടില് സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ഹിഡിംബനെയും ഈ ദുഷ്ടന് കൊല്ലുകയും, അവന്റെ സഹോദരിയെ പഴയകാലത്ത് കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു."
സോയമഭ്യാഗതോ മൂഢോ മമേദം ഗഹനം വനമ്। പ്രചാരസമയേഽസ്മാകമര്ദ്ധരാത്രേ സ്ഥിതേ സമേ
"ഇപ്പോള് ഈ മണ്ടന് എന്റെ ഈ കനിഞ്ഞ കാട്ടിലേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു, ഞങ്ങള് സഞ്ചരിക്കുന്ന സമയത്ത്, അര്ദ്ധരാത്രിയില്, എല്ലാം ശാന്തമായിരിക്കുമ്പോള്."
അദ്യാസ്യ യാതയിഷ്യാമി തദ്വൈരം ചിരസംഭൃതമ്। തര്പയിഷ്യാമി ച ബകം രുധിരേണാസ്യ ഭൂരിണാ
"ഇന്ന് ഞാന് അവനോട് ഏറെക്കാലമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വൈരം തീര്ക്കും. വകയെ അവന്റെ രക്തം കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുത്തും."
അദ്യാഹമനൃണോ ഭൂത്വാ ഭ്രാതുഃ സഖ്യുസ്തഥൈവ ച। ശാന്തിം ലബ്ധാസ്മി പരമാം ഹത്വാ രാക്ഷസകണ്ടകമ്
"ഇന്ന് എന്റെ സഹോദരനും സുഹൃത്തും വേണ്ടി കടമ തീര്ത്തു, ഈ രാക്ഷസശല്യനെ കൊല്ലുമ്പോള് പരമമായ ശാന്തി എനിക്ക് ലഭിക്കും."
യദി തേന പുരാ മുക്തോ ഭീമസേനോ ബകേന വൈ। അദ്യൈനം ഭക്ഷയിഷ്യാമി പശ്യതസ്തേ യുധിഷ്ഠിര
"ഭീമസേനന് ഒരിക്കല് വകയാല് രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്, ഇന്ന് അവനെ ഞാന് നിന്റെ കണ്ണിന് മുന്നില് ഭക്ഷിക്കും, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ."
ഏനം ഹി വിപുലപ്രാണമദ്യ ഹത്വാ വൃകോദരമ്। സംഭക്ഷ്യ ജരയിഷ്യാമി യഥാഽഗസ്ത്യോ മഹാസുരമ്
"ഇന്ന് ഈ ശക്തിയുള്ള ഭീമസേനനെ ഞാന് കൊല്ലും, അവനെ ഭക്ഷിച്ച് ദഹിപ്പിക്കും, അഗസ്ത്യന് മഹാസുരനെ ദഹിച്ചതുപോലെ."
ഏവമുക്തസ്തു ധര്മാത്മാ സത്യസന്ധോ യുധിഷ്ഠിരഃ। നൈതദസ്തീതി സക്രോധോ ഭര്ത്സയാമാസ രാക്ഷസമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, സത്യസന്ധനും ധാർമ്മികനും ആയ യുദിഷ്ഠിരൻ കോപത്തോടെ ആ രാക്ഷസനെ ശാസിച്ചു: 'ഇത് സത്യമല്ല.'
തതോ ഭീമോ മഹാബാഹുരാരുജ്യതരസാ ദ്രുമമ്। ദശവ്യാമമഥോദ്വിദ്ധം നിഷ്പത്രമകരോത്തദാ
അപ്പോൾ ഭീമൻ, മഹാബലശാലിയായവൻ, വേഗത്തിൽ പത്ത് മുഴം ഉയരമുള്ള ഒരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു, അതിന്റെ ഇലകളും ശാഖകളും നീക്കി.
ചകാര സജ്യം ഗാണ്ഡീവം വജ്രനിഷ്പേഷഗൌരവമ്। നിമേഷാന്തരമാത്രേണ തഥൈവ വിജയോഽര്ജുനഃ
വിജയിയായ അർജുനൻ, ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ, വജ്രംപോലെയുള്ള ഭാരമുള്ള ഗാണ്ഡീവം ഒരുക്കി പിടിച്ചു.
നിവാര്യ ഭീമോ ജിഷ്ണും തം തദ്രക്ഷോ മേഘനിഃസ്വനമ്। അഭിദ്രുത്യാബ്രവീദ്വാക്യം തിഷ്ഠതിഷ്ഠേതി ഭാരത
ഭീമൻ അർജുനനെ തടഞ്ഞു. ആ രാക്ഷസൻ മേഘം മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ ഉരസിച്ചു, മുന്നോട്ട് ഓടിയെത്തി, 'നിൽക്ക്, നിൽക്ക്!' എന്ന് വിളിച്ചു.
ഇത്യുക്ത്വൈനമതിക്രുദ്ധഃ കക്ഷ്യാമുത്പീഡ്യ പാണ്ഡവഃ। നിഷ്പിഷ്യ പാണിനാ പാണിം സംദഷ്ടൌഷ്ഠപുടോ ബലീ। തമഭ്യധാവദ്വേഗേന ഭീമോ വൃക്ഷായുധസ്തദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അതിയായി കോപിച്ച പാണ്ഡവൻ തന്റെ കക്ഷ്യം പിടിച്ചു, കൈയടിച്ചു, അധരങ്ങൾ കടിച്ചു, വൃക്ഷം ആയുധമാക്കി ശക്തിയോടെ രാക്ഷസന്റെ നേരെ ചെന്ന് മുന്നേറി.
യമദണ്ഡപ്രതീകാശം തതസ്തം തസ്യ മൂര്ധനി। പാതയാമാസ വേഗേന കുലിശം മഘവാനിവ
അതിനുശേഷം, യമന്റെ ദണ്ഡംപോലെ, ഭീമൻ ആ വൃക്ഷം എടുത്ത് രാക്ഷസന്റെ തലയിൽ ഇടിച്ചു, ഇന്ദ്രൻ വജ്രം എറിയുന്നതുപോലെ.
അസംഭ്രാന്തം തു തദ്രക്ഷഃ സമരേ പ്രത്യദൃശ്യത। ചിക്ഷേപ ചോല്മുകം ദീപ്തമശനിം ജ്വലിതാമിവ
എന്നാൽ ആ രാക്ഷസൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭയമില്ലാതെ, തീപൊള്ളുന്ന ഒരു വലിയ ദണ്ഡം വെടിപോലെ എറിഞ്ഞു.
തദുദസ്തമലാതം തു ഭീമഃ പ്രഹരതാം വരഃ। പദാ സവ്യേന ചിക്ഷേപ തദ്രക്ഷഃ പുനരാവ്രജത്
പോരാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീമൻ, ഉയർത്തിയ ആ ദണ്ഡം ഇടതു കാലുകൊണ്ട് തള്ളിക്കളഞ്ഞു. രാക്ഷസൻ വീണ്ടും തിരിച്ചുവന്നു.
കിര്മീരശ്ചാപി സഹസാ വൃക്ഷമുത്പാട്യ പാണ്ഡവമ്। ദണ്ഡപാണിരിവ ക്രുദ്ധഃ സമരേ പ്രത്യധാവത
അപ്പോൾ കിർമീരൻ, അതിയായി കോപിച്ചവൻ, ഒരു വൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു, ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻപോലെ പാണ്ഡവന്റെ നേരെ യുദ്ധത്തിൽ ഓടിയെത്തി.
തദ്വൃക്ഷയുദ്ധമഭവന്മഹീരുഹവിനാശനമ്। വാലിസുഗ്രീവയോര്ഭ്രാത്രോര്യഥാ സ്ത്രീകാങ്ക്ഷിണോഃ പുരാ
അപ്പോൾ വൃക്ഷങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള ഒരു വലിയ പോരാട്ടം ആരംഭിച്ചു, കാട്ട് നശിച്ചു. സ്ത്രീയെ ആഗ്രഹിച്ച വാലിയും സുക്രീവനും തമ്മിൽ നടന്ന പഴയ യുദ്ധംപോലെ.
ശീര്ഷയോഃ പതിതാ വൃക്ഷാ വിഭിദുര്നൈകധാ തയോഃ। യഥൈവോത്പലപത്രാണി മത്തയോര്ദ്വിപയോസ്തഥാ
വൃക്ഷങ്ങൾ ഇരുവരുടെയും തലയിൽ വീണു, പല ഭാഗങ്ങളായി തകർന്നു. മദംപിടിച്ച ആനകൾക്കിടയിൽ ഉത്പലപത്രങ്ങൾ ചിതറുന്നതുപോലെ.
മൂര്ധ്നിജര്ഝരഭൂതാസ്തു ബഹവസ്തത്ര പാദപാഃ। ചീരാണീവ വ്യുദസ്താനി രേജുസ്തത്ര മഹാവനേ
അവിടെ പല വൃക്ഷങ്ങളും തകർന്നും ചിതറിയും കാട്ടിൽ ചിതറിക്കിടന്നു, വസ്ത്രത്തിന്റെ തുണിപ്പടികൾപോലെ, ആ മഹാവനത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
തദ്വൃക്ഷയുദ്ധമഭവന്മഹൂര്തം ഭരതര്ഷഭ। രാക്ഷസാനാം ച മുഖ്യസ്യ നരാണാമുത്തമസ്യ ച
ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ വൃക്ഷയുദ്ധം ഒരു ചെറിയ സമയത്തേക്ക് മാത്രമേ നീണ്ടുനിന്നുള്ളൂ, രാക്ഷസന്മാരിൽ പ്രധാനനും മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും തമ്മിൽ.
തതഃ ശിലാം സമുത്ക്ഷിപ്യ ഭീമസ്യ യുധി തിഷ്ഠതഃ। പ്രാഹിണോദ്രാസഃ ക്രുദ്ധോ ഭീമസേനശ്ചചാല ഹ
അതിനുശേഷം, കോപിച്ച രാക്ഷസൻ ഒരു വലിയ കല്ല് എടുത്ത് യുദ്ധത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഭീമന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു. ഭീമസേനൻ അൽപ്പം തളർന്നു.
തം ശിലാതാഡനജഡം പര്യധാവത രാക്ഷസഃ। ബാഹുവിക്ഷിപ്തകിരണഃ സ്വര്ഭാനുരിവ ഭാസ്കരമ്
കല്ല് ഇടിച്ചതാൽ മന്ദമായ രാക്ഷസൻ ചുറ്റി നടന്നു, കൈകൾ വീശി, സ്വർഭാനു സൂര്യനെ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
താവന്യോന്യം സമാശ്ലിശ്യ പ്രകര്ഷന്തൌ പരസ്പരമ്। ഉഭാവപി ചകാശേതേ പ്രവൃദ്ധൌ വൃഷഭാവിവ
അവരിരുവരും തമ്മിൽ ചേർന്നു പിടിച്ചു, പരസ്പരം വലിച്ചു, വളരെയധികം ശക്തരായ കാളകളെപ്പോലെ ഇരുവരും പ്രകാശിച്ചു.
തയോരാസീത്സുതുമുലഃ സംപ്രഹാരഃ സുദാരുണഃ। നഖദംഷ്ട്രായുധവതോര്വ്യാഘ്രയോരിവ ദൃപ്തയോഃ
അവരുടെ ഇടയിൽ അത്യന്തം ഭയാനകമായ ഒരു വലിയ ഏറ്റുമുട്ടൽ ഉണ്ടായി, നഖവും പല്ലും ആയുധമാക്കി പോരുന്ന ഗർവ്വമുള്ള രണ്ട് കടുവകളെപ്പോലെ.
ദുര്യോധനനികാരാച്ച ബാഹുവീര്യാച്ച ദര്പിതഃ। കൃഷ്ണാനയനദൃഷ്ടശ്ച വ്യവര്ധത വൃകോദരഃ
ദുര്യോധനന്റെ അപമാനവും, സ്വന്തം കൈശക്തിയും, കൃഷ്ണൻ എത്തുന്നതും കണ്ടതും മൂലം വൃകോദരന്റെ വീര്യം കൂടുതൽ വർദ്ധിച്ചു.
അഭിഹത്യാഥ ബാഹുഭ്യാം പ്രത്യഗൃഹ്ണാദമര്ഷിതഃ। മാതങ്ഗമിവ മാതങ്ഗഃ പ്രഭിനനകരടാമുഖമ്
അവൻ കോപത്തോടെ തന്റെ കൈകളാൽ അടിച്ചു പിടിച്ചു. മറ്റൊരു ആനയുടെ വായ് ദന്തത്തോടെ പൊളിക്കുന്ന ആനയെപ്പോലെ ആയിരുന്നു അവൻ.
സ ചാപ്യേനം തതോ രക്ഷഃ പ്രതിജഗ്രാഹ വീര്യബാന്। തമാക്ഷിപദ്ഭീമസേനോ ബലേന ബലിനാം വരഃ
അപ്പോൾ ആ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസനും അവനെ പിടിച്ചു. പക്ഷേ ശക്തന്മാരിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള ഭീമസേനൻ അവനെ തന്റെ ശക്തിയാൽ വലിച്ചു.