അവ്യയസ്യാപ്രമേയസ്യ സത്യസ്യ ച തഥാഗ്രതഃ। ശപ്താ ഇത്യേവ മേ ശ്രുത്വാ ജായതേ ഹൃദി വേപഥുഃ
ശാശ്വതനും അളക്കാനാവാത്തവനും സത്യസന്ധനും ആയവരെ പോലും ശപിച്ചുവെന്ന് കേട്ടപ്പോള് എന്റെ ഹൃദയം ഭയത്താല് വിറയ്ക്കുന്നു.
നൂനം സര്വവിനാശോഽയമസ്മാകം സമുപാഗതഃ। `ശാപഃ സൃഷ്ടോ മഹാഘോരോ മാത്രാ ഖല്വവിനീതയാ। ന ഹ്യേതാം സോഽവ്യയോ ദേവഃ ശപത്നീം പ്രത്യഷേധയത്
നമുക്കെതിരെ പൂര്ണമായ നാശം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ അച്ചടക്കമില്ലാത്ത അമ്മ ഭയങ്കരമായ ശാപം നല്കി. ശാശ്വതനായ ദേവന് പോലും അവളെ അതില് നിന്ന് തടഞ്ഞില്ല.
തസ്മാത്സംമന്ത്രയാമോഽദ്യ ഭുജങ്ഗാനാമനാമയമ്। യഥാ ഭവേദ്ധി സര്വേഷാം മാ നഃ കാലോഽത്യഗാദയമ്
അതിനാല് ഇന്ന് നമ്മള് പാമ്പുകളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ആലോചിക്കണം, എല്ലാവര്ക്കും ഭദ്രത ഉണ്ടാകണം, കാലം നമ്മെ മറികടക്കാതിരിക്കുക.
സര്വ ഏവ ഹി നസ്താവദ്ബുദ്ധിമന്തോ വിചക്ഷണാഃ। അപി മന്ത്രയമാണാ ഹി ഹേതും പശ്യാമ മോക്ഷണേ
നമ്മളൊക്കെയും ബുദ്ധിമാന്മാരും വിവേകികളുമാണ്. കൂടിച്ചേരുമ്പോള് തന്നെ മോചനത്തിന് മാര്ഗം കണ്ടെത്താന് ശ്രമിക്കാം.
യഥാ നഷ്ടം പുരാ ദേവാ ഗൂഢമഗ്നിം ഗുഹാഗതമ്। യഥാ സ യജ്ഞോ ന ഭവേദ്യഥാ വാഽപി പരാഭവഃ। ജനമേജയസ്യ സര്പാണാം വിനാശകരണായ വൈ
പണ്ടു ദേവന്മാര് ഗുഹയില് ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന അഗ്നിയെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ, ജനമേജയന്റെ യാഗം നടക്കാതിരിക്കാം, അല്ലെങ്കില് പരാജയം സംഭവിക്കാം, അതുവഴി പാമ്പുകളുടെ നാശം വരുത്താന്.
തഥേത്യുക്ത്വാ തതഃ സര്വേ കാദ്രവേയാഃ സമാഗതാഃ। സമയം ചകിരേ തത്ര മന്ത്രബുദ്ധിവിശാരദാഃ
അങ്ങനെ എന്നു പറഞ്ഞ്, അവിടെ കൂടിച്ചേര്ന്ന എല്ലാ കാദ്രവേയന്മാരും, മന്ത്രശക്തിയിലും ബുദ്ധിയിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവര് തമ്മില് ഒരു തീരുമാനത്തിലേക്ക് എത്തി.
ഏകേ തത്രാബ്രുവന്നാഗാ വയം ഭൂത്വാ ദ്വിജര്ഷഭാഃ। ജനമേജയം തു ഭിക്ഷാമോ യജ്ഞസ്തേ ന ഭവേദിതി
അവിടെ ചില പാമ്പുകള് പറഞ്ഞു: നാം ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖരായി ജനമേജയനോട് ഭിക്ഷയാചരിച്ച്, യാഗം നടക്കാതിരിക്കാന് ശ്രമിക്കാം.
അപരേ ത്വബ്രുവന്നാഗാസ്തത്ര പണ്ഡിതമാനിനഃ। മന്ത്രിണോഽസ്യ വയം സര്വേ ഭവിഷ്യാമഃ സുസംമതാഃ
മറ്റു ചിലര്, തങ്ങളെത്തന്നെ പണ്ഡിതരെന്ന് കരുതിയവര്, പറഞ്ഞു: നാം എല്ലാവരും അവന്റെ ഉപദേശകരായി അംഗീകരിക്കപ്പെടാം.
സ നഃ പ്രക്ഷ്യതി സര്വേഷു കാര്യേഷ്വര്ഥവിനിശ്ചയമ്। തത്ര ബുദ്ധിം പ്രദാസ്യാമോ യഥാ യജ്ഞോ നിവര്ത്സ്യതി
അവന് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഞങ്ങളോട് അഭിപ്രായം ചോദിക്കും. അപ്പോള് യാഗം നടക്കാതിരിക്കാന് വേണ്ട ഉപദേശം നാം നല്കും.
സ നോ ബഹുമതാന്രാജാ ബുദ്ധ്യാ ബുദ്ധിമതാം വരഃ। യജ്ഞാര്ഥം പ്രക്ഷ്യതി വ്യക്തം നേതി വക്ഷ്യാമഹേ വയമ്
രാജാവ് നമ്മെ വലിയ ബുദ്ധിമാന്മാരായി വിലയിരുത്തും, യാഗത്തെക്കുറിച്ച് തുറന്നുപറയാന് ചോദിക്കും; അപ്പോള് നാം യാഗം വേണ്ടെന്ന് പറയും.
ദര്ശയന്തോ ബഹൂന്ദോഷാന്പ്രേത്യ ചേഹ ച ദാരുണാന്। ഹേതുഭിഃ കാരണൈശ്ചൈവ യഥാ യജ്ഞോ ഭവേന്ന സഃ
ഇവിടെയും മരണത്തിനു ശേഷവും ഉണ്ടാകുന്ന പല ഭയങ്കരമായ ദോഷങ്ങളും കാരണം കാണിച്ച്, യാഗം നടക്കാതിരിക്കാന് നാം ശ്രമിക്കും.
അഥവാ യ ഉപാധ്യായഃ ക്രതോസ്തസ്യ ഭവിഷ്യതി। സര്പസത്രവിധാനജ്ഞോ രാജകാര്യഹിതേ രതഃ
അല്ലെങ്കില്, യാഗം നടത്താന് ഉപാധ്യായന് ഉണ്ടെങ്കില്, പാമ്പു-യാഗത്തില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും രാജാവിന്റെ ക്ഷേമത്തില് ആഗ്രഹമുള്ളവനും ആയാല്,
തം ഗത്വാ ദശതാം കശ്ചിദ്ഭുജങ്ഗഃ സ മരിഷ്യതി। തസ്മിന്മൃതേ യജ്ഞകാരേ ക്രതുഃ സ ന ഭവിഷ്യതി
ഒരു പാമ്പ് പോയി അവനെ കടിക്കട്ടെ; ആ പാമ്പ് മരിക്കും, അവന് മരിച്ചാല് യാഗം നടക്കില്ല.
യേ ചാന്യേ സര്പസത്രജ്ഞാ ഭവിഷ്യന്ത്യസ്യ ചര്ത്വിജഃ। താംശ്ച സര്വാന്ദശിഷ്യാമഃ കൃതമേവം ഭവിഷ്യതി
പാമ്പു-യാഗം അറിയുന്ന മറ്റ് യാജകര് ഉണ്ടെങ്കില്, അവരെയും നാം കടിക്കും; അങ്ങനെ കാര്യസിദ്ധി ഉണ്ടാകും.
അപരേ ത്വബ്രുവന്നാഗാ ധര്മാത്മാനോ ദയാലവഃ। അബുദ്ധിരേഷാ ഭവതാം ബ്രഹ്മഹത്യാ ന ശോഭനമ്
മറ്റു ചില ധാര്മ്മികരും കരുണയുള്ളവരുമായ പാമ്പുകള് പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടേതു അജ്ഞതയാണ്; ബ്രാഹ്മണഹത്യ യോജിച്ച കാര്യമല്ല.
സമ്യക്സദ്ധര്മമൂലാ വൈ വ്യസനേ ശാന്തിരുത്തമാ। അധര്മോത്തരതാ നാമ കൃത്സ്നം വ്യാപാദയേജ്ജഗത്
സമയത്ത് സത്യധര്മ്മത്തില് ആധാരമാക്കിയ ശാന്തിയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം; അധര്മ്മം ചെയ്താല് ലോകം മുഴുവന് നശിക്കും.
അപരേ ത്വബ്രുവന്നാഗാഃ സമിദ്ധം ജാതവേദസമ്। വര്ഷൈര്നിര്വാപയിഷ്യാമോ മേഘാ ഭൂത്വാ സവിദ്യുതഃ
മറ്റു ചില പാമ്പുകൾ പറഞ്ഞു: ജ്വലിക്കുന്ന യാഗാഗ്നിയെ നാം മേഘങ്ങളായി മാറി മിന്നലോടുകൂടി മഴ പെയ്യിച്ച് അണയ്ക്കാം.
സ്രുഗ്ഭാണ്ഡം നിശി ഗത്വാ ച അപരേ ഭുജഗോത്തമാഃ। പ്രമത്താനാം ഹരന്ത്വാശു വിഘ്ന ഏവം ഭവിഷ്യതി
കൂടുതൽ ചില പ്രശസ്തമായ പാമ്പുകൾ പറഞ്ഞു: രാത്രിയിൽ യാഗപാത്രങ്ങളിലും കരണ്ടികളിലും ചെന്നു, ആളുകൾ ശ്രദ്ധയില്ലാതിരിക്കുമ്പോൾ അവയെ വേഗത്തിൽ മോഷ്ടിച്ചാൽ യാഗത്തിൽ തടസ്സം വരും.
യജ്ഞേ വാ ഭുജഗാസ്തസ്മിഞ്ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ। ജനാന്ദശന്തു വൈ സര്വേ നൈവം ത്രാസോ ഭവിഷ്യതി
അല്ലെങ്കിൽ, യാഗസമയത്ത് നൂറുകണക്കിനും ആയിരംകണക്കിനും പാമ്പുകൾ ആളുകളെ കടിക്കട്ടെ; അങ്ങനെ നമുക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകേണ്ടതില്ല.
അഥവാ സംസ്കൃതം ഭോജ്യം ദൂഷയന്തു ഭുജങ്ഗമാഃ। സ്വേന മൂത്രപുരീഷേണ സര്വഭോജ്യവിനാശിനാ
അല്ലെങ്കിൽ, പാമ്പുകൾ തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണം തങ്ങളുടെ മൂത്രവും മലവും ചേർത്ത് മലിനമാക്കട്ടെ; അങ്ങനെ എല്ലാ ഭോജ്യങ്ങളും നശിക്കും.
അപരേ ത്വബ്രുവംസ്തത്ര ഋത്വിജോഽസ്യ ഭവാമഹേ। യജ്ഞവിഘ്നം കരിഷ്യാമോ ദക്ഷിണാ ദീയതാമിതി
അവിടെ മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു: നാം അവന്റെ യാഗപുരോഹിതന്മാർ ആയി മാറാം; അങ്ങനെ യാഗത്തിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ച് ദക്ഷിണ ആവശ്യപ്പെടാം.
വശ്യതാം ച ഗതോഽസൌ നഃ കരിഷ്യതി യഥേപ്സിതമ്। അപരേ ത്വബ്രുവംസ്തത്ര ജലേ പ്രക്രീഡിതം നൃപമ്
അവൻ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ വശത്തിലാണ്, നാം ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്യാൻ അവൻ തയ്യാറാകും; മറ്റുചിലർ പറഞ്ഞു: വെള്ളത്തിൽ കളിക്കുന്ന രാജാവിനെ അവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുവരാം.
ഗൃഹമാനീയ ബധ്നീമഃ ക്രതുരേവം ഭവേന്ന സഃ। അപരേ ത്വബ്രുവംസ്തത്ര നാഗാഃ പണ്ഡിതമാനിനഃ
അവനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് ബന്ധിച്ചാൽ, അങ്ങനെ യാഗം നടക്കില്ല; മറ്റുചിലർ അവിടെ പറഞ്ഞു.
ദശാമസ്തം പ്രഗൃഹ്യാശു കൃതപേവം ഭവിഷ്യതി। ഛിന്നം മൂലമനര്ഥാനാം മൃതേ തസ്മിന്ഭവിഷ്യതി
തന്നെ പണ്ഡിതരെന്ന് കരുതുന്ന മറ്റു പാമ്പുകൾ പറഞ്ഞു: അവനെ വേഗത്തിൽ പിടിച്ച് കടിച്ചാൽ, അവൻ മരിച്ചാൽ നമ്മുടെ എല്ലാ കഷ്ടങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനം ഇല്ലാതാകും.
ഏഷാ നോ നൈഷ്ഠികീ ബുദ്ധിഃ സര്വേഷാമീക്ഷണശ്രവഃ। അഥ യന്മന്യസേ രാജന്ദ്രുതം തത്സംവിധീയതാമ്
ഇതാണ് നമ്മുടെയൊക്കെ ആലോചനയും കേട്ടു തീരുമാനിച്ച അന്തിമമതിയാണ്; ഇനി രാജാവേ, നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് കരുതുന്നുവോ അതു വേഗത്തിൽ നടത്തട്ടെ.
ഇത്യുക്ത്വാ സമുദൈക്ഷന്ത വാസുകിം പന്നഗോത്തമമ്। വാസുകിശ്ചാപി സംചിന്ത്യ താനുവാച ഭുജങ്ഗമാന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് എല്ലാവരും പാമ്പുകളുടെ പ്രധാനിയായ വാസുകിയെ നോക്കി; വാസുകിയും ആലോചിച്ച് പാമ്പുകളോട് പറഞ്ഞു.
നൈഷാ വോ നൈഷ്ഠികീ ബുദ്ധിര്മതാ കര്തും ഭുജങ്ഗമാഃ। സര്വേഷാമേവ മേ ബുദ്ധിഃ പന്നഗാനാം ന രോചതേ
പാമ്പുകളേ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി ഈ തീരുമാനത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; എല്ലാ പാമ്പുകളുടെയും ആലോചന എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
കിം തത്ര സംവിധാതവ്യം ഭവതാം സ്യാദ്ധിതം തു യത്। ശ്രേയഃ പ്രസാദനം മന്യേ കശ്യപശ്യ മഹാത്മനഃ
നിങ്ങൾക്ക് ഉത്തമമായത് എന്താണെന്ന് ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് ആലോചിക്കണം; മഹാത്മാവായ കശ്യപന്റെ അനുഗ്രഹം നേടുന്നതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത് എന്ന് തോന്നുന്നു.
ജ്ഞാതിവര്ഗസ്യ സൌഹാര്ദാദാത്മനശ്ച ഭുജങ്ഗമാഃ। ന ച ജാനാതി മേ ബുദ്ധിഃ കിംചിത്കര്തും വചോ ഹിവഃ
നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളോടുള്ള സൗഹൃദത്തിന്റെയും സ്വാർത്ഥത്തിന്റെയും പേരിൽ, പാമ്പുകളേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല, നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളും ഞാൻ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
മയാ ഹീദം വിധാതവ്യം ഭവതാം യദ്ധിതം ഭവേത്। അനേനാഹം ഭൃശം തപ്യേ ഗുണദോഷൌ മദാശ്രയൌ
നിങ്ങൾക്ക് ഉത്തമമായതെന്താണോ അതാണ് ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത്; എന്റെ മേൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന ഗുണവും ദോഷവും കൊണ്ട് ഞാൻ വളരെ വിഷമിക്കുന്നു.