സബ്രഹ്മകേഷു ലോകേഷു സപ്തസ്വപ്യഖിലേഷു ച। ന തദ്ഭൂതമഹം മന്യേ യദര്കാദതിരിച്യതേ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ ഏഴു ലോകങ്ങളിലും, സൂര്യനേക്കാൾ മേലുള്ള മറ്റൊരു ഭാവം ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.
സന്തി ചാന്യാനി സത്വാനിവീര്യവന്തി മഹാന്തി ച। ന തു തേഷാം തഥാ ദീപ്തിഃ പ്രഭാവോ വായഥാ തവ
മറ്റു ശക്തരും വലിയവരും ഉണ്ടെങ്കിലും, നിന്റെ പോലെ പ്രകാശവും ശക്തിയും ആരിലും കാണാനാവില്ല.
ജ്യോതീഷിത്വയി സര്വാണി ത്വം സര്വജ്യോതിഷാം പതിഃ। ത്വയിസത്ത്വം ച സത്ത്വം ച സര്വേഭാവാശ്ച സാത്ത്വികാഃ
സകല പ്രകാശവും നിന്നിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; നീ എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളുടെയും അധിപൻ. സകല സത്ത്വവും സത്ത്വഗുണമുള്ളവരും നിന്നിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ത്വത്തേജസാ കൃതംചക്രം സുനാഭം വിശ്വകര്മണാ। ദേവാരീണാം മദോ യേന നാശിതഃ ശാര്ങ്ഗധന്വനാ
നിന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ടു വിശ്വകർമ്മൻ നന്നായി spokes ഉളള ചക്രം ഉണ്ടാക്കി, അതിലൂടെ ശാർംഗധന്വൻ ദേവശത്രുക്കളുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിച്ചു.
ത്വമാദായാംശുഭിസ്തേജോ നിദാഘേ സര്വദേഹിനാമ്। സര്വൌഷധിരസാനാം ച പുനര്വര്ഷാസു മുഞ്ചസി
നിന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് നീ വേനലിൽ എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഊർജ്ജം ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു; മഴക്കാലത്ത് ആ ഊർജ്ജം സസ്യങ്ങളുടെ രസങ്ങൾക്കായി വീണ്ടും വിടുന്നു.
തപന്ത്യന്തേ ദഹന്ത്യന്യേ ഗര്ജന്ത്യന്യേ തഥാ ഘനാഃ। വിദ്യോതന്തേ പ്രവര്ഷന്തി തവ പ്രാവൃഷി രശ്മയഃ
അവസാനത്തിൽ ചിലത് ചൂട് നൽകുന്നു, ചിലത് ദഹിപ്പിക്കുന്നു, ചിലത് ഇടിമുഴക്കുന്നു. മഴക്കാലത്ത് മേഘങ്ങൾ പോലെ, നിന്റെ കിരണങ്ങൾ മിന്നുന്നു, ഇടിക്കുന്നു, മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.
ന തഥാ സുഖയത്യഗ്നിര്ന പ്രാവാരാ ന കമ്ബലാഃ। ശീതവാതാര്ദിതം ലോകം യഥാ തവ മരീചയഃ
തണുപ്പിലും കാറ്റിലും പീഡിതരായ ലോകത്തിന്, അഗ്നിയും ചട്ടകളും കംബളങ്ങളും നൽകുന്ന ആശ്വാസം പോലും നിന്റെ കിരണങ്ങൾ നൽകുന്ന സുഖം പോലെയല്ല.
ത്രയോദശദ്വീപവതീം ഗോഭിര്ഭാസയസേ മഹീമ്। ത്രയാണാമപി ലോകാനാം ഹിതായൈകഃ പ്രവര്തസേ
മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദ്വീപുകൾ ഉള്ള ഭൂമിയെ നീ നിന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
തവ യദ്യുദയോ ന സ്യാദന്ധം ജഗദിദം ഭവേത്। ന ച ധര്മാര്ഥകാമേഷു പ്രവര്തേരന്മനീഷിണഃ
നിന്റെ ഉദയം ഉണ്ടായില്ലെങ്കിൽ, ഈ ലോകം ഇരുണ്ടിലായേനെ; ജ്ഞാനികൾ ധർമ്മത്തിലും സമ്പത്തിലും ആസ്വാദനത്തിലും പ്രവേശിക്കുമായിരുന്നില്ല.
ആധാനപശുബന്ധേഷ്ടിമന്ത്രയജ്ഞതപഃക്രിയാഃ। ത്വത്പ്രസാദാദവാപ്യന്തേ ബ്രഹ്മക്ഷത്രവിശാം ഗണൈഃ
ആചാരങ്ങൾ, പശുബലി, ഹോമങ്ങൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, യാഗങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ—ഇവയെല്ലാം ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും നിന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് നേടുന്നത്.
യദഹര്ബ്രഹ്മണഃ പ്രോക്തം സഹസ്രയുഗസംമിതമ്। തസ്യ ത്വമാദിരന്തശ്ച കാലജ്ഞൈഃ പരികീര്തിതഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു ദിവസം ആയിരം യുഗങ്ങൾക്കു തുല്യമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ ആരംഭവും അവസാനും കാലത്തെ അറിയുന്നവർ നിന്നെ തന്നെയാണ് പറയുന്നു.
മനൂനാം മനുപുത്രാണാം ജഗതോഽമാനവസ്യ ച। മന്വന്തരാണാം സര്വേഷാമീശ്വരാണാം ത്വമീശ്വരഃ
മനുക്കളുടെ, അവരുടെ പുത്രന്മാരുടെ, മനുഷ്യലോകത്തെയും മനുഷ്യരല്ലാത്തവരുടെയും, എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളുടെയും, എല്ലാ ഭരണാധികാരികളുടെയും നീയാണ് യഥാർത്ഥ ഇശ്വരൻ.
സംഹാരകാലേ സംപ്രാപ്തേ തവ ക്രോധവിനിഃസൃതഃ। സംവര്തകാഗ്നിസ്ത്രൈലോക്യം ഭസ്മീകൃത്യാവതിഷ്ഠതേ
വിള്ളിയുടെ സമയത്ത്, നിന്റെ ക്രോധത്തിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുന്ന സംഹാരാഗ്നി മൂന്നു ലോകവും ചാരമാക്കി നിലകൊള്ളുന്നു.
ത്വദ്ദീധിതിസമുത്പന്നാ നാനാവര്ണ മഹാഘനാഃ। സൈരാവതാഃ സാശനയഃ കുര്വന്ത്യാഭൂതസംപ്ലവമ്
നിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന, പല നിറങ്ങളിലുള്ള വലിയ മേഘങ്ങൾ, മിന്നലോടുകൂടി, മഹാപ്രളയം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
കൃത്വാ ദ്വാദശധാഽഽത്മാനം ദ്വാദശാദിത്യതാം ഗതഃ। സംഹൃത്യൈകാര്ണവം സര്വം ത്വം ശോഷയസി രശ്മിഭിഃ
നീ സ്വയം പന്ത്രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, പന്ത്രണ്ടു ആദിത്യന്മാരുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച്, നിന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് എല്ലാം ഒരു സമുദ്രമായി ഉണക്കുന്നു.
ത്വാമിന്ദ്രമാഹുസ്ത്വം രുദ്രസ്ത്വം വിഷ്ണുസ്ത്വം പ്രജാപതിഃ। ത്വമഗ്നിസ്ത്വം മനഃ സൂക്ഷ്മം പ്രഭുസ്ത്വം ബ്രഹ്മശാശ്വതം
നിനെയാണ് ഇന്ദ്രൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്; നീ രുദ്രനും വിഷ്ണുവും പ്രജാപതിയും അഗ്നിയും സൂക്ഷ്മമായ മനസ്സും, ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മവും യജമാനനുമാണ്.
ത്വം ഹംസഃ സവിതാ ഭാനുരംശുമാലീ വൃഷാകപിഃ। വിവസ്വാന്മിഹിരഃ പൂഷാ മിത്രോ ധര്മസ്തഥൈവ ച
നീ ഹംസൻ, സവിറ്റാവ്, ഭാനു, കിരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവൻ, വൃഷാകപി, വിവസ്വാൻ, മിഹിരൻ, പൂഷൻ, മിത്രൻ, ധർമ്മൻ എന്നിവയും ആകുന്നു.
സഹസ്രരശ്മിരാദിത്യസ്തപനസ്ത്വം ഗവാം പതിഃ। മാര്തണ്ഡോഽര്കോ രവിഃ സൂര്യഃ ശരണ്യോ ദിനകൃത്തഥാ
നീ ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള ആദിത്യൻ, ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ, പശുക്കളുടെ രക്ഷകൻ, മാർതാണ്ഡൻ, അർക്കൻ, രവി, സൂര്യൻ, അഭയം, ദിനം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ എന്നിങ്ങനെയും അറിയപ്പെടുന്നു.
ദിവാകരഃ സപ്തസപ്തിര്ധാമകേശീ വിരോചനഃ। ആശുഗാമീ തമോഘ്നശ്ച ഹരിതാശ്വശ്ച കീര്ത്യസേ
നീ ദിവാകരൻ, സപ്തസപ്തി, ധാമകേശി, വിരോചനൻ, വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, ഇരുണ്ടിയെ അകറ്റുന്നവൻ, പച്ചകുതിരകളോടുകൂടിയവൻ എന്നിങ്ങനെയും പ്രശസ്തനാണ്.
സപ്തമ്യാഗഥവാ ഷഷ്ഠ്യാം ഭക്ത്യാ പൂജാം കരോതി യഃ। അനിര്വിണ്ണോഽനഹംകാരീ തം ലക്ഷ്മീര്ഭജതേ നരമ്
ആഴമായ ഭക്തിയോടെ, ക്ഷീണമോ അഹങ്കാരമോ കൂടാതെ, ഏഴാം ദിവസമോ ആറാം ദിവസമോ പൂജ ചെയ്യുന്നവനെ ലക്ഷ്മി അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
ന തേഷാമാപദഃ സന്തി നാധയോ വ്യാധയസ്തഥാ। യേ തവാനന്യമനസാ കുര്വന്ത്യര്ചനവന്ദനമ്
നിനക്ക് അന്യമായില്ലാത്ത മനസ്സോടെ ആരാധനയും വന്ദനവും ചെയ്യുന്നവർക്കു ദുരന്തങ്ങളോ ദുഃഖങ്ങളോ രോഗങ്ങളോ ഉണ്ടാകില്ല.
സര്വരോഗൈര്വിരഹിതാഃ സര്വപാപാവിവര്ജിതാഃ। ത്വദ്ഭാവഭക്താഃ സുഖിനോ ഭവന്തി ചിരജീവിനഃ
നിന്നെ ഭാവിച്ചഭക്തർ എല്ലാ രോഗങ്ങളിലും പാപങ്ങളിലും നിന്ന് മോചിതരായി സന്തോഷത്തോടെ ദീർഘായുസോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ത്വം മമാപന്നകാമസ്യ സര്വാതിഥ്യം ചികീര്ഷതഃ। അന്നമന്നപതേ ദാതുമഭിതഃ ശ്രദ്ധയാഽര്ഹസി
എനിക്ക് ദാരിദ്ര്യത്തിൽ പെട്ട് എല്ലാ അതിഥികൾക്കും ആദരം കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനായി, വിശ്വാസത്തോടെ ഭക്ഷണം നൽകാൻ അന്നപതിയായ നീ അർഹനാണ്.
യേച തേഽനുചരാഃ സര്വേ പാദോപാന്തം സമാശ്രിതാഃ। മാഠരാരുണദണ്ഡാദ്യാസ്താംസ്താന്വന്ദേഽശനിക്ഷുഭാന്
നിന്റെ പാദത്തിങ്കൽ അഭയം തേടിയ എല്ലാ അനുചരന്മാരെയും—മഠരൻ, അരുണൻ, ദണ്ഡൻ മുതലായവരെ—അശനിപോലെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നവരെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ക്ഷുഭയാ സഹിതാ മൈത്രീ യാശ്ചാന്യാ ഭൂതമാതരഃ। താശ്ച സര്വാ നമസ്യാമി പാന്തു മാം ശരണാഗതമ് ।।]
ക്ഷോഭത്തോടും സൗഹൃദത്തോടും കൂടിയ മറ്റു എല്ലാ ഭൂതമാതാക്കളെയും ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു; അഭയം തേടിയ എന്നെ അവർ രക്ഷിക്കട്ടെ.
കണ്ഠദഘ്നേ ജലേ സ്ഥിത്വാ മന്ത്രൈഃ സ്തോത്രൈശ്ച തോഷിതഃ। തതോ ദിവാകരഃ പ്രീതോ ദര്ശയാമാസ പാണ്ഡവമ്। ദീപ്യമാനഃ സ്വവപുഷാ ജ്വലന്നിവ ഹുതാശനഃ
കഴുത്തുവരെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന്, മന്ത്രങ്ങളാലും സ്തോത്രങ്ങളാലും സന്തോഷിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ദിവാകരൻ സന്തോഷത്തോടെ പാണ്ഡവനെ തന്റെ പ്രകാശത്തിൽ, ഹോമാഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
യത്തേഽഭിലഷിതം കിംചിത്തത്ത്വം സര്വമവാപ്സ്യസി। അഹമന്നം പ്രദാസ്യാമി സപ്ത പഞ്ച ച തേ സമാഃ
നീ ഹൃദയത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം നിനക്ക് ലഭിക്കും. ഞാൻ നിനക്ക് ഏഴ് വർഷവും അഞ്ചു വർഷവും ഭക്ഷണം നൽകാം.
ഗൃഹ്ണീഷ്വ പിഠരം താമ്രം മയാ ദത്തം നരാധിപ। യാവദ്വര്ത്സ്യതി പാഞ്ചാലീ പാത്രേണാനേന സുവ്രത
രാജാവേ, ഞാൻ നിനക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഈ താമ്രപാത്രം കൈകൊള്ളൂ. പാഞ്ചാലി ഈ പാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതുവരെ, അതിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം മതിയാകും.
ഫലമൂലാമിഷം ശാകം സംസ്കൃതം യന്മഹാനസേ। ചതുര്വിധം തദന്നാദ്യമക്ഷയ്യം തേ ഭവിഷ്യതി। ഇതശ്ചതുര്ദശേ വര്ഷേ ഭൂയോ രാജ്യമവാപ്സ്യസി
അവിടെ പാചകശാലയിൽ തയ്യാറാക്കുന്ന പഴം, കിഴങ്ങ്, ഇറച്ചി, പച്ചക്കറി — ഈ നാലു തരത്തിലുള്ള ഭക്ഷണവും പാനീയവും നിനക്ക് അക്ഷയമായിരിക്കും. ഇനി പതിനാലാം വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, നീ വീണ്ടും രാജ്യം നേടും.
ഏവമുക്ത്വാ തു ഭഗവാംസ്തത്രൈവാന്തരധീയത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ഭഗവാൻ അവിടെ തന്നെ അദൃശ്യനായി.