ഏവം കര്മാണി കുര്വന്തി സംസാരവിജിഗീഷവഃ। രാഗദ്വേഷവിനിര്മുക്താ ഐശ്വര്യവശമാഗതാഃ
ഇങ്ങനെ, ജന്മമരണചക്രം ജയിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ആസക്തിയും ദ്വേഷവും വിട്ട്, ഐശ്വര്യത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ, ഈ പ്രവർത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.
രുദ്രാഃ സാധ്യാസ്തഥാഽഽദിത്യാ വസവോഽഥ തഥാശ്വിനൌ। യോഗൈശ്വര്യേണ സംയുക്താ ധാരയന്തി പ്രജാ ഇമാഃ
രുദ്രന്മാർ, സാദ്ധ്യന്മാർ, ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, അശ്വിനികൾ — യോഗശക്തിയാൽ സമ്പന്നരായി, ഈ ലോകത്തിലെ ജീവികളെ നിലനിർത്തുന്നു.
തഥാ ത്വമപി കൌന്തേയ ശമമാസ്ഥായ പുഷ്കലമ്। തപസാ സിദ്ധിമന്വിച്ഛ യോഗസിദ്ധിം ച ഭാരത
അതു പോലെ തന്നെ, കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, നീയും മനസ്സിൽ സമാധാനം ഉറപ്പിച്ചു, കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ വിജയവും യോഗസിദ്ധിയും നേടാൻ ശ്രമിക്കണം, ഭാരതവംശജ.
പിതൃമാതൃമയീ സിദ്ധിഃ പ്രാപ്താ കര്മമയീ ച തേ। തപസാ സിദ്ധിമന്വിച്ഛ ദ്വിജാനാം ഭരണായ വൈ
നിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അനുഗ്രഹത്തിലും നിന്റെ പ്രവർത്തികളിലും നിന്നെ വിജയിച്ചവനായി നീ ഇതിനകം തന്നെ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇനി, തപസ്സിലൂടെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള വിജയമാണ് നീ നേടേണ്ടത്.
സിദ്ധാ ഹി യദ്യദിച്ഛന്തി കുര്വതേ തദനുഗ്രഹമ്। തസ്മാത്തപഃ സമാസ്ഥായ കുരുഷ്വാത്മമനോരഥമ്
വിജയിച്ചവർക്കു എന്ത് ആഗ്രഹം ഉണ്ടാകുന്നുവോ, അതെല്ലാം ദൈവാനുഗ്രഹത്തോടെ അവർ നേടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നീയും തപസ്സിൽ ഉറച്ചു നിന്നു, മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റാൻ ശ്രമിക്കണം.
ശൌനകേനൈവമുക്തസ്തു കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിഃ। `പ്രണമ്യ ദ്വിജശാര്ദൂലം പൂജ്യവാക്യം സുഭാഷിതമ്।' പുരോഹിതമുപാഗമ്യ ഭ്രാതൃമധ്യേഽബ്രവീഷിദമ്
ശൗനകൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനെ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ ആദരിച്ചു, തന്റെ പുരോഹിതന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പ്രസ്ഥിതാനനുയാതാരോ ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരനാഃ। ന ചാസ്മി പോഷണേ ശക്തോ ബഹുദുഃഖസമന്വിതഃ
നമ്മളോടൊപ്പം വേദപാരായണരായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ യാത്രയാകുന്നു. എന്നാൽ, അനവധി കഷ്ടപ്പാടുകൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഞാൻ, അവരെ പോഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
പരിത്യക്തും ന ശക്നോമി ദാനശക്തിശ്ച നാസ്തി മേ। കഥമത്ര മയാ കാര്യം തദ്ബൂഹി ഭഗവന്മമ
അവരെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല, എന്നാൽ ദാനം നൽകാനുള്ള ശേഷിയും ഇല്ല. ഭഗവനെ, ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
മുഹൂര്തമിവ സ ധ്യാത്വാ ധര്മേണാന്വീക്ഷ്യ താം ഗതിമ്। യുധിഷ്ഠിരമുവാചൈദം ധൌമ്യോ ധര്മഭൃതാം വരഃ
അൽപസമയം ധ്യാനിച്ച്, ധർമ്മം അനുസരിച്ച് അവസ്ഥ വിലയിരുത്തിയ ശേഷം, ധർമ്മത്തിൽ ഉന്നതനായ ധൗമ്യൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പുരാ സൃഷ്ടാനി ഭൂതാനി പീഡ്യന്തേ ക്ഷുധയാ ഭൃശമ്। തതോഽനുകമ്പംയാം തേഷാം സവിതാ സ്വപിതാ യഥാ
പഴയകാലത്ത്, സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ജീവികളും അതിയായ വിശപ്പിൽ കഷ്ടപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ, അവരെക്കുറിച്ചുള്ള കരുണകൊണ്ട്, സവിറ്റാവ് പിതാവുപോലെ അവർക്കു സഹായിയായി.
ഗത്വോത്തസയണം തേജോ രസാനുദ്ധൃത്യ രശ്മിഭിഃ। ദക്ഷിണായനമാവൃത്തോ മഹീം വര്ഷതി വാരിണാ
അവൻ ഉത്തരായണത്തിലേക്ക് പോയി, തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ഭൂമിയിലെ രസങ്ങൾ ഉയർത്തി, ദക്ഷിണായണത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് ഭൂമിയിൽ മഴ പെയ്യിച്ചു.
ക്ഷേത്രഭൂതേ തതസ്തസ്മിന്നോഷധീരോഷധീയതിഃ। രവേസ്തേജഃ സമുദ്ധൃത്യ ജനയാമാസ വാരിണാ
അപ്പോൾ ഭൂമി കൃഷിഭൂമിയായി മാറി, ഔഷധികളും സസ്യങ്ങളും സൂര്യന്റെ ശക്തി ആഗ്രഹിച്ച്, വെള്ളത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ വളരാൻ തുടങ്ങി.
നിഷിക്തശ്ചന്ദ്രതേജോഭിഃ സൂയതേ ജഗതോ രവിഃ। ഓഷധ്യഃ ഷഡ്രസാ മേധ്യാസ്തദന്നം പ്രാണിനാം ഭുവി
ചന്ദ്രന്റെ തേജസ്സാൽ നനഞ്ഞ്, സൂര്യൻ ലോകത്തിനായി ആറു രുചിയുള്ള ശുദ്ധമായ ഔഷധികൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ചു; അവയാണ് ഭൂമിയിലെ ജീവികൾക്ക് ആഹാരമായത്.
ഏവം ഭാനുമയം ഹ്യന്നം ഭൂതാനാം പ്രാണധാരണമ്। നാഥോഽയം സര്വഭൂതാനാം തസ്മാത്തം ശരണം വ്രജ
ഇങ്ങനെ, ഭക്ഷണം സൂര്യനിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, അതാണ് ജീവികൾക്ക് ജീവൻ നൽകുന്നത്. അവൻ എല്ലാ ജീവികൾക്കും രക്ഷകനാണ്, അതുകൊണ്ട് അവനിൽ അഭയം പ്രാപിക്കണം.
രാജാനോ ഹി മഹാത്മാനോ യോനികര്മവിശോധിതാഃ। ഉദ്ധരന്തി പ്രജാഃ സര്വാസ്തപ ആസ്ഥായ പുഷ്കലമ്
മഹാത്മാക്കളായ രാജാക്കന്മാർ ജന്മത്തിലും പ്രവർത്തിയിലും ശുദ്ധരായി, തപസ്സിൽ ഉറച്ചു നിന്നു, എല്ലാ ജനങ്ങളെയും രക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഭൌമേന കാര്തവീര്യേണ വൈന്യേന നഹുഷേണ ച। തപോയോഗസമാധിസ്ഥൈരുദ്ധൃതാ ഹ്യാപദഃ പ്രജാഃ
ഭൂമിയിൽ കാർതവീര്യനും, വൈന്യനും, നഹുഷനും തപസ്സിലും യോഗത്തിലും മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, അവരുടെ ജനങ്ങളെ കഷ്ടതകളിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു.
തഥാ ത്വമപി ധര്മാത്മന്കര്മണാ ച വിശോധിതഃ। തപ ആസ്ഥായ ധര്മേണ ദ്വിജാതീന്ഭര ഭാരത
അതുപോലെ തന്നെ, നീയും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനായി, നിന്റെ പ്രവർത്തികൾകൊണ്ട് ശുദ്ധനായവനായി, ധർമ്മാനുസൃതമായി തപസ്സിൽ നിലകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കണം, ഭാരതവംശജ.
ഏവമുക്തസ്തു ധൌമ്യേന തത്കാലസദൃശം വചഃ। തതസ്ത്വധ്യാപയാമാസ മന്ത്രം സര്വാര്ഥസാധകമ്। അഷ്ടാക്ഷരം പരം മന്ത്രമാര്തസ്യ സതതം പ്രിയമ്
അങ്ങനെ ധൗമ്യൻ സമയോചിതമായി ഉപദേശിച്ചതിന് ശേഷം, എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടാൻ കഴിയുന്ന, എട്ടക്ഷരങ്ങളുള്ള ഉത്തമമായ മന്ത്രം, ദുഃഖിതർക്കു എന്നും പ്രിയമായ那个 മന്ത്രം, അവനു പഠിപ്പിച്ചു.
[വിപ്രത്യാഗസമാധിസ്ഥഃ സംയതാത്മാ ദൃഢവ്രതഃ। ധര്മരാജോ വിശുദ്ധാത്മാ തപ ആതിഷ്ഠദുത്തമമ് ।।]
ദൃഢവ്രതനായ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന, വ്യത്യാഗധ്യാനത്തിൽ നിലകൊണ്ട, വിശുദ്ധഹൃദയനായ ധർമ്മരാജാവ് ഉത്തമമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
പുഷ്പോപഹാരൈര്ബലിഭിരര്ചയിത്വാ ദിവാകരമ്। സോഽവഗാഹ്യ ജലം രാജാ ദേവസ്യാഭിമുഖോഽഭവത്
പുഷ്പങ്ങളാലും ബലികളാലും സൂര്യനെ ആരാധിച്ച ശേഷം, രാജാവ് വെള്ളത്തിൽ കയറി, ദേവതയെ നേരിട്ട് നിൽക്കുകയായി.
ഗാങ്ഗേയം വാര്യുപസ്പൃശ്യ പ്രാണായാമേന തസ്ഥിവാന്। [ശുചിഃ പ്രയതവാഗ്ഭൂത്വാ സ്തോത്രമാരബ്ധവാംസ്തതഃ
ഗംഗയുടെ മകനായവൻ വെള്ളം സ്പർശിച്ച്, ശ്വാസം നിയന്ത്രിച്ച് ഉറപ്പോടെ നിന്നു. മനസ്സും വാക്കും ശുദ്ധമാക്കി, അവൻ സ്തുതികൾ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ത്വം ഭാനോ ജഗതശ്ചക്ഷുസ്ത്വമാത്മാ സര്വദേഹിനാമ്। ത്വം യോനിഃ സര്വഭൂതാനാം ത്വമാചാരഃ ക്രിയാവതാം
ഭാനുവേ, നീ ലോകത്തിന് കണ്ണാണ്; എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവാണ് നീ. എല്ലാ സകല സൃഷ്ടികളുടെയും ഉറവിടവും, പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെ നല്ല പെരുമാറ്റവും നീ തന്നെയാണ്.
ത്വം ഗതിഃ സര്വസാങ്ഖ്യാനാം യോഗിനാം ത്വം പരായണമ്। അനാവൃതാര്ഗലദ്വാരം ത്വം ഗതിസ്ത്വം മുമുക്ഷതാമ്
സകല ജ്ഞാനാർത്ഥികൾക്കുമുള്ള ലക്ഷ്യവും യോഗികൾക്കുള്ള പരമാശ്രയവും നീയാണു. തടസ്സമില്ലാതെ തുറന്നിരിക്കുന്ന വഴി പോലെ, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കുള്ള മാർഗ്ഗവും നീ തന്നെയാണ്.
ത്വയാ സംധാര്യതേ ലോകസ്ത്വയാ ലോകഃ പ്രകാശ്യതേ। ത്വയാപവിത്രീക്രിയതേ നിര്വ്യാജം പാല്യതേ ത്വയാ
ലോകം നിലനിൽക്കുന്നത് നിന്റെ ശക്തിയാൽ ആണ്; ലോകം പ്രകാശിക്കുന്നത് നിന്റെ വെളിച്ചം കൊണ്ടാണ്. നീ ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, വഞ്ചനയില്ലാതെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ത്വാമുപസ്ഥായ കാലേ തു ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ। സ്വശാഖാവിഹിതൈര്മന്ത്രൈരര്ചന്ത്യൃഷിഗണാര്ചിത
ശ്രേഷ്ഠമായ സമയത്ത്, വേദങ്ങൾ പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവരുടെ ശാഖയിൽ നിർദ്ദേശിച്ച മന്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, മഹർഷിമാരും ചേർന്ന് നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു.
തവ ദിവ്യം രഥം യാന്തമനുയാന്തി വരാര്ഥിനഃ। സിദ്ധചാരണഗന്ധര്വാ യക്ഷഗുഹ്യകപന്നഗാഃ
നിന്റെ ദിവ്യരഥം സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, വരങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, സിദ്ധന്മാർ, ചാരണന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, ഗുഹ്യകന്മാർ, പന്നഗന്മാർ എന്നിവരൊക്കെ അതിനെ പിന്തുടരുന്നു.
ത്രയസ്ത്രിംശച്ച വൈ ദേവാസ്തഥാ വൈമാനികാ ഗണാഃ। സോപേന്ദ്രാഃ സമഹേന്ദ്രാശ്ച ത്വാമിഷ്ട്വാസിദ്ധിമാഗതാഃ
മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാരും, ആകാശവാസികളും, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും ചേർന്ന് നിന്നെ ആരാധിച്ചാണ് വിജയത്തെ നേടിയത്.
ഉപയാന്ത്യര്ചയിത്വാ തു ത്വാം വൈ പ്രാപ്തമനോരഥാഃ। ദിവ്യമന്ദാരമാലാഭിസ്തൂര്ണം വിദ്യാധരോത്തമാഃ
നിന്നെ ആരാധിച്ച് മനസ്സിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടിയശേഷം, ശ്രേഷ്ഠമായ വിദ്യാധരന്മാർ ദിവ്യമായ മന്ദാരമാലകൾ കൊണ്ടു വേഗത്തിൽ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.
ഗുഹ്യാഃ പിതൃഗണാഃ സപ്ത യേ ദിവ്യാ യേ ച മാനുഷാഃ। തേ പൂജയിത്വാ ത്വാമേവ ഗച്ഛന്ത്യാശു പ്രധാനതാമ്
രഹസ്യമായ പിതൃഗണങ്ങൾ, ദിവ്യമായ ഏഴു വിഭാഗവും മനുഷ്യരായവരും, നിന്നെ മാത്രം ആരാധിച്ച് ഉടൻ തന്നെ പ്രധാനത്വം നേടുന്നു.
വസവോ മരുതോ രുദ്രാ യേ ച സാധ്യാ മരീചിപാഃ। വാലഖില്യാദയഃ സിദ്ധാഃ ശ്രേഷ്ഠത്വം പ്രാണിനാം ഗതാഃ
വസുക്കൾ, മരുതുകൾ, രുദ്രന്മാർ, സാദ്ധ്യർ, മരീചിപ്പർ, വാലഖില്യന്മാർ തുടങ്ങിയ സിദ്ധന്മാർ, ജീവികളിൽ ശ്രേഷ്ഠത്വം നേടി.