അഹം ദുര്യോധനം ഹന്താ കര്ണം ഹന്താ ധനഞ്ജയഃ। ശകുനിം ചാക്ഷകിതവം സഹദേവോ ഹനിഷ്യതി
ദുര്യോധനനെ ഞാൻ വധിക്കും; കർണ്ണനെ ധനഞ്ജയൻ വധിക്കും; ചതിയൻ ശകുനിയെ സഹദേവൻ വധിക്കും.
ഇദം ച ഭൂയോ വക്ഷ്യാമി സഭാമധ്യേ ബൃഹദ്വചഃ। സത്യം ദേവാഃ കരിഷ്യന്തി യന്നോ യുദ്ധം ഭവിഷ്യതി
സഭാമധ്യേ ഞാൻ വീണ്ടും ഈ വലിയ വാക്ക് പറയുന്നു: വരാനിരിക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ സംഭവിക്കേണ്ടതെല്ലാം ദേവന്മാർ സത്യമാക്കും.
സുയോധനമിമം പാപം ഹന്താഽസ്മി ഗദയാ യുധി। ശിരഃ പാദേന ചാസ്യാഹമധിഷ്ഠാസ്യാമി ഭൂതലേ
ഈ ദുഷ്ടനായ സുയോധനനെ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ഗദയാൽ വധിക്കും; പിന്നെ ഭൂമിയിൽ അവന്റെ തലയിൽ എന്റെ കാൽ വെക്കും.
വാക്യശൂരസ്യ ചൈവാസ്യ പരുഷസ്യ ദുരാത്മനഃ। ദുഃശാസനസ്യ രുധിരം പാതാഽസ്മി മൃഗരാഡിവ
കഠിനവാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്ന ഈ ദുഷ്ടനായ ദുഃശാസനന്റെ രക്തം ഞാൻ ഒരു സിംഹംപോലെ കുടിക്കും.
ഭീമസേന ന തേ സന്തി യേഷാം വൈരം ത്വയാ ത്വിഹ। മത്താ മൃഗേഷു സുഖിനോ ന ബുദ്ധ്യന്തേ മഹദ്ഭയമ്
ഭീമസേനാ, ഇവിടെ നിന്നോട് വൈരം വയ്ക്കുന്നവർക്ക് വലിയ അപകടം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല; മദ്യപാനമായ മൃഗങ്ങൾപോലെയാണ് അവർ.
നൈവം വാചാ വ്യവസിതം ഭീമ വിജ്ഞായതേ സതാമ്। ഇതശ്ചതുര്ദശേ വര്ഷേ ദ്രഷ്ടാരോ യദ്ഭവിഷ്യതി
ഭീമാ, സത്പുരുഷന്മാരിൽ ഇത്തരം ദൃഢനിശ്ചയം വാക്കുകൾകൊണ്ട് മാത്രം അറിയപ്പെടില്ല; പതിനാലാം വർഷം അവർ സംഭവിക്കാനുള്ളത് കാണും.
ദുര്യോധനസ്യ കര്ണസ്യ ശകുനേശ്ച ദുരാത്മനഃ। ദുഃശാസനചതുര്ഥാനാം ഭൂമിഃ പാസ്യതി ശോണിതമ്
ദുര്യോധനൻ, കർണ്ണൻ, ദുഷ്ടനായ ശകുനി, നാലാമനായ ദുഃശാസനൻ—ഇവരുടെ രക്തം ഭൂമി കുടിക്കും.
അസൂയിതാരം ദ്രഷ്ടാരം പ്രവക്താരം വികത്ഥനമ്। ഭീമസേന നിയോഗാത്തേ ഹന്താഹം കര്ണമാഹവേ
പരസ്പരം അസൂയയും ദൃഷ്ടിയും വാക്കുകളും അഭിമാനവും കാണിക്കുന്ന കർണ്ണനെ, ഭീമസേനന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കും.
അര്ജുനഃ പ്രതിജാനീതേ ഭീമസ്യ പ്രിയകാമ്യയാ। കര്ണം കര്ണാനുഗാംശ്ചൈവ രണേ ഹന്താഽസ്മി പത്രിഭിഃ
ഭീമനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ അർജുനൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: 'കർണ്ണനെയും അവന്റെ അനുയായികളെയും ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ അമ്പുകൾകൊണ്ട് വധിക്കും.'
യേ ചാന്യേ പ്രതിയോത്സ്യന്തി ബുദ്ധിമോഹേന മാം നൃപാഃ। താംശ്ച സര്വാനഹം ബാണൈര്നേതാഽസ്മി യമസാദനമ്
എന്നെ നേരിട്ട് എതിർക്കുന്ന മറ്റു രാജാക്കന്മാർ, മനസ്സിൽ ഭ്രമം കൊണ്ടവർ, അവരെയൊക്കെ ഞാൻ അമ്പുകൾകൊണ്ട് യമലോകത്തേക്ക് അയക്കും.
ചലേദ്വി ഹിമവാന്സ്ഥാനാന്നിഷ്പ്രഭഃ സ്യാദ്ദിവാകരഃ। ശൈത്യം സോമാത്പ്രണശ്യേത മത്സത്യം വിചലേദ്യദി
എന്റെ വാക്ക് സത്യമല്ലെങ്കിൽ, ഹിമാലയം സ്ഥാനം വിടട്ടെ, സൂര്യൻ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെടട്ടെ, ചന്ദ്രന്റെ തണുപ്പ് ഇല്ലാതാവട്ടെ.
ന പ്രദാസ്യതി ചേദ്രാജ്യമിതോ വര്ഷേ ചതുര്ദശേ। ദുര്യോധനോഽഭിസത്കൃത്യ സത്യമേതദ്ഭവിഷ്യതി
പതിനാലു വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ദുര്യോധനൻ രാജ്യം തിരികെ കൊടുക്കാതെ ഇരുന്നാൽ, വെല്ലുവിളിക്കപ്പെട്ട ശേഷം ഈ സത്യം നടപ്പാകും.
ഇത്യുക്തവതി പാര്ഥേ തു ശ്രീമാന്മാദ്രവതീസുതഃ। പ്രഗൃഹ്യ വിപുലം ബാഹും സഹദേവഃ പ്രതാപവാന്
പാർഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മാദ്രവതിയുടെ മഹത്വമുള്ള പുത്രനായ ധൈര്യശാലിയായ സഹദേവൻ തന്റെ ശക്തമായ കൈ പിടിച്ചു.
സൌബലസ്യ വധം പ്രേപ്സുരിദം വചനമബ്രവീത്। ക്രോധസംരക്തനയനോ നിഃ ശ്വസന്നിവ പന്നഗഃ
സൗബലനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, പാമ്പുപോലെ ഉശിരിച്ച്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
അക്ഷാന്യാന്മന്യസേ മൂഢ ഗാന്ധാരാണാം യശോഹര। നൈതേഽക്ഷാ നിശിതാ ബാണാസ്ത്വയൈതേ സമരേ വൃതാഃ
നീ മണ്ടൻ, ഗന്ധാര ദേശത്തിന്റെ മാനഭംഗം വരുത്തിയവനേ, ഇതെല്ലാം നീ ചൂതുകളി ആണെന്ന് കരുതുന്നു. ഇതു ചൂതല്ല, സമരത്തിൽ നിന്നെ നേരിടുന്ന മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളാണ്.
യഥാ ചൈവോക്തവാന്ഭീമസ്ത്വാമുദ്ദിശ്യ സബാന്ധവമ്। കര്താഹം കര്മണസ്തസ്യ കുരു കാര്യാണി സര്വശഃ
ഭീമൻ നിന്നെയും നിന്റെ ബന്ധുക്കളെയും ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞതുപോലെ, ആ പ്രവർത്തി ഞാൻ നിർവഹിക്കും. കുരുക്കളെ, വേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്യൂ.
ഹന്താഽസ്മി തരസാ യുദ്ധേ ത്വാമേവഹേ സബാന്ധവമ്। യദി സ്ഥാസ്യസി സങ്ഗ്രാമേ ക്ഷത്രധര്മേണ സൌബല
സൗബല, നീ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ക്ഷത്രിയന്റെ ധർമ്മം പാലിച്ച് നിലകൊള്ളുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ശക്തിയോടെ നിന്നെയും നിന്റെ ബന്ധുക്കളെയും യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കും.
സഹദേവവചഃ ശ്രുത്വാ നകുലോഽപി വിശാമ്പതേ। ദര്ശനീയതമോ നൄണാമിദം വചനമബ്രവീത്
സഹദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും മനോഹരനായ നകുലനും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
സുതേയം യജ്ഞസേനസ്യ ദ്യൂതേഽസ്മിന്ധൃതരാഷ്ട്രജൈഃ। യൈര്വാചഃ ശ്രാവിതാ രൂക്ഷാഃ സ്ഥിതൈര്ദുര്യോധനപ്രിയേ
യജ്ഞസേനന്റെ ഈ മകളെ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ചൂതിൽ ജയിച്ചു. അവിടെ ദുര്യോധനനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ നിന്നവരാണ് കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞത്.
താന്ധാര്തരാഷ്ട്രാന്ദുര്വൃത്താന്മുമൂര്ഷൂന്കാലനോദിതാന്। ഗമയിഷ്യാമി ഭൂയിഷ്ഠാനഹം വൈവസ്വതക്ഷയമ്
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരിൽ ദുഷ്ടന്മാരും, ദൈവം വിധിച്ച മരണത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നവരെയും, ഞാൻ ഭൂരിഭാഗത്തെയും യമലോകത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കും.
ഉലൂകം ച ദുരാത്മാനം സൌബലസ്യ സുതം പ്രിയമ്। ക്രൂരം ഹന്താഽസ്മി സമരേ തം വൈ ക്രൂരം നരാധമമ്
സൗബലന്റെ പ്രിയപുത്രനും ക്രൂരനും ദുഷ്ടനും ആയുള്ളൂകനെ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ തീർച്ചയായും സംഹരിക്കും.
നിദേശാദ്ധര്മരാജസ്യ ദ്രൌപദ്യാഃ പദവീം ചരന്। നിര്ധാര്തരാഷ്ട്രാം പൃഥിവീം കര്താഽസ്മി നചിരാദിവ
ധർമ്മരാജന്റെ കല്പന പ്രകാരം, ദ്രൗപദിയുടെ വഴി പിന്തുടർന്ന്, ഞാൻ ഈ ഭൂമി ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരിൽ നിന്ന് ഉടൻ തന്നെ ശൂന്യമാക്കും.
ഏവം തേ പുരുഷവ്യാഘ്രാഃ സര്വേ വ്യായതബാഹവഃ। പ്രതിജ്ഞാ ബഹുലാഃ കൃത്വാ ധൃതരാഷ്ട്രമുപാഗമന്
ഇങ്ങനെ ആ പുരുഷസിംഹന്മാർ എല്ലാവരും ശക്തമായ കൈകൾ നീട്ടി, പല വാഗ്ദാനങ്ങളും നൽകി, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
ആമന്ത്രയാമി ഭരതാംസ്തഥാ വൃദ്ധം പിതാമഹമ്।। രാജാനം സോമദത്തം ച മഹാരാജം ച ബാഹ്ലികമ്
ഞാൻ ഭാരതന്മാരോടും, മുതിർന്ന പിതാമഹനോടും, രാജാവായ സോമദത്തനോടും, മഹാരാജാവായ ബാഹ്ലികനോടും വിടപറയുന്നു.
ദ്രോണം കൃപം നൃപാംശ്ചാന്യാനശ്വത്ഥാമാനമേവ ച। വിദുരം ധൃതരാഷ്ട്രം ച ധാര്തരാഷ്ട്രാംശ്ച സര്വശഃ
ദ്രോണനും കൃപനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരെയും, അശ്വത്താമനെയും, വിദുരനെയും, ധൃതരാഷ്ട്രനെയും, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ മുഴുവനെയും ഞാൻ വിടപറയുന്നു.
സൌമദത്തിം മഹാവീര്യം വികര്ണം ച മഹാമതിമ്'। യുയുത്സും സഞ്ജയം ചൈവ തഥൈവാന്യാന്സഭാസദഃ
ശക്തിയുള്ള സൗമദത്തിയെയും, ബുദ്ധിശാലിയായ വികർണ്ണനെയും, യുയുത്സുവിനെയും, സഞ്ജയനെയും, മറ്റു സഭാസദസ്സ്യരെയും ഞാൻ വിടപറയുന്നു.
ഗാന്ധാരീം ച മഹാഭാഗാം മാതരം ച തഥാ പൃഥാമ്'। സര്വാനാമന്ത്ര്യ ഗച്ഛാമി ദ്രഷ്ടാഽസ്മി പുനരേത്യ വഃ
മഹാഭാഗമായ ഗന്ധാരിയും, എന്റെ അമ്മയായ പൃഥയും, എല്ലാവരോടും ഞാൻ വിടപറഞ്ഞ് പോകുന്നു. തിരിച്ചു വന്ന് നിങ്ങളെ വീണ്ടും കാണും.
ന ച കിഞ്ചിദഥോചുസ്തം ഹ്രിയാഽഽസന്നാ യുധിഷ്ഠിരമ്। മനോഭിരേവ കല്യാണം ദധ്യുസ്തേ തസ്യ ധീമതഃ
അവർ യുദിഷ്ഠിരന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ലജ്ജാവശാൽ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; മനസ്സിൽ മാത്രം ആ ജ്ഞാനിയ്ക്ക് നല്ലത് ആശംസിച്ചു.
ആര്യാ പൃഥാ രാജപുത്രീ നാരണ്യം ഗന്തുമര്ഹതി। സുകുമാരീ ച വൃദ്ധാ ച നിത്യം ചൈവ സുഖോചിതാ
ആര്യയായ രാജകുമാരിയായ പൃഥാ വനത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടതില്ല. അവൾ സുഖജീവിതത്തിൽ വളർന്ന, പ്രായമായ, സുന്ദരിയായവളാണ്.
ഇഹ വത്സ്യതി കല്യാണീ സത്കൃതാ മമ വേശ്മനി। ഇതി പാര്ഥാ വിജാനീധ്വമഗദം വോഽസ്തു സര്വശഃ
അവൾ ഇവിടെ തന്നെ എന്റെ വീട്ടിൽ ആദരപൂർവ്വം താമസിക്കട്ടെ. പാർഥപുത്രന്മാരേ, ഇതു മനസ്സിലാക്കൂ, നിങ്ങൾക്ക് സുഖം മാത്രം ഉണ്ടാകട്ടെ.