അകാരാദീനി നാമാനി അര്ജുനഗ്രസ്തചേതസഃ। അശ്വാക്ഷരാമ്ബുജാശ്ചൈവ ത്രാസം സഞ്ജനയന്തി മേ
അർജുനനെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ എന്റെ മനസ്സ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അക്ഷരങ്ങൾ, പേരുകൾ, അശ്വം, അക്ഷം, അംബുജം എന്നിവ കേൾക്കുമ്പോൾ പോലും എനിക്ക് ഭയം തോന്നുന്നു.
നാസ്തി പാര്ഥാദൃതേ താത പരവീരാദ്ഭയം മമ। പ്രഹ്ലാദം വാ ബലിം വാപി ഹന്യാദ്ധി വിജയോ രണേ
പാർത്ഥനെ ഒഴികെ, മറ്റേതെങ്കിലും വീരനോടും എനിക്ക് ഭയം ഇല്ല, പ്രഹ്ലാദനെയോ ബലിയെപ്പോലുമുള്ളവരെ വിജയൻ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കും.
തസ്മാത്തേന മഹാരാജ യുദ്ധം നസ്താത ന ക്ഷമമ്। അഹം തസ്യ പ്രഭാവജ്ഞോ നിത്യം ദുഃഖം വഹാമി ച
അതുകൊണ്ട് മഹാരാജാവേ, അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് നമ്മൾക്കു യോജിച്ചതല്ല; അവന്റെ ശക്തി ഞാൻ അറിയുന്നു, അതിനാൽ എനിക്ക് എപ്പോഴും ദു:ഖം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
പുരാ ഹി ദണ്ഡകാരണ്യേ മാരീചസ്യ യഥാ ഭയമ്। ഭവേദ്രാമേ മഹാവീര്യേ തഥാ പാര്ഥേ ഭയം മമ
പണ്ടു ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ മാരീചന് രാമനോടുണ്ടായിരുന്ന ഭയംപോലെയാണ് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പാർത്ഥനോടുള്ള ഭയം.
ജാനാമ്യേവ മഹദ്വീയം ജിഷ്ണോരേതദ്ദുരാസദമ്। ഏതദ്വീരസ്യ പാര്ഥസ്യ കാര്ഷീസ്ത്വം തു വിപ്രിയമ്
ജിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്തായ അജയശക്തി ഞാൻ നന്നായി അറിയുന്നു; എങ്കിലും വീരനായവാ, നീ പാർത്ഥനോടു അനിഷ്ടം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ദ്യൂതം വാ ശസ്ത്രയുദ്ധം വാ ദുവാക്യം വാ കഥഞ്ചന। ഏതേഷ്വേവം കൃതേ തസ്യ വിഗ്രഹശ്ചൈവ വോ ഭവേത്
പാശം, ആയുധയുദ്ധം, കഠിനമായ വാക്കുകൾ—ഇവയൊന്നുമെങ്കിലും ചെയ്താൽ അവനോടു വൈരം തീരാനാവില്ല.
തസ്മാത്ത്വം പുത്ര പാര്ഥേന നിത്യം സ്നേഹേന വര്തയ। യശ്ച പാര്ഥേന സമ്ബന്ധോ വര്തതേ ചേന്നരോ ഭുവി
അതുകൊണ്ട് മകനേ, പാർത്ഥനോടു എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറണം; ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും പാർത്ഥനോടു ബന്ധം പുലർത്തിയാൽ—
തസ്യ നാസ്തി ഭയം കിഞ്ചിത്രിഷു ലോകേഷു ഭാരത। തസ്മാത്ത്വം ജിഷ്ണുനാ വത്സ നിത്യം സ്നേഹേന വര്തയ
അവനു മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഒരു ഭയവും ഇല്ല, ഭാരതാ; അതുകൊണ്ട് മകനേ, ജിഷ്ണുവിനോടു എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറണം.
ദ്യൂതേ പാര്ഥസ്യ കൌരവ്യ മായയാ നികൃതിഃ കൃതാ। തസ്മാദ്വി നോ ജയസ്താത അന്യോപായേന നോ ഭവേത്
കൗരവാ, പാർത്ഥനോടു ചതിയോടെ പാശം കളിയിൽ വഞ്ചന നടന്നു; അതിനാൽ വിജയം നമ്മള്ക്ക് ലഭിക്കില്ല, മറ്റുവഴിയിലും നേടാനാവില്ല.
ഉപായശ്ച ന കര്തവ്യഃ പാണ്ഡവാന്പ്രതി ഭാരത। പാര്ഥാന്പ്രതി പുരാ വത്സ ബഹൂപായാഃ കൃതാസ്ത്വയാ
ഭാരതാ, ഇനി പാണ്ഡവന്മാരെതിരെ യാതൊരു ഉപായവും ആലോചിക്കരുത്; മകനേ, മുമ്പ് നീ പാർത്ഥനോടു പലതവണ ഉപായങ്ങൾ ശ്രമിച്ചു.
താനുപായാന്ഹി കൌന്തേയാ ബഹുശോ വ്യതിചക്രമുഃ। തസ്മാദ്വിതം ജീവിതായ നഃ കുലസ്യ ജനസ്യ ച
കുന്തീപുത്രന്മാർ ആ ഉപായങ്ങൾ എല്ലാം പലതവണ മറികടന്നു; അതിനാൽ നമ്മുടെ ജീവനും കുടുംബത്തിനും ജനങ്ങൾക്കും വേണ്ടി സമാധാനം തിരഞ്ഞെടുക്കണം.
ത്വം ചികീര്ഷസി ചേദ്വത്സ സമിത്രഃ സഹബാന്ധവഃ। സഭ്രാതൃകസ്ത്വം പാര്ഥേന നിത്യം സ്നേഹേന വര്തയ
മകനേ, നീ സ്നേഹിതന്മാരുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും സഹോദരന്മാരുടെയും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പാർത്ഥനോടു എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറണം.
ധൃതരാഷ്ട്രവചഃ ശ്രുത്വാ രാജാ ദുര്യോധനസ്തദാ। ചിന്തയിത്വാ മുഹൂര്തം തു വിധിനാ ചോദിതോഽബ്രവീത്
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ദുര്യോധനൻ, കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ച്, വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ സംസാരിച്ചു.
പുനര്ദീവ്യാമ ഭദ്രം തേ വനവാസായ പാണ്ഡവൈഃ। ഏവമേതാന്വശേ കര്തും ശക്ഷ്യാമഃ പുരുഷര്ഷഭ।।ഷ
പാണ്ഡവന്മാർക്കു വനവാസം വരുത്താൻ നമുക്ക് വീണ്ടും ജുവാ കളിക്കാം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ നാം അവരെ നമ്മുടെ അധികാരത്തിൽ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും.
തേ വാ ദ്വാദശ വര്ഷാണി വയം വാ ദ്യൂതനിര്ജിതാഃ। പ്രവിശേമ മഹാരണ്യമജിനൈഃ പ്രതിവാസിതാഃ
അല്ലെങ്കിൽ, പന്ത്രണ്ടു വർഷം അവർ അല്ലെങ്കിൽ നാം, ജുവയിൽ തോറ്റവർ, മൃഗചർമ്മം ധരിച്ച് വലിയ കാടിലേക്ക് പോകണം.
ത്രയോദശം ച സ്വജനൈരജ്ഞാതാഃ പരിവത്സരമ്। ജ്ഞാതാശ്ച പുനരന്യാനി വനേ വര്ഷാണി ദ്വാദശ
പതിന്മൂന്നാം വർഷം, അവർ അല്ലെങ്കിൽ നാം, ആരും തിരിച്ചറിയാതെ സ്വന്തം ജനങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞ് ജീവിക്കണം. ആരെങ്കിലും തിരിച്ചറിയുകയാണെങ്കിൽ, വീണ്ടും പന്ത്രണ്ടു വർഷം കാട്ടിൽ കഴിയണം.
നിവസേമ വയം തേ വാ തഥാ ദ്യൂതം പ്രവര്തതാമ്। അക്ഷാനുപ്ത്വാ പുനര്ദ്യൂതമിദം കുര്വന്തു പാണ്ഡവഃ
നാം അല്ലെങ്കിൽ അവർ ഇങ്ങനെ താമസിക്കാം. ജുവാ ഈ വിധത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ. പാണ്ഡവർ വീണ്ടും ഈ ജുവാ കളിക്കട്ടെ.
ഏതത്കൃത്യതമം രാജന്നസ്മാകം ഭരതര്ഷഭ। അയം ഹി ശകുനിര്വേദ സവിദ്യാമക്ഷസമ്പദമ്
രാജാവേ, ഇതാണ് നമുക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മാർഗം. ശകുനി ജുവാ കളിയുടെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും നന്നായി അറിയുന്നവനാണ്.
ദൃഢമൂലം വയം രാജ്യേ മിത്രാണി പരിഗൃഹ്യ ച। സാരവദ്വിപുലം സൈന്യം സത്കൃത്യ ച ദുരാസദമ്
നമുക്ക് രാജ്യം ഉറപ്പായിരിക്കുന്നു, സുഹൃത്തുക്കളെ കൂടെ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്, നമ്മുടെ സൈന്യം ശക്തവും വിശാലവും ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമാണ്.
തേ ച ത്രയോദശം വര്ഷം പാരയിഷ്യന്തി ചേദ്വ്രതമ്। ജേഷ്യാമസ്താന്വയം രാജത്രോചതാം തേ പരന്തപ
അവർ പതിമൂന്ന് വർഷം വ്രതം പൂര്ത്തിയാക്കിയാൽ, രാജാവേ, നാം അവരെ ജയിക്കും. ഇതു നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കണം.
തൂര്ണം പ്രത്യാനയസ്വൈതാന്കാമം വ്യധ്വഗതാനപി। ആഗച്ഛന്തു പുനര്ദ്യൂതമിദം കുര്വന്തു പാണ്ഡവഃ
അവർ എവിടേക്കും പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഉടൻ വിളിച്ചു വരുത്തണം. പാണ്ഡവർ വീണ്ടും ഈ ജുവാ കളിക്കട്ടെ.
തതോ ദ്രോണഃ സോമദത്തോ ബാഹ്ലീകശ്ചൈവ ഗൌതമഃ। വിദുരോ ദ്രോണപുത്രശ്ച വൈശ്യാപുത്രശ്ച വീര്യവാന്
അതിനുശേഷം ദ്രോണമുനിയും സോമദത്തനും ബാഹ്ലികനും ഗൗതമനും വിദ്യുരും ദ്രോണപുത്രനും ധൈര്യശാലിയായ ഒരു വൈശ്യപുത്രനും
ഭൂരിശ്രവാഃ ശാന്തനവോ വികര്ണശ്ച മഹാരഥഃ। മാ ദ്യൂതമിത്യഭാഷന്ത ശമോഽസ്ത്വിതി ച സര്വശഃ
ഭൂരിശ്രവാസ്, ശാന്തനുവിന്റെ വംശജൻ, മഹാരഥിയായ വികർണൻ ഇവരും എല്ലാവരും 'ജുവാ കളിക്കരുത്' എന്നും 'ശാന്തി ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്നും പറഞ്ഞു.
അകാമാനാം ച സര്വേഷാം സുഹൃദാമര്ഥദര്ശിനാമ്। അകരോത്പാണ്ഡവാഹ്വാനം ധൃതരാഷ്ട്രഃ സുതപ്രിയഃ
എന്നാൽ, സത്യസന്ധരായ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് വിരുദ്ധമായി, മകനോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ ധൃതരാഷ്ട്രൻ പാണ്ഡവരെ വിളിച്ചു.
അഥാബ്രവീന്മഹാരാജ ധൃതരാഷ്ട്രം ജനേശ്വരമ്। പുത്രഹാര്ദാദ്ധര്മയുക്താ ഗാന്ധാരീ ശോകകര്ശിതാ
അപ്പോൾ, ധർമ്മപരമായ മനസ്സുള്ള, മകനെ സ്നേഹിച്ച് ദുഃഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞ ഗാന്ധാരി, ജനങ്ങളുടെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് പറഞ്ഞു.
ജാതേ ദുര്യോധനേ ക്ഷത്താ മഹാമതിരഭാഷത। നീയതാം പരലോകായ സാധ്വയം കുലപാംസനഃ
ദുര്യോധനൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, മഹാമതിയായ കഷ്ടാവ് പറഞ്ഞു: 'ഈ കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനെ മറ്റുലോകത്തേക്ക് അയക്കണം.'
വ്യനദജ്ജാതമാത്രോ ഹി ഗോമായുരിവ ഭാരത। അന്തോ നൂനം കുലസ്യാസ്യ കുരവസ്തന്നിബോധത
ജനിച്ച ഉടനെ അവൻ നായപ്പട്ടിയുടെ പോലെ മുഴങ്ങി. ഭാരതാവേ, ഇതു നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ അവസാനം ആകുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
മാ നിമജ്ജീഃ സ്വദോഷേണ മഹാപ്സു ത്വം ഹി ഭാരത। മാ ബാലാനാമശിഷ്ടാനാമഭിമംസ്ഥാ മതിം പ്രഭോ
ഭാരതാവേ, സ്വന്തം തെറ്റുകൊണ്ട് വലിയ നാശത്തിലേക്ക് വീഴരുത്. അശിഷ്ടരായ ബാലന്മാരുടെ ഉപദേശം അംഗീകരിക്കരുത്.
മാ കുലസ്യ ക്ഷയേ ഘോരേ കാരണം ത്വം ഭവിഷ്യസി। ബദ്ധം സേതും കോ നു ഭിന്ദ്യാദ്ധമേച്ഛാന്തം ച പാവകമ്
കുടുംബത്തിന്റെ ഭയങ്കരമായ നാശത്തിന് കാരണം ആകരുത്. ആരാണ് പണിത പാലം തകർക്കുന്നത്, അണഞ്ഞുപോകുന്ന അഗ്നിയെ അണയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ശമേ സ്ഥിതാന്കോ നു പാര്ഥാന്കോപയേദ്ഭരതര്ഷഭ। സ്മരന്തം ത്വാമാജമീഢം സ്മാരയിഷ്യാമ്യഹം പുനഃ
ശാന്തിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പാണ്ഡവരെ ആരാണ് കോപിപ്പിക്കുന്നത്, ഭാരതവീരനേ? ഞാൻ വീണ്ടും നിന്റെ പൂർവ്വികനായ അജമീഢനെ ഓർമ്മപ്പെടുത്താം.