ഭൂയോഽപി ശൃണു രാജേന്ദ്ര പാര്ഥോ ഗത്വോത്തരാം ദിശമ്। വിജിത്യ നവവര്ഷാംശ്ച സപുരാംശ്ച സപര്വതാന്
രാജാധിരാജാ, പിന്നെയും കേൾക്കൂ: പാർഥൻ വടക്കേ ദിക്കിലേക്ക് പോയി, ഒമ്പത് വർഷങ്ങളും അവയുടെ നഗരങ്ങളും പർവതങ്ങളും ജയിച്ചു.
ജമ്ബുദ്വീപം വശേ കൃത്വാ സര്വം തദ്ഭരതര്ഷഭ। ബലാജ്ജിത്വാ നൃപാന്സര്വാന്കരേ ചവിനിവേശ്യ ച
ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, അർജുനൻ ജംബുദ്വീപം മുഴുവനും കീഴടക്കി, എല്ലാ രാജാക്കളെയും ശക്തിയാൽ കീഴടക്കി, അവരിൽ നിന്ന് കരം വാങ്ങിച്ചു.
രത്നാന്യാദായ സര്വാണി ഗത്വാ ചൈവ പുനഃ പുരീമ്। തതോ ജ്യേഷ്ഠം മഹാത്മാനം ധര്മരാജം യുധിഷ്ഠിരമ്। രാജസൂയം ക്രതുശ്രേഷ്ഠം കാരയാമാസ ഭാരത
അവിടെ നിന്നുള്ള എല്ലാ രത്നങ്ങളും എടുത്ത് നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി, മഹാത്മാവായ മൂത്ത സഹോദരൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് രാജസൂയയാഗം നടത്തിച്ചു.
സ താന്യന്യാനി കര്മാണി കൃതവാനര്ജുനഃ പുരാ। അര്ജുനേന സമോ വീര്യേ ത്രിഷു ലോകേഷു ന ക്വചിത്
അർജുനൻ ആ കാലത്ത് ഈ പ്രവർത്തികളും മറ്റു മഹത്തായ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വീര്യത്തിൽ അർജുനനോട് തുല്യനായവൻ ആരുമില്ല.
ദേവദാനവയക്ഷാശ്ച പിശാചോരഗരാക്ഷസാഃ। ഭീഷ്മദ്രോണാദയഃ സര്വേ കുരവശ്ച മഹാരഥാഃ
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും യക്ഷന്മാരും ഭൂതങ്ങളും പാമ്പുകളും രാക്ഷസന്മാരും, ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും പോലുള്ള മഹാശക്തന്മാരും, കുരുവംശത്തിലെ മഹാരഥികളും—allവരും—
ലോകേ സര്വനൃപാശ്ചൈവ വീരാശ്ചാന്യേ ധനുര്ധരാഃ। ഏതേ പാര്ഥം രണേ യുക്താഃ പ്രതിയോദ്ധും ന ശക്നുയുഃ
ലോകത്തിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ധനുര്വീരന്മാരും ഒത്തുചേർന്നാലും, യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥനെ നേരിടാൻ കഴിയില്ല.
അഹം ഹി നിത്യം കൌരവ്യ ഫല്ഗുനം ഹൃദി സംസ്ഥിതമ്। അപശ്യം ചിന്തയിത്വാ തം സമുദ്വിഗ്നോഽസ്മി തദ്ഭയാത്
കൗരവാ, ഞാൻ എപ്പോഴും ഫല്ഗുനനെ മനസ്സിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു; അവനെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഭയം നിറഞ്ഞ ആശങ്കയുണ്ട്.
ഗൃഹേ ഗൃഹേ ച പശ്യാമി താത പാര്ഥമഹം സദാ। ശരഗാണ്ഡീവസംയുക്തം പാശഹസ്തമിവാന്തകമ്
എല്ലാ വീടുകളിലും ഞാൻ പാർത്ഥനെ എപ്പോഴും കാണുന്നു, അമ്പുകളും ഗാണ്ഡീവവും കൈവശമുണ്ടായിട്ട്, പാശം പിടിച്ച യമനെപ്പോലെയാണ് അവൻ.
അപി പാര്ഥസഹസ്രാണി ഭീതഃ പശ്യാമി ഭാരത। പാര്ഥഭൂതമിദം സര്വം നഗരം പ്രതിഭാതി മേ
ഭാരതാ, ഭയത്താൽ ഞാൻ ആയിരക്കണക്കിന് പാർത്ഥന്മാരെ കാണുന്നു; ഈ നഗരം മുഴുവൻ പാർത്ഥനായി മാറിയതുപോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
പാര്ഥമേവ ഹി പശ്യാമി രഹിതേ താത ഭാരത। ദൃഷ്ട്വാ സ്വപ്നഗതം പാര്ഥമുദ്ധമാമി വിചേതനഃ
പ്രിയനായവാ, ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ പാർത്ഥനേ മാത്രം കാണുന്നു; സ്വപ്നത്തിൽ പാർത്ഥനെ കണ്ടാൽ ഞാൻ ഭ്രമിതനായി ഉണരുന്നു.
അകാരാദീനി നാമാനി അര്ജുനഗ്രസ്തചേതസഃ। അശ്വാക്ഷരാമ്ബുജാശ്ചൈവ ത്രാസം സഞ്ജനയന്തി മേ
അർജുനനെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽ എന്റെ മനസ്സ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അക്ഷരങ്ങൾ, പേരുകൾ, അശ്വം, അക്ഷം, അംബുജം എന്നിവ കേൾക്കുമ്പോൾ പോലും എനിക്ക് ഭയം തോന്നുന്നു.
നാസ്തി പാര്ഥാദൃതേ താത പരവീരാദ്ഭയം മമ। പ്രഹ്ലാദം വാ ബലിം വാപി ഹന്യാദ്ധി വിജയോ രണേ
പാർത്ഥനെ ഒഴികെ, മറ്റേതെങ്കിലും വീരനോടും എനിക്ക് ഭയം ഇല്ല, പ്രഹ്ലാദനെയോ ബലിയെപ്പോലുമുള്ളവരെ വിജയൻ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കും.
തസ്മാത്തേന മഹാരാജ യുദ്ധം നസ്താത ന ക്ഷമമ്। അഹം തസ്യ പ്രഭാവജ്ഞോ നിത്യം ദുഃഖം വഹാമി ച
അതുകൊണ്ട് മഹാരാജാവേ, അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് നമ്മൾക്കു യോജിച്ചതല്ല; അവന്റെ ശക്തി ഞാൻ അറിയുന്നു, അതിനാൽ എനിക്ക് എപ്പോഴും ദു:ഖം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
പുരാ ഹി ദണ്ഡകാരണ്യേ മാരീചസ്യ യഥാ ഭയമ്। ഭവേദ്രാമേ മഹാവീര്യേ തഥാ പാര്ഥേ ഭയം മമ
പണ്ടു ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ മാരീചന് രാമനോടുണ്ടായിരുന്ന ഭയംപോലെയാണ് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പാർത്ഥനോടുള്ള ഭയം.
ജാനാമ്യേവ മഹദ്വീയം ജിഷ്ണോരേതദ്ദുരാസദമ്। ഏതദ്വീരസ്യ പാര്ഥസ്യ കാര്ഷീസ്ത്വം തു വിപ്രിയമ്
ജിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്തായ അജയശക്തി ഞാൻ നന്നായി അറിയുന്നു; എങ്കിലും വീരനായവാ, നീ പാർത്ഥനോടു അനിഷ്ടം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ദ്യൂതം വാ ശസ്ത്രയുദ്ധം വാ ദുവാക്യം വാ കഥഞ്ചന। ഏതേഷ്വേവം കൃതേ തസ്യ വിഗ്രഹശ്ചൈവ വോ ഭവേത്
പാശം, ആയുധയുദ്ധം, കഠിനമായ വാക്കുകൾ—ഇവയൊന്നുമെങ്കിലും ചെയ്താൽ അവനോടു വൈരം തീരാനാവില്ല.
തസ്മാത്ത്വം പുത്ര പാര്ഥേന നിത്യം സ്നേഹേന വര്തയ। യശ്ച പാര്ഥേന സമ്ബന്ധോ വര്തതേ ചേന്നരോ ഭുവി
അതുകൊണ്ട് മകനേ, പാർത്ഥനോടു എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറണം; ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും പാർത്ഥനോടു ബന്ധം പുലർത്തിയാൽ—
തസ്യ നാസ്തി ഭയം കിഞ്ചിത്രിഷു ലോകേഷു ഭാരത। തസ്മാത്ത്വം ജിഷ്ണുനാ വത്സ നിത്യം സ്നേഹേന വര്തയ
അവനു മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഒരു ഭയവും ഇല്ല, ഭാരതാ; അതുകൊണ്ട് മകനേ, ജിഷ്ണുവിനോടു എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറണം.
ദ്യൂതേ പാര്ഥസ്യ കൌരവ്യ മായയാ നികൃതിഃ കൃതാ। തസ്മാദ്വി നോ ജയസ്താത അന്യോപായേന നോ ഭവേത്
കൗരവാ, പാർത്ഥനോടു ചതിയോടെ പാശം കളിയിൽ വഞ്ചന നടന്നു; അതിനാൽ വിജയം നമ്മള്ക്ക് ലഭിക്കില്ല, മറ്റുവഴിയിലും നേടാനാവില്ല.
ഉപായശ്ച ന കര്തവ്യഃ പാണ്ഡവാന്പ്രതി ഭാരത। പാര്ഥാന്പ്രതി പുരാ വത്സ ബഹൂപായാഃ കൃതാസ്ത്വയാ
ഭാരതാ, ഇനി പാണ്ഡവന്മാരെതിരെ യാതൊരു ഉപായവും ആലോചിക്കരുത്; മകനേ, മുമ്പ് നീ പാർത്ഥനോടു പലതവണ ഉപായങ്ങൾ ശ്രമിച്ചു.
താനുപായാന്ഹി കൌന്തേയാ ബഹുശോ വ്യതിചക്രമുഃ। തസ്മാദ്വിതം ജീവിതായ നഃ കുലസ്യ ജനസ്യ ച
കുന്തീപുത്രന്മാർ ആ ഉപായങ്ങൾ എല്ലാം പലതവണ മറികടന്നു; അതിനാൽ നമ്മുടെ ജീവനും കുടുംബത്തിനും ജനങ്ങൾക്കും വേണ്ടി സമാധാനം തിരഞ്ഞെടുക്കണം.
ത്വം ചികീര്ഷസി ചേദ്വത്സ സമിത്രഃ സഹബാന്ധവഃ। സഭ്രാതൃകസ്ത്വം പാര്ഥേന നിത്യം സ്നേഹേന വര്തയ
മകനേ, നീ സ്നേഹിതന്മാരുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും സഹോദരന്മാരുടെയും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പാർത്ഥനോടു എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറണം.
ധൃതരാഷ്ട്രവചഃ ശ്രുത്വാ രാജാ ദുര്യോധനസ്തദാ। ചിന്തയിത്വാ മുഹൂര്തം തു വിധിനാ ചോദിതോഽബ്രവീത്
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ദുര്യോധനൻ, കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ച്, വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ സംസാരിച്ചു.
പുനര്ദീവ്യാമ ഭദ്രം തേ വനവാസായ പാണ്ഡവൈഃ। ഏവമേതാന്വശേ കര്തും ശക്ഷ്യാമഃ പുരുഷര്ഷഭ।।ഷ
പാണ്ഡവന്മാർക്കു വനവാസം വരുത്താൻ നമുക്ക് വീണ്ടും ജുവാ കളിക്കാം. ഇങ്ങനെ ചെയ്താൽ നാം അവരെ നമ്മുടെ അധികാരത്തിൽ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും.
തേ വാ ദ്വാദശ വര്ഷാണി വയം വാ ദ്യൂതനിര്ജിതാഃ। പ്രവിശേമ മഹാരണ്യമജിനൈഃ പ്രതിവാസിതാഃ
അല്ലെങ്കിൽ, പന്ത്രണ്ടു വർഷം അവർ അല്ലെങ്കിൽ നാം, ജുവയിൽ തോറ്റവർ, മൃഗചർമ്മം ധരിച്ച് വലിയ കാടിലേക്ക് പോകണം.
ത്രയോദശം ച സ്വജനൈരജ്ഞാതാഃ പരിവത്സരമ്। ജ്ഞാതാശ്ച പുനരന്യാനി വനേ വര്ഷാണി ദ്വാദശ
പതിന്മൂന്നാം വർഷം, അവർ അല്ലെങ്കിൽ നാം, ആരും തിരിച്ചറിയാതെ സ്വന്തം ജനങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞ് ജീവിക്കണം. ആരെങ്കിലും തിരിച്ചറിയുകയാണെങ്കിൽ, വീണ്ടും പന്ത്രണ്ടു വർഷം കാട്ടിൽ കഴിയണം.
നിവസേമ വയം തേ വാ തഥാ ദ്യൂതം പ്രവര്തതാമ്। അക്ഷാനുപ്ത്വാ പുനര്ദ്യൂതമിദം കുര്വന്തു പാണ്ഡവഃ
നാം അല്ലെങ്കിൽ അവർ ഇങ്ങനെ താമസിക്കാം. ജുവാ ഈ വിധത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ. പാണ്ഡവർ വീണ്ടും ഈ ജുവാ കളിക്കട്ടെ.
ഏതത്കൃത്യതമം രാജന്നസ്മാകം ഭരതര്ഷഭ। അയം ഹി ശകുനിര്വേദ സവിദ്യാമക്ഷസമ്പദമ്
രാജാവേ, ഇതാണ് നമുക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ മാർഗം. ശകുനി ജുവാ കളിയുടെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും നന്നായി അറിയുന്നവനാണ്.
ദൃഢമൂലം വയം രാജ്യേ മിത്രാണി പരിഗൃഹ്യ ച। സാരവദ്വിപുലം സൈന്യം സത്കൃത്യ ച ദുരാസദമ്
നമുക്ക് രാജ്യം ഉറപ്പായിരിക്കുന്നു, സുഹൃത്തുക്കളെ കൂടെ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്, നമ്മുടെ സൈന്യം ശക്തവും വിശാലവും ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമാണ്.
തേ ച ത്രയോദശം വര്ഷം പാരയിഷ്യന്തി ചേദ്വ്രതമ്। ജേഷ്യാമസ്താന്വയം രാജത്രോചതാം തേ പരന്തപ
അവർ പതിമൂന്ന് വർഷം വ്രതം പൂര്ത്തിയാക്കിയാൽ, രാജാവേ, നാം അവരെ ജയിക്കും. ഇതു നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കണം.