സ്നാതാ മങ്ഗലസംയുക്താസ്തതഃ പ്രാശ്നീത പന്നഗാഃ। ഭവദ്ഭിരിദമാസീനൈര്യദുക്തം തദ്വചസ്തദാ
കുളിച്ച്, മംഗളകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, പാമ്പുകൾ അത് കഴിക്കും. നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത്.
അദാസീ ചൈവ മാതേയമദ്യപ്രഭൃതി ചാസ്തു മേ। യഥോക്തം ഭവതാമേതദ്വചോ മേ പ്രതിപാദിതമ്
ഇന്ന് മുതൽ ഈ അമ്മ എനിക്ക് അമ്മയായിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് സഫലമായി.
തതഃ സ്നാതും ഗതാഃ സര്പാഃ പ്രത്യുക്ത്വാ തം തഥേത്യുത। ശക്രോഽപ്യമൃതമാക്ഷിപ്യ ജഗാമ ത്രിദിവം പുനഃ
പിന്നീട് പാമ്പുകൾ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് കുളിക്കാൻ പോയി. ശക്രനും അമൃതം എടുത്ത് വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അഥാഗതാസ്തമുദ്ദേശം സര്പാഃ സോമാര്ഥിനസ്തദാ। സ്നാതാശ്ച കുതജപ്യാശ്ച പ്രഹൃഷ്ടാഃ കൃതമങ്ഗലാഃ
അപ്പോൾ സോമം ആഗ്രഹിച്ച പാമ്പുകൾ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി, കുളിച്ച്, ജപങ്ങൾ നടത്തി, സന്തോഷത്തോടെ മംഗളങ്ങൾ ചെയ്തു.
പരസ്പരകൃതദ്വേഷാഃ സോമപ്രാശനകര്മണി। അഹം പൂര്വമഹം പൂര്വമിത്യുക്ത്വാ തേ സമാദ്രവന്
ഒരുമുതല് മറ്റൊരുവരെ വെറുക്കുന്ന മനസ്സോടെ, അവര് ഓരോരുത്തരും 'ഞാനാണ് ആദ്യം പോകുന്നത്, ഞാനാണ് ആദ്യം പോകുന്നത്' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട്, സോമം കുടിക്കാന് ഓടിയെത്തി.
യത്രൈതദമൃതം ചാപി സ്ഥാപിതം കുശസംസ്തരേ। തദ്വിജ്ഞായ ഹൃതം സര്പാഃ പ്രതിമായാകൃതം ച തത്
അമൃതം കുശത്തിരിയില് വെച്ചപ്പോള്, അതു ആരോ എടുത്തു വ്യാജം വെച്ചുവെന്ന് പാമ്പുകള് മനസ്സിലാക്കി.
സോമസ്ഥാനമിദം ചേതി ദര്ഭാംസ്തേ ലിലിഹുസ്തദാ। തതോ ദ്വിധാ കൃതാ ജിഹ്വാഃ സര്പാണാം തേന കര്മണാ
'ഇതാണ് സോമം വെച്ച സ്ഥലം' എന്ന് കരുതി, പാമ്പുകള് അന്നേരം ദര്ഭാഗ്രാസുകള് നക്കിയെടുത്തു. അതിന്റെ ഫലമായി അവരുടെ നാവുകള് രണ്ടായി പിളര്ന്നു.
അഭവംശ്ചാമൃതസ്പര്ശാദ്ദര്ഭാസ്തേഽഥ പവിത്രിണഃ। `നാഗാശ്ച വഞ്ചിതാ ഭൂത്വാ വിസൃജ്യ വിനതാം തതഃ। വിഷാദമഗമംസ്തീവ്രം ഗരുഡസ്യ ബലാത്പ്രഭോ
അമൃതം തൊട്ടതുകൊണ്ട് ആ ദര്ഭാഗ്രാസുകള് മരണമില്ലാത്തതായി മാറി. പക്ഷേ, ഗരുഡന്റെ ശക്തിയില് വഞ്ചിതരായി വിനതയെ ഉപേക്ഷിച്ച പാമ്പുകള് അതിയായ വിഷാദത്തിലായി.
ഏവം തദമൃതം തേന ഹൃതമാഹൃതമേവ ച। ദ്വിജിഹ്വാശ്ച കൃതാഃ സര്പാ ഗരുഡേന മഹാത്മനാ
ഇങ്ങനെ, മഹാത്മാവായ ഗരുഡന് അമൃതം എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി; പാമ്പുകളുടെ നാവുകള് രണ്ടായി പിളര്ന്നതും അവനാല് തന്നെയാണ്.
തതഃ സുപര്ണഃ പരമപ്രഹര്ഷവാ- ന്വിഹൃത്യ മാത്രാ സഹ തത്ര കാനനേ। ഭുജംഗഭക്ഷഃ പരമാര്ചിതഃ ഖഗൈ- രഹീനകീര്തിര്വിനതാമനന്ദയത്
പിന്നീട്, പരമാനന്ദത്തോടെ ലക്ഷ്യം നേടിയ സൂപര്ണ്ണന് കാടില് അമ്മ വിനതയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. പാമ്പുകളെ തിന്നുന്നവനെന്നു പക്ഷികള് ആദരിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ പ്രശസ്തി കുറവായിരുന്നു.
ഇമാം കഥാം യഃ ശൃണുയാന്നരഃ സദാ പഠേത വാ ദ്വിജഗണമുഖ്യസംസദി। അസംശയം ത്രിദിവമിയാത്സ പുണ്യഭാ- ങ്മഹാത്മനഃ പതഗപതേഃ പ്രകീര്തനാത്
ഈ കഥ എപ്പോഴും കേള്ക്കുന്നവനും, മുഖ്യ ബ്രാഹ്മണരുടെ സഭയില് വായിക്കുന്നവനും, സംശയമില്ലാതെ സ്വര്ഗ്ഗം പ്രാപിക്കും; മഹാത്മാവായ പക്ഷിരാജാവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ പുണ്യം ലഭിക്കുന്നത്.
ഭുജങ്ഗമാനാം ശാപസ്യ മാത്രാ ചൈവ സുതേന ച। വിനതായാസ്ത്വയാ പ്രോക്തം കാരണം സൂതനന്ദന
സൂതനന്ദനേ, നീ പാമ്പുകളുടെ ശാപത്തിന്റെ കാരണവും, വിനതയും അവളുടെ മകനും സംബന്ധിച്ച കഥയും പറഞ്ഞുതന്നു.
വരപ്രദാനം ഭര്ത്രാ ച കദ്രൂവിനതയോസ്തഥാ। നാമനീ ചൈവ തേ പ്രോക്തേ പക്ഷിണോര്വൈനതേയയോഃ
കദ്രൂക്കും വിനതയ്ക്കും ഭര്ത്താവ് വരങ്ങള് നല്കിയതും, വിനതയുടെ രണ്ട് പക്ഷിപുത്രന്മാരുടെ പേരുകളും നീ പറഞ്ഞുവച്ചു.
പന്നഗാനാം തു നാമാനി ന കീതര്യസി സൂതജ। പ്രാധാന്യേനാപി നാമാനി ശ്രോതുമിച്ഛാമഹേ വയമ്
പക്ഷേ, സൂതപുത്രാ, നീ പാമ്പുകളുടെ പേരുകള് പറയാതെ വിട്ടു; പ്രധാനപ്പെട്ട പേരുകള് ഞങ്ങള് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ബഹുത്വാന്നാമധേയാനി പന്നഗാനാം തപോധന। ന കീര്തയിഷ്യേ സര്വേഷാം പ്രാധാന്യേന തു മേ ശൃണു
തപസ്സുകാരാ, പാമ്പുകളുടെ പേരുകള് അനവധി ആണെന്നതിനാല് എല്ലാം പറയാന് കഴിയില്ല; എന്നാല് പ്രധാനപ്പെട്ടവയുടെ പേരുകള് ഞാന് പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ശേഷഃ പ്രഥമതോ ജാതോ വാസുകിസ്തദനന്തരമ്। ഐരാവതസ്തക്ഷകശ്ച കര്കോടകധനഞ്ജയൌ
ആദ്യം ജനിച്ചത് ശേഷനാണ്, പിന്നെ വാസുകി. അവരെ തുടര്ന്ന് ഐരാവതന്, തക്ഷകന്, കര്കോടകന്, ധനഞ്ജയന് എന്നിവരും ജനിച്ചു.
കാലിയോ മണിനാഗശ്ച നാഗശ്ചാപൂരണസ്തഥാ। നാഗസ്തഥാ പിഞ്ജരക ഏലാപത്രോഽഥ വാമനഃ
കാളിയന്, മണിനാഗന്, അപൂരണം, പിഞ്ചരകന്, ഏലാപത്രന്, വാമനന് ഇവരും പാമ്പുകളായി ജനിച്ചു.
നീലാനീലൌ തഥാ നാഗൌ കല്മാഷശബലൌ തഥാ। ആര്യകശ്ചോഗ്രകശ്ചൈവ നാഗഃ കലശപോതകഃ
നീലനും അനിലനും, കല്മാഷനും ശബലനും, ആര്യകനും ഉഗ്രകനും, കലശപോതകനെന്ന പാമ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുമനാഖ്യോ ദധിമുഖസ്തഥാ വിമലപിണ്ഡകഃ। ആപ്തഃ കോടരകശ്ചൈവ ശങ്ഖോ വാലിശിഖസ്തഥാ
സുമനാഖ്യന്, ദധിമുഖന്, വിമലപിണ്ഡകന്, ആപ്തന്, കൊടരകന്, ശംഖന്, വാലിശിഖന് എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിഷ്ടാനകോ ഹേമഗുഹോ നഹുഷഃ പിങ്ഗലസ്തഥാ। ബാഹ്യകര്ണോ ഹസ്തിപദസ്തഥാ മുദ്ഗരപിണ്ഡകഃ
നിഷ്ടാനകന്, ഹേമഗുഹന്, നഹുഷന്, പിംഗളന്, ബാഹ്യകര്ണന്, ഹസ്തിപദന്, മുദ്ഗരപിണ്ഡകന് എന്നിവരും പാമ്പുകളാണ്.
കമ്ബലാശ്വതരൌ ചാപി നാഗഃ കാലീയകസ്തഥാ। വൃത്തസംവര്തകൌ നാഗൌ ദ്വൌ ച പദ്മാവിതി ശ്രുതൌ
കമ്പലനും അശ്വതരനും, കാലിയകനും, വൃത്തസംവര്ത്തകന് എന്ന രണ്ട് പാമ്പുകളും, പദ്മ എന്ന പേരിലുള്ള രണ്ട് പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നാഗഃ ശങ്ഖമുഖശ്ചൈവ തഥാ കൂഷ്മാണ്ഡകോഽപരഃ। ക്ഷേമകശ്ച തഥാ നാഗോ നാഗഃ പിണ്ഡാരകസ്തഥാ
ശംഖമുഖന്, കൂഷ്മാണ്ഡകന് എന്ന മറ്റൊരാള്, ക്ഷേമന് എന്ന പാമ്പ്, പിണ്ഡാരകന് എന്ന പാമ്പ് ഇവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കരവീരഃ പുഷ്പദംഷ്ട്രോ ബില്വകോ ബില്വപാണ്ഡുരഃ। മൂഷകാദഃ ശങ്ഖശിരാഃ പൂര്ണഭദ്രോ ഹരിദ്രകഃ
കരവീരൻ, പുഷ്പദംഷ്ട്രൻ, ബിൽവകൻ, ബിൽവപാണ്ഡുരൻ, മൂഷകാദൻ, ശംഖശിരൻ, പൂർണഭദ്രൻ, ഹരിദ്രകൻ ഇവരാണ്.
അപരാജിതോ ജ്യോതികശ്ച പന്നഗഃ ശ്രീവഹസ്തഥാ। കൌരവ്യോ ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച ശങ്ഖപിണ്ഡശ്ച വീര്യവാന്
അപരാജിതൻ, ജ്യോതികൻ, പന്നഗൻ, ശ്രീവഹൻ, കൗരവ്യൻ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, ശക്തനായ ശംഖപിണ്ഡൻ ഇവരും.
വിരജാശ്ച സുബാഹുശ്ച ശാലിപിണ്ഡശ്ച വീര്യവാന്। ഹസ്തിപിണ്ഡഃ പിഠരകഃ സുമുഖഃ കൌണപാശനഃ
വിരജൻ, സുബാഹു, ശക്തനായ ശാലിപിണ്ഡൻ, ഹസ്തിപിണ്ഡൻ, പിഠരകൻ, സുമുഖൻ, കൗണപാശനൻ ഇവരും.
കുഠറഃ കുഞ്ജരശ്ചൈവ തഥാ നാഗഃ പ്രഭാകരഃ। കുമുദഃ കുമുദാക്ഷശ്ച തിത്തിരിര്ഹലികസ്തഥാ
കുതരൻ, കുഞ്ഞരൻ, കൂടാതെ നാഗൻ, പ്രഭാകരൻ, കുമുദൻ, കുമുദാക്ഷൻ, തിത്തിരി, ഹലികൻ ഇവരും.
കര്ദമശ്ച മഹാനാഗോ നാഗശ്ച ബഹുമൂലകഃ। കര്കരാകര്കരൌ നാഗൌ കുണ്ഡോദരമഹോദരൌ
കർദമൻ, മഹാനാഗൻ, നാഗൻ ബഹുമൂലകൻ, കർക്കരയും അകർക്കരയും, കൂടാതെ കുണ്ഡോദരനും മഹോദരനും.
ഏതേ പ്രാധാന്യതോ നാഗാഃ കീര്തിതാ ദ്വിജസത്തമ। ബഹുത്വാന്നാമധേയാനാമിതരേ നാനുകീര്തിതാഃ
ഇവരാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട നാഗന്മാർ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. അവശേഷിക്കുന്നവരെ പേരുപറയാൻ കഴിയില്ല, അവർ വളരെ അധികം ആണല്ലോ.
ഏതേഷാം പ്രസവോ യശ്ച പ്രസവസ്യ ച സംതതിഃ। അസങ്ഖ്യേയേതി മത്ത്വാ താന്ന ബ്രവീമി തപോധന
ഇവരുടെ സന്താനവും അവരുടെ സന്തതികളും എണ്ണമറ്റവരാണ്. അതുകൊണ്ട്, തപസ്സുകാരാ, ഞാൻ അവരെല്ലാം പറയുന്നില്ല.
ബഹൂനീഹ സഹസ്രാണി പ്രയുതാന്യര്ബുദാനി ച। അശക്യാന്യേവ സങ്ഖ്യാതും പന്നഗാനാം തപോധന
ഇവിടെ ആയിരക്കണക്കിന്, പത്തു ആയിരം, കോടിക്കണക്കിന് പന്നഗങ്ങൾ ഉണ്ട്, തപസ്സുകാരാ, അവരെ എണ്ണിപ്പറയാൻ കഴിയില്ല.