ദേഹി സിന്ധുപതേ യുദ്ധമദ്യൈവ ത്വരയാ മമ। അഥവാ പീഡയാമി ത്വാം തസ്മാത്ത്വം കുരു മാചിരമ്
സമുദ്രരാജാവേ, ഇന്നുതന്നെ എനിക്കു യുദ്ധം നൽകൂ, അതും വേഗത്തിൽ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ പീഡിപ്പിക്കും, അതിനാൽ വൈകാതെ തീരുമാനമെടുക്കൂ.
ലോകേ രാജന്മഹാവീര്യാ ബഹവോ നിവസന്തി യേ। തേഷാമേകേന രാജേന്ദ്ര കുരു യുദ്ധം മഹാബല
രാജാവേ, ലോകത്ത് അനേകം മഹാവീരന്മാർ താമസിക്കുന്നു. അവരിൽ ഒരാളെ, മഹാബലശാലിയായ രാജാധിരാജാ, എനിക്കു യുദ്ധത്തിന് തിരഞ്ഞെടുത്താൽ മതി.
മത്സമോ യദി സങ്ഗ്രാമേ വരായുധധരഃ ക്വചിത്। വിദ്യതേ തം മമാചക്ഷ്വ യഃ സമാസേത മാ മൃധേ
എന്തെങ്കിലും യുദ്ധത്തിൽ എനിക്കു തുല്യനും ഉത്തമായായുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവനും എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ ആരാണെന്ന് എനിക്കു പറയൂ, അവൻ എനിക്കു നേരെ പോരാടട്ടെ.
മഹര്ഷിര്ജമദഗ്നിസ്തു യദി രാജന്പരിശ്രുതഃ। തസ്യ പുത്രോ രണം ദാതും യഥാവദ്വൈ തവാര്ഹതി
രാജാവേ, മഹർഷിയായ ജമദഗ്നി എന്നതുപോലുള്ളവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവന്റെ മകനാണ് നിനക്കു യഥാർത്ഥത്തിൽ യുദ്ധം നൽകാൻ യോഗ്യൻ.
സമുദ്രസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ രാജാ മാഹിഷ്മതീപതിഃ। നാരദസ്യ ച വൈ പൂര്വം ക്രോധേന മഹതാ വൃതഃ
സമുദ്രത്തിന്റെ വാക്കുകളും, മുൻപ് നാരദൻ പറഞ്ഞതും ഓർത്ത്, മാഹിഷ്മതിയുടെ രാജാവ് വലിയ കോപത്തിൽ ആകുകയായിരുന്നു.
തതഃ പ്രതിയയൌ ശീഘ്രം ക്രോധേന സഹ ഭാരത। സ തമാശ്രമമാഗത്യ കാമമേവാന്വപദ്യത
അപ്പോൾ, ഭാരതാവംശജാ, അർജുനൻ അതിവേഗത്തിൽ കോപത്തോടെ ആ ആശ്രമത്തിലേക്ക് ചെന്നു, തന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ പ്രവർത്തിച്ചു.
സ കാമം പ്രതികൂലാനി ചകാര സഹ ബന്ധുഭിഃ। ആയാസം ജനയാമാസ രാമസ്യ സ മഹാത്മനഃ
അവൻ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്ന് വിരുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തു, മഹാത്മാവായ രാമനു കഷ്ടം ഉണ്ടാക്കി.
തതസ്തേജഃ പ്രജജ്വാല രാമസ്യാമിതതേജസഃ। പ്രദഹന്നിവ സൈന്യാനി രശ്മിമാനിവ തേജസാ
അപ്പോൾ അമിതമായ തേജസ്സുള്ള രാമന്റെ ശക്തി ജ്വലിച്ചു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ സൈന്യങ്ങളെ ദഹിപ്പിച്ചു.
അഥ തൌ ചക്രതുര്യുദ്ധം വൃത്രവാസവയോരിവ
അപ്പോൾ ആ ഇരുവരും വൃത്രനും ഇന്ദ്രനും പോലെയുള്ള യുദ്ധം നടത്തി.
തതഃ പരശുമാദായ നൃപം ബാഹുസഹസ്രിണമ്। ചിച്ഛേദ സഹസാ രാമോ ബഹുശാഖമിവ ദ്രുമമ്
അപ്പോൾ രാമൻ, പരശു എടുത്ത്, ആയിരം കൈകളുള്ള രാജാവിനെ ഒരു പലയിടത്തും ശാഖകളുള്ള വൃക്ഷം മുറിക്കുന്നതുപോലെ അപ്രത്യക്ഷമായി വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
തം ഹതം പതിതം ദൃഷ്ട്വാ സമേതാസ്തസ്യ ബാന്ധവാഃ। അസീനാദായ ശക്തീശ്ച രാമം തേ പ്രത്യവാരയന്
അവനെ കൊല്ലപ്പെട്ടും വീണതും കണ്ടു, അവന്റെ ബന്ധുക്കൾ കൂട്ടമായി വാളുകളും കുന്തങ്ങളും എടുത്ത് രാമനെ നേരിട്ട് പ്രതിരോധിച്ചു.
രാമോഽപി രഥമാസ്ഥായ ധനുരായമ്യ സത്വരഃ। വിസൃജന്പരമാസ്ത്രാണി വ്യധമത്പാര്ഥിവാന്ബലീ
ശക്തനായ രാമൻ, രഥത്തിൽ കയറി വില്ല് വലിച്ച്, അതിവേഗം മഹാസ്ത്രങ്ങൾ വിട്ട് രാജാക്കന്മാരെ സംഹരിച്ചു.
തതസ്തു ക്ഷത്രിയാ രാജഞ്ജാമദഗ്ന്യഭയാര്ദിതാഃ। വിവിശുര്ഗിരിദുര്ഗാണി മൃഗാഃ സിംഹഭയാദിവ
അപ്പോൾ രാജാവേ, ജാമദഗ്ന്യന്റെ ഭയത്തിൽ ക്ഷത്രിയർ മലകളിലെ കാവലുകളിലേക്ക് ഒളിച്ചോടി. സിംഹത്തെ ഭയന്ന് മൃഗങ്ങൾ ഓടിപ്പോകുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു അവരുടേത്.
തേഷാം സ്വവിഹിതം കര്മ തദ്ഭയാന്നാനുതിഷ്ഠതി। പ്രജാ വൃഷലതാം പ്രാപ്താ ബ്രാഹ്മണാനാമദര്ശനാത്
അവ ഭയത്താൽ, അവർ തങ്ങളുടേതായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതിരുന്നുവു. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അഭാവത്തിൽ ജനങ്ങൾ തകർന്നുപോയി.
തഥാ ച ദ്രവിഡാഃ കാചാഃ പുണ്ഡാശ്ച ശബരൈഃ സഹ। വൃഷലത്വം പരിഗതാ വിച്ഛിന്നാഃ ക്ഷത്രധര്മിണഃ
അങ്ങനെ ദ്രാവിഡർ, കാചർ, പുണ്ഡ്രർ, ശബരന്മാരോടൊപ്പം, ക്ഷത്രിയധർമ്മം നഷ്ടപ്പെട്ട് തകർച്ചയിലായി.
തതസ്തു ഹതവീരാസു ക്ഷത്രിയാസു പുനഃ പുനഃ। ദ്വിജൈരഭ്യുദിതം ക്ഷത്രം താനി രാമോ നിഹത്യ ച
പലതവണ ക്ഷത്രിയർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വീണ്ടും ക്ഷത്രിയവർഗ്ഗത്തെ ഉയർത്തി. എന്നാൽ രാമൻ അവരെ വീണ്ടും സംഹരിച്ചു.
തതസ്ത്രിസ്മപ്തമേ യാതേ രാമം വാഗശരീരിണീ। ദിവ്യാ പ്രോവാച മധുരാ സര്വലോകപരിശ്രുതാ
ഇങ്ങനെ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ദിവ്യമായ ഒരു മധുരമായ വാക്ക്, എല്ലാ ലോകത്തും പ്രസിദ്ധമായത്, രാമനോട് സംസാരിച്ചു.
രാമരാമ നിവര്തസ്വ സ്വഗുണം നാത്ര പശ്യസി। ക്ഷത്രബന്ധൂനിമാന്പ്രാമൈര്വിപ്രയുജ്യ പുനഃ പുനഃ
രാമാ, രാമാ, നീ തിരിച്ചു നിൽക്കൂ. ഇവിടെ നിന്നിലെ സത്ഗുണം കാണുന്നില്ല. നീ ഈ ക്ഷത്രിയ ബന്ധുക്കളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ജീവൻ വിട്ടിരിക്കുന്നു.
തഥൈവ തം മഹാത്മാനമൃചീകപ്രമുഖാസ്തഥാ। രാമരാമ മഹാവീര്യ നിവര്തസ്വേത്യഥാബ്രുവന്
അപ്പോഴേ, ഋചീകനെ മുന്നണിയാക്കി മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരും പറഞ്ഞു: രാമാ, രാമാ, മഹാവീരനേ, നീ ഈ പ്രവർത്തനം നിർത്തൂ.
പിതുര്വധമസമൃഷ്യംസ്തു രാമഃ പ്രോവാച താനൃഷീന്। നാര്ഹാ ഹന്ത ഭവന്തോ മാം നിവാരയിതുമിത്യുത
പിതാവിന്റെ വധം സഹിക്കാനാവാതെ രാമൻ ആ ഋഷിമാരോട് പറഞ്ഞു: മഹാന്മാരേ, നിങ്ങൾ എന്നെ തടയേണ്ടതല്ല.
നാര്ഹസി ക്ഷത്രബന്ധൂംസ്ത്വം നിഹന്തും ജയതാം വര। ന ഹി യുക്തം ത്വയാ താത ബ്രാഹ്മണേനസതാ നൃപാന്
നീ ക്ഷത്രിയ ബന്ധുക്കളെ കൊല്ലരുത്, ജയികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ. ബ്രാഹ്മണൻ അന്യായമായി രാജാക്കന്മാരെ കൊല്ലുന്നത് ശരിയല്ല, മകനേ.
പിതൄണാം വചനം ശ്രുത്വാ ക്രോധം ത്യക്ത്വാ സ ഭാര്ഗവഃ। അശ്വമേധസഹസ്രാണി നരമേധശതാനി ച
പിതാക്കന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം ഭാർഗവൻ രാമൻ കോപം ഉപേക്ഷിച്ചു. ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങളും നൂറു മനുഷ്യയാഗങ്ങളും നടത്തി.
ഇഷ്ട്വാ സാഗരപര്യന്താം കാശ്യപായ ദദൌ മഹീമ്। തേന രാമേണ സങ്ഗ്രാമേ തുല്യസ്താത ദയഞ്ജയഃ
സമുദ്രം വരെയുള്ള ഭൂമി യാഗം നടത്തി കശ്യപന് നൽകി. യുദ്ധത്തിൽ ആ രാമൻ ദയഞ്ജയനോടു തുല്യനായിരുന്നു, പിതാവേ.
കാര്തവീര്യേണ ച രണേ തുല്യഃ പാര്ഥോ ന സംശയഃ। രണേ വിക്രമ്യ രാജേന്ദ്ര പാര്ഥം ജേതും ന ശക്യതേ
യുദ്ധത്തിൽ കാർത്തവീര്യനും പാർത്ഥനും തുല്യരായിരുന്നു, സംശയമില്ല. രാജാധിരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ വീര്യം കാണിച്ച പാർത്ഥനെ ജയിക്കാൻ ആരാലും കഴിയില്ല.
ശൃണു രാജന്പുരാഽചിന്ത്യാനര്ജുനസ്യ ച സാഹസാന്। അര്ജുനോ ധന്വിനാം ശ്രേഷ്ഠോ ദുഷ്കരം കൃതവാന്പുരാ
രാജാവേ, അർജുനന്റെ അത്ഭുതകരമായ വീര്യപ്രവൃത്തികൾ കേൾക്കൂ. അർജുനൻ, വില്ലാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, ഒരിക്കൽ ദുഷ്കരമായ ഒരു പ്രവർത്തി ചെയ്തു.
ദ്രുപദസ്യ പുരേ രാജന്ദ്രൌപദ്യാശ്ച സ്വയംവര।। ആബാലവൃദ്ധസങ്ക്ഷോഭേ സര്വക്ഷത്രസമാഗമേ। ക്ഷിപ്രകാരീ ജലേ മത്സ്യം ദുര്നിരീക്ഷ്യം സസര്ജ ഹ
ദ്രുപദന്റെ നഗരത്തിൽ, ദ്രൗപദിയുടെ സ്വയംവരത്തിൽ, ചെറുപ്പവും വയസ്സും ഉള്ള എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും കൂടിയപ്പോൾ, അർജുനൻ വെള്ളത്തിൽ കാണാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു മീൻ അതിവേഗം വെടിയുതിർത്ത് തകർത്തു.
സര്വൈര്നൃപൈരസാധ്യം തത്കാര്മുകപ്രവരം ച വൈ। ക്ഷണേന സജ്യമകരോത്സര്വക്ഷത്രസ്യ പശ്യതഃ
എല്ലാ രാജാക്കന്മാർക്കും വലിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ വില്ല്, അർജുനൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഒരുക്കി, എല്ലാ ക്ഷത്രിയരും നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ.
തതോ യന്ത്രമയം വിധ്വാ വിസാരം ഫല്ഗുനോ ബലീ। കൃഷ്ണയാ ഹേമമാല്യേന സ്കന്ധേ സ പരിവേഷ്ടിതഃ
ശക്തനായ ഫൽഗുനൻ ആ യന്ത്രം തകർത്തു. അപ്പോൾ കൃഷ്ണ, പൊന്നിന്റെ മാല അർജുനന്റെ ഭുജത്തിൽ ചുറ്റി.
തതസ്തയാ വൃതം പാര്ഥം ദൃഷ്ട്വാ സര്വേ നൃപാസ്തദാ। രോഷാത്സര്വായുധാന്ഗൃഹ്യ ക്രുദ്ധാ വീരാ മഹൌജസഃ। വൈകര്തനം പുരസ്കൃത്യ സര്വേ പാര്ഥമുപാദ്രവന്
അപ്പോൾ അവൾ അർജുനനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് കണ്ട രാജാക്കന്മാർ എല്ലാവരും കോപത്തോടെ ആയുധങ്ങൾ എടുത്തു. വൈകർതനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, ശക്തരായ വീരന്മാർ അർജുനനെ ആക്രമിക്കാൻ ഓടിയെത്തി.
സ സര്വാന്പാര്ഥിവാന്ദൃഷ്ട്വാ ക്രുദ്ധാന്പാര്ഥോ മഹാബലഃ। വാരയിത്വാ ശരൈസ്തീക്ഷ്ണൈരജയത്തത്ര സ സ്വയമ്
അർജുനൻ, ആ ക്രുദ്ധരായ രാജാക്കന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് അവരെ തടഞ്ഞു, അവിടം തന്നെ അവരെ ജയിച്ചു.