യത്രേമം തു സഹസ്രാക്ഷ നിക്ഷിപേയമഹം സ്വയമ്। ത്വമാദായ തതസ്തൃര്ണം ഹരേഥാസ്ത്രിദിവേശ്വര
ഞാൻ സ്വയം ഈ സോമം എവിടെയെങ്കിലും വച്ചാൽ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവാ, നീ അപ്പോൾ ആ ദർഭയും എടുത്ത് കൊണ്ടുപോകാം, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ അദ്ധിപതിയേ.
വാക്യേനാനേന തുഷ്ടോഽഹം യത്ത്വയോക്തമിഹാണ്ഡജ। യമിച്ഛസി വരം മത്തസ്തം ഗൃഹാണ ഖഗോത്തമ
നീ ഇവിടെ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി. അണ്ഡത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് ഏത് വരവും വേണമെങ്കിൽ ചോദിക്കൂ.
ഇത്യുക്തഃ പ്രത്യുവാചേദം കദ്രൂപുത്രാനനുസ്മരന്। ഭവേയുര്ഭുജഗാഃ ശക്ര മമ ഭക്ഷ്യാ മഹാബലാഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കട്രുവുവിന്റെ മക്കളെ ഓർക്കാതിരുന്നവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ശക്രാ, മഹാബലമുള്ള പാമ്പുകൾ എനിക്ക് ഭക്ഷ്യമായിരിക്കട്ടെ.'
ഈശോഽഹമപി സര്വസ്യ കരിഷ്യാമി തു തേഽര്ഥിതാമ്। ഭവേയുര്ഭുജഗാഃ ശക്ര മമ ഭക്ഷ്യാ മഹാബലാഃ
ഞാനും എല്ലാറ്റിനും അധിപതിയാണ്, ഞാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും. ശക്രാ, മഹാബലമുള്ള പാമ്പുകൾ എനിക്ക് ഭക്ഷ്യമായിരിക്കട്ടെ.
തഥേത്യുക്ത്വാഽന്വഗച്ഛത്തം തതോ ദാനവസൂദനഃ। ദേവദേവം മഹാത്മാനം യോഗിനാമീശ്വരം ഹരിമ്
അവൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാത്മാവായ ഹരിയെ പിന്തുടർന്നു.
സ ചാന്വമോദത്തം ചാര്ഥം യഥോക്തം ഗരുഡേന വൈ। ഇദം ഭൂയോ വചഃ പ്രാഹ ഭഗവാംസ്ത്രിദശേശ്വരഃ
ഗരുഡൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ആ കാര്യത്തിൽ അവൻ സമ്മതിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായ ഭഗവാൻ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഹരിഷ്യാമി വിനിക്ഷിപ്തം സോമമിത്യനുഭാഷ്യ തമ്। ആജഗാമ തതസ്തൂര്ണം സുപര്ണീ മാതുരന്തികമ്
സോമം വെച്ചശേഷം ഞാൻ അതെടുക്കാം എന്നു അവനോട് പറഞ്ഞ്, സൂപര്ണി അതിനുശേഷം വേഗത്തിൽ അമ്മയോടു സമീപിച്ചു.
വിനയാവനതോ ഭൂത്വാ വചനം ചേദമബ്രവീത്। ഇദമാനീതമമൃതം ദേവാനാം ഭവനാന്മയാ
വിനയത്തോടെ തലകുനിഞ്ഞ്, അവൻ这样 പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഈ അമൃതം കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.'
പ്രശാധി കിമിതോ മാതഃ കരിഷ്യാമി ശുഭവ്രതേ
എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ അമ്മേ, ശുഭവ്രതയുള്ളവളേ, ഞാൻ നിർദ്ദേശം കാത്തിരിക്കുന്നു.
ഇദമാനീതമമൃതം നിക്ഷേപ്സ്യാമി കുശേഷു വഃ
ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന ഈ അമൃതം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി കുശത്തിന്മേൽ വയ്ക്കാം.
സ്നാതാ മങ്ഗലസംയുക്താസ്തതഃ പ്രാശ്നീത പന്നഗാഃ। ഭവദ്ഭിരിദമാസീനൈര്യദുക്തം തദ്വചസ്തദാ
കുളിച്ച്, മംഗളകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, പാമ്പുകൾ അത് കഴിക്കും. നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത്.
അദാസീ ചൈവ മാതേയമദ്യപ്രഭൃതി ചാസ്തു മേ। യഥോക്തം ഭവതാമേതദ്വചോ മേ പ്രതിപാദിതമ്
ഇന്ന് മുതൽ ഈ അമ്മ എനിക്ക് അമ്മയായിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് സഫലമായി.
തതഃ സ്നാതും ഗതാഃ സര്പാഃ പ്രത്യുക്ത്വാ തം തഥേത്യുത। ശക്രോഽപ്യമൃതമാക്ഷിപ്യ ജഗാമ ത്രിദിവം പുനഃ
പിന്നീട് പാമ്പുകൾ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് കുളിക്കാൻ പോയി. ശക്രനും അമൃതം എടുത്ത് വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അഥാഗതാസ്തമുദ്ദേശം സര്പാഃ സോമാര്ഥിനസ്തദാ। സ്നാതാശ്ച കുതജപ്യാശ്ച പ്രഹൃഷ്ടാഃ കൃതമങ്ഗലാഃ
അപ്പോൾ സോമം ആഗ്രഹിച്ച പാമ്പുകൾ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി, കുളിച്ച്, ജപങ്ങൾ നടത്തി, സന്തോഷത്തോടെ മംഗളങ്ങൾ ചെയ്തു.
പരസ്പരകൃതദ്വേഷാഃ സോമപ്രാശനകര്മണി। അഹം പൂര്വമഹം പൂര്വമിത്യുക്ത്വാ തേ സമാദ്രവന്
ഒരുമുതല് മറ്റൊരുവരെ വെറുക്കുന്ന മനസ്സോടെ, അവര് ഓരോരുത്തരും 'ഞാനാണ് ആദ്യം പോകുന്നത്, ഞാനാണ് ആദ്യം പോകുന്നത്' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട്, സോമം കുടിക്കാന് ഓടിയെത്തി.
യത്രൈതദമൃതം ചാപി സ്ഥാപിതം കുശസംസ്തരേ। തദ്വിജ്ഞായ ഹൃതം സര്പാഃ പ്രതിമായാകൃതം ച തത്
അമൃതം കുശത്തിരിയില് വെച്ചപ്പോള്, അതു ആരോ എടുത്തു വ്യാജം വെച്ചുവെന്ന് പാമ്പുകള് മനസ്സിലാക്കി.
സോമസ്ഥാനമിദം ചേതി ദര്ഭാംസ്തേ ലിലിഹുസ്തദാ। തതോ ദ്വിധാ കൃതാ ജിഹ്വാഃ സര്പാണാം തേന കര്മണാ
'ഇതാണ് സോമം വെച്ച സ്ഥലം' എന്ന് കരുതി, പാമ്പുകള് അന്നേരം ദര്ഭാഗ്രാസുകള് നക്കിയെടുത്തു. അതിന്റെ ഫലമായി അവരുടെ നാവുകള് രണ്ടായി പിളര്ന്നു.
അഭവംശ്ചാമൃതസ്പര്ശാദ്ദര്ഭാസ്തേഽഥ പവിത്രിണഃ। `നാഗാശ്ച വഞ്ചിതാ ഭൂത്വാ വിസൃജ്യ വിനതാം തതഃ। വിഷാദമഗമംസ്തീവ്രം ഗരുഡസ്യ ബലാത്പ്രഭോ
അമൃതം തൊട്ടതുകൊണ്ട് ആ ദര്ഭാഗ്രാസുകള് മരണമില്ലാത്തതായി മാറി. പക്ഷേ, ഗരുഡന്റെ ശക്തിയില് വഞ്ചിതരായി വിനതയെ ഉപേക്ഷിച്ച പാമ്പുകള് അതിയായ വിഷാദത്തിലായി.
ഏവം തദമൃതം തേന ഹൃതമാഹൃതമേവ ച। ദ്വിജിഹ്വാശ്ച കൃതാഃ സര്പാ ഗരുഡേന മഹാത്മനാ
ഇങ്ങനെ, മഹാത്മാവായ ഗരുഡന് അമൃതം എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി; പാമ്പുകളുടെ നാവുകള് രണ്ടായി പിളര്ന്നതും അവനാല് തന്നെയാണ്.
തതഃ സുപര്ണഃ പരമപ്രഹര്ഷവാ- ന്വിഹൃത്യ മാത്രാ സഹ തത്ര കാനനേ। ഭുജംഗഭക്ഷഃ പരമാര്ചിതഃ ഖഗൈ- രഹീനകീര്തിര്വിനതാമനന്ദയത്
പിന്നീട്, പരമാനന്ദത്തോടെ ലക്ഷ്യം നേടിയ സൂപര്ണ്ണന് കാടില് അമ്മ വിനതയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. പാമ്പുകളെ തിന്നുന്നവനെന്നു പക്ഷികള് ആദരിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ പ്രശസ്തി കുറവായിരുന്നു.
ഇമാം കഥാം യഃ ശൃണുയാന്നരഃ സദാ പഠേത വാ ദ്വിജഗണമുഖ്യസംസദി। അസംശയം ത്രിദിവമിയാത്സ പുണ്യഭാ- ങ്മഹാത്മനഃ പതഗപതേഃ പ്രകീര്തനാത്
ഈ കഥ എപ്പോഴും കേള്ക്കുന്നവനും, മുഖ്യ ബ്രാഹ്മണരുടെ സഭയില് വായിക്കുന്നവനും, സംശയമില്ലാതെ സ്വര്ഗ്ഗം പ്രാപിക്കും; മഹാത്മാവായ പക്ഷിരാജാവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ പുണ്യം ലഭിക്കുന്നത്.
ഭുജങ്ഗമാനാം ശാപസ്യ മാത്രാ ചൈവ സുതേന ച। വിനതായാസ്ത്വയാ പ്രോക്തം കാരണം സൂതനന്ദന
സൂതനന്ദനേ, നീ പാമ്പുകളുടെ ശാപത്തിന്റെ കാരണവും, വിനതയും അവളുടെ മകനും സംബന്ധിച്ച കഥയും പറഞ്ഞുതന്നു.
വരപ്രദാനം ഭര്ത്രാ ച കദ്രൂവിനതയോസ്തഥാ। നാമനീ ചൈവ തേ പ്രോക്തേ പക്ഷിണോര്വൈനതേയയോഃ
കദ്രൂക്കും വിനതയ്ക്കും ഭര്ത്താവ് വരങ്ങള് നല്കിയതും, വിനതയുടെ രണ്ട് പക്ഷിപുത്രന്മാരുടെ പേരുകളും നീ പറഞ്ഞുവച്ചു.
പന്നഗാനാം തു നാമാനി ന കീതര്യസി സൂതജ। പ്രാധാന്യേനാപി നാമാനി ശ്രോതുമിച്ഛാമഹേ വയമ്
പക്ഷേ, സൂതപുത്രാ, നീ പാമ്പുകളുടെ പേരുകള് പറയാതെ വിട്ടു; പ്രധാനപ്പെട്ട പേരുകള് ഞങ്ങള് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ബഹുത്വാന്നാമധേയാനി പന്നഗാനാം തപോധന। ന കീര്തയിഷ്യേ സര്വേഷാം പ്രാധാന്യേന തു മേ ശൃണു
തപസ്സുകാരാ, പാമ്പുകളുടെ പേരുകള് അനവധി ആണെന്നതിനാല് എല്ലാം പറയാന് കഴിയില്ല; എന്നാല് പ്രധാനപ്പെട്ടവയുടെ പേരുകള് ഞാന് പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ശേഷഃ പ്രഥമതോ ജാതോ വാസുകിസ്തദനന്തരമ്। ഐരാവതസ്തക്ഷകശ്ച കര്കോടകധനഞ്ജയൌ
ആദ്യം ജനിച്ചത് ശേഷനാണ്, പിന്നെ വാസുകി. അവരെ തുടര്ന്ന് ഐരാവതന്, തക്ഷകന്, കര്കോടകന്, ധനഞ്ജയന് എന്നിവരും ജനിച്ചു.
കാലിയോ മണിനാഗശ്ച നാഗശ്ചാപൂരണസ്തഥാ। നാഗസ്തഥാ പിഞ്ജരക ഏലാപത്രോഽഥ വാമനഃ
കാളിയന്, മണിനാഗന്, അപൂരണം, പിഞ്ചരകന്, ഏലാപത്രന്, വാമനന് ഇവരും പാമ്പുകളായി ജനിച്ചു.
നീലാനീലൌ തഥാ നാഗൌ കല്മാഷശബലൌ തഥാ। ആര്യകശ്ചോഗ്രകശ്ചൈവ നാഗഃ കലശപോതകഃ
നീലനും അനിലനും, കല്മാഷനും ശബലനും, ആര്യകനും ഉഗ്രകനും, കലശപോതകനെന്ന പാമ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുമനാഖ്യോ ദധിമുഖസ്തഥാ വിമലപിണ്ഡകഃ। ആപ്തഃ കോടരകശ്ചൈവ ശങ്ഖോ വാലിശിഖസ്തഥാ
സുമനാഖ്യന്, ദധിമുഖന്, വിമലപിണ്ഡകന്, ആപ്തന്, കൊടരകന്, ശംഖന്, വാലിശിഖന് എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
നിഷ്ടാനകോ ഹേമഗുഹോ നഹുഷഃ പിങ്ഗലസ്തഥാ। ബാഹ്യകര്ണോ ഹസ്തിപദസ്തഥാ മുദ്ഗരപിണ്ഡകഃ
നിഷ്ടാനകന്, ഹേമഗുഹന്, നഹുഷന്, പിംഗളന്, ബാഹ്യകര്ണന്, ഹസ്തിപദന്, മുദ്ഗരപിണ്ഡകന് എന്നിവരും പാമ്പുകളാണ്.