ശുദ്ധാ ച ഗുരുശുശ്രൂഷാ യമയോഃ പുരുഷാഗ്ര്യയോഃ। അജാതശത്രോ ഭദ്രം തേ ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥമാവിശ। ഭ്രാതൃഭിസ്തേഽസ്തു സൌഭ്രാത്രം ധര്മേ തേ ധീയതാമ മനഃ
യമപുത്രന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാർ മുതിർന്നവരെ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ സേവിക്കുന്നു; അജാതശത്രുവേ, നിനക്ക് ആശംസകൾ, ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ; സഹോദരന്മാരിൽ സൗഹൃദം നിലനില്ക്കട്ടെ, നിന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ.
ഇത്യുക്തോ ഭരതശ്രേഷ്ഠ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ। കൃത്വാഽഽര്യസമയം സര്വം പ്രതസ്ഥേ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനായ ധർമ്മരാജാവ് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ എല്ലാ സദാചാരങ്ങൾ പാലിച്ച് സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു.
തേ രഥാന്മേഘസങ്കാശാനാസ്ഥായ സഹ കൃഷ്ണയാ। പ്രയയുര്ഹൃഷ്ടമനസ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം പുരോത്തമമ്
അവർ മേഘങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള രഥങ്ങളിൽ കയറി, കൃഷ്ണയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം എന്ന മഹാനഗരത്തിലേക്ക് യാത്രയായി.
അനുജ്ഞാതാംസ്താന്വിദിത്വാ സരത്നധനസഞ്ജയാന്। പാണ്ഡവാന്ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം കഥമാസീന്മനസ്തദാ
പാണ്ഡവന്മാർക്ക് ധനവും രത്നങ്ങളും കൊണ്ടുപോകാൻ അനുമതി ലഭിച്ചതായി അറിഞ്ഞപ്പോൾ, അന്നത്തെ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരുടെ മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥ എങ്ങനെയായിരുന്നു?
അനുജ്ഞാതാംസ്താന്വിദിത്വാ ധൃതരാഷ്ട്രേണ ധീമതാ। രാജന്ദുഃ ശാസനഃ ക്ഷിപ്രം ജഗാമ ഭ്രാതരം പ്രതി
ധൃതരാഷ്ട്രൻ അനുമതി നൽകിയതറിഞ്ഞ രാജാവ്, ദുഃഖത്തോടെ ഉടൻ സഹോദരനോടു സമീപിച്ചു.
ദുര്യോധനം സമാസാദ്യ സാമാത്യം ഭരതര്ഷഭ। ദുഃഖാര്തോ ഭരതശ്രേഷ്ഠ ഇദം വചനമബ്രവീത്
ദുര്യോധനനും മന്ത്രിമാരുമൊത്ത് ചേർന്ന്, ഭാരതശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവ് ദുഃഖഭാരിതനായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദുഃഖേനൈതത്സമാനീതം സ്ഥവിരോ നാശയത്യസൌ। ശത്രുസാദ്ഗമയദ്ദ്രവ്യം തദ്ബുധ്യധ്വം മഹാരഥാഃ
ഈ ദുഃഖം കൊണ്ടാണ് ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത്; മുതിർന്നവൻ ഇതിനെ നശിപ്പിക്കില്ല; ശത്രുക്കൾക്ക് സമ്പത്ത് ലഭിച്ചു — മഹാരഥന്മാരേ, ഇതു മനസ്സിലാക്കണം.
അഥ ദുര്യോധനഃ കര്ണഃ ശകുനിശ്ചാപി സൌബലഃ। മിഥഃ സങ്ഗമ്യ സഹിതാഃ പാണ്ഡവാന്പ്രതി മാനിനഃ
അപ്പോൾ ദുര്യോധനനും കര്ണനും ശകുനിയും തമ്മിൽ ചേർന്ന്, അഭിമാനത്തോടെ പാണ്ഡവന്മാരെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
വൈചിത്രവീര്യം രാജാനം ധൃതരാഷ്ട്രം മനീഷിണമ്। അഭിഗമ്യ ത്വരായുക്താഃ ശ്ലക്ഷ്ണം വചനമബ്രുവന്
വൈചിത്രവീര്യന്റെ മകനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ എന്ന ജ്ഞാനിയായ രാജാവിനെ ദൂതന്മാർ വേഗത്തിൽ സമീപിച്ചു, മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ന ത്വയേദം ശ്രുതം രാജന്യജ്ജഗാദ ബൃഹസ്പതിഃ। ശക്രസ്യ നീതിം പ്രവദന്വിദ്വാന്ദേവപുരോഹിതഃ
രാജാവേ, ഇന്ദ്രന്റെ മന്ത്രിയെപ്പോലെ ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടില്ലല്ലോ.
സര്വോപായൈര്നിഹന്തവ്യാഃ ശത്രവഃ ശത്രുസൂദന। പുരാ യുദ്ധാദ്ബലാദ്വാപി പ്രകുര്വന്തി തവാഹിതമ്
ശത്രുക്കൾക്കെതിരെ മുമ്പ് യുദ്ധത്തിനു മുമ്പോ ബലപ്രയോഗം കൊണ്ടോ ദോഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ; അതിനാൽ, ശത്രുക്കളെ ഏതു വഴിയിലൂടെയും ജയിക്കണം.
തേ വയം പാണ്ഡവധനൈഃ സര്വാന്സമ്പൂജ്യ പാര്ഥിവാന്। യദി താന്യോധയിഷ്യാമഃ കിം വൈ നിഃ പരിഹാസ്യതി
പാണ്ഡവരുടെ സമ്പത്ത് ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും ആദരിച്ച്, പിന്നെ അവരെ യുദ്ധത്തിന് വിളിച്ചാൽ, പിന്നെ എന്താണ് ശേഷിക്കുന്നത്?
അഹീനാശീവിഷാന്ക്രുദ്ധാന്നാശായ സമുപസ്ഥിതാന്। കൃത്വാ കണ്ഠേ ച പൃഷ്ഠേ ച കഃ സമുത്സ്രഷ്ടുമര്ഹതി
കോപംകൊണ്ടു വിഷമുള്ള പാമ്പുകളെ കഴുത്തിലും പുറകിലും വെച്ച്, അവ നാശത്തിനായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ആരാണ് അവയെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ധൈര്യം കാണിക്കുക?
ആത്തശസ്ത്രാ രഥഗതാഃ കുപിതാസ്താത പാണ്ഡവാഃ। നിഃശേഷാന്നഃ കരിഷ്യന്തി ക്രുദ്ധാ ഹ്യാശീവിഷാ ഇവ
അച്ഛാ, പാണ്ഡവർ ആയുധധാരികളായി രഥത്തിൽ കയറി, കോപത്തോടെ, വിഷമുള്ള പാമ്പുകളെപ്പോലെ നമ്മെ മുഴുവനായി നശിപ്പിക്കും.
സന്നദ്ധോ ഹ്യര്ജുനോ യാതി വിധൃത്യ പരമേഷുധീ। ഗാണ്ഡീവം മുഹുരാദത്തേ നിഃശ്വസംശ്ച നിരീക്ഷതേ
അർജുനൻ പൂർണ്ണമായും കാവലിട്ട്, തന്റെ മഹാശരമായ ഗാണ്ഡീവം വീണ്ടും വീണ്ടും പിടിച്ച്, ആക്രോശത്തോടെ നോക്കി, ആനന്ദം വിടരുന്നു.
ഗദാം ഗുര്വീ സമുദ്യമ്യ ത്വരിതശ്ച വൃകോദരഃ। സ്വരഥം യോജയിത്വാഽശു നിര്യാത ഇതി നഃ ശ്രുതമ്
ഭീമൻ ഭാരംകൂടിയ ഗദ ഉയർത്തി, വേഗത്തിൽ തന്റെ രഥം കെട്ടി, പുറപ്പെടുകയാണ് എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
നകുലഃ ഖഹ്ഗമാദായ ചര്മ ചാപ്യര്ധചന്ദ്രവത്। സഹദേവശ്ച രാജാ ച ചക്രുരാകാരമിങ്ഗിതൈഃ
നകുലൻ വാൾയും അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള കവചവും എടുത്തു; സഹദേവനും രാജാവും കൈയടയാളങ്ങൾകൊണ്ട് തയ്യാറാണെന്നു കാണിച്ചു.
തേ ത്വാസ്ഥായ രഥാന്സര്വേ ബഹുശസ്ത്രപരിച്ഛദാന്। അഭിഘ്നാന്തോ രഥവ്രാതാന്സേനായോഗായ നിര്യയുഃ
അവരെല്ലാം പല ആയുധങ്ങളുമായി രഥങ്ങളിൽ കയറി, രഥസേനകളെ തകർത്തുകൊണ്ട്, യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായി പുറപ്പെട്ടു.
ന ക്ഷംസ്യന്തേ തഥാഽസ്മാഭിര്ജാതു വിപ്രകൃതാ ഹി തേ। ദ്രൌപദ്യാശ്ച പരിക്ലേശം കസ്തേഷാം ക്ഷന്തുമര്ഹതി
നമ്മാൽ അവർക്കു ഉണ്ടായ ദോഷം അവർ ഒരിക്കലും ക്ഷമിക്കില്ല; ദ്രൗപദിക്ക് ഉണ്ടായ വേദന ആരാണ് മറക്കാൻ കഴിയുക?
ന പശ്യാമി രണേ ക്രദ്ധും ബീഭത്സും പ്രതിവാരണമ്। ഭീഷ്മോ ദ്രോണശ്ച കര്ണശ്ച ദ്രൌണിശ്ച രഥിനാം വരഃ
യുദ്ധത്തിൽ അർജുനനെ തടയാൻ ആരെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല; ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും കർണ്ണനും ദ്രോൺപുത്രനും പോലും.
കൃപശ്ച വൃഷസേനശ്ച വികര്ണശ്ച ജയദ്രഥഃ। വാഹ്ലീകഃ സോമദത്തശ്ച ഭൂരിര്ഭൂരിശ്രവാഃ ശലഃ
കൃപനും വൃഷസേനനും വികർണ്ണനും ജയദ്രഥനും വാഹ്ലികനും സോമദത്തനും ഭൂരി, ഭൂരിശ്രവ, ശലൻ ഇവരും അർജുനനെ നേരിടാൻ കഴിയില്ല.
ശകുനിഃ സസുതശ്ചൈവ നൃപാശ്ചാന്യേ ച കൌരവാഃ। നൈതേ സര്വേ രണോദ്യുക്താഃ പാര്ഥം സോഢുമശക്നുവന്
ശകുനിയും മകനും മറ്റ് കൗരവരാജാക്കന്മാരും, യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായിട്ടും, പാർത്ഥനെ നേരിടാൻ കഴിയില്ല.
അര്ജുനേന സമോ ലോകേ നാസ്തി വീര്യേ ധനുര്ധരഃ। യോഽര്ജുനേനാര്ജുനസ്തുല്യോ ദ്വിബാഹുര്ബഹുബാഹുനാ
ലോകത്ത് അർജുനനെ പോലെ ധനുര്വിദ്യയിൽ സമം ആരുമില്ല; അർജുനനെ തുല്യൻ അർജുനൻ തന്നെ, രണ്ടു കൈകളോ അനേകം കൈകളോ ഉള്ളവനോ.
കസ്ത്വയോക്തഃ പുമാന്വീരോ ബീഭത്സുസമവിക്രമഃ। തം യേ വ്രൂഹി മഹാവീര്യം ശ്രോതുമിച്ഛാമി പുത്രക
മകനേ, അർജുനനെ തുല്യശക്തിയുള്ള വീരൻ ആരാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? അത്തരം മഹാവീരന്റെ കഥ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
കാര്തവീര്യസ്യ ചരിതം ശൃണു രാജന്മഹാത്മനഃ। അവ്യക്തപ്രഭവോ ബ്രഹ്മാ സര്വലോകപിതാമഹഃ
രാജാവേ, മഹാത്മാവായ കാർത്തവീര്യന്റെ കഥ കേൾക്കൂ; അവ്യക്തസ്വരൂപനായ ബ്രഹ്മാവ്, ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹൻ,
ബ്രഹ്മണോഽത്രിഃ സുതോ വിദ്വാനത്രേഃ പുത്രോ നിശാകരഃ। സോമസ്യ തദു ബുധഃ പുത്രോ ബുധസ്യ തു പുരൂരവാഃ
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് അത്രി എന്ന ജ്ഞാനി ജനിച്ചു; അത്രിയിൽ നിന്ന് നിശാകരൻ (ചന്ദ്രൻ); സോമയിൽ നിന്ന് ബുധൻ; ബുധനിൽ നിന്ന് പുരൂരവസ്.
തസ്യാപ്യധ സുതോഽപ്യായുരായോസ്തു നഹുഷഃ സുതഃ। നഹുശസ്യ യയാതിസ്തു യയാതേസ്തനുജോ യദുഃ?
അയുവിന് ഒരു മകനായി, അയുവിന്റെ മകനായി നഹുഷനും, നഹുഷന്റെ മകനായി യയാതിയും, യയാതിയുടെ മകനായി യദുവും ജനിച്ചു.
യദോഃ പുത്രോ മഹാരാജ സഹസ്രൈജേതി വിശ്രുതഃ। സഹസൌജസുതോ രാജഞ്ഛക്രദാസേതി വിശ്രുതഃ?
മഹാരാജാവേ, യദുവിന്റെ മകനായി പ്രശസ്തനായ സഹസ്രജൻ ജനിച്ചു. സഹസ്രജന്റെ മകനായി രാജാവേ, ശക്രദാസൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവൻ ജനിച്ചു.
ശക്രദാനസ്യ ദായാദോ ഹേഹയോ നാമ പാര്ഥിവഃ। ഹേഹയസ്യാഭവത്പുത്രോ ധര്മനേത്ര ഇതി ശ്രുതഃ?
ശക്രദാസന്റെ വംശാവലിയിൽ ഹേഹയൻ എന്ന രാജാവാണ് ഉണ്ടായത്. ഹേഹയന്റെ മകനായി ധർമ്മനേത്രൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവൻ ജനിച്ചു.
ധര്മനേത്രസ്യ തു കൃതീ കൃതവീര്യസ്തു കാര്തിജഃ। കൃതവീര്യസ്യ തനയോ ഹ്യര്ജുനോ ബലിനാം വരഃ?
ധർമ്മനേത്രന്റെ മകനായി കൃതിയും, കൃതിയുടെ മകനായി കൃതവീര്യനും ജനിച്ചു. കൃതവീര്യന്റെ മകനായി ശക്തന്മാരിൽ പ്രധാനം ആയ അർജുനൻ ജനിച്ചു.