സഖ്യം മേഽസ്തു ത്വയാ ദേവ യഥേച്ഛസി പുരംദര। ബലം തു മമ ജാനീഹി മഹച്ചാസഹ്യമേവ ച
'നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ സൗഹൃദം ഉണ്ടാകട്ടെ, പുരന്ദരനേ. എന്നാൽ, എന്റെ ശക്തി വലിയതും സഹിക്കാനാവാത്തതുമാണെന്ന് നീ അറിയണം.'
കാമം നൈതത്പ്രശംസന്തി സന്തഃ സ്വബലസംസ്തവമ്। `അനിമിത്തം സുരശ്രേഷ്ഠ സദ്യഃ പ്രാപ്നോതി ഗര്ഹണാമ്
'സ്വന്തം ശക്തിയെ പ്രശംസിക്കുന്നത് സദാചാരമുള്ളവർ ചെയ്യാറില്ല, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ; കാരണം, കാരണം കൂടാതെ അങ്ങനെ പറയുന്നത് ഉടനെ അപമാനം വരുത്തും.'
ഗുണസംകീര്തനം ചാപി പൃഷ്ടേനാന്യേന ഗോപതേ। വക്തവ്യം ന തു വക്തവ്യം സ്വയമേവ ശതക്രതോ
'മറ്റൊരാൾ ചോദിച്ചാൽ മാത്രമേ, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, സ്വന്തം ഗുണങ്ങളെ പറയേണ്ടത്; സ്വയം ഉണർത്താതെ പറയാൻ പാടില്ല, ശതക്രതുവേ.'
സഖേതി കൃത്വാ തു സഖേ പൃഷ്ടോ വക്ഷ്യാമ്യഹം ത്വയാ। ന ഹ്യാത്മസ്തവസംയുക്തം വക്തവ്യമനിമിത്തതഃ
'എന്നാൽ നീ എന്നെ സുഹൃത്ത് എന്ന് വിളിച്ചു ചോദിച്ചതിനാൽ, ഞാൻ പറയാം. കാരണം, കാരണം കൂടാതെ സ്വയം പ്രശംസ പറയരുത്.'
സപര്വതവനാമുര്വീം സസാഗരജലാമിമാമ്। വഹേ പക്ഷേണ വൈ ശക്ര ത്വാമപ്യത്രാവലമ്ബിനമ്
'ശക്രനേ, ഒരു ചിറകിൽ ഞാൻ ഈ പർവതങ്ങളും കാടുകളും സമുദ്രജലം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭൂമിയെ, കൂടാതെ നിന്നെയും, നീ ആശ്രയിച്ചാൽ, വഹിക്കാൻ കഴിയും.'
സര്വാന്സംപിണ്ഡിതാന്വാപി ലോകാന്സസ്ഥാണുജങ്ഗമാന്। വഹേയമപരിശ്രാന്തോ വിദ്ധീദം മേ മഹദ്ബലമ്
'സകല ലോകങ്ങളെയും അവയിലെ ചലനശീലികളും അചലങ്ങളുമായ ജീവികളെയും ഞാൻ തളരാതെ വഹിക്കാൻ കഴിയും; ഇതാണ് എന്റെ മഹത്തായ ശക്തി എന്ന് നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.'
ഇത്യുക്തവചനം വീരം കിരീടീ ശ്രീമതാം വരഃ। ആഹ ശൌനക ദേവേന്ദ്രഃ സര്വലോകഹിതഃ പ്രഭുഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഭഗവാന്മാരായ കിരീടധാരി, ശ്രേഷ്ഠന്മാരിൽ പ്രധാനനായവൻ, ശൗണകനായ ദേവേന്ദ്രൻ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രഭു, അവനോടു പറഞ്ഞു.
ഏവമേവ യഥാത്ഥ ത്വം സര്വം സംഭാവ്യതേ ത്വയി। സംഗൃഹ്യതാമിദാനീം മേ സഖ്യമത്യന്തമുത്തമമ്
നീ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് എല്ലാം നടക്കുക; നിന്നിൽ എല്ലാം സാധ്യമാണ്. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്നു ഈ ഉത്തമമായ, ശാശ്വതമായ സൗഹൃദം സ്വീകരിക്കൂ.
ന കാര്യം യദി സോമേന മമ സോമഃ പ്രദീയതാമ്। അസ്മാംസ്തേ ഹി പ്രബാധേയുര്യേഭ്യോ ദദ്യാദ്ഭവാനിമമ്
എനിക്ക് സോമം ആവശ്യമില്ലെങ്കിൽ, സോമം നൽകാം. നീ ഈ സോമം നൽകുന്നവരാണ് ഞങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പിക്കുന്നവർ.
കിംചിത്കാരണമുദ്ദിശ്യ സോമോഽയം നീയതേ മയാ। ന ദാസ്യാമി സമാപാതും സോമം കസ്മൈചിദപ്യഹമ്
ഒരു കാരണത്താൽ ഞാൻ ഈ സോമം കൊണ്ടുപോകുകയാണ്. ആര്ക്കും ഈ സോമം കുടിക്കാൻ ഞാൻ നൽകില്ല.
യത്രേമം തു സഹസ്രാക്ഷ നിക്ഷിപേയമഹം സ്വയമ്। ത്വമാദായ തതസ്തൃര്ണം ഹരേഥാസ്ത്രിദിവേശ്വര
ഞാൻ സ്വയം ഈ സോമം എവിടെയെങ്കിലും വച്ചാൽ, ആയിരം കണ്ണുള്ളവാ, നീ അപ്പോൾ ആ ദർഭയും എടുത്ത് കൊണ്ടുപോകാം, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ അദ്ധിപതിയേ.
വാക്യേനാനേന തുഷ്ടോഽഹം യത്ത്വയോക്തമിഹാണ്ഡജ। യമിച്ഛസി വരം മത്തസ്തം ഗൃഹാണ ഖഗോത്തമ
നീ ഇവിടെ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായി. അണ്ഡത്തിൽ ജനിച്ചവനേ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എനിക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് ഏത് വരവും വേണമെങ്കിൽ ചോദിക്കൂ.
ഇത്യുക്തഃ പ്രത്യുവാചേദം കദ്രൂപുത്രാനനുസ്മരന്। ഭവേയുര്ഭുജഗാഃ ശക്ര മമ ഭക്ഷ്യാ മഹാബലാഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കട്രുവുവിന്റെ മക്കളെ ഓർക്കാതിരുന്നവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ശക്രാ, മഹാബലമുള്ള പാമ്പുകൾ എനിക്ക് ഭക്ഷ്യമായിരിക്കട്ടെ.'
ഈശോഽഹമപി സര്വസ്യ കരിഷ്യാമി തു തേഽര്ഥിതാമ്। ഭവേയുര്ഭുജഗാഃ ശക്ര മമ ഭക്ഷ്യാ മഹാബലാഃ
ഞാനും എല്ലാറ്റിനും അധിപതിയാണ്, ഞാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റും. ശക്രാ, മഹാബലമുള്ള പാമ്പുകൾ എനിക്ക് ഭക്ഷ്യമായിരിക്കട്ടെ.
തഥേത്യുക്ത്വാഽന്വഗച്ഛത്തം തതോ ദാനവസൂദനഃ। ദേവദേവം മഹാത്മാനം യോഗിനാമീശ്വരം ഹരിമ്
അവൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, ദാനവന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, യോഗികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ മഹാത്മാവായ ഹരിയെ പിന്തുടർന്നു.
സ ചാന്വമോദത്തം ചാര്ഥം യഥോക്തം ഗരുഡേന വൈ। ഇദം ഭൂയോ വചഃ പ്രാഹ ഭഗവാംസ്ത്രിദശേശ്വരഃ
ഗരുഡൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ആ കാര്യത്തിൽ അവൻ സമ്മതിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായ ഭഗവാൻ വീണ്ടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഹരിഷ്യാമി വിനിക്ഷിപ്തം സോമമിത്യനുഭാഷ്യ തമ്। ആജഗാമ തതസ്തൂര്ണം സുപര്ണീ മാതുരന്തികമ്
സോമം വെച്ചശേഷം ഞാൻ അതെടുക്കാം എന്നു അവനോട് പറഞ്ഞ്, സൂപര്ണി അതിനുശേഷം വേഗത്തിൽ അമ്മയോടു സമീപിച്ചു.
വിനയാവനതോ ഭൂത്വാ വചനം ചേദമബ്രവീത്। ഇദമാനീതമമൃതം ദേവാനാം ഭവനാന്മയാ
വിനയത്തോടെ തലകുനിഞ്ഞ്, അവൻ这样 പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഈ അമൃതം കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.'
പ്രശാധി കിമിതോ മാതഃ കരിഷ്യാമി ശുഭവ്രതേ
എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ അമ്മേ, ശുഭവ്രതയുള്ളവളേ, ഞാൻ നിർദ്ദേശം കാത്തിരിക്കുന്നു.
ഇദമാനീതമമൃതം നിക്ഷേപ്സ്യാമി കുശേഷു വഃ
ഞാൻ കൊണ്ടുവന്ന ഈ അമൃതം ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി കുശത്തിന്മേൽ വയ്ക്കാം.
സ്നാതാ മങ്ഗലസംയുക്താസ്തതഃ പ്രാശ്നീത പന്നഗാഃ। ഭവദ്ഭിരിദമാസീനൈര്യദുക്തം തദ്വചസ്തദാ
കുളിച്ച്, മംഗളകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, പാമ്പുകൾ അത് കഴിക്കും. നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത്.
അദാസീ ചൈവ മാതേയമദ്യപ്രഭൃതി ചാസ്തു മേ। യഥോക്തം ഭവതാമേതദ്വചോ മേ പ്രതിപാദിതമ്
ഇന്ന് മുതൽ ഈ അമ്മ എനിക്ക് അമ്മയായിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് സഫലമായി.
തതഃ സ്നാതും ഗതാഃ സര്പാഃ പ്രത്യുക്ത്വാ തം തഥേത്യുത। ശക്രോഽപ്യമൃതമാക്ഷിപ്യ ജഗാമ ത്രിദിവം പുനഃ
പിന്നീട് പാമ്പുകൾ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് കുളിക്കാൻ പോയി. ശക്രനും അമൃതം എടുത്ത് വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അഥാഗതാസ്തമുദ്ദേശം സര്പാഃ സോമാര്ഥിനസ്തദാ। സ്നാതാശ്ച കുതജപ്യാശ്ച പ്രഹൃഷ്ടാഃ കൃതമങ്ഗലാഃ
അപ്പോൾ സോമം ആഗ്രഹിച്ച പാമ്പുകൾ ആ സ്ഥലത്ത് എത്തി, കുളിച്ച്, ജപങ്ങൾ നടത്തി, സന്തോഷത്തോടെ മംഗളങ്ങൾ ചെയ്തു.
പരസ്പരകൃതദ്വേഷാഃ സോമപ്രാശനകര്മണി। അഹം പൂര്വമഹം പൂര്വമിത്യുക്ത്വാ തേ സമാദ്രവന്
ഒരുമുതല് മറ്റൊരുവരെ വെറുക്കുന്ന മനസ്സോടെ, അവര് ഓരോരുത്തരും 'ഞാനാണ് ആദ്യം പോകുന്നത്, ഞാനാണ് ആദ്യം പോകുന്നത്' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട്, സോമം കുടിക്കാന് ഓടിയെത്തി.
യത്രൈതദമൃതം ചാപി സ്ഥാപിതം കുശസംസ്തരേ। തദ്വിജ്ഞായ ഹൃതം സര്പാഃ പ്രതിമായാകൃതം ച തത്
അമൃതം കുശത്തിരിയില് വെച്ചപ്പോള്, അതു ആരോ എടുത്തു വ്യാജം വെച്ചുവെന്ന് പാമ്പുകള് മനസ്സിലാക്കി.
സോമസ്ഥാനമിദം ചേതി ദര്ഭാംസ്തേ ലിലിഹുസ്തദാ। തതോ ദ്വിധാ കൃതാ ജിഹ്വാഃ സര്പാണാം തേന കര്മണാ
'ഇതാണ് സോമം വെച്ച സ്ഥലം' എന്ന് കരുതി, പാമ്പുകള് അന്നേരം ദര്ഭാഗ്രാസുകള് നക്കിയെടുത്തു. അതിന്റെ ഫലമായി അവരുടെ നാവുകള് രണ്ടായി പിളര്ന്നു.
അഭവംശ്ചാമൃതസ്പര്ശാദ്ദര്ഭാസ്തേഽഥ പവിത്രിണഃ। `നാഗാശ്ച വഞ്ചിതാ ഭൂത്വാ വിസൃജ്യ വിനതാം തതഃ। വിഷാദമഗമംസ്തീവ്രം ഗരുഡസ്യ ബലാത്പ്രഭോ
അമൃതം തൊട്ടതുകൊണ്ട് ആ ദര്ഭാഗ്രാസുകള് മരണമില്ലാത്തതായി മാറി. പക്ഷേ, ഗരുഡന്റെ ശക്തിയില് വഞ്ചിതരായി വിനതയെ ഉപേക്ഷിച്ച പാമ്പുകള് അതിയായ വിഷാദത്തിലായി.
ഏവം തദമൃതം തേന ഹൃതമാഹൃതമേവ ച। ദ്വിജിഹ്വാശ്ച കൃതാഃ സര്പാ ഗരുഡേന മഹാത്മനാ
ഇങ്ങനെ, മഹാത്മാവായ ഗരുഡന് അമൃതം എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി; പാമ്പുകളുടെ നാവുകള് രണ്ടായി പിളര്ന്നതും അവനാല് തന്നെയാണ്.
തതഃ സുപര്ണഃ പരമപ്രഹര്ഷവാ- ന്വിഹൃത്യ മാത്രാ സഹ തത്ര കാനനേ। ഭുജംഗഭക്ഷഃ പരമാര്ചിതഃ ഖഗൈ- രഹീനകീര്തിര്വിനതാമനന്ദയത്
പിന്നീട്, പരമാനന്ദത്തോടെ ലക്ഷ്യം നേടിയ സൂപര്ണ്ണന് കാടില് അമ്മ വിനതയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു. പാമ്പുകളെ തിന്നുന്നവനെന്നു പക്ഷികള് ആദരിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ പ്രശസ്തി കുറവായിരുന്നു.