അഹം ദുര്യോധനം ഹന്താ കര്ണം ഹന്താ ധനഞ്ജയഃ। ശകുനിം ചാക്ഷകിതവം സഹദേവോ ഹനിഷ്യതി
ഞാൻ ദുര്യോധനനെ കൊല്ലും. ധനഞ്ജയൻ കർണ്ണനെ കൊല്ലും. സഹദേവൻ ചതിയൻ ശകുനിയെ കൊല്ലും.
ദുശ്ശാസനസ്യ രുധിരം പാസ്യാമി മൃഗരാഡിവ
ദുശ്ശാസനന്റെ രക്തം ഞാൻ സിംഹം പോലെ കുടിക്കും.
ഭീമസേന ന തേ സന്തി യേഷാം വൈരം ത്വയാ സഹ। നന്ദാ ഗൃഹേഷു ന ബുദ്ധ്യന്തേ മഹദ്ഭയമ്
ഭീമസേനാ, നിന്നോടു വൈരം വഹിക്കുന്നവർക്ക് ഭാവി ഇല്ല. അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾ വീട്ടിൽ വലിയ ഭീഷണി വരുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
നൈവ വാചാ വ്യവസിതം ഭീമ വിജ്ഞായതേ സതാമ്। യദി സ്ഥാസ്യന്തി സങ്ഗ്രാമേ ക്ഷത്രധര്മേണ വൈ സഹ
സത്യവാന്മാരുടെ മനസ്സിലെ ഉറച്ച തീരുമാനങ്ങൾ വാക്കുകളിൽ വെളിപ്പെടാറില്ല, ഭീമാ. അവർ യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷത്രധർമ്മം പാലിച്ച് നിലകൊള്ളുമ്പോൾ മാത്രം അതറിയാം.
ദുര്യോധനസ്യ കര്ണസ്യ ശകുനേശ്ച ദുരാത്മനഃ। ദുശ്ശാസനചതുര്ഥാനാം ഭൂമിഃ പാസ്യതി ശോണിതമ്
ദുര്യോധനൻ, കർണ്ണൻ, ദുഷ്ടനായ ശകുനി, നാലാമനായ ദുശ്ശാസനൻ ഇവരുടെ രക്തം ഭൂമി കുടിക്കും.
അസൂയിതാരം വക്താരം പ്രഹൃഷ്ടാനാം ദുരാത്മനാമ്। ഭീമസേന നിയോഗാത്തേ ഹന്താഽഹം കര്ണമാഹവേ
അസൂയയാൽ അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിക്കുന്ന ആ ദുഷ്ടന്മാരിൽ, ഭീമസേനന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ കൊല്ലും.
കര്ണം കര്ണാനുഗാംശ്ചൈവ രണേ ഹന്താഽസ്മി പത്രിഭിഃ। യേ ചാന്യേ വിപ്രയോത്സ്യന്തി ബുദ്ധിമോഹേന മാം നൃപാഃ। താന്സ്മ സര്വഞ്ഛിതൈര്ബാണൈര്നേതാഽസ്മി യമസാദനമ്
യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ കർണ്ണനെയും അവന്റെ അനുയായികളെയും അമ്പുകൊണ്ട് കൊല്ലും. ബുദ്ധിമുട്ട് മൂലം എനിക്ക് എതിരാകുന്ന മറ്റു രാജാക്കളെയും ഞാൻ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് യമലോകത്തേക്ക് അയക്കും.
ചലേദ്വി ഹിമവാന്സ്ഥാനാന്നിഷ്പ്രഭഃ സ്യാദ്ദിവാകരഃ। ശൈത്യം സോമാത്പ്രണശ്യേത മത്സത്യം വിചലേദ്യദി
ഹിമാലയം സ്ഥാനം വിട്ടു നീങ്ങാം, സൂര്യൻ പ്രകാശം നഷ്ടപ്പെടാം, ചന്ദ്രൻ തണുപ്പ് നഷ്ടപ്പെടാം. പക്ഷേ, ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്ക് ഒരിക്കലും മാറില്ല.
ഉത്യുക്തവതി പാര്ഥേ തു ശ്രീമാന്മാദ്രവതീസുതഃ। പ്രഗൃഹ്യ വിപുലം ബാഹും സഹദേവഃ പ്രതാപവാന്
അങ്ങനെ പാർത്ഥൻ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, മദ്രവതിയുടെ മഹത്വമുള്ള മകൻ സഹദേവൻ തന്റെ വീണ്ടിയ കൈ ഉയർത്തി.
സൌബലസ്യ വധപ്രേപ്സുരിദം വചനമബ്രവീത്। ക്രോധസംരക്തനയനോ നിശ്വസ്യ ച മുഹുര്മുഹുഃ
സൗബലന്റെ മരണത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച്, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും ആഴമായി ശ്വസിച്ച്, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യാനക്ഷാന്മന്യസേ മൂഢ ഗാന്ധാരാണാം യശോഹര। നൈതേ ഹ്യക്ഷാഃ ശിതാ വാണാസ്ത്വയൈതേ സമരേ ധൃതാഃ
ഗാന്ധാരരുടെ മഹത്വം ഈ പാശകളാണെന്ന് നീ വിചാരിക്കുന്ന ഭ്രാന്തനേ, ഇവ പാശങ്ങൾ അല്ല, നീ യുദ്ധത്തിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്നവ കൂർച്ചുള്ള അമ്പുകളാണ്.
യഥാ ചൈവോക്തവാന്ഭീമസ്ത്വാമുദ്ദിശ്യ സബാന്ധവമ്। കര്താഽഹം കര്മണാ ചാസ്യ കുരുകാര്യാണി സര്വശഃ। യദി സ്ഥസ്യാസി സങ്ഗ്രാമേ ക്ഷത്രധര്മേണ സൌബല
ഭീമൻ നിന്നെയും നിന്റെ ബന്ധുക്കളെയും ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞതുപോലെ, നീ യുദ്ധത്തിൽ ക്ഷത്രധർമ്മം പാലിച്ചാൽ, ഞാൻ കുരുക്കളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പ്രവർത്തിയിൽ കാണിക്കും.
സഹദേവവചഃ ശ്രുത്വാ നകുലോഽപി വിശാമ്പതേ। ദര്ശനീയതമോ നൄണാമിദം വചനമബ്രവീത്
സഹദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും മനോഹരനായ നകുലനും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
സുതേയം യജ്ഞസേനസ്യ ദ്യൂതേഽസ്മിന്ധൃതരാഷ്ട്രജൈഃ। യൈര്വാചഃ ശ്രാവിതാ രൂക്ഷാ ധൂര്തൈര്ദുര്യോധനപ്രിയൈഃ
യജ്ഞസേനന്റെ ഈ മകളെ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ, ദുര്യോധനനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട കപടന്മാർ, കടുപ്പമുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു, ഈ പാശയൂതത്തിൽ പണയമായി വെച്ചു.
ധാര്തരാഷ്ട്രാന്സുദുര്വൃത്താന്മുമൂര്ഷൂന്കാലചോദിതാന്। ദര്ശയിഷ്യാമി ഭൂയിഷ്ഠമഹം വൈവസ്വതക്ഷയമ്
ദുഷ്ടപ്രവൃത്തിയുള്ള, കാലത്തിന്റെ ഇച്ഛയാൽ നശിക്കാൻ പോകുന്ന ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ, ഞാൻ യമന്റെ മഹാവിനാശം കാണിക്കും.
ഉലൂകം ച ദുരാത്മാനം സൌബലസ്യ പ്രിയം സുതമ്। ഹന്താഽഹമസ്മി സമരേ മമ ശത്രും നരാധമമ്
സൗബലന്റെ പ്രിയപുതനും ദുഷ്ടഹൃദയനുമായ ഉലൂകനെയും, എന്റെ ശത്രുവായ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനെയും, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കും.
നിദേശാദ്ധര്മരാജസ്യ ദ്രൌപദ്യാഃ പദവീം ചരന്। നര്ധാര്തരാഷ്ടാം പൃഥിവീം കര്താസ്മി നചിരാദിവാ
ധർമ്മരാജാവിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ദ്രൗപദിയുടെ വഴി പിന്തുടർന്ന്, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ പീഡിപ്പിച്ച ഭൂമി ഞാൻ ഉടൻ മുഴങ്ങുന്നതാക്കും.
യസ്മാച്ചോരും ദര്ശയസേ യസ്മാച്ചോരും നിരീക്ഷസേ। തസ്മാത്തവ ഹ്യധര്മിഷ്ഠ ഊരൌ മൃത്യുര്ഭവിഷ്യതി
നീ അഹങ്കാരത്തോടെ നിന്റെ ഉരുക്കളെ കാണിച്ചും നോക്കിയും ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട്, അധർമിയേ, മരണമാണ് നിന്റെ ഉരുക്കളിൽ വരാനിരിക്കുന്നത്.
യസ്മാച്ചൈവം ക്ലേശയതി ഭ്രാതാ തേ മാം ദുരാത്മവാന്। തസ്മാദുധിരമേവാസ്യ പാസ്യതേ വൈ വൃകോദരഃ
നിന്റെ ദുഷ്ടസഹോദരൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, വൃകോദരൻ അവന്റെ രക്തം കുടിക്കും.
ഇമം ച പാപിഷ്ഠമതിം കര്ണം സമുതബാന്ധവമ്। സാമാത്യം സപരീവാരം ഹനിഷ്യതി ധനഞ്ജയഃ
പാപപൂർണ്ണമായ മനസ്സുള്ള ഈ കർണ്ണനും, അവന്റെ ബന്ധുക്കളും മന്ത്രിമാരും അനുചരന്മാരും, ധനഞ്ജയൻ സംഹരിക്കും.
ക്ഷുദ്രധര്മം നൈകൃതികം ശകുനിം പാപചേതസമ്। സഹദേവോ രണേ ക്രുദ്ധോ ഹനിഷ്യതി സബാന്ധവമ്
ചീത്തപ്രവൃത്തിയുള്ള, കപടഹൃദയനായ ശകുനിയെയും അവന്റെ ബന്ധുക്കളെയും, കോപത്തിൽ കത്തുന്ന സഹദേവൻ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിക്കും.
ഏവമുക്തേ തു വചനേ ദ്രൌപദ്യാ ധര്മശീലയാ। തതോഽന്തരിക്ഷാത്സുമഹത്പുഷ്പവര്ഷമവാപതതമ്
ധാർമ്മികസ്വഭാവമുള്ള ദ്രൗപദി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വലിയ പുഷ്പവർഷം വീണു.
തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ നോചുസ്തത്ര സഭാസദഃ। അര്ജുനസ്യ ഭയാദ്രാജന്നഭൂന്നിശ്ശബ്ദമത്ര വൈ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, സഭയിലെ ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞു ഇല്ല; അർജുനന്റെ ഭയത്താൽ അവിടെ പൂർണ്ണമായ മൗനം നിലനിന്നു.
ദ്രൌപദ്യാ വചനം ശ്രുത്വാ ചുകോപാഥ ധനഞ്ജയഃ। സ തദാ ക്രോധതാമ്രാക്ഷ ഇദം വചനമബ്രവീത്
ദ്രൗപദിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ധനഞ്ജയൻ കോപിച്ചു; അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായി, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
അയം തു മാം വാരയതേ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ। ഇത്യുക്ത്വാ ക്രോധതാമ്രാക്ഷോ ധനുരാദായ വീര്യവാന്
'എന്നെ തടയുന്നത് ധർമ്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനാണ്.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, ശക്തനായവൻ തന്റെ വില്ലെടുത്തു.
സവ്യസാചീ സമുത്പത്യ താഞ്ഛത്രൂന്സമുദൈക്ഷത। ഉദ്യതം ഫല്ഗുനം തത്ര ദദൃശുഃ സര്വപാര്ഥിവാഃ
ഇടതു കൈകൊണ്ട് അമ്പെറിയുന്ന അർജുനൻ എഴുന്നേറ്റ് ശത്രുക്കളെ നോക്കി; അപ്പോൾ അവിടെയുള്ള എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ആയുധം ഉയർത്തിയ ഫൽഗുനനെ കണ്ടു.
യുഗാന്തേ സര്വലോകാംസ്തു ദഹന്തമിവ പാവകമ്। വീക്ഷമാണം ധനുഷ്പാമിം ഹന്തുകാമം മുഹുര്മുഹുഃ
യുഗാന്തത്തിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ, അർജുനൻ വില്ലുമായി വീണ്ടും വീണ്ടും നശിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച് കനിഞ്ഞു നോക്കി നിന്നു.
ഹന്തുകാമം പശൂന്ക്രുദ്ധം രുദ്രം ദക്ഷക്രതൌ യഥാ। തഥാഭൂതം നരം ദൃഷ്ട്വാ വിഷേദുസ്തത്ര മാനവാഃ
ദക്ഷയാഗത്തിൽ കോപിച്ച രുദ്രനെപ്പോലെ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കാൻ ഉത്സുകനായ ആ മനുഷ്യനെ കണ്ടപ്പോൾ അവിടെയുള്ള എല്ലാവർക്കും ഭയത്തിൽ മനസ്സ് വിറച്ചു.
ധനഞ്ജയസ്യവ വീര്യജ്ഞാ നിരാശാ ജീവിതേ തദാ। മൃതഭൂതാ ഭവന്സര്വേ നേത്രൈരനിമിഷൈരിവ
ധനഞ്ജയന്റെ വീര്യം അറിഞ്ഞ്, എല്ലാവരും ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് നിരാശരായി, മരിച്ചവരെപ്പോലെ കണ്ണുകൾ മുട്ടാതെ നിന്നു.
അര്ജുനം ധര്മപുത്രം ച സമുദൈക്ഷന്ത പാര്ഥിവാഃ। ക്രുദ്ധം തദാഽര്ജുനം ദൃഷ്ട്വാ പൃഥിവീ ച ചചാല ഹ
രാജാക്കന്മാർ അർജുനനെയും ധർമ്മപുത്രനെയും ഒരുമിച്ച് നോക്കി; അർജുനൻ കോപത്തോടെ നില്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഭൂമിയും വിറച്ചു.