ഇദം വൈ ദേവനം പാപം നികൃത്യാ കിതവൈഃ സഹ। ധര്മേണ തു ജയോ യുദ്ധേ തത്പരം ന തു ദേവനമ്
വഞ്ചനയോടുകൂടി പാശകമെന്നത് പാപകരമാണ്; ധര്മപൂര്വ്വം യുദ്ധത്തില് നേടുന്ന വിജയം അതിലധികം ഉത്തമം, പാശകമല്ല.
നാര്യാ മ്ലേച്ഛന്തി ഭാഷാഭിര്മായയാ ന ചരന്ത്യുത। അജിഹ്യമശഠം യുദ്ധമേതത്സത്പുരുഷവ്രതമ്
സ്ത്രീകള് അന്യഭാഷകള് സംസാരിക്കാറില്ല, വഞ്ചനയോടുകൂടി പെരുമാറാറുമില്ല; നേരായ യുദ്ധം സത്പുരുഷന്മാരുടെ വ്രതമാണ്.
ശക്തിതോ ബ്രാഹ്മണാര്ഥായ ശിക്ഷിതും പ്രയതാമഹേ। തദ്വൈ വിത്തം മാതിദേവീര്മാജൈഷീഃ ശകുനേ പരാന്
നമ്മുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണന് വേണ്ടി പഠിക്കാന് ശ്രമിക്കുകയാണ് ഞങ്ങള്; അതാണ് യഥാര്ത്ഥ സമ്പത്ത്, ശകുനി, വഞ്ചനയിലൂടെ മറ്റുള്ളവരെ ജയിക്കരുത്.
നികൃത്യാ കാമയേ നാഹം സുഖാന്യുത ധനാനി വാ। കിതവസ്യേഹ കൃതിനോ വൃത്തമേതന്ന പൂജ്യതേ
വഞ്ചനയിലൂടെ സുഖങ്ങളോ ധനമോ എനിക്ക് ആവശ്യമില്ല; ചതിയുള്ളവന്റെ നേട്ടം എനിക്കിഷ്ടമില്ല, അങ്ങനെയുള്ള പെരുമാറ്റം ഇവിടെ ആരും ആദരിക്കുന്നില്ല.
ശ്രോത്രിയഃ ശ്രോത്രിയാനേതി നികൃത്യൈവ യുധിഷ്ഠിര। വിദ്വാനവിദുഷോഽഭ്യേതി നാഹുസ്താം നികൃതിം ജനാഃ
ശ്രോത്രിയന് മറ്റൊരു ശ്രോത്രിയനെ വഞ്ചനയിലൂടെയാണ് ജയിക്കുന്നത്, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ; പണ്ഡിതനും അജ്ഞാനിയും ഇരുവരെയും അതുവഴി കീഴടക്കാം, പക്ഷേ അത്തരമൊരു വഞ്ചനയെ ജനങ്ങള് അംഗീകരിക്കില്ല.
അക്ഷൈര്ഹി ശിക്ഷിതോഽഭ്യേതി നികൃത്യൈവ യുധിഷ്ഠിര। വിദ്വാനവിദുഷോഽഭ്യേതി നാഹുസ്താം നികൃതിം ജനാഃ
പാശകത്തില് നിപുണനായവന് മറ്റുള്ളവരെ വഞ്ചനയിലൂടെയാണ് ജയിക്കുന്നത്, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ; പണ്ഡിതനും അജ്ഞാനിയും ഇരുവരെയും അതുവഴി കീഴടക്കാം, പക്ഷേ അത്തരമൊരു വഞ്ചനയെ ജനങ്ങള് അംഗീകരിക്കില്ല.
അകൃതാസ്ത്രം കൃതാസ്രശ്ച ദുര്ബലം ബലവത്തരഃ। ഏവം കര്മസു സര്വേഷു നികൃത്യൈവ യുധിഷ്ഠിരഃ। വിദ്വാനവിദുഷോഭ്യേതി നാഹുസ്താം നികൃതിം ജനാഃ
പരിശീലനം ഇല്ലാത്തവനെ പരിശീലനം ഉള്ളവന് ജയിക്കും; ദുർബലനെ ശക്തൻ കീഴടക്കും; അങ്ങനെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, വഞ്ചനയിലൂടെയാണ് പണ്ഡിതനും അജ്ഞാനിയും കീഴടക്കപ്പെടുന്നത്, പക്ഷേ അത്തരമൊരു വഞ്ചനയെ ജനങ്ങള് അംഗീകരിക്കില്ല.
ഏവം ത്വം മാമിഹാഭ്യേത്യ നികൃതിം യദി മന്യസേ। ദേവനാദ്വിനിവര്തസ്വ യദി തേ വിദ്യതേ ഭയമ്
ഇങ്ങനെ നീ എന്നെ വഞ്ചനയോടുകൂടി സമീപിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കില്, ഭയം ഉണ്ടെങ്കില് പാശകത്തില് നിന്ന് പിന്മാറുക.
ആഹൂതോ ന നിവര്തേയമിതി മേ വ്രതമാഹിതമ്। വിധിശ്ച ബലവാന്രാജന്ദിഷ്ടസ്യാസ്മി വശേ സ്ഥിതഃ
ആഹ്വാനം ചെയ്താല് പിന്മാറില്ലെന്നതാണ് എന്റെ വ്രതം; വിധി ശക്തമാണ്, രാജാവേ, ഞാന് അതിന് കീഴിലാണ്.
അസ്മിന്സമാഗമേ കേന ദേവനം മേ ഭവിഷ്യതി। പ്രതിപാണശ്ച കോഽന്യോസ്തി തതോ ദ്യൂതം പ്രവര്തതാമ്
ഈ സഭയില് ആരാണ് എന്നോടൊപ്പം പാശകം കളിക്കാനൊരുങ്ങുന്നത്? ആരാണ് എനിക്കെതിരെ പണം വയ്ക്കുന്നത്? പിന്നെ പാശകമാരംഭിക്കാം.
അഹം ദാതാസ്മി രത്നാനാം ധനാനാം ച വിശാമ്പതേ। മദര്ഥേ ദേവിതാ ചായം ശകുനിര്മാതുലോ മമ
രാജാധിരാജാ, രത്നങ്ങളും ധനവും നൽകുന്നവൻ ഞാൻ തന്നെയാണ്. എന്റെ കാരണത്താലാണ് എന്റെ അമ്മാവനായ ശകുനി ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്.
അന്യേനാന്യസ്യ വൈ ദ്യൂതം വിഷമം പ്രതിഭാതി മേ। ഏതദ്വിദ്വിന്നുപാദത്സ്വ കാമമേവം പ്രവര്തതമ്
മറ്റൊരാളുമായി മറ്റൊരാൾ ചൂതാട്ടം കളിക്കുന്നത് എനിക്ക് നീതിയില്ലാത്തതുപോലെയാണ് തോന്നുന്നത്. ഇതറിയുമ്പോൾ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നീ ചെയ്യൂ, ഇങ്ങനെ തന്നെ നടക്കട്ടെ.
ഉപോഹ്യമാനേ ദ്യൂതേ തു രാജാനഃ സര്വ ഏവ തേ। ധൃതരാഷ്ട്രം പുരസ്കൃത്യ വിവിശുസ്താം സഭാം തതഃ
അപ്പോൾ ചൂതാട്ടം തുടങ്ങുമ്പോൾ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ധൃതരാഷ്ട്രനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ആ സഭയിലേക്ക് കയറി.
ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ കൃപശ്ചൈവ വിദുരശ്ച മഹാമതിഃ। നാതിപ്രീതേന മനസാ തേഽന്വവര്തന്ത ഭാരത
ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും കൃപനും മഹാമതിയായ വിദുരനും ആ സഭയിലേക്ക് ചെന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം ഇല്ലായിരുന്നു.
തേ ദ്വന്ദ്വശഃ പൃഥച്കൈവ സിംഹഗ്രീവാ മഹൌജസഃ। സിംഹാസനാനി ഭൂരിണീ വിചിത്രാണി ച ഭേജിരേ
ആ സിംഹകണ്ഠന്മാരായ മഹാശക്തിമാന്മാർ രണ്ടുപേരായി കൂടിയും, ഒറ്റയ്ക്കും, അത്യുജ്ജ്വലവും ഭംഗിയുള്ളതുമായ സിംഹാസനങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
ശുശുഭേ സാ സഭാ രാജന്രാജഭിസ്തൈഃ സമാഗതൈഃ। ദേവൈരിവ മഹാഭാഗൈഃ സമവേതൈസ്ത്രിവിഷ്ടപമ്
രാജാവേ, ആ രാജസഭ ആ രാജാക്കന്മാർ ചേർന്നതുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ചേർന്നതുപോലെ അതിവിശിഷ്ടമായി പ്രകാശിച്ചു.
സര്വേ വേദവിദഃ ശൂരാഃ സര്വേ ഭാസ്വരമൂര്തയഃ। പ്രവര്തത മഹാരാജ സുഹൃദ്ദ്യൂതമനന്തരമ്
എല്ലാവരും വേദപാരായണരും വീരന്മാരുമായിരുന്നു, എല്ലാവരും പ്രകാശമുള്ള ദേഹങ്ങളായിരുന്നു. മഹാരാജാവേ, അതിനുശേഷം സൗഹൃദ ചൂതാട്ടം ആരംഭിച്ചു.
അയം ബുഹധനോ രാജന്സാഗരാവര്തസമ്ഭവഃ। മണിര്ഹാരോത്തരഃ ശ്രീമാന്കനകോത്തമഭൂഷണഃ
രാജാവേ, ഇതൊരു അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, സമുദ്രത്തിലെ തിരകളിൽ നിന്നു ജനിച്ച, ഉത്തമമായ പൊന്നാലങ്കാരങ്ങളാൽ ഭംഗിപ്പെടുത്തിയ മനിഹാരമാണ്.
ഏതദ്രാജന്മമ ധനം പ്രതിപാണോഽസ്തി കസ്തവ। യേന മാം ത്വം മഹാരാജ ധനേന പ്രതിദീവ്യസേ
ഇതാണ് എന്റെ പന്തം, രാജാവേ. നിന്റെ ഭാഗത്ത് എന്താണ്? മഹാരാജാവേ, നീ എത്ര ധനത്തോടാണ് എന്നോട് ചൂതാട്ടം കളിക്കുന്നത്?
സന്തി മേ മണയശ്ചൈവ ധനാനി സുബഹൂനി ച। മത്സരശ്ച ന മേഽര്ഥേഷു ജയസ്വൈനം ദുരോദരമ്
എനിക്ക് അനേകം രത്നങ്ങളും ധനവും ഉണ്ട്. എനിക്ക് സമ്പത്തിൽ മോഹമില്ല — നീ ഈ ആഴമുള്ള മനിഹാരം ജയിക്കൂ.
തതോ ജഗ്രാഹ ശകുനിസ്താനക്ഷാനക്ഷതത്ത്വവിത്। ജിതമിത്യേവ ശകുനിര്യുധിഷ്ഠിരമഭാഷത
അതിനുശേഷം ചൂതാട്ടത്തിൽ നിപുണനായ ശകുനി പാശങ്ങൾ എടുത്തു, യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് 'ജയിച്ചു' എന്നു പറഞ്ഞു.
മത്ത കൈതകേനൈവ യജ്ജിതോഽസ്മി ദുരോദരേ। ശകുനേ ഹന്ത ദീവ്യാമോ ഗ്ലഹമാനാഃ പരസ്പരമ്
നീ ചതിയിലൂടെ ഈ മനിഹാരത്തിൽ എന്നെ തോൽപ്പിച്ചുവല്ലോ, ശകുനി. വരിക, നമ്മൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം പന്ത് വെച്ച് വീണ്ടും കളിക്കാം.
സന്തി നിഷ്കസഹസ്രസ്യ ഭാണ്ഡിന്യോ ഭരിതാഃ ശുഭാഃ। കോശോ ഹിരണ്യമക്ഷയ്യം ജാതരൂപമനേകശഃ। ഏതദ്രാജന്മമ ധനം തേന ദീവ്യാമ്യഹം ത്വയാ
ആയിരം പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ പാത്രങ്ങൾ എനിക്ക് ഉണ്ട്, അനവധി സ്വർണ്ണം നിറഞ്ഞ ധനശാലയും ഉണ്ട്. ഇതാണ് എന്റെ പന്തം, രാജാവേ, അതിനാൽ ഞാൻ ഇതോടാണ് നിന്നോട് ചൂതാട്ടം കളിക്കുന്നത്.
കൌരവാണാം കുലകരം ജ്യേഷ്ഠം പാണ്ഡവമച്യുതമ്। ഇത്യുക്തഃ ശകുനിഃ പ്രാഹ ജിതമിത്യേവ തം നൃപമ്
കൗരവരുടെ വംശഭൂഷണമായ ജ്യേഷ്ഠനായ പാണ്ഡവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശകുനി രാജാവിനോട് വീണ്ടും 'ജയിച്ചു' എന്നു പറഞ്ഞു.
അയം സഹസ്രസമിതോ വൈയാഘ്രഃ സുപ്രതിഷ്ഠിതഃ। സുചക്രോപസ്കരഃ ശ്രീമാന്കിങ്കിണീജാലമണ്ഡിതഃ
ഇവിടെ ആയിരം രഥങ്ങൾക്കു തുല്യമായ, ഉത്തമമായ ഉപകരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, മനോഹരമായ, കിങ്കിണികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു ഉജ്ജ്വലമായ രഥം ഉണ്ട്.
സംഹ്രാദനോ രാജരഥോ യ ഇഹാസ്മാനുപാവഹത്। ജൌത്രോ രഥവരഃ പുണ്യോ മേഘസാഗരനിഃ സ്വനഃ
ഇവിടെ നമ്മളെക്കായി കൊണ്ടുവന്ന ഈ രാജരഥം, ഇടിമേഘങ്ങൾക്കും സമുദ്രത്തിനും സമാനമായ ശബ്ദമുള്ളത്, ഉത്തമവും പുണ്യവുമാണ്.
അഷ്ടൌ യം കുരരച്ഛായാഃ സദശ്വാ രാഷ്ട്രസംമതാഃ। വഹന്തി നൈഷാം മുച്യേത പദാദ്ഭൂമിമുപസ്പൃശന്। ഏതദ്രാജന്ധനം മഹ്യം തേന ദീവ്യാമ്യഹം ത്വയാ
എട്ട് നീലക്കഴുകൻ നിറമുള്ള, രാജ്യത്തിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന കുതിരകൾ ഈ രഥം വഹിക്കുന്നു; അവയുടെ കാൽ ഭൂമിയെ തൊടാറില്ല. ഇതാണ് എന്റെ പന്തം, രാജാവേ, അതിനാൽ ഞാൻ ഇതോടാണ് നിന്നോട് കളിക്കുന്നത്.
ഏവം ശ്രുത്വാ വ്യവസിതോ നികൃതിം സമുപാശ്രിതഃ। ജിതമിത്യേവ ശകുനിര്യുധിഷ്ഠിരമഭാഷത
ഇത് കേട്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, മനസ്സിൽ ഉറച്ചിരുന്നെങ്കിലും ചതിയിലേക്ക് വഴങ്ങി. അപ്പോൾ ശകുനി വീണ്ടും 'ജയിച്ചു' എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ശതം ദാസീസഹസ്രാണി തരുണ്യോ ഹേമഭദ്രികാഃ। കമ്ബുകേയൂരധാരിണ്യോ നിഷ്കകണ്ഠ്യഃ സ്വലങ്കൃതാഃ
നൂറായിരം ദാസിമാരാണ് എനിക്ക്, എല്ലാവരും യുവതികളും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങളിലിരിക്കുന്നു, കൈകളിൽ കങ്കണവും കഴുത്തിൽ മാലയും അണിഞ്ഞ്, മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരാണ്.
മഹാര്ഹമാല്യാഭരണാഃ സുവസ്ത്രാശ്ചന്ദനോക്ഷിതാഃ। മണീന്ഹേമ ച ബിഭ്രത്യശ്ചതുഃഷഷ്ടിവിശാരദാഃ
വിലയേറിയ പൂക്കളും ആഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ്, നല്ല വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ചന്ദനവും പുരട്ടി, രത്നങ്ങളും പൊന്നും അണിഞ്ഞ്, അറുപത്തുനാലു കലകളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരാണ് അവരൊക്കെ.