തതസ്തസ്മാദ്ഗിരിവരാത്സമുദീര്ണമഹാബലഃ।' ഗരുഡഃ പക്ഷിരാട് തൂര്ണം സംപ്രാപ്തോ വിബുധാന്പ്രതി
അതിനുശേഷം ആ മഹാപര്വ്വതത്തില് നിന്നു മഹാബലശാലിയായ ഗരുഡന്, പക്ഷിരാജാവ്, അതിവേഗത്തില് ദേവന്മാരുടെ സമീപം എത്തി.
തം ദൃഷ്ട്വാതിബലം ചൈവ പ്രാകമ്പന്ത സുരാസ്തതഃ। പരസ്പരം ച പ്രത്യഘ്നന്സര്വപ്രഹരണാന്യുത
അവനെ അത്യന്തം ശക്തനായവനായി കണ്ട ദേവന്മാര് ഭയപ്പെട്ടു. അവര് പരസ്പരം ആയുധങ്ങള് എടുത്ത് ഒരുമിച്ച് ആക്രമിച്ചു.
തത്ര ചാസീദമേയാത്മാ വിദ്യുദഗ്നിസമപ്രഭഃ। ഭൌമനഃ സുമഹാവീര്യഃ സോമസ്യ പരിരക്ഷിതാ
അവിടെ അതിരില്ലാത്ത സ്വഭാവമുള്ള ഒരു മഹാശക്തൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിന്നൽക്കും അഗ്നിക്കും സമാനമായ പ്രകാശമുള്ളവൻ, ഭൂമിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, സോമനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ.
സ തേന പതഗേന്ദ്രേണ പക്ഷതുണ്ഡനഖൈഃ ക്ഷതഃ। മുഹൂര്തമതുലം യുദ്ധം കൃത്വാ വിനിഹതോ യുധി
അവൻ ആ പക്ഷിരാജാവിന്റെ ചിറകും തൂണിയും നഖങ്ങളും കൊണ്ടു കുത്തേറ്റു. ഒരു ക്ഷണം അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തിയ ശേഷം, അവൻ യുദ്ധത്തിൽ വീണു.
രജശ്ചോദ്ധൂയ സുമഹത്പക്ഷവാതേന ഖേചരഃ। കൃത്വാ ലോകാന്നിരാലോകാംസ്തേന ദേവാനവാകിരത്
അപ്പോൾ ആ ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന പക്ഷി, തന്റെ ചിറകുകളുടെ കാറ്റുകൊണ്ട് വലിയൊരു പൊടിക്കാറ്റ് ഉയർത്തി ലോകങ്ങളെ ഇരുണ്ടതാക്കി, ദേവന്മാരുടെ മേൽ അതു ചിതറിച്ചു.
തേനാവകീര്ണാ രജസാ ദേവാ മോഹമുപാഗമന്। ന ചൈവം ദദൃശുശ്ഛന്നാ രജസാഽമൃതരക്ഷിണഃ
ആ പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട ദേവന്മാർ ഭ്രമത്തിലായി. അങ്ങനെ മറഞ്ഞുപോയപ്പോൾ, അവർ അമൃതത്തെ കാത്തുനിൽക്കുന്നവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഏവം സംലോഡയാമാസ ഗരുഡസ്ത്രിദിവാലയമ്। പക്ഷതുണ്ഡപ്രഹാരൈസ്തു ദേവാന്സ വിദദാര ഹ
അങ്ങനെ ഗരുഡൻ സ്വർഗ്ഗലോകം കുലുക്കി, തന്റെ ചിറകും തൂണിയും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ കീറിമുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
തതോ ദേവഃ സഹസ്രാക്ഷസ്തൂര്ണം വായുമചോദയത്। വിക്ഷിപേമാം രജോവൃഷ്ടിം തവേദം കര്മ മാരുത
അപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ദേവൻ വേഗത്തിൽ വായുവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഈ പൊടിക്കാറ്റ് നീ നീക്കണം, മാരുതാ, ഇതാണ് നിന്റെ ജോലി!'
അഥ വായുരപോവാഹ തദ്രജസ്തരസാ ബലീ। തതോ വിതിമിരേ ജാതേ ദേവാഃ ശകുനിമാര്ദയന്
അപ്പോൾ ശക്തനായ വായു അതി വേഗത്തിൽ ആ പൊടി നീക്കി. അങ്ങനെ ഇരുണ്ടതാരം മാറിയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ആ പക്ഷിയെ ആക്രമിച്ചു.
നനാദോച്ചൈഃ സ ബലവാന്മഹാമേഘ ഇവാമ്ബരേ। വധ്യമാനഃ സുരഗണൈഃ സര്വഭൂതാനി ഭീഷയന്
അവൻ ആകാശത്തിൽ വലിയ മേഘം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി, ദേവസേനകൾ അവനെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ജീവികളും ഭയപ്പെട്ടു.
ഉത്പപാത മഹാവീര്യഃ പക്ഷിരാട് പരവീരഹാ। സമുത്പത്യാന്തരിക്ഷസ്ഥം ദേവാനാമുപരി സ്ഥിതമ്
മഹാശക്തനും ശത്രുനാശകനുമായ പക്ഷിരാജാവ് ഉയർന്ന് ആകാശത്തിൽ ദേവന്മാരുടെ മുകളിൽ നിലകൊണ്ടു.
വര്മിമോ വിബുധാഃ സര്വേ നാനാശസ്ത്രൈരവാകിരന്। പട്ടിശൈഃ പരിധൈഃ ശൂലൈര്ഗദാഭിശ്ച സവാസവാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വിവിധ ആയുധങ്ങൾ—കത്തികൾ, വടികൾ, കുന്തങ്ങൾ, ഗദകൾ—കൊണ്ട് അവനെ ആക്രമിച്ചു.
ക്ഷുരപ്രൈര്ജ്വലിതൈശ്ചാപി ചക്രൈരാദിത്യരൂപിഭിഃ। നാനാശസ്ത്രവിസര്ഗൈസ്തൈര്വധ്യമാനഃ സമന്തതഃ
മുറിവേൽക്കുന്ന തീപോലുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ചക്രങ്ങളും പലവിധ ആയുധങ്ങളും കൊണ്ട് അവർ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമവനെ ആക്രമിച്ചു.
കുര്വന്സുതുമുലം യുദ്ധം പക്ഷിരാണ്ണ വ്യകമ്പത। നിര്ദഹന്നിവ ചാകാശേ വൈനതേയഃ പ്രതാപവാന്। പക്ഷാഭ്യാമുരസാ ചൈവ സമന്താദ്വ്യക്ഷിപത്സുരാന്
പക്ഷിരാജാവ് അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തി, ഒട്ടും ചലിച്ചില്ല. വിനതയുടെ മകനായ മഹാശക്തൻ ആകാശം കത്തിക്കുന്നതുപോലെ, തന്റെ ചിറകും നെഞ്ചും തൂണിയും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ ചിതറിച്ചു.
തേ വിക്ഷിപ്താസ്തതോ ദേവാ ദുദ്രുവുര്ഗരുഡാര്ദിതാഃ। നഖതുണ്ഡക്ഷതാശ്ചൈവ സുസ്രുവുഃ ശോണിതം ബഹു
അങ്ങനെ ഗരുഡന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ദേവന്മാർ ചിതറിപ്പോയി ഓടി. അവന്റെ നഖത്തിലും തൂണ്ടിലും കുത്തേറ്റവർ വളരെയധികം രക്തം ചൊരിഞ്ഞു.
സാധ്യാഃ പ്രാചീം സഗന്ധര്വാ വസവോ ദക്ഷിണാം ദിശമ്। പ്രജഗ്മുഃ സഹിതാ രുദ്രാഃ പതഗേന്ദ്രപ്രധര്ഷിതാഃ
സാധ്യന്മാർ ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം കിഴക്കോട്ടും, വസുക്കൾ തെക്കോട്ടും, രുദ്രന്മാർ കൂട്ടമായി, പക്ഷിരാജാവിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ഓടിപ്പോയി.
ദിശം പ്രതീചീമാദിത്യാ നാസത്യാവുത്തരാം ദിശമ്। മുഹുര്മുഹുഃ പ്രേക്ഷമാണാ യുധ്യമാനം മഹൌജസഃ
ആദിത്യന്മാർ പടിഞ്ഞാറോട്ടും, അശ്വിനികൾ വടക്കോട്ടും പോയി, വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിഞ്ഞുനോക്കി ആ മഹാശക്തനായവൻ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതു കണ്ടു.
അശ്വക്രന്ദേന വീരേണ രേണുകേന ച പക്ഷിരാട്। ക്രഥനേന ച ശൂരേണ തപനേന ച ഖേചരഃ
പക്ഷിരാജാവ് അശ്വക്രന്ദൻ എന്ന വീരനോടും, റെണുകനോടും, കൃതനൻ എന്ന ധൈര്യശാലിയോടും, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന തപനനോടും യുദ്ധം നടത്തി.
ഉലൂകശ്വസനാഭ്യാം ച നിമേഷേണ ച പക്ഷിരാട്। പ്രരുജേന ച സംഗ്രാമം ചകാര പുലിനേന ച
ഉലൂകനും ശ്വസനനും, നിമേഷനും, പ്രരുജനും, പുലിനനും ഒക്കെ പക്ഷിരാജാവിനൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്തു.
താന്പക്ഷനഖതുണ്ഡാഗ്രൈരഭിനദ്വിനതാസുതഃ। യുഗാന്തകാലേ സംക്രുദ്ധഃ പിനാകീവ പരംതപ
വിനതയുടെ മകൻ, യುಗാന്തസമയത്തെ ശിവനെപ്പോലെ കോപത്തോടെ, തന്റെ ചിറകിന്റെ അഗ്രവും നഖവും തൂണ്ടും കൊണ്ട് അവരെ ആക്രമിച്ചു, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിച്ചു.
മഹാബലാ മഹോത്സാഹാസ്തേന തേ ബഹുധാ ക്ഷതാഃ। രേജുരഭ്രഘനപ്രഖ്യാ രുധിരൌഘപ്രവര്ഷിണഃ
വലിയ ശക്തിയും ഉത്സാഹവും ഉള്ളവനാൽ അവർ പലവിധത്തിൽ പരിക്കേറ്റു; അവർ ഇടിമേഘങ്ങൾ പോലെ ഗർജിച്ചു, രക്തം ഒഴുക്കുപോലെ പകർന്നു.
താന്കൃത്വാ പതഗശ്രേഷ്ഠഃ സര്വാനുത്ക്രാന്തജീവിതാന്। അതിക്രാന്തോഽമൃതസ്യാര്ഥേ സര്വതോഽഗ്നിമപശ്യത
അവരെല്ലാവരെയും കൊല്ലുകയും അവരുടെ ജീവൻ വിട്ടുപോകുകയും ചെയ്ത ശേഷം, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അമൃതത്തിനായി മുന്നോട്ട് പോയി, എല്ലാടും അഗ്നിയെ കണ്ടു.
ആവൃണ്വാനം മഹാജ്വാലമര്ചിര്ഭിഃ സര്വതോഽമ്ബരമ്। ദഹന്തമിവ തീക്ഷ്ണാംശും ചണ്ഡവായുസമീരിതമ്
അവൻ വലിയ ജ്വാലകളോടെ ആകാശം മുഴുവൻ ചുറ്റിയുള്ള തീയും, അതിന്റെ കനിഞ്ഞുള്ള കിരണങ്ങൾ കാട്ടുപോലെ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും, ശക്തമായ കാറ്റിൽ വീശുന്നതും കണ്ടു.
ജ്വലന്തമഗ്നിം തമമിത്രതാപനഃ സമാസ്തരത്പത്രരഥോ നദീഭിഃ। തതഃ പ്രചക്രേ വപുരന്യദല്പം പ്രവേഷ്ടുകാമോഽഗ്നിമഭിപ്രശാമ്യ
ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയം വിതറുന്നവൻ, തന്റെ ചിറകുകൾ രഥമാക്കി, നദികൾ വഴി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയെ കടന്നു. പിന്നെ അഗ്നിയെ ശമിപ്പിച്ച്, അകത്തു കടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, തന്റെ രൂപം ചെറുതാക്കി.
സുശീഘ്രമാഗമ്യ പുനര്ജവേന
വളരെ വേഗത്തിൽ, അവൻ വീണ്ടും തിരികെ വന്നു.
ജാമ്ബൂനദമയോ ഭൂത്വാ മരീചിനികരോജ്ജ്വലഃ। പ്രവിവേശ ബലാത്പക്ഷീ വാരിവേഗ ഇവാര്ണവമ്
ജാംബൂനദം പോലെ പൊന്നുപോലും, പ്രകാശം നിറഞ്ഞ കിരണങ്ങളുമായി, ആ പക്ഷി ശക്തിയോടെ കടലിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന വെള്ളംപോലെ അകത്തേക്ക് കയറി.
സ ചക്രം ക്ഷുരപര്യന്തമപശ്യദമൃതാന്തികേ। പരിഭ്രമന്തമനിശം തീക്ഷ്ണധാരമയസ്മയമ്
അമൃതത്തിനടുത്ത്, അവൻ ഇരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ, കത്തിയുനിൽക്കുന്ന വെട്ടിയുള്ള, നിരന്തരം ചുറ്റുന്ന ഒരു ചക്രം കണ്ടു.
ജ്വലനാര്കപ്രഭം ഘോരം ഛേദനം സോമഹാരിണാമ്। ഘോരരൂപം തദത്യര്ഥം യന്ത്രം ദേവൈഃ സുനിര്മിതമ്
അവൻ അഗ്നിയും സൂര്യനും പോലെയുള്ള പ്രകാശം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന, ഭയാനകമായ രൂപം, അമൃതത്തെ കാക്കാൻ ദേവന്മാർ നിർമിച്ച ഭയങ്കര യന്ത്രം കണ്ടു.
തസ്യാന്തരം സ ദൃഷ്ട്വൈ പര്യവര്തത ഖേചരഃ। അരാന്തരേണാഭ്യപതത്സംക്ഷിപ്യാങ്ഗം ക്ഷണേന ഹ
അത് കാണുമ്പോൾ, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ ഒരു ഇടവേള കണ്ടു; ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ശരീരം ചുരുക്കി, ചക്രത്തിന്റെ അറ്റങ്ങൾക്കിടയിൽ കടന്നു.
അധശ്ചക്രസ്യ ചൈവാത്ര ദീപ്താനലസമദ്വ്യുതീ। വിദ്യുജ്ജിഹ്വൌ മഹാവീര്യൌ ദീപ്താസ്യൌ ദീപ്തലോചനൌ
ആ ചക്രത്തിന്റെ കീഴിൽ, തീപോലുള്ള പ്രകാശം, മിന്നലുപോലുള്ള നാവുകൾ, ശക്തിയുള്ള, ദീപ്തമായ വായും കണ്ണുകളും ഉള്ള രണ്ട് പാമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.