തദ്വിഘാതാര്ഥമാരമ്ഭോ വിധിവത്തസ്യ കശ്യപ
അതുകൊണ്ടാണ്, കശ്യപാ, അവനെ തടയാൻ ഈ യാഗം ശരിയായ രീതിയിൽ ആരംഭിച്ചത്.
ഏവമസ്ത്വിതി തം ചാപി പ്രത്യൂചുഃ സത്യവാദിനഃ। താന്കശ്യപ ഉവാചേദം സാന്ത്വപൂര്വം പ്രജാപതിഃ
അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ എന്ന് അവർ സത്യമായി പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം കശ്യപൻ, പ്രജാപതി, അവരെ സാന്ത്വനപൂർവ്വം അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
അയമിന്ദ്രസ്ത്രിഭുവനേ നിയോഗാദ്ബ്രഹ്മണഃ കൃതഃ। ഇന്ദ്രാര്ഥേ ച ഭവന്തോഽപി യത്നവന്തസ്തപോധനാഃ
ഈ ഇന്ദ്രൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മൂന്നു ലോകത്തിനും അധികാരിയായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. നിങ്ങൾ തപസ്സുകാർ പോലും ഇന്ദ്രന്റെ കാര്യത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചവരാണ്.
ന മിഥ്യാ ബ്രഹ്മണോ വാക്യം കര്തുമര്ഹഥ സത്തമാഃ। ഭവതാം ഹി ന മിഥ്യാഽയം സംകല്പോ വൈ ചികീര്ഷിതഃ
മഹാന്മാരേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യവും ഒരിക്കലും അസത്യമായിരിക്കില്ല.
ഭവത്വേഷ പതത്രീണാമിന്ദ്രോഽതിബലസത്ത്വവാന്। പ്രസാദഃ ക്രിയതാമസ്യ ദേവരാജസ്യ യാചതഃ
പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഏറ്റവും ശക്തനും ധൈര്യവാനുമായ ഇന്ദ്രനായി ഇദ്ദേഹം മാറട്ടെ. ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രന് ചോദിക്കുന്ന ഈ അനുഗ്രഹം നല്കണം.
ഏവമുക്താഃ കശ്യപേന വാലഖില്യാസ്തപോധനാഃ। പ്രത്യൂചുരഭിസംപൂജ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠം പ്രജാപതിമ്
കശ്യപന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് വാലഖില്യന്മാര് തപസ്സില് സമ്പന്നരായി, പ്രജാപതിയായ മഹാമുനിയെ ആദരവോടെ വന്ദിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രാര്ഥോഽയം സമാരമ്ഭഃ സര്വേഷാം നഃ പ്രജാപതേ। അപത്യാര്ഥം സമാരമ്ഭോ ഭവതശ്ചായമീപ്സിതഃ
പ്രജാപതേ, ഞങ്ങളുടെ ഈ ശ്രമം ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയാണ്. എന്നാല് ഭവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രമം സന്താനത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.
തദിദം സഫലം കര്മ ത്വയൈവ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്। തഥാ ചൈവം വിധത്സ്വാത്ര യഥാ ശ്രേയോഽനുപശ്യസി
അതുകൊണ്ട്, ഈ കര്മ്മം ഭവാന് സ്വീകരിച്ച് ഫലപ്രദമാക്കണം. ഭവാന് ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്ന വിധത്തില് ഇവിടെ പ്രവര്ത്തിക്കണം.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു ദേവീ ദാക്ഷായണീ ശുഭാ। വിനതാ നാമ കല്യാണീ പുത്രകാമാ യശസ്വിനീ
അത് തന്നെയായ സമയത്ത് ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായ വിനതാ എന്ന ശുഭയുടയാളും, സദ്ഗുണശാലിനിയും, പ്രശസ്തയുമായ ദേവി സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തപസ്തപ്ത്വാ വ്രതപരാ സ്നാതാ പുംസവനേ ശുചിഃ। ഉപചക്രാമ ഭര്താരം താമുവാചാഥ കശ്യപഃ
വ്രതത്തില് മനസ്സോടെയും, തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധിയേറെയും, പുംസവനസ്നാനത്തിലൂടെ ശുദ്ധയുമായി, അവള് ഭര്ത്താവിനരികേ എത്തി. അപ്പോള് കശ്യപന് അവളോട് പറഞ്ഞു.
ആരമ്ഭഃ സഫലോ ദേവി ഭവിതാ യസ്ത്വയേപ്സിതഃ। ജനയിഷ്യസി പുത്രൌ ദ്വൌ വീരൌ ത്രിഭുവനേശ്വരൌ
ദേവി, നീ ആഗ്രഹിച്ച ഈ ശ്രമം ഫലപ്രദമാകും. നീ മൂന്നുലോകത്തിന്റെയും അധിപതികളായ വീര്യശാലികളായ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കും.
തപസാ വാലഖില്യാനാം മമ സംകല്പതസ്തഥാ। ഭവിഷ്യതോ മഹാഭാഗൌ പുത്രൌ ത്രൈലോക്യപൂജിതൌ
വാലഖില്യന്മാരുടെ തപസ്സും എന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹവും കൊണ്ടു, മൂന്നുലോകത്തിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന മഹാത്മാക്കളായ രണ്ടു പുത്രന്മാര് ജനിക്കും.
ഉവാച ചൈനാം ഭഗവാന്കശ്യപഃ പുനരേവ ഹ। ധാര്യതാമപ്രമാദേന ഗര്ഭോഽയം സുമഹോദയഃ
പിന്നീട് കശ്യപന് വീണ്ടും അവളോട് പറഞ്ഞു: ഈ മഹോന്നതമായ ഗര്ഭം വളരെ ജാഗ്രതയോടെ ധരിക്കണം.
ഏകഃ സര്വപതത്രീണാമിന്ദ്രത്വം കാരയിഷ്യതി। ലോകസംഭാവിതോ വീരഃ കാമരൂപോ വിഹങ്ഗമഃ
അവരില് ഒരാള് പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഇന്ദ്രനായി, ലോകം ആദരിക്കുന്ന വീരനായി, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാന് കഴിയുന്ന ഒരു പക്ഷിയായും മാറും.
ശതക്രതുമഥോവാച പ്രീയമാണഃ പ്രജാപതിഃ। ത്വത്സഹായൌ മഹാവീര്യൌ ഭ്രാതരൌ തേ ഭവിഷ്യതഃ
പിന്നീട് പ്രജാപതി സന്തോഷത്തോടെ ശതക്രതുവിനോട് പറഞ്ഞു: നിന്റെ സഹായി ആയ മഹാവീര്യശാലികളായ രണ്ടു സഹോദരന്മാര് ഉണ്ടാകും.
നൈതാഭ്യാം ഭവിതാ ദോഷഃ സകാശാത്തേ പുരംദര। വ്യേതു തേ ശക്ര സംതാപസ്ത്വമേവേന്ദ്രോ ഭവിഷ്യസി
പുരന്ദരാ, ഇവരുടെ കാരണമായി നിനക്കൊന്നും ദോഷം ഉണ്ടാകില്ല. ശക്രാ, നിന്റെ വിഷമം മാറട്ടെ; നീയേക ഇന്ദ്രനായി തുടരും.
ന ചാപ്യേവം ത്വയാ ഭൂയഃ ക്ഷേപ്തവ്യാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ। ന ചാവമാന്യാ ദര്പാത്തേ വാഗ്വജ്രാ ഭൃശകോപനാഃ
ഇനി മുതല് ബ്രഹ്മജ്ഞാനികള് എന്ന പേരില് ആരെയും നീ അപമാനിക്കരുത്. വാക്ക് വജ്രംപോലെ ശക്തിയുള്ളവരെയും, അഹങ്കാരത്താല് നീ അവഹേളിക്കരുത്.
ഏവമുക്തോ ജഗാമേന്ദ്രോ നിര്വിശങ്കസ്ത്രിവിഷ്ടപമ്। വിനതാ ചാപി സിദ്ധാര്ഥാ ബഭൂവ മുദിതാ തഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രന് ഭയമില്ലാതെ സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. വിനതാ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയതില് സന്തോഷവതിയായി.
ജനയാമാസ പുത്രൌ ദ്വാവരുണം ഗരുഡം തഥാ। വികലാങ്ഗോഽരുണസ്തത്ര ഭാസ്കരസ്യ പുരഃസരഃ
അവള് അരുണനും ഗരുഡനും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. അവരില് അരുണന് ഒരു ഭാഗം കുറവായവനായിരുന്നു; അവന് സൂര്യന്റെ മുന്ചെന്നവനായി.
പതത്ത്രീണാം ച ഗരുഡമിന്ദ്രത്വേനാഭ്യഷിഞ്ചത। തസ്യൈതത്കര്മ സുമഹച്ഛ്രൂയതാം ഭൃഗുനന്ദന
പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഗരുഡന് ഇന്ദ്രനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ഭൃഗുനന്ദനാ, അവന്റെ മഹത്തായ കര്മ്മം ഇപ്പോള് കേള്ക്കു.
തതസ്തസ്മാദ്ഗിരിവരാത്സമുദീര്ണമഹാബലഃ।' ഗരുഡഃ പക്ഷിരാട് തൂര്ണം സംപ്രാപ്തോ വിബുധാന്പ്രതി
അതിനുശേഷം ആ മഹാപര്വ്വതത്തില് നിന്നു മഹാബലശാലിയായ ഗരുഡന്, പക്ഷിരാജാവ്, അതിവേഗത്തില് ദേവന്മാരുടെ സമീപം എത്തി.
തം ദൃഷ്ട്വാതിബലം ചൈവ പ്രാകമ്പന്ത സുരാസ്തതഃ। പരസ്പരം ച പ്രത്യഘ്നന്സര്വപ്രഹരണാന്യുത
അവനെ അത്യന്തം ശക്തനായവനായി കണ്ട ദേവന്മാര് ഭയപ്പെട്ടു. അവര് പരസ്പരം ആയുധങ്ങള് എടുത്ത് ഒരുമിച്ച് ആക്രമിച്ചു.
തത്ര ചാസീദമേയാത്മാ വിദ്യുദഗ്നിസമപ്രഭഃ। ഭൌമനഃ സുമഹാവീര്യഃ സോമസ്യ പരിരക്ഷിതാ
അവിടെ അതിരില്ലാത്ത സ്വഭാവമുള്ള ഒരു മഹാശക്തൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിന്നൽക്കും അഗ്നിക്കും സമാനമായ പ്രകാശമുള്ളവൻ, ഭൂമിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, സോമനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവൻ.
സ തേന പതഗേന്ദ്രേണ പക്ഷതുണ്ഡനഖൈഃ ക്ഷതഃ। മുഹൂര്തമതുലം യുദ്ധം കൃത്വാ വിനിഹതോ യുധി
അവൻ ആ പക്ഷിരാജാവിന്റെ ചിറകും തൂണിയും നഖങ്ങളും കൊണ്ടു കുത്തേറ്റു. ഒരു ക്ഷണം അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടത്തിയ ശേഷം, അവൻ യുദ്ധത്തിൽ വീണു.
രജശ്ചോദ്ധൂയ സുമഹത്പക്ഷവാതേന ഖേചരഃ। കൃത്വാ ലോകാന്നിരാലോകാംസ്തേന ദേവാനവാകിരത്
അപ്പോൾ ആ ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന പക്ഷി, തന്റെ ചിറകുകളുടെ കാറ്റുകൊണ്ട് വലിയൊരു പൊടിക്കാറ്റ് ഉയർത്തി ലോകങ്ങളെ ഇരുണ്ടതാക്കി, ദേവന്മാരുടെ മേൽ അതു ചിതറിച്ചു.
തേനാവകീര്ണാ രജസാ ദേവാ മോഹമുപാഗമന്। ന ചൈവം ദദൃശുശ്ഛന്നാ രജസാഽമൃതരക്ഷിണഃ
ആ പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട ദേവന്മാർ ഭ്രമത്തിലായി. അങ്ങനെ മറഞ്ഞുപോയപ്പോൾ, അവർ അമൃതത്തെ കാത്തുനിൽക്കുന്നവനെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഏവം സംലോഡയാമാസ ഗരുഡസ്ത്രിദിവാലയമ്। പക്ഷതുണ്ഡപ്രഹാരൈസ്തു ദേവാന്സ വിദദാര ഹ
അങ്ങനെ ഗരുഡൻ സ്വർഗ്ഗലോകം കുലുക്കി, തന്റെ ചിറകും തൂണിയും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ കീറിമുറിച്ചുകളഞ്ഞു.
തതോ ദേവഃ സഹസ്രാക്ഷസ്തൂര്ണം വായുമചോദയത്। വിക്ഷിപേമാം രജോവൃഷ്ടിം തവേദം കര്മ മാരുത
അപ്പോൾ ആയിരം കണ്ണുള്ള ദേവൻ വേഗത്തിൽ വായുവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഈ പൊടിക്കാറ്റ് നീ നീക്കണം, മാരുതാ, ഇതാണ് നിന്റെ ജോലി!'
അഥ വായുരപോവാഹ തദ്രജസ്തരസാ ബലീ। തതോ വിതിമിരേ ജാതേ ദേവാഃ ശകുനിമാര്ദയന്
അപ്പോൾ ശക്തനായ വായു അതി വേഗത്തിൽ ആ പൊടി നീക്കി. അങ്ങനെ ഇരുണ്ടതാരം മാറിയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ ആ പക്ഷിയെ ആക്രമിച്ചു.
നനാദോച്ചൈഃ സ ബലവാന്മഹാമേഘ ഇവാമ്ബരേ। വധ്യമാനഃ സുരഗണൈഃ സര്വഭൂതാനി ഭീഷയന്
അവൻ ആകാശത്തിൽ വലിയ മേഘം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി, ദേവസേനകൾ അവനെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ജീവികളും ഭയപ്പെട്ടു.