തേന ചൈവ മയേനോക്താഃ കിങ്കരാ നാമ രാക്ഷസാഃ। ഹന്തി താം സഭാം ഭീമാസ്തത്ര കാ പരിദേവനാ
അവിടെ മായൻ നിയോഗിച്ച കിംകരന്മാരായ രാക്ഷസന്മാർ ആ സഭയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു; അതിൽ ദുഃഖിക്കേണ്ട കാര്യമെന്താണ്?
യച്ചാസഹായതാം രാജന്നുക്തവാനസി ഭാരത। തന്മിഥ്യാ ഭ്രാതരോ ഹീമേ തവ സര്വേ വശാനുഗാഃ
രാജാവേ, അവർക്കു കൂട്ടുകാരില്ലെന്നു നീ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ല; നിന്റെ എല്ലാ സഹോദരന്മാരും നിനക്കു കീഴിലാണ്.
ദ്രോണസ്തവ മഹേഷ്വാസഃ സഹ പുത്രേണ വീര്യവാന്। മൂതപുത്രശ്ച രാധേയോ ദൃഢധന്വാ മഹാരഥഃ
നിന്റെ മഹാശരധാരിയായ ദ്രോൺ, അവന്റെ വീരപുത്രൻ, രഥികനായ കർണൻ ഇവരും നിന്റെ പക്ഷത്തുണ്ട്.
സ ഏകഃ സമരേ സര്വാന്പാണ്ഡവാന്സഹസോമകാന്। വിജേഷ്യതി മഹാബാഹോ കിം സഹായൈഃ കരിഷ്യസി
മഹാബാഹുവായ അവൻ ഒരുവൻ തന്നെ പാണ്ഡവരെയും സോമകന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കും; കൂട്ടുകാരെ കൊണ്ട് നീ എന്ത് ചെയ്യും?
ഭീഷ്മശ്ച പുരുഷവ്യാഘ്രോ ഗൌതമശ്ച മഹാരഥഃ। ജയദ്രഥശ്ച ബലാവാന്സോമദത്തസ്തഥൈവ ച
ഭീഷ്മൻ, പുരുഷസിംഹൻ, മഹാരഥിയായ ഗൗതമൻ, ബലവാനായ ജയദ്രഥൻ, സോമദത്തൻ ഇവരും കൂടെ.
അഹം ച സഹ സോദര്യൈഃ സൌമദത്തിശ്ച പാര്ഥിവഃ। ഏതൈസ്ത്വം സഹിതഃ സര്വൈര്ജയ കൃത്സ്നം വസുന്ദരാമ്
ഞാനും എന്റെ സഹോദരന്മാരും, സാമുദത്തിയായ രാജാവും; ഇവരൊക്കെയും കൂടെനിന്ന് നീ ഭൂമി മുഴുവൻ ജയിക്കൂ.
ത്വയാ ച സഹിതോ രാജന്നേതൈശ്ചാന്യൈര്മഹാരഥൈഃ। ഏതാനഹം വിജേഷ്യാമി യദി ത്വമനുമന്യസേ
രാജാവേ, നീയും ഈ മഹാരഥന്മാരും കൂടെ നിന്നാൽ, ഞാൻ അവരെ എല്ലാം ജയിക്കും, നീ സമ്മതിച്ചാൽ.
ഏതേഷു വിജിതേഷ്വദ്യ ഭവിഷ്യതി മഹീ മമ। സര്വേ ച പൃഥിവീപാലാഃ സഭാ സാ ച മഹാധനാ
ഇവരെ ഇന്ന് ജയിച്ചാൽ, ഭൂമി മുഴുവൻ എന്റെതാകും, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ആ സമ്പന്നമായ സഭയും അടക്കം.
ധനഞ്ജയോ വാസുദേവോ ഭീമസേനോ യുധിഷ്ഠിരഃ। നകുലഃ സഹദേവശ്ച ദ്രുപദശ്ച സഹാത്മജൈഃ
ധനഞ്ജയനും വാസുദേവനും ഭീമസേനനും യുദ്ധിഷ്ഠിരനും നകുലനും സഹദേവനും, ദ്രുപദനും അവന്റെ മക്കളും അങ്ങനെയാണ്.
നൈതേ യുധി പരാജേതും ശക്യാ ദേവഗണൈരപി। മഹാരഥാ മഹേഷ്വാസാഃ കൃതാസ്ത്രാ യുദ്ധദുര്മദാഃ
ഇവരെ യുദ്ധത്തിൽ ദേവതകളും ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; ഇവർ മഹാരഥന്മാരും ശക്തരായ വില്ലാളികളും ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരരുമാണ്.
അഹം തു തദ്വിജാനാമി വിജേതും യേന ശക്യതേ। യുധിഷ്ഠിരം സ്വയം രാജംസ്തന്നിബോധ ജുഷസ്വ ച
എനിക്ക് അറിയാം ഇവരെ എങ്ങനെ ജയിക്കാമെന്ന്; രാജാവേ, യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ എങ്ങനെ തോൽപ്പിക്കാമെന്ന് ഞാൻ പറയാം, കേൾക്കൂ, എന്റെ ഉപദേശം സ്വീകരിക്കൂ.
അപ്രമാദേന സുഹൃദാമന്യേഷാം ച മഹാത്മനാമ്। യദി ശക്യാ വിജേതും തേ തന്മമാചക്ഷ്വ മാതുല
സൂക്ഷ്മതയാലോ അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളിലൂടെയോ മറ്റേതെങ്കിലും മഹാത്മാക്കളിലൂടെയോ അവനെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, അതെങ്ങനെ എന്ന് പറയൂ, അമ്മാവാ.
ദ്യൂതപ്രിയശ്ച കൌന്തേയോ ന സ ജാനാതി ദേവിതുമ്। സമാഹൂതശ്ച രാജേന്ദ്രോ ന ശക്ഷ്യതി തിവര്തിതുമ്
കുന്തിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് പാശക്രീഡയെ വളരെ ഇഷ്ടമാണ്, പക്ഷേ കളിക്കാൻ അറിയില്ല; ആരെങ്കിലും ക്ഷണിച്ചാൽ രാജാവിന് അതിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.
ദേവനേ കുശലശ്ചാഹം ന മേഽസ്തി സദൃശോ ഭുവി। ത്രിഷു ലോകേഷു കൌരവ്യ തം ത്വം ദ്യൂതേ സമാഹ്വയ
പാശക്രീഡയിൽ ഞാൻ വളരെ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനാണ്; ഭൂമിയിലോ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലോ എനിക്ക് തുല്യൻ ആരുമില്ല, കൌരവാ; നീ അവനെ പാശക്രീഡയ്ക്ക് ക്ഷണിക്കൂ.
തസ്യാക്ഷകുശലോ രാജന്നാദാസ്യേഽഹമസംശയമ്। രാജ്യം ശ്രിയം ച താം ദീപ്താം ത്വദര്ഥം പുരുഷര്ഷഭ
രാജാവേ, പാശക്രീഡയിൽ ഞാൻ വിദഗ്ധനാണ്; സംശയമില്ലാതെ അവന്റെ രാജ്യവും ആ മഹത്തായ സമ്പത്തും ഞാൻ നിനക്കായി നേടിക്കൊടുക്കും.
ഇദം തു സര്വം ത്വം രാജ്ഞേ ദുര്യോധന നിവേദയ। അനുജ്ഞാതസ്തു തേ പിത്രാ വിജേഷ്യേ താന്ന സംശയഃ
ദുര്യോധനാ, ഈ സകലവും നീ രാജാവിനോട് അറിയിക്കൂ; അച്ഛൻ അനുമതി നൽകിയാൽ ഞാൻ അവരെ നിർബന്ധമായി തോൽപ്പിക്കും.
ത്വമേവ കരുമുഖ്യായ ധൃതരാഷ്ട്രായ സൌബല। നിവേദയ യഥാന്യായം നാഹം ശക്ഷ്യേ നിവേദിതുമ്
സൌബലാ, നീ തന്നെയാണ് ധൃതരാഷ്ട്രനോട് യുക്തിയായി ഇത് അറിയിക്കേണ്ടത്; ഞാൻ സ്വയം പറഞ്ഞ് അറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
അനുഭൂയ തു രാജ്ഞസ്തം രാജസൂയം സുദുര്മതിഃ। `യുധിഷ്ഠിരസ്യ ശകുനിര്ദുര്യോധസുസംയുതഃ
ആ രാജസൂയയാഗം അനുഭവിച്ച ശേഷം, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള ശകുനിയും ദുര്യോധനനും ചേർന്ന് തിരിച്ചു പോയി.
വിവേശ ഹാസ്തിനപുരം ദുര്യോധനമതേന സഃ। വാഢമിത്യേവ ശകുനിര്ദൃഢം ഹൃദി ചകാര ഹ
ദുര്യോധനന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം ശകുനി ഹസ്തിനാപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; വൈരത്തിന്റെ ചിന്ത മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
അസ്വസ്ഥതാം ചതാം ദൃഷ്ട്വാ ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ പാപകൃത്। ഭാരതാനാം ച ദുഷ്ടാത്മാ ക്ഷയായ ഹി നൃപക്ഷയഃ
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകന്റെ വിഷമവും ഭാരതവംശത്തിന്റെ നാശം രാജാക്കന്മാരുടെ നാശത്തിൽ നിന്നു വരുമെന്ന് കണ്ടശേഷം ആ ദുഷ്ടൻ അങ്ങനെ ആലോചിച്ചു.
പ്രിയകൃന്മതമാജ്ഞായ പൂര്വം ദുര്യോധനസ്യ തത്। പ്രജ്ഞാചക്ഷുഷമാസീനം ശകുനിഃ സൌബലസ്തദാ
ദുര്യോധനന്റെ മനസ്സിൽ പ്രിയമുള്ളതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയുള്ള സൌബലപുത്രനായ ശകുനി അവനെ സമീപിച്ചു.
ദുര്യോധനവചഃ ശ്രുത്വാ ധൃതരാഷ്ട്രം ജനാധിപമ്। ഉപഗമ്യ മഹാപ്രാജ്ഞം ശകുനിര്വാക്യമബ്രവീത്
ദുര്യോധനന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശകുനി ജനങ്ങളുടെ മഹാപണ്ഡിതനായ ധൃതരാഷ്ട്രനെ സമീപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദുര്യോധനോ മഹാരാജ വിവര്ണോ ഹരിണഃ കൃശഃ। ദീനശ്ചിന്താപരശ്ചൈവ തം വിദ്ധി മനുജാധിപ
മഹാരാജാവേ, ദുര്യോധനൻ മങ്ങിയ നിറത്തോടും മൃഗംപോലെ ക്ഷീണിച്ചും ദുഃഖിതനായി ചിന്തയിൽ മുഴുകിയും ഇരിക്കുന്നു; ഇതു മനസ്സിലാക്കുക, മനുഷ്യരിലെ പ്രഭോ.
ന വൈ പരീക്ഷസേ സമ്യഗസഹ്യം ശത്രുസംഭവമ്। ജ്യേഷ്ഠപുത്രസ്യ ഹൃച്ഛോകം കിമര്ഥം നാവബുധ്യസേ
ശത്രുക്കളിൽ നിന്നുള്ള അത്യന്തം സഹിക്കാനാകാത്ത ഭീഷണി നീ ശരിയായി കാണുന്നില്ല; മൂത്ത മകന്റെ ഹൃദയവേദന നീ എന്തുകൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല?
ഏവമുക്തഃ ശകുനിനാ ധൃതരാഷ്ട്രോ ജനേശ്വരഃ। ദുര്യോധനം സമാഹൂയം ഇദം വചനമബ്രവീത്
ശകുനി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജനങ്ങളുടെ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ദുര്യോധനനെ വിളിച്ചു വരുത്തി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ദുര്യോധന കൃതോമൂലം ഭൃശമാര്തോഽസി പുത്രക। ശ്രോതവ്യശ്ചേന്മയാ സോഽര്ഥോ ബ്രൂഹി മേ കുരുനന്ദന
ദുര്യോധനാ, നീ വളരെ ദുഃഖിതനും അകത്തുനിന്നും വേദനയുള്ളവനുമാണ്; ആ കാര്യം ഞാൻ കേൾക്കേണ്ടതാണെങ്കിൽ, പറയൂ, കുരുനന്ദനാ.
അയം ത്വാം ശകുനിഃ പ്രാഹ വിവര്ണം ഹരിമം കൃശമ്। ചിന്തയംശ്ച ന പശ്യാമി ശോകസ്യ തവ സമ്ഭവമ്
ശകുനി നിന്നെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞത്, 'നീ മങ്ങിയ നിറവും മഞ്ഞപ്പച്ചയും ക്ഷീണവും ഉള്ളവനാണ്' എന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചാൽ, നിന്റെ ദുഃഖത്തിന് യാതൊരു കാരണവും കാണുന്നില്ല.
ഐശ്വര്യം ഹി മഹത്പുത്ര ത്വയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്। ഭ്രാതരഃ സുഹൃദശ്ചൈവ നാചരന്തി തവാപ്രിയമ്
മകനേ, വലിയ ഐശ്വര്യം മുഴുവൻ നിനക്കാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. സഹോദരങ്ങളും സുഹൃത്തുക്കളും നിനക്കു വിരോധമായൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല.
ആച്ഛാദയസി പ്രാവാരാനശ്നാസി പിശിതൌദനമ്। ആജാനേയാ വഹന്ത്യശ്വാഃ കേനാസി ഹരിണഃ കൃശഃ
നീ നല്ല വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നു, മാംസവും അന്നവും കഴിക്കുന്നു, ഉത്തമമായ കുതിരകൾ നിന്നെ വഹിക്കുന്നു—എങ്കിൽ നീ എങ്ങനെ മങ്ങിയ നിറവും ക്ഷീണവും ഉള്ളവനായി?
ശയനാനി മഹാര്ഹാണി യോഷിതശ്ച മനോരമാഃ। ഗുണവന്തി ച വേശ്മാനി വിഹാരാശ്ച യഥാസുഖമ്
നിനക്കു വിലയേറിയ കിടക്കകളും മനോഹരമായ സ്ത്രീകളും ഗുണമുള്ള വീടുകളും ഇഷ്ടംപോലെ വിനോദങ്ങളും ഉണ്ട്.