പ്രലീനാന്സ്വേഷ്വിവാങ്ഗേഷു നിരാഹാരാംസ്തപോധനാന്। ക്ലിശ്യമാനാന്മന്ദബലാന്ഗോഷ്പദേ സംപ്ലുതോദകേ
തപസ്സുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന, ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ച, ശരീരം ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന, ദുർബലരായ അവർ, പശുവിന്റെ കുരിശ്ശരണ്ടിലെ വെള്ളത്തിൽ കഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
താന്സര്വാന്വിസ്മയാവിഷ്ടോ വീര്യോന്മത്തഃ പുരന്ദരഃ। അപഹാസ്യാഭ്യഗാച്ഛീഘ്രം ലമ്ബയിത്വാഽവമന്യ ച
അവരെ കണ്ട ഇന്ദ്രൻ, തന്റെ ശക്തിയിൽ മദിച്ചും അത്ഭുതപ്പെട്ടും, അവരെ പരിഹസിച്ച് അവഹേളിച്ച് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോയി.
തേഽഥ രോഷസമാവിഷ്ടാഃ സുഭൃശം ജാതമന്യവഃ। ആരേഭിരേ മഹത്കര്മ തദാ ശക്രഭയംകരമ്
അപ്പോൾ, അത്യന്തം കോപത്താൽ നിറഞ്ഞ, വലിയ ക്രോധമുള്ള ആ മുനിമാർ, ഇന്ദ്രനെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വലിയ ഒരു കര്മ്മം തുടങ്ങുകയുണ്ടായി.
ജുഹുവുസ്തേ സുതപസോ വിധിവജ്ജാതവേദസമ്। മന്ത്രൈരുച്ചാവചൈര്വിപ്രാ യേന കാമേന തച്ഛൃണു
ആ തപസ്സുകാർ, ഉചിതമായ വിധിയിൽ, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, യാഗാഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തി. അവർ ആഗ്രഹിച്ച കാര്യം കേൾക്കൂ.
കാമവീര്യഃ കാമഗമോ ദേവരാജഭയപ്രദഃ। ഇന്ദ്രോഽന്യഃ സര്വദേവാനാം ഭവേദിതി യതവ്രതാഃ
നമ്മുടെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, കാമവും ശക്തിയും ഇഷ്ടപ്രവൃത്തിയും ഉള്ള, ദേവേന്ദ്രനെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു ഇന്ദ്രൻ ജനിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രാച്ഛതഗുണഃ ശൌര്യേ വീര്യേ ചൈവ മനോജവഃ। തപസോ നഃ ഫലേനാദ്യ ദാരുണഃ സംഭവിത്വിതി
ഇന്ദ്രനേക്കാൾ നൂറിരട്ടി ധൈര്യത്തിലും ശക്തിയിലും വേഗത്തിലും മികവുള്ള, ഭയങ്കരനായ ഒരാൾ നമ്മുടെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ജനിക്കട്ടെ.
തദ്ബുദ്ധ്വാ ഭൃശസംതപ്തോ ദേവരാജഃ ശതക്രതുഃ। ജഗാമ ശരണം തത്ര കശ്യപം സംശിതവ്രതമ്
ഇത് അറിഞ്ഞ ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ വളരെ വിഷമിച്ചു, ദൃഢവ്രതനായ കശ്യപന്റെ അടുക്കൽ അഭയം തേടി എത്തി.
തച്ഛ്രുത്വാ ദേവരാജസ്യ കശ്യപോഽഥ പ്രജാപതിഃ। വാലഖില്യാനുപാഗമ്യ കര്മസിദ്ധിമപൃച്ഛത
ദേവരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട കശ്യപൻ, വാലഖില്യമുനിമാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു, അവരുടെ യാഗം പൂർത്തിയായോ എന്ന് ചോദിച്ചു.
കേന കാമേന ചാരബ്ധം ഭവദ്ഭിര്ഹോമകര്മ ച। യാഥാതഥ്യേന മേ ബ്രൂത ശ്രോതും കൌതൂഹലം ഹി മേ
ഏത് ആഗ്രഹത്താൽ നിങ്ങൾ ഈ ഹോമം തുടങ്ങി? സത്യമായി പറയൂ, ഞാൻ അതിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
അവജ്ഞാതാഃ സുരേന്ദ്രേണ മൂഢേനാകൃതബുദ്ധിനാ। ഐശ്വര്യമദമത്തേന സദാചാരാന്നിരസ്യതാ
ദേവേന്ദ്രനായി പരിഹസിക്കപ്പെട്ടവരാണ് ഞങ്ങൾ. അഹങ്കാരത്തിൽ കണ്ണടഞ്ഞ, വിവേകമില്ലാത്ത, നല്ല പെരുമാറ്റം ഉപേക്ഷിച്ച ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളെ അവഹേളിച്ചു.
തദ്വിഘാതാര്ഥമാരമ്ഭോ വിധിവത്തസ്യ കശ്യപ
അതുകൊണ്ടാണ്, കശ്യപാ, അവനെ തടയാൻ ഈ യാഗം ശരിയായ രീതിയിൽ ആരംഭിച്ചത്.
ഏവമസ്ത്വിതി തം ചാപി പ്രത്യൂചുഃ സത്യവാദിനഃ। താന്കശ്യപ ഉവാചേദം സാന്ത്വപൂര്വം പ്രജാപതിഃ
അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ എന്ന് അവർ സത്യമായി പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം കശ്യപൻ, പ്രജാപതി, അവരെ സാന്ത്വനപൂർവ്വം അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
അയമിന്ദ്രസ്ത്രിഭുവനേ നിയോഗാദ്ബ്രഹ്മണഃ കൃതഃ। ഇന്ദ്രാര്ഥേ ച ഭവന്തോഽപി യത്നവന്തസ്തപോധനാഃ
ഈ ഇന്ദ്രൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മൂന്നു ലോകത്തിനും അധികാരിയായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. നിങ്ങൾ തപസ്സുകാർ പോലും ഇന്ദ്രന്റെ കാര്യത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചവരാണ്.
ന മിഥ്യാ ബ്രഹ്മണോ വാക്യം കര്തുമര്ഹഥ സത്തമാഃ। ഭവതാം ഹി ന മിഥ്യാഽയം സംകല്പോ വൈ ചികീര്ഷിതഃ
മഹാന്മാരേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യവും ഒരിക്കലും അസത്യമായിരിക്കില്ല.
ഭവത്വേഷ പതത്രീണാമിന്ദ്രോഽതിബലസത്ത്വവാന്। പ്രസാദഃ ക്രിയതാമസ്യ ദേവരാജസ്യ യാചതഃ
പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഏറ്റവും ശക്തനും ധൈര്യവാനുമായ ഇന്ദ്രനായി ഇദ്ദേഹം മാറട്ടെ. ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രന് ചോദിക്കുന്ന ഈ അനുഗ്രഹം നല്കണം.
ഏവമുക്താഃ കശ്യപേന വാലഖില്യാസ്തപോധനാഃ। പ്രത്യൂചുരഭിസംപൂജ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠം പ്രജാപതിമ്
കശ്യപന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് വാലഖില്യന്മാര് തപസ്സില് സമ്പന്നരായി, പ്രജാപതിയായ മഹാമുനിയെ ആദരവോടെ വന്ദിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രാര്ഥോഽയം സമാരമ്ഭഃ സര്വേഷാം നഃ പ്രജാപതേ। അപത്യാര്ഥം സമാരമ്ഭോ ഭവതശ്ചായമീപ്സിതഃ
പ്രജാപതേ, ഞങ്ങളുടെ ഈ ശ്രമം ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയാണ്. എന്നാല് ഭവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രമം സന്താനത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.
തദിദം സഫലം കര്മ ത്വയൈവ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്। തഥാ ചൈവം വിധത്സ്വാത്ര യഥാ ശ്രേയോഽനുപശ്യസി
അതുകൊണ്ട്, ഈ കര്മ്മം ഭവാന് സ്വീകരിച്ച് ഫലപ്രദമാക്കണം. ഭവാന് ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്ന വിധത്തില് ഇവിടെ പ്രവര്ത്തിക്കണം.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു ദേവീ ദാക്ഷായണീ ശുഭാ। വിനതാ നാമ കല്യാണീ പുത്രകാമാ യശസ്വിനീ
അത് തന്നെയായ സമയത്ത് ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായ വിനതാ എന്ന ശുഭയുടയാളും, സദ്ഗുണശാലിനിയും, പ്രശസ്തയുമായ ദേവി സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തപസ്തപ്ത്വാ വ്രതപരാ സ്നാതാ പുംസവനേ ശുചിഃ। ഉപചക്രാമ ഭര്താരം താമുവാചാഥ കശ്യപഃ
വ്രതത്തില് മനസ്സോടെയും, തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധിയേറെയും, പുംസവനസ്നാനത്തിലൂടെ ശുദ്ധയുമായി, അവള് ഭര്ത്താവിനരികേ എത്തി. അപ്പോള് കശ്യപന് അവളോട് പറഞ്ഞു.
ആരമ്ഭഃ സഫലോ ദേവി ഭവിതാ യസ്ത്വയേപ്സിതഃ। ജനയിഷ്യസി പുത്രൌ ദ്വൌ വീരൌ ത്രിഭുവനേശ്വരൌ
ദേവി, നീ ആഗ്രഹിച്ച ഈ ശ്രമം ഫലപ്രദമാകും. നീ മൂന്നുലോകത്തിന്റെയും അധിപതികളായ വീര്യശാലികളായ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കും.
തപസാ വാലഖില്യാനാം മമ സംകല്പതസ്തഥാ। ഭവിഷ്യതോ മഹാഭാഗൌ പുത്രൌ ത്രൈലോക്യപൂജിതൌ
വാലഖില്യന്മാരുടെ തപസ്സും എന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹവും കൊണ്ടു, മൂന്നുലോകത്തിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന മഹാത്മാക്കളായ രണ്ടു പുത്രന്മാര് ജനിക്കും.
ഉവാച ചൈനാം ഭഗവാന്കശ്യപഃ പുനരേവ ഹ। ധാര്യതാമപ്രമാദേന ഗര്ഭോഽയം സുമഹോദയഃ
പിന്നീട് കശ്യപന് വീണ്ടും അവളോട് പറഞ്ഞു: ഈ മഹോന്നതമായ ഗര്ഭം വളരെ ജാഗ്രതയോടെ ധരിക്കണം.
ഏകഃ സര്വപതത്രീണാമിന്ദ്രത്വം കാരയിഷ്യതി। ലോകസംഭാവിതോ വീരഃ കാമരൂപോ വിഹങ്ഗമഃ
അവരില് ഒരാള് പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഇന്ദ്രനായി, ലോകം ആദരിക്കുന്ന വീരനായി, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാന് കഴിയുന്ന ഒരു പക്ഷിയായും മാറും.
ശതക്രതുമഥോവാച പ്രീയമാണഃ പ്രജാപതിഃ। ത്വത്സഹായൌ മഹാവീര്യൌ ഭ്രാതരൌ തേ ഭവിഷ്യതഃ
പിന്നീട് പ്രജാപതി സന്തോഷത്തോടെ ശതക്രതുവിനോട് പറഞ്ഞു: നിന്റെ സഹായി ആയ മഹാവീര്യശാലികളായ രണ്ടു സഹോദരന്മാര് ഉണ്ടാകും.
നൈതാഭ്യാം ഭവിതാ ദോഷഃ സകാശാത്തേ പുരംദര। വ്യേതു തേ ശക്ര സംതാപസ്ത്വമേവേന്ദ്രോ ഭവിഷ്യസി
പുരന്ദരാ, ഇവരുടെ കാരണമായി നിനക്കൊന്നും ദോഷം ഉണ്ടാകില്ല. ശക്രാ, നിന്റെ വിഷമം മാറട്ടെ; നീയേക ഇന്ദ്രനായി തുടരും.
ന ചാപ്യേവം ത്വയാ ഭൂയഃ ക്ഷേപ്തവ്യാ ബ്രഹ്മവാദിനഃ। ന ചാവമാന്യാ ദര്പാത്തേ വാഗ്വജ്രാ ഭൃശകോപനാഃ
ഇനി മുതല് ബ്രഹ്മജ്ഞാനികള് എന്ന പേരില് ആരെയും നീ അപമാനിക്കരുത്. വാക്ക് വജ്രംപോലെ ശക്തിയുള്ളവരെയും, അഹങ്കാരത്താല് നീ അവഹേളിക്കരുത്.
ഏവമുക്തോ ജഗാമേന്ദ്രോ നിര്വിശങ്കസ്ത്രിവിഷ്ടപമ്। വിനതാ ചാപി സിദ്ധാര്ഥാ ബഭൂവ മുദിതാ തഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ്, ഇന്ദ്രന് ഭയമില്ലാതെ സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. വിനതാ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയതില് സന്തോഷവതിയായി.
ജനയാമാസ പുത്രൌ ദ്വാവരുണം ഗരുഡം തഥാ। വികലാങ്ഗോഽരുണസ്തത്ര ഭാസ്കരസ്യ പുരഃസരഃ
അവള് അരുണനും ഗരുഡനും എന്ന രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. അവരില് അരുണന് ഒരു ഭാഗം കുറവായവനായിരുന്നു; അവന് സൂര്യന്റെ മുന്ചെന്നവനായി.
പതത്ത്രീണാം ച ഗരുഡമിന്ദ്രത്വേനാഭ്യഷിഞ്ചത। തസ്യൈതത്കര്മ സുമഹച്ഛ്രൂയതാം ഭൃഗുനന്ദന
പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഗരുഡന് ഇന്ദ്രനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. ഭൃഗുനന്ദനാ, അവന്റെ മഹത്തായ കര്മ്മം ഇപ്പോള് കേള്ക്കു.