അനുപമബലവീര്യതേജസോ ധൃതമനസഃ പരിരക്ഷണേഽമൃതസ്യ। അസുരപുരവിദാരണാഃ സുരാ ജ്വലനസമിദ്ധവപുഃപ്രകാശിനഃ
തുല്യരില്ലാത്ത ശക്തിയും വീര്യവും തേജസ്സും ഉള്ള, മനസ്സുറപ്പോടെ അമൃതത്തെ കാത്തുനിൽക്കുന്ന, അസുരപുരങ്ങൾ നശിപ്പിച്ച ദേവന്മാർ തീപോലെ ദഹിക്കുന്ന ശരീരത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
ഇതി സമരവരം സുരാഃ സ്ഥിതാസ്തേ പരിഘസഹസ്രശതൈഃ സമാകുലമ്। വിഗലിതമിവ ചാമ്ബരാന്തരം തപനമരീചിവികാശിതം ബഭാസേ
ഇങ്ങനെ, ആയിരക്കണക്കിന് ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മഹാസമരത്തിനായി ദേവന്മാർ ഒരുക്കമാക്കി; ആ സ്ഥലം സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രകാശിച്ച ആകാശം പോലെ തിളങ്ങി.
കോഽപരാധോ മഹേന്ദ്രസ്യ കഃ പ്രമാദശ്ച സൂതജ। തപസാ വാലഖില്യാനാം സംഭൂതോ ഗരുഡഃ കഥമ്
ഇന്ദ്രന്റെ തെറ്റും അനാസക്തിയും എന്തായിരുന്നു, സാരഥിയുടെ മകനേ? വാലഖില്യരുടെ തപസ്സിൽ നിന്ന് ഗരുഡൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു?
കശ്യപസ്യ ദ്വിജാതേശ്ച കഥം വൈ പക്ഷിരാട് സുതഃ। അധൃഷ്ടഃ സര്വഭൂതാനാമവധ്യസ്ചാഭവത്കഥമ്
കശ്യപനും വിനതയും ജനിച്ച പക്ഷിരാജാവ് എങ്ങനെ എല്ലാ ജീവികളിലും ജയിക്കാനാവാത്തവനും, കൊല്ലാനാവാത്തവനും ആയി?
കഥം ച കാമചാരീ സ കാമവീര്യശ്ച ഖേചരഃ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും പുരാണേ യദി പഠ്യതേ
അവൻ എങ്ങനെ ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കാനും, ഇഷ്ടംപോലെ ശക്തി പ്രാപിക്കാനും, ആകാശത്ത് ജീവിക്കാനും കഴിവുള്ളവനായി? ഇതെല്ലാം പുരാണത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
വിഷയോഽയം പുരാണസ്യ യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി। ശൃണു മേ വദതഃ സര്വമേതത്സംക്ഷേപതോം ദ്വിജ
നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതു പുരാണത്തിലെ വിഷയം തന്നെയാണ്; ഞാൻ ഇതെല്ലാം സംക്ഷിപ്തമായി പറയുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു, ദ്വിജനേ.
യജതഃ പുത്രകാമസ്യ കശ്യപസ്യ പ്രജാപതേഃ। സാഹായ്യമൃഷയോ ദേവാ ഗന്ധര്വാശ്ച ദദുഃ കില
പുത്രസന്താനത്തിനായി കശ്യപൻ യാഗം നടത്തുമ്പോൾ, മഹർഷിമാരും ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ചേർന്ന് അവനെ സഹായിച്ചു.
തത്രേധ്മാനയനേ ശക്രോ നിയുക്തഃ കശ്യപേന ഹ। മുനയോ വാലഖില്യാശ്ച യേ ചാന്യേ ദേവതാഗണാഃ
അവിടെ യാഗത്തിനുള്ള ഇന്ധനം ശേഖരിക്കാൻ കശ്യപൻ ഇന്ദ്രനെയും വാലഖില്യമുനിമാരെയും മറ്റു ദേവതാഗണങ്ങളെയും നിയോഗിച്ചു.
ശക്രസ്തു വീര്യസദൃശമിധ്യഭാരം ഗിരിപ്രഭമ്। സമുദ്യമ്യാനയാമാസ നാതികൃച്ഛ്രാദിവ പ്രഭുഃ
ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ, ഒരു പർവതംപോലെ തിളങ്ങുന്ന വലിയ ഇന്ധനക്കൂട്ട് എളുപ്പത്തിൽ എടുത്ത് ചുമന്നു.
അഥാപശ്യദൃഷീന്ഹ്രസ്വാനങ്ഗുഷ്ഠോദരവര്ഷ്മണഃ। പലാശവര്തികാമേകാം വഹതഃ സംഹതാന്പഥി
അപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ, വലുതല്ലാത്ത ശരീരമുള്ള, അങ്ങുശ്ഠം വലുപ്പം മാത്രമുള്ള, ഒരൊറ്റ പലാശക്കൊമ്പ് ചേർന്ന് ചുമക്കുന്ന മുനിമാരെ വഴിയിൽ കണ്ടു.
പ്രലീനാന്സ്വേഷ്വിവാങ്ഗേഷു നിരാഹാരാംസ്തപോധനാന്। ക്ലിശ്യമാനാന്മന്ദബലാന്ഗോഷ്പദേ സംപ്ലുതോദകേ
തപസ്സുകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്ന, ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ച, ശരീരം ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന, ദുർബലരായ അവർ, പശുവിന്റെ കുരിശ്ശരണ്ടിലെ വെള്ളത്തിൽ കഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
താന്സര്വാന്വിസ്മയാവിഷ്ടോ വീര്യോന്മത്തഃ പുരന്ദരഃ। അപഹാസ്യാഭ്യഗാച്ഛീഘ്രം ലമ്ബയിത്വാഽവമന്യ ച
അവരെ കണ്ട ഇന്ദ്രൻ, തന്റെ ശക്തിയിൽ മദിച്ചും അത്ഭുതപ്പെട്ടും, അവരെ പരിഹസിച്ച് അവഹേളിച്ച് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പോയി.
തേഽഥ രോഷസമാവിഷ്ടാഃ സുഭൃശം ജാതമന്യവഃ। ആരേഭിരേ മഹത്കര്മ തദാ ശക്രഭയംകരമ്
അപ്പോൾ, അത്യന്തം കോപത്താൽ നിറഞ്ഞ, വലിയ ക്രോധമുള്ള ആ മുനിമാർ, ഇന്ദ്രനെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വലിയ ഒരു കര്മ്മം തുടങ്ങുകയുണ്ടായി.
ജുഹുവുസ്തേ സുതപസോ വിധിവജ്ജാതവേദസമ്। മന്ത്രൈരുച്ചാവചൈര്വിപ്രാ യേന കാമേന തച്ഛൃണു
ആ തപസ്സുകാർ, ഉചിതമായ വിധിയിൽ, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, യാഗാഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തി. അവർ ആഗ്രഹിച്ച കാര്യം കേൾക്കൂ.
കാമവീര്യഃ കാമഗമോ ദേവരാജഭയപ്രദഃ। ഇന്ദ്രോഽന്യഃ സര്വദേവാനാം ഭവേദിതി യതവ്രതാഃ
നമ്മുടെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി, കാമവും ശക്തിയും ഇഷ്ടപ്രവൃത്തിയും ഉള്ള, ദേവേന്ദ്രനെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റൊരു ഇന്ദ്രൻ ജനിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രാച്ഛതഗുണഃ ശൌര്യേ വീര്യേ ചൈവ മനോജവഃ। തപസോ നഃ ഫലേനാദ്യ ദാരുണഃ സംഭവിത്വിതി
ഇന്ദ്രനേക്കാൾ നൂറിരട്ടി ധൈര്യത്തിലും ശക്തിയിലും വേഗത്തിലും മികവുള്ള, ഭയങ്കരനായ ഒരാൾ നമ്മുടെ തപസ്സിന്റെ ഫലമായി ജനിക്കട്ടെ.
തദ്ബുദ്ധ്വാ ഭൃശസംതപ്തോ ദേവരാജഃ ശതക്രതുഃ। ജഗാമ ശരണം തത്ര കശ്യപം സംശിതവ്രതമ്
ഇത് അറിഞ്ഞ ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ വളരെ വിഷമിച്ചു, ദൃഢവ്രതനായ കശ്യപന്റെ അടുക്കൽ അഭയം തേടി എത്തി.
തച്ഛ്രുത്വാ ദേവരാജസ്യ കശ്യപോഽഥ പ്രജാപതിഃ। വാലഖില്യാനുപാഗമ്യ കര്മസിദ്ധിമപൃച്ഛത
ദേവരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട കശ്യപൻ, വാലഖില്യമുനിമാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു, അവരുടെ യാഗം പൂർത്തിയായോ എന്ന് ചോദിച്ചു.
കേന കാമേന ചാരബ്ധം ഭവദ്ഭിര്ഹോമകര്മ ച। യാഥാതഥ്യേന മേ ബ്രൂത ശ്രോതും കൌതൂഹലം ഹി മേ
ഏത് ആഗ്രഹത്താൽ നിങ്ങൾ ഈ ഹോമം തുടങ്ങി? സത്യമായി പറയൂ, ഞാൻ അതിനായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
അവജ്ഞാതാഃ സുരേന്ദ്രേണ മൂഢേനാകൃതബുദ്ധിനാ। ഐശ്വര്യമദമത്തേന സദാചാരാന്നിരസ്യതാ
ദേവേന്ദ്രനായി പരിഹസിക്കപ്പെട്ടവരാണ് ഞങ്ങൾ. അഹങ്കാരത്തിൽ കണ്ണടഞ്ഞ, വിവേകമില്ലാത്ത, നല്ല പെരുമാറ്റം ഉപേക്ഷിച്ച ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങളെ അവഹേളിച്ചു.
തദ്വിഘാതാര്ഥമാരമ്ഭോ വിധിവത്തസ്യ കശ്യപ
അതുകൊണ്ടാണ്, കശ്യപാ, അവനെ തടയാൻ ഈ യാഗം ശരിയായ രീതിയിൽ ആരംഭിച്ചത്.
ഏവമസ്ത്വിതി തം ചാപി പ്രത്യൂചുഃ സത്യവാദിനഃ। താന്കശ്യപ ഉവാചേദം സാന്ത്വപൂര്വം പ്രജാപതിഃ
അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ എന്ന് അവർ സത്യമായി പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം കശ്യപൻ, പ്രജാപതി, അവരെ സാന്ത്വനപൂർവ്വം അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
അയമിന്ദ്രസ്ത്രിഭുവനേ നിയോഗാദ്ബ്രഹ്മണഃ കൃതഃ। ഇന്ദ്രാര്ഥേ ച ഭവന്തോഽപി യത്നവന്തസ്തപോധനാഃ
ഈ ഇന്ദ്രൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മൂന്നു ലോകത്തിനും അധികാരിയായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. നിങ്ങൾ തപസ്സുകാർ പോലും ഇന്ദ്രന്റെ കാര്യത്തിൽ പരിശ്രമിച്ചവരാണ്.
ന മിഥ്യാ ബ്രഹ്മണോ വാക്യം കര്തുമര്ഹഥ സത്തമാഃ। ഭവതാം ഹി ന മിഥ്യാഽയം സംകല്പോ വൈ ചികീര്ഷിതഃ
മഹാന്മാരേ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കരുത്. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഉദ്ദേശിച്ച കാര്യവും ഒരിക്കലും അസത്യമായിരിക്കില്ല.
ഭവത്വേഷ പതത്രീണാമിന്ദ്രോഽതിബലസത്ത്വവാന്। പ്രസാദഃ ക്രിയതാമസ്യ ദേവരാജസ്യ യാചതഃ
പക്ഷികളുടെ ഇടയില് ഏറ്റവും ശക്തനും ധൈര്യവാനുമായ ഇന്ദ്രനായി ഇദ്ദേഹം മാറട്ടെ. ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രന് ചോദിക്കുന്ന ഈ അനുഗ്രഹം നല്കണം.
ഏവമുക്താഃ കശ്യപേന വാലഖില്യാസ്തപോധനാഃ। പ്രത്യൂചുരഭിസംപൂജ്യ മുനിശ്രേഷ്ഠം പ്രജാപതിമ്
കശ്യപന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് വാലഖില്യന്മാര് തപസ്സില് സമ്പന്നരായി, പ്രജാപതിയായ മഹാമുനിയെ ആദരവോടെ വന്ദിച്ച് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രാര്ഥോഽയം സമാരമ്ഭഃ സര്വേഷാം നഃ പ്രജാപതേ। അപത്യാര്ഥം സമാരമ്ഭോ ഭവതശ്ചായമീപ്സിതഃ
പ്രജാപതേ, ഞങ്ങളുടെ ഈ ശ്രമം ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയാണ്. എന്നാല് ഭവാന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രമം സന്താനത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.
തദിദം സഫലം കര്മ ത്വയൈവ പ്രതിഗൃഹ്യതാമ്। തഥാ ചൈവം വിധത്സ്വാത്ര യഥാ ശ്രേയോഽനുപശ്യസി
അതുകൊണ്ട്, ഈ കര്മ്മം ഭവാന് സ്വീകരിച്ച് ഫലപ്രദമാക്കണം. ഭവാന് ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്ന വിധത്തില് ഇവിടെ പ്രവര്ത്തിക്കണം.
ഏതസ്മിന്നേവ കാലേ തു ദേവീ ദാക്ഷായണീ ശുഭാ। വിനതാ നാമ കല്യാണീ പുത്രകാമാ യശസ്വിനീ
അത് തന്നെയായ സമയത്ത് ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായ വിനതാ എന്ന ശുഭയുടയാളും, സദ്ഗുണശാലിനിയും, പ്രശസ്തയുമായ ദേവി സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തപസ്തപ്ത്വാ വ്രതപരാ സ്നാതാ പുംസവനേ ശുചിഃ। ഉപചക്രാമ ഭര്താരം താമുവാചാഥ കശ്യപഃ
വ്രതത്തില് മനസ്സോടെയും, തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധിയേറെയും, പുംസവനസ്നാനത്തിലൂടെ ശുദ്ധയുമായി, അവള് ഭര്ത്താവിനരികേ എത്തി. അപ്പോള് കശ്യപന് അവളോട് പറഞ്ഞു.