വിശാലരാജ്ഞോ ദുഹിതാം മമ പിത്രാ വൃതാം സതീമ്। അനേന കൃത്വാ സന്ധാനം കരൂശേന ജിഗീഷയാ
വിശാലരാജാവിന്റെ സത്യവ്രതയായ മകളെ, എന്റെ അച്ഛൻ തിരഞ്ഞെടുത്തവളെ, കാരൂശരാജാവുമായി കൂട്ടുകൂടി, ജയിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് അവൻ സ്വന്തമാക്കി.
ജരാസന്ധം സമാശ്രിത്യ കൃതവാന്വിപ്രിയാണി മേ। താനി സര്വാണി സങ്ഖ്യാതും ന ശക്നോമി നരാധിപാഃ
ജരാസന്ധനെ ആശ്രയിച്ച്, അവൻ എനിക്കെതിരെ അനേകം അനിഷ്ടങ്ങൾ ചെയ്തു; രാജാക്കളേ, ആ കുറ്റങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ എണ്ണികാണിക്കാനാവില്ല.
ഏവമേതദപര്യന്തമേഷ വൃഷ്ണിഷു കില്ബിഷീ। അസ്മാകമയമാരമ്ഭാംശ്ചകാര പരഭാനൃജുഃ
ഇങ്ങനെ, വൃഷ്ണികളിൽ പാപിയായ ഈവൻ, ഞങ്ങളോടു നിരന്തരമായി വൈരപ്രവൃത്തികൾ നടത്തി, ദുഷ്ടബുദ്ധിയോടെ അനേകം ദോഷങ്ങൾ ചെയ്തു.
ശതം ക്ഷന്തവ്യമസ്മാഭിര്വധാര്ഹാണാം കിലാഗസാമ്। ബദ്ധോഽസ്മി സമയൈര്ഘോരൈര്മാതുരസ്യൈവ സങ്ഗരേ
വധയോഗ്യമായ നൂറ് വലിയ കുറ്റങ്ങൾ ഞങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചു; അമ്മയുടെ കാര്യത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ കഠിനമായ ഉടമ്പടികളാൽ ഞാൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
തത്തഥാ ശതമസ്മാകം ക്ഷാന്തം ക്ഷയകരം മയാ। ദ്വൌ തു മേ വധകാലേഽസ്മിന്ന ക്ഷന്തവ്യൌ കഥഞ്ചന
അങ്ങനെ, നൂറ് നാശകരമായ കുറ്റങ്ങൾ ഞാൻ ക്ഷമിച്ചു; പക്ഷേ, ഈ വധസമയത്ത് രണ്ട് കുറ്റങ്ങൾ എങ്കിലും എങ്ങിനെയും ഞാൻ ക്ഷമിക്കാനാവില്ല.
യജ്ഞവിഘ്നകരം ഹന്യാം പാണ്ഡവാനാം ച ദുര്ഹൃദമ്। ഇതി മേ വര്തതേ ഭാവസ്തമതീയാം കഥം ന്വഹമ്
യജ്ഞം തടഞ്ഞവനെയും പാണ്ഡവർക്കു ദ്വേഷമുള്ളവനെയും ഞാൻ കൊല്ലണം എന്നതാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ; അതിനാൽ ഞാൻ ഇനി എങ്ങനെ വിട്ടുവിടും?
പിതൃഷ്വസുഃ കൃതേ ദുഃഖം സുമഹന്മര്ഷയാമ്യഹമ്। ദിഷ്ട്യാ ഹീദം സര്വരാജ്ഞാം സന്നിധാവദ്യ വര്തതേ
പിതൃസ്വസുവിന്റെ കാരണത്താൽ വലിയ ദുഃഖം ഞാൻ സഹിച്ചു; ഭാഗ്യവശാൽ, ഈ കാര്യം ഇന്ന് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും സന്നിധിയിൽ ഉണ്ട്.
പശ്യന്തി ഹി ഭവന്തോഽദ്യ മയ്യതീവ വ്യതിക്രമമ്। കൃതാനി തു പരോക്ഷം മേ യാനി താനി നിബോധത
ഇന്ന് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എനിക്കെതിരായ വലിയ അക്രമം കാണുന്നു; എങ്കിലും, എന്റെ നേരെ രഹസ്യമായി ചെയ്ത കുറ്റങ്ങളും നിങ്ങൾ കേൾക്കട്ടെ.
ഇമം ത്വസ്യ ന ശക്ഷ്യാമി ക്ഷന്തുമദ്യ വ്യതിക്രമമ്। അവലേപാദ്വധാര്ഹസ്യ സമഗ്രേ രാജമണ്ഡലേ
പൂർണ്ണ രാജസഭയുടെ മുമ്പിൽ, അഹങ്കാരത്തിൽ ചെയ്ത, വധയോഗ്യമായ ഈ കുറ്റം ഞാൻ ഇന്നെന്തായാലും ക്ഷമിക്കില്ല.
രുക്മിണ്യാമസ്യ മൂഢസ്യ പ്രാര്ഥനാഽഽസീന്മുമൂര്ഷതഃ। ന ച താം പ്രാപ്തവാന്മൂഢഃ ശൂദ്രോ വേദശ്രുതീമിവ
രുക്മിണിയെ ലഭിക്കാനാഗ്രഹിച്ച്, മരണാശയത്തോടെ ഈ മണ്ടൻ അപേക്ഷിച്ചു; പക്ഷേ, ഒരു ശൂദ്രൻ വേദപാഠം നേടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ അവളെ നേടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഏവമാദി തതഃ സര്വേ സഹിതാസ്തേ നരാധിപാഃ। ഗര്ഹണം ശിശുപാലസ്യ വാസുദേവേന വിശ്രുതഃ
ഇങ്ങനെ, കൂട്ടമായിരുന്ന എല്ലാ രാജാക്കളും വാസുദേവൻ ശിശുപാലനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ടു.
വാസുദേവവചഃ ശ്രുത്വാ ചേദിരാജം വ്യഗര്ഹയന്। രഥോപസ്ഥേ ധനുഷ്മന്തം ശരാന്സന്ദധതം രുഷാ
വാസുദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവർ ചെടിരാജാവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി; അമ്പുമായി രഥത്തിൽ ഇരുന്ന്, കോപത്തോടെ അമ്പുകൾ ചാർത്തുന്ന അവനെ.
ശ്രുത്വാഽപി ച വിലോക്യാശു ദുദ്രുവുഃ സര്വപാര്ഥിവാഃ। വിഹായ പരമോദ്വിഗ്നാശ്ചേദിരാജം ചമൂമുഖേ
ഇത് കേട്ടും കണ്ടും, എല്ലാ രാജാക്കളും വലിയ ഭയത്തോടെ, സൈന്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ചേദിരാജാവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് അതിവേഗം ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ശിശുപാലഃ പ്രതാപവാന്। ജഹാസ സ്വനവദ്ധാസം വാക്യം ചേദമുവാച ഹ
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ശക്തനായ ശിശുപാലൻ ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെ വലിയ ചിരി ചിരിച്ചു, പിന്നെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മത്പൂര്വാം രുക്മിണീം കൃഷ്ണ സംസത്സു പരികീര്തയന്। വിശേഷതഃ പാര്ഥിവേഷു വ്രീഡാം ന കുരുഷേ കഥമ്
കൃഷ്ണാ, നീ ഈ രാജസഭയിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ, രുക്മിണിയെ മുമ്പ് എന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. അതിൽ നിന്നു നിനക്ക് ലജ്ജയൊന്നും തോന്നുന്നില്ലേ?
മന്യമാനോ ഹി കഃ സത്സു പുരുഷഃ പരികീര്തയേത്। അന്യപൂര്വാ സ്ത്രിയം ജാതു ത്വദന്യോ മധൂസൂദന
മധുസൂദനാ, പുരുഷന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആരാണ് മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ മുൻപൊക്കെ തന്റെയായിരുന്നു എന്ന് പറയാൻ തയ്യാറാകുന്നത്? നീയല്ലാതെ മറ്റാരും അങ്ങനെ പറയില്ല.
ക്ഷമാ വാ യദി തേ ശ്രദ്ധാ മാ വാ കൃഷ്ണ മമ ക്ഷമ। ക്രുദ്ധാദ്വാപി പ്രസന്നാദ്വാ കിം മേ ത്വത്തോ ഭവിഷ്യതേ
കൃഷ്ണാ, നിനക്ക് എന്നോടു ക്ഷമയോ വിശ്വാസമോ ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ, നീ കോപിച്ചാലോ സന്തോഷിച്ചാലോ, നിന്നിൽ നിന്ന് എനിക്ക് എന്ത് ലഭിക്കും?
സ താംസ്തു വിദ്രുതാന്സര്വാന്സാശ്വപത്തിരഥദ്വിപാന്। കൃഷ്ണതേജോഹതാന്സര്വാന്സമീക്ഷ്യ വസുധാധിപാന്
കൃഷ്ണന്റെ ശക്തിയിൽ പറ്റി വീണു, കുതിരകളും pěടകളും രഥങ്ങളും ആനകളും കൂടെ, എല്ലാ രാജാക്കളും ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടു,
ശിശുപാലോ രഥേനൈകഃ പ്രത്യുപായാത്സ കേശവമ്। രുഷാ താമ്രേക്ഷണോ രാജഞ്ഛലഭഃ പാവകം യഥാ
രാജാവേ, ശിശുപാലൻ, കണ്ണുകൾ കോപത്തിൽ ചുവപ്പിച്ച്, രഥത്തിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി കേശവന്റെ നേരെ തീപിടിച്ച പുല്ല് കൂമ്പാരത്തിലേക്ക് ചെന്ന് കയറുന്ന അഗ്നിയെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
തതോ യുദ്ധായ സംനദ്ധം ചേദിരാജം യുധിഷ്ഠിരഃ। ദൃഷ്ട്വാ മതിമതാം ശ്രേഷ്ഠോ നാരദം സമുവാച ഹ
അതിനുശേഷം, യുദ്ധത്തിനായി ആയുധധാരിയായ ചേദിരാജാവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ നാരദനോട് പറഞ്ഞു.
അന്തരിക്ഷേ ച ഭൂമൌ ച തേഽസ്ത്യവിദിതം ക്വചിത്। യാനി രാജവിനാശായ ഭൌമാനി ച ഖഗാനി ച
ആകാശത്തിലും ഭൂമിയിലും രാജാക്കന്മാരുടെ നാശത്തിന് കാരണമാകുന്ന അടയാളങ്ങൾ ഒന്നും നിന്നിൽ മറഞ്ഞിട്ടില്ല.
നിമിത്താനീഹ ജായന്തേ ഉത്പാതാശ്ച പൃഥഗ്വിധാഃ। ഏതദിത്ഛാമി കാര്ത്സ്ന്യേന ശ്രോതും ത്വത്തോ മഹാമുനേ
ഇവിടെ പലവിധം അടയാളങ്ങളും അനവധി അനിഷ്ടസംഭവങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. മഹാമുനിയേ, അവയെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി നിന്നിൽ നിന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഇത്യേവം മിതമാന്വിപ്രഃ കുരുരാജസ്യ ധീമതഃ। പൃച്ഛതഃ സര്വമവ്യഗ്രമാചചക്ഷേ മഹായശാഃ
ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിമാനായ കുരുരാജാവ് ചോദിച്ചപ്പോൾ, മഹാശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണൻ ഭയമോ സംശയമോ ഇല്ലാതെ എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
പരാക്രമം ച മാര്ഗം ച സംനിപാതം സമുച്ഛ്രയമ്। ആരോഹണം കുരുശ്രേഷ്ഠ അന്യോന്യം പ്രതിസര്പണമ്
ശ്രേഷ്ഠന്മാർ വീര്യം, സഞ്ചാരം, ഏറ്റുമുട്ടൽ, ഉയർച്ച, കയറ്റം, പിന്മാറ്റം, പരസ്പര പിന്മാറ്റം എന്നിവ ശ്രദ്ധയോടെ പരിശോധിക്കണം, കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
പശ്മീനാം വ്യതിസംസര്ഗം വ്യായാമം വൃത്തിപീഡനമ്। ദര്ശനാദര്ശനം ചൈവ അദൃശ്യാനാം ച ദര്ശനമ്
മൃഗങ്ങളുടെ കൂട്ടിച്ചേരൽ, അതിശ്രമം, ഉപജീവനത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട്, കാണുന്നതും കാണാത്തതും, അദൃശ്യമായവയെ കാണുന്നതും ഇവയും ശ്രദ്ധിക്കണം.
ഹാനിം വൃദ്ധിം ച ഹ്രാസം ച വര്ണസ്ഥാനം ബലാബലമ്। സര്വമേതത്പരീക്ഷേത ഗ്രഹാണാം ഗ്രഹകോവിദഃ
നഷ്ടം, ലാഭം, കുറവ്, വർണ്ണസ്ഥാനം, ശക്തിയും ദൗർബല്യവും—ഇവയെല്ലാം അടയാളങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ളവർ പരിശോധിക്കണം.
ഭൌമാഃ പൂര്വം പ്രവര്തന്തേ ഖേചരാശ്ച തതഃ പരമ്। ഉത്പദ്യന്തേ ച ലോകേഽസ്മിന്നുത്പാതാ ദേവനിര്മിതാഃ
ഭൗമചിഹ്നങ്ങൾ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, പിന്നെ ആകാശത്തിലെവയും. ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിക്കുന്ന അനിഷ്ടസംഭവങ്ങളും ഈ ലോകത്ത് ഉണ്ടാകുന്നു.
യദാ തു സര്വഭൂതാനാം ഛായാ ന പരിവര്തതേ। അപരേണ ഗതേ സൂര്യേ തത്പരാഭവലക്ഷണമ്
സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചശേഷം എല്ലാ ജീവികളുടെയും നിഴൽ മാറാതിരിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് approaching destruction-ന്റെ അടയാളം.
അച്ഛായേ വിമലച്ഛായാ പ്രതിച്ഛായേവ ദൃശ്യതേ। യത്ര ചൈത്യകവൃക്ഷാണാം തത്ര വിദ്യാന്മഹദ്ഭയമ്
നിഴൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ശുദ്ധമായ നിഴൽ പ്രതിഫലനമായി കാണപ്പെടുമ്പോഴും, പ്രത്യേകിച്ച് ക്ഷേത്രവൃക്ഷങ്ങളുടെ അടിയിൽ, വലിയ ഭയം അടുത്തിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ശീര്ണപര്ണപ്രവാലാശ്ച ശുഷ്കപര്ണാശ്ച ചൈത്യകാഃ। അപഭ്രഷ്ടപ്രവാലാശ്ച തത്രാഭാവം വിനിര്ദിശേത്
ക്ഷേത്രവൃക്ഷങ്ങൾക്ക് ഉണങ്ങിയ ഇലകളും കൊമ്പുകളും, ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ, അല്ലെങ്കിൽ കൊമ്പുകൾ വീണുപോയതും കാണുമ്പോൾ, അതു നാശത്തിന്റെ സൂചനയാണെന്ന് അറിയണം.