ആരുരോഹ ഗരുത്മന്തം താഭ്യാം സഹ ജനാര്ദനഃ। തതഃ സുപര്ണമാരുഹ്യ ജയായ ഭരതര്ഷഭ
ജനാർദ്ദനൻ അവരോടൊപ്പം ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി. അങ്ങനെ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, അവർ വിജയത്തിനായി ആ വലിയ പക്ഷിയിലേറി.
ജഗ്മുഃ ക്രുധാ മഹാവീര്യാ ബാണസ്യ നഗരം പ്രതി। അഥാസാദ്യ മഹാരാജ തത്പുരം ദദൃശുശ്ച തേ
വലിയ ക്രോധത്തോടെ ആ വീരന്മാർ ബാണന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി. മഹാരാജാവേ, അവിടെ എത്തി ആ നഗരം അവർ കണ്ടു.
താമ്രപ്രാകാരസങ്ഗുപ്താം ഹേമപ്രാസാദസങ്കുലാമ്। ദൃഷ്ട്വാ മുദാ യുതാഃ സര്വേ വിസ്മയം പരമം യയുഃ
താമ്രഭിത്തികളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടും പൊന്നിൻ കൊട്ടാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞും കിടക്കുന്ന ആ നഗരം കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ അത്ഭുതത്തിൽ മുങ്ങി.
തഥാ ബാണപുരസ്യാസന്ദ്വാരസ്ഥാ ദേവതാഃ സദാ। മഹേശ്വരോ ഗുഹശ്ചൈവ ഭദ്രകാലീ വിനായകഃ
അങ്ങനെ, ബാണന്റെ നഗരത്തിന്റെ വാതിലുകളിൽ എപ്പോഴും ദേവതകൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു—മഹേശ്വരൻ, ഗുഹൻ, ഭദ്രകാളി, വിനായകൻ.
അഥ കൃഷ്ണോ ബലാജ്ജിത്വാ ദ്വാരപാലാന്യുധിഷ്ഠിര। സുസങ്ക്രുദ്ധോ മഹാതേജാഃ ശങ്ഖചക്രഗദാസിഭൃത്
അപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ ശക്തിയാൽ വാതിൽകാവൽക്കാരെ ജയിച്ച്, യുദിഷ്ഠിരാ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, ഖഡ്ഗം കൈവശം വച്ചു.
ആസസാദോത്തരദ്വാരം ശങ്കരേണാഭിരക്ഷിതമ്। തത്ര തസ്ഥൌ മഹാതേജാഃ ശൂലപാണിര്മഹേശ്വരഃ
അവൻ വടക്കേ വാതിലിലേക്ക് സമീപിച്ചു, അവിടെ ശങ്കരൻ കാവലിരുന്നതായിരുന്നു. അവിടെ വലിയ തേജസ്സോടെ ശൂലമെടുത്ത് മഹേശ്വരൻ നിന്നു.
പിനാകം സശരം ഗൃഹ്യ ബാണസ്യ ഹിതകാമ്യയാ। ജ്ഞാത്വാ തമാഗതം കൃഷ്ണം വ്യാദിതാസ്യമിവാന്തകമ്
പിനാകം അമ്പുകളും എടുത്ത്, ബാണന്റെ ഭാവുകം ആഗ്രഹിച്ച്, കൃഷ്ണൻ വന്നതറിഞ്ഞ്, അകലം തുറന്ന യമനെപ്പോലെ അവൻ നിന്നു.
തതസ്തൌ ചക്രതുര്യുദ്ധം വാസുദേവമഹേശ്വരൌ। തദ്യുദ്ധമഭവദ്ഘോരമചിന്ത്യം രോമഹര്ഷണമ്
അപ്പോൾ വാസുദേവനും മഹേശ്വരനും തമ്മിൽ യുദ്ധം നടന്നു. ആ യുദ്ധം ഭയാനകവും, അദ്ഭുതവും, രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായിരുന്നു.
അന്യോന്യം തൌ തതക്ഷാതേ അന്യോന്യജയകാങ്ക്ഷിണൌ। ദിവ്യാന്യസ്ത്രാണി തൌ ദേവൌ ക്രുദ്ധൌ മുമുചതുസ്തദാ
ഒരുത്തൻ മറ്റൊരുത്തനെ ജയിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു. കോപത്തോടെ ആ രണ്ടു ദേവന്മാർ ദിവ്യായുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു.
തതഃ കൃഷ്ണോ രണം കൃത്വാ മുഹൂര്തം ശൂലപാണിനാ। വിജിത്യ തം മഹാദേവം തതോ യുദ്ധേ ശൂലപാണിനാ। അന്യാംശ്ച ജിത്വാ ദ്വാരസ്ഥാന്പ്രവിവേശ പുരോത്തമമ്
അതിനുശേഷം, കൃഷ്ണൻ കുറച്ചുസമയം ശൂലധാരിയുമായി യുദ്ധം നടത്തി, മഹാദേവനെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ചു. പിന്നെ മറ്റ് വാതിൽകാവൽക്കാരെയും ജയിച്ച് ആ മഹാനഗരത്തിലേക്ക് കയറി.
പ്രവിശ്യ ബാണമാസാദ്യ സ തത്രാഥ ജനാര്ദനഃ। ചക്രേ യുദ്ധം മഹാക്രുദ്ധസ്തേന ബാണേന ഭരതര്ഷഭ
അവിടെ കയറി, ജനാർദ്ദനൻ ബാണനെ നേരിട്ട് ഏറ്റു, അത്യന്തം കോപത്തോടെ അവനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ.
ബാണോഽപി സര്വശസ്ത്രാണി ശിതാനി ഭരതര്ഷഭ। സുസങ്ക്രുദ്ധസ്തദാ യുദ്ധേ പാതയാമാസ കേശവേ
അപ്പോഴും, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, ബാണനും അതിവിശേഷമായ ക്രോധത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ കേശവനോടു എല്ലാ മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളും എറിഞ്ഞു.
പുനരുദ്യമ്യ ശസ്ത്രാണി സഹസ്രം സര്വബാഹുഭിഃ। മുമോച ബാണഃ സങ്ക്രുദ്ധഃ കൃഷ്ണം പ്രതി രണാജിരേ
വീണ്ടും, തന്റെ എല്ലാ കൈകളിലും ആയുധങ്ങൾ എടുത്തു, ബാണൻ കോപത്തോടെ ആയിരം ആയുധങ്ങൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കൃഷ്ണനെതിരെ എറിഞ്ഞു.
തതഃ കൃഷ്ണസ്തദാ കൃത്ത്വാ താനി സര്വാണി ഭാരത। കൃത്ത്വാ മുഹൂര്തം ബാണേന യുദ്ധം രാജന്നഗോക്ഷജഃ
അപ്പോൾ, ഭാരതവംശത്തിലെ രാജാവേ, കൃഷ്ണൻ ആ ആയുധങ്ങൾ എല്ലാം തകർത്തു, കുറച്ച് നേരം ബാണനോടൊപ്പം യുദ്ധം നടത്തി.
ചക്രമുദ്യമ്യ രോഷാദ്വൈ ദിവ്യം ശസ്ത്രോത്തമം തതഃ। സഹസ്രബാഹൂംശ്ചിച്ഛേദ ബാണസ്യാമിതതേജസഃ
അതിനുശേഷം, കൃഷ്ണൻ കോപത്തോടെ തന്റെ ദിവ്യമായ ഉത്തമായ ആയുധമായ ചക്രം ഉയർത്തി, അതിവിശേഷമായ തേജസ്സുള്ള ബാണന്റെ ആയിരം കൈകളും വെട്ടി നീക്കി.
തതോ ബാണോ മഹാരാജ കൃഷ്ണേന ഭൃശപീഡിതഃ। ഭിന്നബാഹുഃ പപാതാശു വിശാഖ ഇവ പാദപഃ
പിന്നീട്, മഹാരാജാവേ, കൃഷ്ണന്റെ ആക്രമണത്തിൽ ബാണൻ അതിയായി വേദനിച്ചു, കൈകൾ വെട്ടപ്പെട്ട അവൻ മിന്നൽ വീണ മരത്തെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ നിലത്തു വീണു.
സ പാതയിത്വാ ബാണൈസ്തം ബാണം കൃഷ്ണസ്ത്വരാന്വിതഃ। പ്രാദ്യുമ്നിം മോചയാമാസ ക്ഷിപ്രം രാജഗൃഹാത്തദാ
അങ്ങനെ ബാണനെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് കീഴടക്കി, കൃഷ്ണൻ അതിവേഗത്തിൽ രാജധാനിയിൽ നിന്ന് പ്രദ്യുമ്നനെ മോചിപ്പിച്ചു.
മോക്ഷയിത്വാഽഥ ഗോവിന്ദഃ പ്രാദ്യുമ്നിം സഹ ഭാര്യയാ। ബാണസ്യ സര്വരത്നാനി അസങ്ഖ്യാനി ജഹാര സഃ
പിന്നീട്, ഗോവിന്ദൻ പ്രദ്യുമ്നനെയും അവന്റെ ഭാര്യയെയും മോചിപ്പിച്ച ശേഷം, ബാണന്റെ അനേകം അമൂല്യമായ നിധികൾ എല്ലാം എടുത്തു.
ഗോധനാനി ച സര്വസ്വം സ ബാണസ്യാലയേ ബലാത്। ജഹാര ച ഹൃഷീകേശോ യദൂനാം കുലവര്ധനഃ
അവിടെ ബാണന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ പശുക്കളും സമ്പത്തും ഹൃഷീകേശൻ, യദുകുലത്തെ മഹിമ വർദ്ധിപ്പിച്ചവൻ, ബലമായി ഏറ്റെടുത്തു.
തതഃ സ സര്വരത്നാനി ചാഹൃത്യ മധുസൂദനഃ। ക്ഷിപ്രമാരോപയാഞ്ചക്രേ സര്വസ്വം ഗരുഡോപരി
അതിനുശേഷം, മധുസൂദനൻ ആ നിധികൾ എല്ലാം കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, എല്ലാ സമ്പത്തും വേഗത്തിൽ ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറ്റി.
ത്വരയാഽഥ സ കൌന്തേയ ബലദേവം മഹാബലമ്। പ്രാദുമ്നിം ച മഹാവീര്യമനിരുദ്ധം മഹാദ്യുതിമ്
അപ്പോൾ, കുന്തീപുത്രൻ, മഹാബലൻ ബാലരാമൻ, മഹാവീര്യശാലിയായ പ്രദ്യുമ്നൻ, മഹാതേജസ്സുള്ള അനിരുദ്ധൻ എന്നിവരെ വേഗത്തിൽ കൂട്ടി.
ഉഷാം ച സുന്ദരീം രാജന്ഭൃത്യദാരഗണൈഃ സഹ। സര്വാനേതാന്സമാരോപ്യ ഗരുഡോപരി വീര്യവാന്
സുന്ദരിയായ ഉഷയും, ഭൃത്യരും ഭാര്യമാരും കൂടെ, രാജാവേ, അവരെല്ലാവരെയും ധൈര്യശാലിയായവൻ ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറ്റി.
മുദാ യുക്തോ മഹാതേജാഃ പീതാമ്ബരധരോ ബലീ। ദിവ്യാഭരമചിത്രാങ്ഗഃ ശങ്കചക്രഗദാസിഭൃത്। ആരുരോഹ ഗരുത്മന്തമുദയം ഭാസ്കരോ യഥാ
ആനന്ദത്തോടെ, മഹാതേജസ്സോടെ, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞു, അത്ഭുതമായ രൂപം, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, ഖഡ്ഗം കൈവശം വച്ചവൻ, സൂര്യൻ കിഴക്കോകെ ഉയരുന്നതുപോലെ ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി.
സൂദിതാ ദ്വാരപാലാശ്ച നിശുമ്ഭനരകൌ ഹതൌ। കൃതക്ഷേമഃ പുനഃ പന്ഥാഃ പുരം പ്രാഗ്ജ്യോതിഷം പ്രതി
കാവൽക്കാരെയും, നിശുംബനും നരകാസുരനും കൊല്ലപ്പെട്ടു; പുനരായും സുരക്ഷിതമായ വഴി പ്രജ്യോതിഷപുരത്തേക്കു തുറന്നു.
ശൌരിണാ പൃഥിവീപാലാസ്ത്രാസിതാ ഭരതര്ഷഭ। ധനുഷശ്ച പ്രണാദേന പാഞ്ചജന്യസ്വനേന ച
ശൗരിയുടെ വില്ലിന്റെ ശബ്ദത്തിലും പാഞ്ചജന്യത്തിന്റെ ഘോഷത്തിലും, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു.
മേഘപ്രഖ്യൈരനേകൈശ്ച ദാക്ഷിണാത്യാഭിസംവൃതമ്। രുക്മിണം ത്രാസയാമാസ കേശവോ ഭരതര്ഷഭ
മേഘങ്ങളെപ്പോലെ ഇരുണ്ട ദക്ഷിണാത്യ സൈനികർ ചുറ്റിപ്പറ്റിയപ്പോൾ, കേശവൻ രുക്മിയെ ഭയപ്പെടുത്തിച്ചു, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ.
തതഃ പര്ജന്യഘോഷേണ രഥേനാദിത്യവര്ചസാ। ഉവാഹ മഹിഷീം ഭോജ്യാമേഷ ചക്രഗദാധരഃ
അതിനുശേഷം, ഇടിമുഴക്കത്തെപ്പോലെ ശബ്ദമുള്ള, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള രഥത്തിൽ ചക്രവും ഗദയും കൈവശം വച്ചവൻ തന്റെ ഭാര്യയായ ഭൂജ്യയെ കൂട്ടി കൊണ്ടുപോയി.
ജാരൂഥ്യ ആഹൃതക്രോധഃ ശിശുപാലശ്ച നിര്ജിതഃ। വക്രശ്ച സ ഹതഃ സങ്ഖ്യേ ശതധന്വാ ച ക്ഷത്രിയഃ
ജരാസന്ധൻ ക്രോധത്തിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു, ശിശുപാലനും തോറ്റു; വക്രനും ശതധൻവ എന്ന ക്ഷത്രിയനും യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നോ ഹതഃ കോപാദ്യവനശ്ച കശേരുകഃ। ഹതഃ സൌഭപതിശ്ചൈവ സാല്വശ്ച കൃതധന്വനാ
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നനും യവനനും കശേരുകനും കോപത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. സൗഭരാജാവായ സാൽവനും കൃതധൻവനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
പര്വതാനാം സഹസ്രം ച ചക്രേണ പുരുഷോത്തമഃ। വിഭജ്യ പുണ്ഡരീകാക്ഷോ ദ്യുമത്സേനമപോഥയത്
പുണ്ഡരീകാക്ഷനായ പരമപുരുഷൻ തന്റെ ചക്രം കൊണ്ട് ആയിരം പർവതങ്ങൾ വിഭജിച്ചു, ദ്യുമത്സേനനെ തകർത്തു.