കുണ്ഡലേ ഹൃതവാന്ദര്പാത്തതസ്തേ നിഹതഃ സുതഃ। നൈവ മന്യുസ്ത്വയാ കാര്യോ യത്കൃതം മയി ഭാമിനി
അഹങ്കാരത്താൽ കുണ്ഡലങ്ങൾ അപഹരിച്ചതിനാൽ നിന്റെ മകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഞാൻ ചെയ്തതിനു നീ എന്നോട് കോപിക്കേണ്ടതില്ല, സുന്ദരിയായവളേ.
ത്വത്പ്രഭാവാച്ച തേ പുത്രോ ലബ്ധവാന്ഗതിമുത്തമാമ്। തസ്മാദ്ഗച്ഛ മഹാഭാഗേ ഭാരാവതരണം കൃതമ്
നിന്റെ ശക്തിയാൽ നിന്റെ മകൻ ഉത്തമഗതി ലഭിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, മഹാഭാഗേ, ഭാരം നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നീ പോകാം.
നിഹത്യ നരകം ഭൌമം സത്യഭാമാസഹായവാന്। സഹിതോ ലോകപാലൈശ്ച ദദര്ശ നരകാലയമ്
ഭൗമനായ നരകനെ സംഹരിച്ച് സത്യഭാമയോടൊപ്പം ലോകപാലന്മാരോടും കൂടെ, അവൻ നരകന്റെ ആലയം കണ്ടു.
അഥാസ്യ ഗൃഹമാസാദ്യ നാരകസ്യ മഹാത്മനഃ। ദദര്ശ ധനമക്ഷയ്യം രത്നാനി വിവിധാനി ച
പിന്നീട്, മഹാത്മാവായ നരകന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തി, അവൻ അക്ഷയമായ ധനവും വിവിധ രത്നങ്ങളും കണ്ടു.
മണിമുക്താപ്രവാലാനി വൈഡൂര്യവികൃതാനി ച। വിസ്താരാല്പാംശ്ചാര്കമണീന്വിപുലാന്സ്ഫാടികാനപി
മുത്തുകളും, മണികളും, പവഴകളും, വൈഡൂര്യങ്ങൾ മാറ്റം വന്നതും, ചെറുതും വലുതുമായ സൂര്യകാന്തക്കല്ലുകളും വലിയ സ്ഫടികങ്ങളും അവൻ അവിടെ കണ്ടു.
ജാമ്ബൂനദമയാന്യേവ ശാതകുമ്ഭമയാനി ച। പ്രദീപ്തജ്വലനാഭാനി ശീതരശ്മിപ്രഭാണി ച
ജാംബൂനദ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതമായവയും ശുദ്ധസ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിതമായവയും, തീപോലെ ദഹിക്കുന്നതും ശീതളപ്രഭയുള്ളതും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹിരണ്യവര്ണം രുചിരം ശ്വേതമഭ്യന്തരം ഗൃഹമ്। തദക്ഷയ്യം ഗൃഹേ ദൃഷ്ടം നരകസ്യ ധനം ബഹു
സ്വർണ്ണവർണ്ണവും മനോഹരവും അകത്ത് വെളുത്തതുമായ ആ ഭവനത്തിൽ, നരകന്റെ അക്ഷയമായ ധനം അവൻ കണ്ടു.
ന ഹി രാജ്ഞഃ കുബേരസ്യ താവദ്ധനസമുച്ഛ്രയഃ। ദൃഷ്ടപൂര്വഃ പുരാ സാക്ഷാന്മഹേന്ദ്രഭവനേഷ്വപി
രാജാവായ കുബേരന്റെയും മഹേന്ദ്രന്റെയും ഭവനങ്ങളിലും ഇത്രയും വലിയ ധനസമ്പത്ത് മുമ്പ് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല.
ഹതേ ഭൌമേ നിശുമ്ഭേ ച വാസവഃ സഗണോഽബ്രവീത്। ദാശാര്ഹപതിമാസീനമാഹൃത്യ മണികുണ്ഡലേ
ഭൗമനും നിശുംബനും കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, വാസവൻ സംഘത്തോടൊപ്പം ദാശാർഹരുടെ നേതാവിനരികിൽ വന്നു, മണികുണ്ഡലങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.
ഹേമസൂത്രാ മഹാകക്ഷ്യാസ്തോമരൈര്വീര്യശാലിനഃ। വിമലാനി പതാകാനി വാസാംസി വിവിധാനി ച
സ്വർണ്ണസൂത്രങ്ങൾ, വലിയ കക്ഷ്യകൾ, വീരത്വം തെളിയിക്കുന്ന ആയുധങ്ങൾ, നിർമ്മലമായ പതാകകൾ, വിവിധ വസ്ത്രങ്ങൾ — ഇവയൊക്കെയും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭീമരൂപാശ്ച മാതങ്ഗാഃ പ്രവാലവികൃതാഃ കുഥാഃ। തേ ച വിംശതിസാഹസ്രാ ദ്വാസ്താവത്യഃ കരേണവഃ
അവിടെ ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള, ചുവപ്പും വിചിത്രമായ ശരീരവും ഉള്ള ഇരട്ടക്കൊമ്പൻ ആനകൾ ഇരുപതിനായിരം എണ്ണം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഷ്ടൌ ശതസഹസ്രാണി ദേശജാശ്ചോത്തമാ ഹയാഃ। ഗോഭിശ്ചാവികൃതൈര്യാവത്കാമാത്തവ ജനാര്ദന
നാടൻതരം ഉത്തമമായ കുതിരകൾ എൺപതു ലക്ഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. എത്രയോ ആവശ്യമുണ്ടോ അത്രയോ ദോഷമില്ലാത്ത പശുക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ജനാർദ്ദനാ.
ഏതത്തേ പ്രാപയിഷ്യാണി വൃഷ്ണ്യാവാസമരിന്ദമ। വസു യത്രിഷു ലോകേഷു ധര്മേണാവര്ജിതം ത്വയാ
ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ, നീ ലോകങ്ങളിൽ ധർമ്മപൂർവ്വം സമ്പാദിച്ച ഈ സമ്പത്ത് എല്ലാം ഞാൻ നിനക്കായി അയയ്ക്കും, വൃഷ്ണിവംശാധിപനേ.
ദേവഗന്ധര്വരത്നാനി ദൈതേയാസുരജാനി ച। യാനി സന്തി ഹിരണ്യാനി നരകസ്യ നിവേശനേ
ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും, ദൈത്യന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഹിരണ്യങ്ങൾ, നരകന്റെ ഭവനത്തിൽ ഉള്ള സ്വർണ്ണം എല്ലാം—
ഏതത്തു ഗരുഡേ സര്വം ക്ഷിപ്രമാരോപ്യ വാസവഃ। ദാര്ശാര്ഹപതിനാ സാര്ധമുപായാന്മണിപര്വതമ്
ഇവയെല്ലാം വാസവൻ ഉടൻ തന്നെ ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറ്റി, ദാർശാർഹപതിയോടൊപ്പം മണിപർവതത്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു.
ചിത്രഗ്രഥിതമേഘാഭഃ പ്രബഭൌ മണിപര്വതഃ। ഹേമചിത്രവിതാനൈശ്ച പ്രാസാദൈരുപശോഭിതഃ
മണിപർവതം മനോഹരമായി, ചിതറിച്ച മേഘങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങി, സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച മന്ദിരങ്ങൾ കൊണ്ട് അതി ഭംഗിയായി കാഴ്ചയുണ്ടാക്കി.
ഹര്മ്യാണി ച വിശാലാനി മണിസോപാനവന്തി ച। തത്രസ്ഥാ വരവര്ണിന്യോ ദദൃശുര്മധുസൂദനമ്
അവിടെ രത്നങ്ങൾ പതിപ്പിച്ച പടികൾ ഉള്ള വിശാലമായ ഭവനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ താമസിച്ച മനോഹരവദനികളായ സ്ത്രീകൾ മധുസൂദനനെ കണ്ടു.
ഗന്ധര്വസുരമുഖ്യാനാം പ്രിയാ ദുഹിതരസ്തദാ। ത്രിവിഷ്ടപസമേ ദേശേ തിഷ്ഠന്തമപരാജിതമ്
അപ്പോൾ ഗന്ധർവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും പ്രധാനരായവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രിമാർ, സ്വർഗ്ഗംപോലെയുള്ള സ്ഥലത്ത്, ജയിക്കാനാവാത്തവനെ കണ്ടു.
പരിവവ്രുര്മഹാബാഹുമേകവേണീധരാഃ സ്ത്രിയഃ। പര്വാഃ കാഷായവാസിന്യഃ സര്വാശ്ച നിയതേന്ദ്രിയാഃ
ഒറ്റ ചുണ്ടിയുള്ള, കാശായ വസ്ത്രം ധരിച്ച, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച സ്ത്രീകൾ മഹാബാഹുവിനെ ചുറ്റി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
വ്രതസന്താപജഃ ശോകേ നാത്ര കശ്ചിദപീഡയത്। അരജാംസി ച വാസാംസി ബിഭ്രത്യഃ കൌശികാന്യപി
അവിടെ വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തിൽ നിന്നോ ദു:ഖത്തിൽ നിന്നോ ആരും പീഡിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല; അവർ ശുദ്ധമായ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരുന്നു, ചിലർ കൂശം വസ്ത്രവും ധരിച്ചിരുന്നു.
സമേത്യ യദുസിംഹസ്യ ചക്രുരസ്യാഞ്ജലിം സ്ത്രിയഃ। ഊചുശ്ചൈനം ഹൃഷീകേശം സര്വാസ്താഃ കമലേക്ഷണാഃ
യദുകുലസിംഹനോടു സ്ത്രീകൾ ഒന്നിച്ചു വന്നു അഞ്ജലി അർപ്പിച്ചു. ആ കമലനയനികളായ സ്ത്രീകൾ എല്ലാവരും ഹൃഷീകേശനോടു പറഞ്ഞു.
നാരദേന സമാഖ്യാതമസ്മാകം പുരുഷോത്തമ। ആഗമിഷ്യതി ഗോവിന്ദഃ സുരകാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ
നാരദൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, പുരുഷോത്തമനേ, ദേവതകളുടെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ഗോവിന്ദൻ വരുമെന്ന്.
സോഽസുരം നരകം ഹത്വാ നിശുമ്ഭം മുരമേവ ച। ഭൌമം ച സപരീവാരം ഹയഗ്രീവം ച ദാനവമ്
അവൻ നരകാസുരനെയും, നിശുംബനെയും, മുരനെയും, ഭൗമനെയും അവന്റെ കൂട്ടരോടൊപ്പം, ഹയഗ്രീവനെന്ന ദാനവനെയും സംഹരിക്കും.
തഥാ പഞ്ചജനം ചൈവ പ്രാപ്സ്യതേ ധനമക്ഷയമ്। സോഽചിരേണൈവ കാലേന യുഷ്മന്മോക്താ ഭവിഷ്യതി
അങ്ങനെ തന്നെ, അവൻ പഞ്ചജനനെയും ജയിച്ച്, ക്ഷയിക്കാത്ത ധനം നേടും; ഉടൻ തന്നെ അവൻ നിങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കും.
ഏവമുക്ത്വാഗമദ്ധീരോ ദേവര്ഷിര്നാരദസ്തഥാ। ത്വാം ചിന്തയാനാഃ സതതം തപോ ഘോരമുപാസ്മഹേ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ധൈര്യശാലിയായ ദേവർഷി നാരദൻ അകന്നു. ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്നെ ചിന്തിച്ച് കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
കാലേഽതീതേ മഹാബാഹും കദാ ദ്രക്ഷ്യാമ മാധവമ്। ഇത്യേവം ഹൃദി സങ്കല്പം കൃത്വാ പുരുഷസത്തമ। തപശ്ചരാമ സതതം രക്ഷ്യമാണാ ഹി ദാനവൈഃ
സമയം കഴിഞ്ഞാൽ മഹാബാഹുവായ മാധവനെ എപ്പോഴാണ് കാണാൻ കഴിയുക എന്ന് ഹൃദയത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ച്, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനേ, ഞങ്ങൾ ദാനവന്മാർ കാവൽനിൽക്കുമ്പോഴും നിരന്തരം തപസ്സ് ചെയ്തു.
തതോഽസ്മത്പ്രിയകാമാര്ഥം ഭഗവാന്മാരുതോഽബ്രവീത്। യഥോക്തം നാരദേനാഥ ന ചിരാത്തദ്ഭവിഷ്യതി
അപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ പ്രിയമായ ആഗ്രഹം നിറവേറാൻ, മഹാത്മാവായ വായു ദേവൻ പറഞ്ഞു: 'നാരദൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അതു ഉടൻ സംഭവിക്കും' എന്ന്.
താസാം പരമനാരീണാമൃഷഭാക്ഷം പുരഃ സ്ഥിതമ്। ദദൃശുര്ദേവഗന്ധര്വാ ഗൃഷ്ടീനാമിവ ഗോപതിമ്
ആ പരമസുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളുടെ നടുവിൽ, കാളനയനനായവനെ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും നേരിൽ കണ്ടു, പശുക്കളുടെ ഇടയിൽ കാളപശുക്കളുടെ ഉടമയെപ്പോലെ.
തസ്യ ചന്ദ്രോപമം വക്ത്രമുദീക്ഷ്യ മുദിതേന്ദ്രിയാഃ। സമ്പ്രഹൃഷ്ടാ മഹാബാഹുമിദം വചനമബ്രുവന്
അവന്റെ മുഖം ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളത് കണ്ടപ്പോൾ, അവരുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു. അവർ ആ മഹാബാഹുവിനോട് സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സത്യവ്രത പുരാ വായുരിദമസ്മാനിഹാബ്രവീത്। സര്വഭൂതഹിതജ്ഞശ്ച മഹര്ഷിരപി നാരദഃ
സത്യവ്രതാ, ഒരിക്കൽ വായു ദേവൻ ഇവിടെ നമ്മോടു പറഞ്ഞതുപോലെയും, എല്ലാ ജീവികളുടെ ഹിതം അറിയുന്ന മഹർഷി നാരദനും പറഞ്ഞതുപോലെയും ആണ് ഇത്.