യഥൈവ ഭഗവാഞ്ജാതഃ ക്ഷിതാവിഹ ജനാര്ദനഃ। മാധവേഷു മഹാബുദ്ധിസ്തന്മേ ബ്രൂഹി പിതാമഹ
മഹാബുദ്ധിമാനായ പിതാമഹാ, ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ മാധവന്മാരിൽ ഭൂമിയിൽ എങ്ങനെ ജനിച്ചുവെന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
ഏവമുക്തസ്തതോ ഭീഷ്മഃ കേശവസ്യ മഹാത്മനഃ। മാധവേഷു തഥാ ജന്മ കഥയാമാസ വീര്യവാന്
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, വീരനായ ഭീഷ്മൻ, മഹാത്മാവായ കേശവന്റെ മാധവന്മാരിൽ ജനനം വിശദമായി വിവരിച്ചു.
ഹന്ത തേ കഥയിഷ്യാമി യുധിഷ്ഠിര യഥാതഥമ്। യതോ നാരായണസ്യേഹ ജന്മ വൃഷ്ണിഷു കൌരവ
യുധിഷ്ഠിരാ, ഞാൻ നിന്നോട് സത്യമായി പറയും, വൃഷ്ണികളിൽ നാരായണന്റെ ജനനം എങ്ങനെയാണെന്നു ഞാൻ വിശദമായി പറയാം.
പുരാ ലോകേ മഹാരാജ വര്തമാനേ കൃതേ യുഗേ। ആസീത്രൈലോക്യവിഖ്യാതഃ സങ്ഗ്രാമസ്താരകാമയഃ
മഹാരാജാവേ, പുരാതനകാലത്ത് കൃതയുഗത്തിൽ ലോകത്ത് മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ ഒരു മഹാസമരം നടന്നിരുന്നു, അതാണ് താരകാമയ യുദ്ധം.
വിരോചനോ മയസ്താരോ വരാഹഃ ശ്വേത ഏവ ച। വിപ്രചിത്തിഃ പ്രലമ്ബശ്ച വൃത്രജമ്ഭബലാദയഃ
വിരോചനൻ, മയൻ, താരകൻ, വരാഹൻ, ശ്വേതൻ, വിപ്രചിത്തി, പ്രലമ്പൻ, വൃത്രൻ, ജംഭൻ, ബാലൻ—
നമുചിഃ കാലനേമിശ്ച പ്രഹ്ലാദ ഇതി വിശ്രുതഃ। ലമ്ബഃ കിശോരഃ സ്വര്ഭാനുരരിഷ്ടോ രാക്ഷസേശ്വരഃ
നമുചി, കാലനെമി, പ്രശസ്തനായ പ്രഹ്ലാദൻ, ലംബൻ, കിശോരൻ, സ്വർഭാനു, അരിഷ്ടൻ, രാക്ഷസാധിപൻ—
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ ദൈത്യസങ്ഘാഃ സഹസ്രശഃ। നാനാശസ്ത്രധരാ രാജന്നാനാഭൂഷണവാഹനാഃ
ഇവരും അനേകം ആയിരക്കണക്കിന് ദൈത്യസംഘങ്ങളും, വിവിധ ആയുധങ്ങൾ കൈവശം വച്ചും, പലവിധ അലങ്കാരങ്ങളും വാഹനങ്ങളും അണിഞ്ഞുമാണ്, രാജാവേ.
ദേവതാനാമഭിമുഖാസ്തസ്ഥുര്ദൈതേയദാനവാഃ। ദേവാസ്തു യുധ്യമാനാസ്തേ ദാനവാനഭ്യയൂ രണേ
ദൈത്യരും ദാനവരും ദേവന്മാരെ നേരിട്ട് നേരിട്ടുനിന്നു; ദേവന്മാർ യുദ്ധം ചെയ്ത് ദാനവന്മാരുടെ നേരെ മുന്നേറി.
ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാഃ സാധ്യാ വിശ്വേ മരുദ്ഗണാഃ। ഇന്ദ്രോ യമശ്ച വരുണശ്ചന്ദ്രശ്ചൈവ ധനേശ്വരഃ
ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, സാദ്ധ്യർ, വിശ്വദേവന്മാർ, മരുത്ഗണങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ, യമൻ, വരുണൻ, ചന്ദ്രൻ, ധനേശ്വരൻ—
അശ്വിനൌ ച മഹാവീര്യൌ യേ ചാന്യേ ദേവതാഗണാഃ। ചക്രുര്യുദ്ധം മഹാഘോരം ദാനവൈശ്ച യഥാക്രമമ്
വലിയ വീര്യശാലികളായ അശ്വിനീദേവന്മാർക്കും മറ്റു ദേവതാസംഘങ്ങൾക്കും ദാനവന്മാരെതിരെ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്ഥാനമനുസരിച്ച് ഭയാനകമായ യുദ്ധം നടത്തി.
യുധ്യമാനാഃ സമേയുശ്ച ദേവാ ദൈതേയദാനവൈഃ। തദ്യുദ്ധമഭവദ്ഘോരം ദേവദാനവസങ്കുലമ്
ദേവന്മാരും ദൈത്യരും ദാനവരും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടി; ആ യുദ്ധം ഭയാനകവും ദേവതകളും ദാനവരും നിറഞ്ഞതുമായതായി.
താഭ്യാം ബലാഭ്യാം സഞ്ജജ്ഞേ തുമുലോ വിഗ്രഹസ്തദാ। തീക്ഷ്ണശസ്ത്രൈഃ കിരന്തോഽഥ അഭ്യയുര്ദേവദാനവാഃ
ആ രണ്ടു സൈന്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു സംഘർഷം ഉണ്ടായി; ദേവന്മാരും ദാനവരും മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങൾ എറിഞ്ഞ് പരസ്പരം നേരെ മുന്നേറി.
ഘ്രന്തി ദേവാന്സഗന്ധര്വാന്സയക്ഷോരഗചാരണാന്। തേ വധ്യമാനാ ദൈതേയൈര്ദേവസങ്ഘാസ്തദാ രണേ
ആ യുദ്ധത്തിൽ ദൈത്യന്മാർ ദേവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും നാഗന്മാരെയും ചരണമാരെയും സംഹരിച്ചു; അങ്ങനെ ദേവസംഘങ്ങൾ ദൈത്യന്മാരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ത്രാതാരം മനസാ ജഗ്മുര്ദേവം നാരായമം പ്രഭുമ്। ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര ജഗാമ ഹരിരീശ്വരഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ മനസ്സിൽ രക്ഷകനായി നാരായണപ്രഭുവിനെ ആശ്രയിച്ചു; അതിനിടയിൽ ഹരിയായ ഈശ്വരൻ അവിടെ എത്തി.
ദീപയഞ്ജ്യോതിഷാ ഭൂമിം ശങ്ഖചക്രഗദാധരഃ। തമാഗതം സുപര്ണസ്ഥം വിഷ്ണും ലോകനമസ്കൃതമ്
തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ ഭൂമി പ്രകാശിപ്പിച്ച്, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശം വച്ച്, ലോകങ്ങൾ വണങ്ങുന്ന വിഷ്ണു, ഗരുഡനിൽ കയറി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ മുദാ യുതാഃ സര്വേ ഭയം ത്യക്ത്വാ രമേ സുരാഃ। ചക്രുര്യുദ്ധം പുനഃ സര്വേ ദേവാ ദൈതേയദാനവൈഃ
അവനെ കണ്ട ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ആനന്ദത്തോടെ ഭയം വിട്ട് വീണ്ടും ദൈത്യന്മാരോടും ദാനവന്മാരോടും യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
തദ്യുദ്ധമഭവദ്ഘോരമചിന്ത്യം രോമഹര്ഷണമ്। ജഘ്രുര്ദൈത്യാന്ത്രണേ ഘോരാഃ സര്വേ ശക്രപുരോഗമാഃ
ആ യുദ്ധം അത്യന്തം ഭയാനകവും വിവരണം കഴിയാത്തതും രോമാഞ്ചം പകരുന്നതുമായതായി; ശക്രൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച് എല്ലാ ഭയങ്കര ദേവന്മാരും ദൈത്യന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ സംഹരിച്ചു.
തേ ബാധ്യമാനാ ബിബുധൈര്ദുദ്രുവുദൈത്യദാനവാഃ
ദേവന്മാരാൽ പീഡിക്കപ്പെട്ട ദൈത്യരും ദാനവരും ഓടി രക്ഷപെട്ടു.
വിദ്രുതാന്ദാനവാന്ദൃഷ്ട്വാ തദാ ഭാരത സംയുഗേ। കാലനേമിരിതി ഖ്യാതോ ദാനവഃ പ്രത്യദൃശ്യതാ
അപ്പോൾ, ഭാരതാ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ ദാനവന്മാർ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, കാലനെമി എന്ന പ്രശസ്തനായ ദാനവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ശത്രുപ്രഹരണേ ഘോരഃ ശതബാഹുഃ ശതാനനഃ। ശതശീര്ഷഃ സ്ഥിതഃ ശ്രീമാഞ്ഛതശൃങ്ഗം ഇവാചലഃ
ശത്രുക്കളെ ആക്രമിക്കാൻ ഭയങ്കരനും, നൂറ് കൈകളും നൂറ് മുഖങ്ങളും നൂറ് തലകളും ഉള്ളവനും, നൂറ് കുന്തങ്ങളുള്ള ഒരു മലപോലെ ഭംഗിയോടെ അവൻ അവിടെ ഉറച്ചു നിന്നു.
ഭാസ്കരാകാരമുകുടഃ ശിഞ്ജിതാഭരണാങ്ഗദഃ। ധൂമ്രകേതുര്ഹരിശ്മശ്രുര്നിര്ദഷ്ടോഷ്ഠപുടാനനഃ
സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന കിരീടം ധരിച്ച്, അലങ്കാരങ്ങളും കങ്കണങ്ങളും മുഴങ്ങിച്ചൊരിയുന്നവനായിരുന്നു അവൻ. തലയിൽ പുകപോലുള്ള കിരീടവും, മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള താടിയും, കോപത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ച മുഖവും അവനെ ഭയാനകനാക്കി.
ത്രൈലോക്യാന്തരവിസ്താരം ധാരയന്വിപുലം വപുഃ। തര്ജയന്വൈ രണേ ദേവാഞ്ഛാദയന്വൈ ദിശോ ദശ
മൂന്നു ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ വ്യാപിച്ച വൻ ശരീരം അവൻ വഹിച്ചു. യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, പത്ത് ദിക്കുകളും മറച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അഭ്യധാവത്സുസങ്ക്രുദ്ധോ വ്യാദിതാസ്യ ഇവാന്തകഃ। തത്ര ശസ്ത്രപ്രതാനൈശ്ച ദേവാന്ധര്ഷിതവാന്ത്രണേ
അവൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, വലുതായി തുറന്ന വായോടെ, മരണദേവനെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു. അവിടെ ആയുധങ്ങളുടെ മഴയോടെ ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചു.
അഭ്യായയുഃ സുരാന്സര്വാന്പുനസ്തേ ദൈത്യദാനവാഃ। ആപീഡയന്ത്രണേ ക്രുദ്ധാസ്തതോ ദേവാന്യുധിഷ്ഠിര
അപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, ദൈത്യരും ദാനവരും വീണ്ടും ഉഗ്രകോപത്തോടെ അവരെ ആക്രമിച്ചു, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ.
തേ വധ്യമാനാ വിബുധാഃ സമരേ കാലനേമിനാ। ദൈത്യൈശ്ചൈവ മഹാരാജ ദുദ്രുവുസ്തേ ദിശോ ദശ
കാലനെമി എന്ന മഹാദൈത്യനും മറ്റു ദൈത്യരും യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, മഹാരാജാവേ, ദേവന്മാർ പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
വിബുധാന്വിദ്രുതാന്ദൃഷ്ട്വാ കാലനേമിര്മഹാ।ഞസുരഃ। ഇന്ദ്രം യമം ച വരുണം വായും ച ധനദം രവിമ്
ദേവന്മാർ ഓടിപ്പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ശക്തനായ അസുരനായ കാലനെമി, ഇന്ദ്രനെയും യമനെയും വരുണനെയും വായുവിനെയും കുബേരനെയും സൂര്യനെയും പിന്തുടർന്നു.
ഏതാംശ്ചാന്യാന്ബലാഞ്ജിത്വാ തേഷാം കാര്യാണ്യവാപ സഃ। താന്സര്വാന്സഹസാ ജിത്വാ കാലനേമിര്മഹാസുരഃ
ഇവരെയും മറ്റു സൈന്യങ്ങളെയും കീഴടക്കി, അവൻ തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ സാധിച്ചു. എല്ലാവരെയും അതിവേഗത്തിൽ ജയിച്ച ശേഷം, മഹാസുരനായ കാലനെമി—
ദദര്ശ ഗഗനേ വിഷ്ണും സുപര്ണസ്ഥം മഹാദ്യുതിമ്। തം ദൃഷ്ട്വാ ക്രോധതാമ്രാക്ഷസ്തര്ജയന്നഭ്യയാത്തദാ
ആകാശത്ത് വലിയ പ്രകാശത്തോടെ ഗരുഡനിൽ ഇരിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന അവൻ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി മുന്നോട്ട് വന്നു.
സ ബാഹുശതമുദ്യമ്യ സര്വാസ്ത്രഗ്രഹണം രണേ। രോഷാദ്ഭാരത ദൈത്യേന്ദ്രോ വിഷ്ണോരുരസി പാതയത്
നൂറ് കൈകൾ ഉയർത്തി, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും പിടിച്ച്, ദൈത്യാധിപതി ഉഗ്രകോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് അവയെ എറിഞ്ഞു, ഭാരതാ.
ദൈത്യാശ്ച ദാനവാശ്ചൈവ സര്വേ മയപുരോഗമാഃ। സ്വാന്യായുധാനി സങ്ഗൃഹ്യ സര്വേ വിഷ്ണുമുപാദ്രവന്
മയനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, എല്ലാ ദൈത്യരും ദാനവരും തങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് ഒരുമിച്ച് വിഷ്ണുവിനെതിരെ പാഞ്ഞു.