തതഃ സ്വാര്ഥപരാന്മൂഢാന്പൃഥഗ്ഭൂതാന്സ്വകൈര്ധനൈഃ। വിദിത്വാ ഭേദയന്ത്യേതാനമിത്രാ മിത്രരൂപിണഃ
അങ്ങനെ, സ്വാര്ത്ഥതയിലും അജ്ഞതയിലും പിരിഞ്ഞുപോയവര് ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് മാത്രം നോക്കുമ്പോള്, സുഹൃത്ത് രൂപത്തില് വന്ന ശത്രുക്കള് അവരെ തമ്മില് ഭിന്നിപ്പിക്കും.
വിദിത്വാ ചാപരേ ഭിന്നാനന്തരേഷു പതന്ത്യഥ। ഭിന്നാനാമതുലോ നാശഃ ക്ഷിപ്രമേവ പ്രവര്തതേ
അവര് തമ്മില് പിരിഞ്ഞെന്നു അറിഞ്ഞ്, മറ്റുള്ളവര് അവരെ തമ്മില് കലഹത്തിലാക്കും; പിരിഞ്ഞുപോയവര്ക്ക് വേഗത്തില് പൂര്ണ നാശം സംഭവിക്കും.
തസ്മാദ്വിഭാഗം ഭ്രാതൄണാം ന പ്രശംസന്തി സാധവഃ। `ഏവമുക്തഃ സുപ്രതീകോ ഭാഗം കീര്തയതേഽനിശമ്
അതിനാല് സഹോദരന്മാരുടെ വിഭജനത്തെ സദാചാരികള് പ്രശംസിക്കാറില്ല. എങ്കിലും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും സുപ്രതീകന് ദിവസം മുഴുവന് വിഭജനത്തെക്കുറിച്ച് ആവര്ത്തിച്ചു.
ഏവം നിര്ബധ്യമാനസ്തു ശശാപൈനം വിഭാവസുഃ।' ഗുരുശാസ്ത്രേഽനിബദ്ധാനാമന്യോന്യേനാഭിശങ്കിനാമ്
ഇങ്ങനെ വീണ്ടും വീണ്ടും സമ്മതിപ്പിക്കാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള്, വിവാവസു സുപ്രതീകനെ ശപിച്ചു: 'മുതിര്ന്നവരുടെ ഉപദേശങ്ങള് മാനിക്കാതെ, പരസ്പരം സംശയിക്കുന്നവര്ക്ക്—'
നിയന്തു ന ഹി ശക്യസ്ത്വം ഭേദതോ ധനമിച്ഛസി। യസ്മാത്തസ്മാത്സുപ്രതീക ഹസ്തിത്വം സമവാപ്സ്യസി
'നിനക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ല, കാരണം നീ വിഭജിച്ച് സമ്പത്ത് നേടാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് സുപ്രതീക, നീ ആനയുടെ രൂപം പ്രാപിക്കും.'
ശപ്തസ്ത്വേവം സുപ്രതീകോ വിഭാവസുമഥാബ്രവീത്। ത്വമപ്യന്തര്ജലചരഃ കച്ഛപഃ സംഭവിഷ്യസി
ഇങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ട ശേഷം സുപ്രതീകന് വിവാവസുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'നീയും ജലത്തിനുള്ളില് ജീവിക്കുന്ന ഒരു ആമയാകും.'
ഏവമന്യോന്യശാപാത്തൌ സുപ്രതീകവിഭാവസൂ। ഗജകച്ഛപതാം പ്രാപ്താവര്ഥാര്ഥം മൂഢചേതസൌ
ഇങ്ങനെ പരസ്പരം ശപിച്ച്, സമ്പത്ത് മോഹം കൊണ്ടു മനസ്സു മങ്ങിയ സുപ്രതീകനും വിവാവസുവും ആനയും ആമയും എന്ന രൂപം പ്രാപിച്ചു.
രോഷദോഷാനുഷങ്ഗേണ തിര്യഗ്യോനിഗതാവപി। പരസ്പരദ്വേഷരതൌ പ്രമാണബലദര്പിതൌ
കോപവും ദോഷവും മൂലം, മൃഗരൂപത്തില് ജനിച്ചിട്ടും, അവര് തമ്മിലുള്ള വൈരാഗ്രഹം വിട്ടുകളയാതെ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ശക്തിയില് അഭിമാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
സരസ്യസ്മിന്മഹാകായൌ പൂര്വവൈരാനുസാരിണൌ। തയോരന്യതരഃ ശ്രീമാന്സമുപൈതി മഹാഗജഃ
ഈ തടാകത്തില്, ഇരുവരും വലിയ ശരീരമുള്ളവരും പഴയ വൈരാഗ്രഹം പിന്തുടരുന്നവരുമാണ്. അവരില് ഒരാള്, മഹത്വമുള്ള ആ ആന, അടുത്തെത്തുന്നു.
യസ്യ ബൃംഹിതശബ്ദേന കൂര്മോഽപ്യന്തര്ജലേശയഃ। ഉത്ഥിതോഽസൌ മഹാകായഃ കൃത്സ്നം വിക്ഷോഭയന്സരഃ
അവന്റെ വലിയ ഗര്ജ്ജനശബ്ദം കേട്ട്, വെള്ളത്തിനുള്ളില് കിടന്നിരുന്ന ആമ എഴുന്നേറ്റ് വരുന്നു; ആ വലിയ ശരീരമുള്ളവന് മുഴുവന് തടാകവും കലക്കുന്നു.
തം ദൃഷ്ട്വാഽഽവേഷ്ടിതകരഃ പതത്യേഷ ഗജോ ജലമ്। ദന്തഹസ്താഗ്രലാങ്ഗൂലപാദവേഗേന വീര്യവാന്
അവനെ കണ്ടു, തണ്ടു ചുറ്റിയിട്ട് ആന വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടുന്നു; ദന്തം, തണ്ട്, വാല്, കാലുകള് എല്ലാം ശക്തിയോടെ ചലിക്കുന്നു.
വിക്ഷോഭയംസ്തതോ നാഗഃ സരോ ബഹുഝഷാകുലമ്। കൂര്മോഽപ്യഭ്യുദ്യതശിരാ യുദ്ധായാഭ്യേതി വീര്യവാന്
പിന്നീട് ആന, നിരവധി മീനുകളാല് നിറഞ്ഞ തടാകം കലക്കി, തല ഉയര്ത്തിയ ആമയും ശക്തിയോടെ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ട് വരുന്നു.
ഷഡുച്ഛ്രിതോ യോജനാനി ഗജസ്തദ്ദ്വിഗുണായതഃ। കൂര്മസ്ത്രിയോജനോത്സേധോ ദശയോജനമണ്ഡലഃ
ആ ആന ആറു യോജന ഉയരവും ഇരട്ടിയോളം നീളവും ഉണ്ടായിരുന്നു; ആമയ്ക്ക് മൂന്നു യോജന ഉയരവും പത്ത് യോജന ചുറ്റളവുമുണ്ടായിരുന്നു.
താവുഭൌ യുദ്ധസംമത്തൌ പരസ്പരവധൈഷിണൌ। ഉപയുജ്യാശു കര്മേദം സാധയേ ഹിതമാത്മനഃ
അവര് ഇരുവരും യുദ്ധത്തിന് ഉന്മാദത്തോടെ, പരസ്പരം നശിപ്പിക്കാന് ഉദ്ദേശിച്ച്, തങ്ങളുടെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് തങ്ങള്ക്കു നല്ലതെന്ന് തോന്നിയതെല്ലാം വേഗത്തില് ചെയ്തു.
മഹാഭ്രഘനസംകാശം തം ഭുക്ത്വാമൃതമാനയ। മഹാഗിരിസമപ്രഖ്യം ഘോരരൂപം ച ഹസ്തിനമ്
മഹത്തായ ഇടിമേഘംപോലെയും വലിയ പർവ്വതത്തോടു സമാനമായും ഭയങ്കരമായ രൂപമുള്ള ആാനയെ നീ അമൃതത്തോടൊപ്പം കൊണ്ടുവന്ന് കഴിക്കണം.
ഇത്യുക്ത്വാ ഗരുഡം സോഽഥ മാങ്ഗല്യമകരോത്തദാ। യുധ്യതഃ സഹ ദേവൈസ്തേ യുദ്ധേ ഭവതു മങ്ഗലമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, അപ്പൊഴ് അവൻ ഗരുഡനോടു ശുഭമായ കര്മ്മങ്ങൾ ചെയ്തു: 'ദേവന്മാരോടൊപ്പം നടക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ നിനക്കു എല്ലാ ഭാഗ്യവും ഉണ്ടാകട്ടെ' എന്നു ആശംസിച്ചു.
പൂര്ണകുമ്ഭോ ദ്വിജാ ഗാവോ യച്ചാന്യത്കിംചിദുത്തമമ്। ശുഭം സ്വസ്ത്യയനം ചാപി ഭവിഷ്യതി തവാണ്ഡജാ
നിറഞ്ഞ കലശം, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, പശുക്കൾ, മറ്റു നല്ലതും ശുഭകരവുമായതും, യാത്രയ്ക്ക് അനുഗ്രഹങ്ങളും — ഇതെല്ലാം നിനക്ക് ലഭിക്കും, അണ്ടത്തിൽ ജനിച്ചവനേ.
യുധ്യമാനസ്യ സങ്ഗ്രാമേ ദേവൈഃ സാര്ധം മഹാബല। ഋചോ യജൂംഷി സാമാനി പവിത്രാണി ഹവീംഷി ച
നീ ദേവന്മാരോടൊപ്പം മഹാസമരത്തിൽ പോരാടുമ്പോൾ, ഋക്, യജുർ, സാമVEDangal, ശുദ്ധികരമായ മന്ത്രങ്ങൾ, ഹോമദ്രവ്യങ്ങൾ —
രഹസ്യാനി ച സര്വാണി സര്വേ വേദാശ്ച തേ ബലമ്। `വര്ധയിഷ്യന്തി സമരേ ഭവിഷ്യതി ഖഗോത്തമ।' ഇത്യുക്തോ ഗരുഡഃ പിത്രാ ഗതസ്തം ഹ്വദമന്തികാത്
എല്ലാ രഹസ്യോപദേശങ്ങളും, മുഴുവൻ വേദങ്ങളും — ഇതെല്ലാം സമരത്തിൽ നിന്നെ ശക്തിപ്പെടുത്തും, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.' അങ്ങനെ പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ഗരുഡൻ അവിടം വിട്ടുപോയി.
അപശ്യന്നിര്മലജലം നാനാപക്ഷിസമാകുലമ്। സ തത്സ്മൃത്വാ പിതുര്വാക്യം ഭീമവേഗോഽന്തരിക്ഷഗഃ
വിവിധ പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശുദ്ധജലം അവൻ കണ്ടു; പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് ആകാശത്തിൽ അതിവേഗത്തിൽ മുന്നേറി.
നഖേന ഗജമേകേന കൂര്മമേകേന ചാക്ഷിപത്। സധുത്പപാത ചാകാശം തത ഉച്ചൈര്വിഹങ്ഗമഃ
ഒരു നഖത്തിൽ ആനയെ പിടിച്ചു, മറ്റൊന്നിൽ ആമയെ പിടിച്ചു, പിന്നെ ആ മഹാപക്ഷി വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു.
സോഽലമ്ബം തീര്ഥണാസാദ്യ ദേവവൃക്ഷാനുപാഗമത്। തേ ഭീതാഃ സമകമ്പന്ത തസ്യ പക്ഷാനിലാഹതാഃ
ഒരു താങ്ങ് കണ്ടെത്തി ദൈവികവൃക്ഷങ്ങൾക്കരികിൽ എത്തി; അവന്റെ ചിറകിന്റെ കാറ്റ് തട്ടി ആ വൃക്ഷങ്ങൾ ഭയത്തോടെ വിറച്ചു.
ന നോ ഭഞ്ജ്യാദിതി തദാ ദിവ്യാഃ കനകശാഖിനഃ। പ്രചലാങ്ഗാന്സ താന്ദൃഷ്ട്വാ മനോരഥഫലദ്രുമാന്
പൊൻകൊമ്പുകളും ഇളകുന്ന ശാഖകളും ഉള്ള ആ മനോരഥഫലവൃക്ഷങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ, 'നമ്മളെ തകർക്കരുതേ' എന്ന് അവർ വിചാരിച്ചു.
അന്യാനതുലരൂപാങ്ഗാനുപചക്രാമ ഖേചരഃ। കാഞ്ചനൈ രാജതൈശ്ചൈവ ഫലൈര്വൈദൂര്യശാഖിനഃ। സാഗരാമ്ബുപരിക്ഷിപ്താന്ഭ്രാജമാനാന്മഹാദ്രുമാന്
പിന്നീട് ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന പക്ഷി, സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, വൈഡൂര്യം എന്നിവകൊണ്ടുള്ള ഫലങ്ങൾ കായുന്ന, സമുദ്രജലത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് തിളങ്ങുന്ന, അപൂർവ്വരൂപമുള്ള മറ്റുപല വൃക്ഷങ്ങളോടും സമീപിച്ചു.
തേഷാം മധ്യേ മഹാനാസീത്പാദപഃ സുമനോഹരഃ। സഹസ്രയോജനോത്സേധോ ബഹുശാഖാസമന്വിതഃ
അവയുടെ നടുവിൽ, ആയിരം യോജന ഉയരവും അനേകം ശാഖകളും ഉള്ള അതിമനോഹരമായ ഒരു വലിയ വൃക്ഷം നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ഖഗാനാമാലയോ ദിവ്യോ നാമ്നാ രൌഹിണപാദപഃ। യസ്യ ഛായാം സമാശ്രിത്യ സദ്യോ ഭവതി നിര്വൃതഃ;
പക്ഷികൾക്ക് ദൈവികമായ വാസസ്ഥലമായ, രൗഹിണപാദപം എന്ന പേരിലുള്ള ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ തണലിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവൻ ഉടനെ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
തമുവാച ഖഗശ്രേഷ്ഠം തത്ര രൌഹിണപാദപഃ। അതിപ്രവൃദ്ധഃ സമുഹാനാപതന്തം മനോജവമ്
അവിടെ, അതിവേഗത്തിൽ അതിലേക്കു വരികയായിരുന്നു പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെ നോക്കി രൗഹിണവൃക്ഷം പറഞ്ഞു:
യൈഷാ മമ മഹാശാഖാ ശതയോജനമായതാ। ഏതാമാസ്ഥായ ശാഖാം ത്വം ഖാദേമൌ ഗജകച്ഛപൌ
'ഇവിടെ എന്റെ നൂറ് യോജന നീളമുള്ള വലിയ ശാഖയുണ്ട്. നീ ആ ശാഖയിൽ ഇരുന്നു ആ ആനയെയും ആമയെയും കഴിക്കൂ.'
തതോ ദ്രുമം പതഗസഹസ്രസേവിതം മഹീധരപ്രതിമവപുഃ പ്രകമ്പയന്। ഖഗോത്തമോ ദ്രുതമഭിപത്യ വേഗവാ- ന്ബഭഞ്ജ താമവിരലപത്രസംചയാമ്
പിന്നീട്, ആയിരക്കണക്കിന് പക്ഷികൾ വസിക്കുന്ന, പർവ്വതത്തോടു സമാനമായ ആ വൃക്ഷം ശക്തിയായി കുലുക്കി, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അതിവേഗത്തിൽ കനത്ത ഇലകളാൽ നിറഞ്ഞ ആ ശാഖ ഒടിച്ചു.
സ്പഷ്ടമാത്രാ തു പദ്ഭ്യാം സാ ഗരുഡേന ബലീയസാ। അഭജ്യത തരോഃ ശാഖാ ഭഗ്നാം ചൈകാമധാരയത്
ഗരുഡന്റെ ശക്തമായ കാലുകളുടെ പ്രഭാവത്തിൽ ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖ വ്യക്തമായി ഒടിഞ്ഞു, ഒടിഞ്ഞ ശാഖയിലൊന്ന് അവൻ പിടിച്ചു.