നിശ്ചിതം വിഷുധാ ദൈത്യം സ വിഷ്ണുസ്തം ഹനിഷ്യതി। തസ്യ നാസ്തി ന ശക്യം ച തസ്മാദ്വ്രജത മാചിരമ്
നിശ്ചയമായാണ്, വിശുദ്ധനായ വിഷ്ണു ആ ദൈത്യനെ സംഹരിക്കും. അവനു അസാധ്യമായത് ഒന്നുമില്ല. അതിനാൽ, നിങ്ങൾ വൈകാതെ പുറപ്പെടൂ.
പിതാമഹവചഃ ശ്രുത്വാ സര്വേ തേ ഭരതര്ഷഭ। വിബുധാ ബ്രഹ്മണാ സാര്ധം ജഗ്മുഃ ക്ഷീരോദധിം പ്രതി
പിതാമഹന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ഭാരതവംശശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം ക്ഷീരസമുദ്രത്തേക്കു പോയി.
ആദിത്യാ വസവഃ സാധ്യാ വിശ്വേ ച മരുതസ്തഥാ। രുദ്രാ മഹര്ഷയശ്ചൈവ അശ്വിനൌ ച സുരൂപിണൌ
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, സാദ്ധ്യന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, മരുതുകൾ, രുദ്രന്മാർ, മഹർഷിമാർ, മനോഹരരൂപമുള്ള അശ്വിനീദേവന്മാർ,
അന്യേ ച ദിവ്യാ യേ രാജംസ്തേ സര്വേ സഗണാഃ സുരാഃ। ചതുര്മുഖം പുരസ്കൃത്യ ശ്വേതദ്വീപമുപാഗതാഃ
മറ്റു ദിവ്യശക്തികളും, രാജൻ, അവരുടെ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം, നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച്, ശ്വേതദ്വീപിൽ എത്തി.
ത്രായസ്വ നോഽദ്യ ദേവേശ ഹിരണ്യകശിപോര്വധാത്। ത്വം ഹി നഃ പരമോ ധാതാ ബ്രഹ്മാദീനാം സുരോത്തമ
ദേവാദിദേവനേ, ഇന്ന് ഞങ്ങളെ ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ വധത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണമേ. നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമകർത്താവ്, ബ്രഹ്മാദിമാരിൽ പോലും ഉത്തമൻ.
ഉത്ഫുല്ലാമ്ബുജപത്രാക്ഷ ശത്രുപക്ഷഭയങ്കര। ക്ഷയായ ദിതിവംശസ്യ ശരണം ത്വം ഭവിഷ്യസി
പൂത്തതളിർ കമലദളങ്ങൾ പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനേ, ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഭയം വിതറുന്നവനേ, ദിതിയുടെ വംശത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ നീയാകും ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയം.
തദ്ദേവാനാം വചഃ ശ്രുത്വാ തദാ വിഷ്ണുഃ ശുചിശ്രവാഃ। അദൃശ്യഃ സര്വഭൂതാത്മാ വക്തുമേവോപചക്രമേ
അവ ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വിശുദ്ധകീര്ത്തിയുള്ള, ദൃശ്യരഹിതനും സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവുമായ വിഷ്ണു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഭയം ത്യജധ്വമമരാ അഭയം വോ ദദാമ്യഹമ്। തദേവ ത്രിദിവം ദേവാഃ പ്രതിപദ്യത മാചിരമ്
ഭയപ്പെടേണ്ട, അമരന്മാരേ; ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു ഭയരഹിതത്വം നൽകുന്നു. അതിനാൽ, ദേവന്മാരേ, ഉടൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങൂ.
ഏഷോഽഹം സഗണം ദൈത്യം വരദാനേന ദര്പിതമ്। അവധ്യമമരേന്ദ്രാണാം ദാനവേന്ദ്രം നിഹന്മ്യഹമ്
ഈ വരദാനത്താൽ അഹങ്കാരമുള്ള, അമരന്മാരുടെ അധിപന്മാർക്കും കൊല്ലാൻ കഴിയാത്ത ദാനവാധിപതിയെയും അവന്റെ കൂട്ടത്തെയും ഞാൻ തന്നെ സംഹരിക്കും.
ഭഹവന്ദേവദേവേശ ഖിന്നാ ഏതേ ഭൃശം സുരാഃ। തസ്മാത്ത്വം ജഹി ദൈത്യേന്ദ്രം ക്ഷിപ്രം കാലോഽസ്യ മാചിരമ്। ഏഷ ത്വം സഗണം ദൈത്യം വരദാനേന ദര്പിതമ്
ദേവദേവനേ, ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു; ഈ ദേവന്മാർ വളരെ ദുഃഖിതരാണ്. അതിനാൽ, ദൈത്യാധിപനെ ഉടൻ സംഹരിക്കണം; അവന്റെ കാലം എത്തിയിരിക്കുന്നു, വൈകരുത്. ഈ ദൈത്യനും അവന്റെ കൂട്ടവും വരദാനത്താൽ അഹങ്കാരമുള്ളവരാണ്.
ക്ഷിപ്രമേവ കരിഷ്യാമി ത്വരയാ ദൈത്യനാശനമ്। തസ്മാത്ത്വം വിബുധാശ്ചൈവ പ്രതിപദ്യത വൈ ദിവമ്
വേഗത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ ദൈത്യന്മാരെ സംഹരിക്കും; അതിനാൽ, ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങൂ.
ഏവമുക്ത്വാ തു ഭഗവാന്വിസൃജ്യ ത്രിദിവേശ്വരാന്। നരസ്യാര്ധതനുര്ഭൂത്വാ സിംഹസ്യാര്ധതനുഃ പുനഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ ദേവാധിപന്മാരെ വിടുവിച്ചു, മനുഷ്യന്റെ അർദ്ധരൂപവും, വീണ്ടും സിംഹത്തിന്റെ അർദ്ധരൂപവും ധരിച്ചു.
നാരസിംഹേന വപുഷാ പാണിം സംസ്പൃശ്യ പാണിനാ। ഭീമരൂപോ മഹാതേജാ വ്യാദിതാസ്യ ഇവാന്തകഃ
നരസിംഹരൂപത്തിൽ, തന്റെ കൈകൊണ്ട് കൈ സ്പർശിച്ച്, ഭയങ്കരമായ രൂപവും മഹത്തായ തേജസ്സും ഉള്ളവനും, വലുതായി തുറന്ന വായും, യമൻപോലെയും ആയിരുന്നു.
ഹിരണ്യകശിപും രാജഞ്ജഗാമ ഹരിരീശ്വരഃ। ദൈത്യാസ്തമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ നാരസിംഹം മഹാബലമ്
ഹരി, ഈശ്വരൻ, രാജൻ, ഹിരണ്യകശിപുവിനരികിൽ എത്തി; മഹാബലശാലിയായ നരസിംഹൻ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ദൈത്യന്മാർ,
വവര്ഷുഃ ശസ്ത്രവര്ഷൈസ്തേ സുസങ്ക്രുദ്ധാസ്തദാ ഹരിമ്। തൈഃ സൃഷ്ടസര്വശസ്ത്രാണി ഭക്ഷയാമാസ വൈ ഹരിഃ
അപ്പോൾ അവർ അത്യന്തം കോപത്തോടെ ഹരിയിലേക്ക് ആയുധവർഷം പെയ്തു; എന്നാൽ അവർ എറിയുന്ന എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ഹരി വിഴുങ്ങി.
ജഘാന ന രണേ ദൈത്യാന്സഹസ്രാണി ബഹൂനി ച। താന്നിഹത്യ ച ദൈതേയാന്സര്വാന്ക്രുദ്ധാന്മഹാബലാന്
യുദ്ധത്തിൽ അനവധി ആയിരക്കണക്കിന് ദൈത്യന്മാരെ അവൻ സംഹരിച്ചു; അതിനുശേഷം, എല്ലാ കോപഭരിതരായ മഹാബലശാലികളായ ദൈത്യന്മാരെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
അഭ്യധാവത്സുസങ്ക്രുദ്ധോ ദൈത്യേന്ദ്രം ബലഗര്വിതമ്। ജീമൂതഘനസങ്കാശോ ജീമൂതഘനനിസ്വനഃ
അവൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ശക്തിയിൽ അഹങ്കാരമുള്ള ദൈത്യാധിപനിലേക്കു ഇടിച്ചുകയറി; മേഘക്കൂട്ടംപോലെയും, ഇടിമുഴക്കത്തോടു സമമായ ശബ്ദത്തോടും കൂടിയവനായിരുന്നു.
ജീമൂത ഇവ ദീപ്തൌജാ ജീമൂത ഇവ വേഗവാന്। സോഽതിബലം ദൃപ്തം ദൃപ്തശാര്ദൂലവിക്രമമ്
മേഘംപോലെയുള്ള ഉജ്ജ്വലതയും വേഗവും ഉള്ളവൻ, അത്യധികശക്തിയുള്ളവനും, അഹങ്കാരമുള്ളവനും, അഹങ്കാരമുള്ള കടുവയുടെ വീര്യവും ഉള്ളവനുമായിരുന്നു.
ദൃപ്തൈര്ദൈത്യഗണൈര്ഗുപ്തം ഖരൈര്നഖമുകൈരുത। തതഃ കൃത്വാ തു യുദ്ധം വൈ തേന ദൈത്യേന വൈ ഹരിഃ
അഹങ്കാരമുള്ള ദൈത്യസമൂഹങ്ങൾ, ഭയങ്കരമായ പല്ലുകളും നഖങ്ങളും ഉള്ളവരാൽ കാവലിട്ടിരുന്ന ദൈത്യനോടു ഹരി അന്ന് യുദ്ധം ചെയ്തു.
സന്ധ്യാകാലേ മഹാതേജാ ഭവനാന്തേ ത്വരാന്വിതഃ। ഊരൌ നിധായ ദൈത്യേന്ദ്രം നിര്ബിഭേദ നഖൈസ്തദാ
സന്ധ്യാസമയത്ത്, അതിവിശാലമായ തേജസ്സുള്ളവൻ, വേഗത്തിൽ ഭവനത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തി, ദൈത്യരാജാവിനെ തൻ്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി നഖങ്ങൾകൊണ്ട് കീറി തകർത്തു.
മഹാബലം മഹാവീര്യം വരദാനേന ഗര്വിതമ്। ദൈത്യശ്രേഷ്ഠം സുരശ്രേഷ്ഠോ ജഘാന തരസാ ഹരിഃ
ദൈവങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ഹരി, അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചതിന്റെ അഹങ്കാരത്തിൽ നിറഞ്ഞ, അതീവ ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള ദൈത്യപ്രധാനനെ വേഗത്തിൽ സംഹരിച്ചു.
ഹിരണ്യകശിപും ഹത്വാ സര്വദൈത്യാംശ്ച വൈ തദാ। വിബുധാനാം പ്രജാനാം ച ഹിതം കൃത്വാ മഹാദ്യുതിഃ
ഹിരണ്യകശിപുവിനെയും എല്ലാ ദൈത്യന്മാരെയും അന്ന് സംഹരിച്ച്, അതി പ്രകാശമുള്ളവൻ ദേവന്മാർക്കും എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉപകാരമുണ്ടാക്കി.
പ്രമുമോദ ഹരിര്ദേവഃ പ്രാപ്യ ധര്മം തദാ ഭുവി। ഏഷ തേ നാരസിംഹോഽത്ര കഥിതഃ പാണ്ഡുനന്ദന
അന്ന് ഹരി, ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ അതിൽ സന്തോഷിച്ചു; പാണ്ഡുവംശജാ, ഇതാണ് നരസിംഹന്റെ കഥ ഇവിടെ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്.
ശൃണു ത്വം വാമനം നാമ പ്രാദുര്ഭാവം മഹാത്മനഃ
ഇപ്പോൾ നീ മഹാത്മാവായ വാമനന്റെ അവതാരകഥ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു.
പുരാ ത്രേതായുഗേ രാജന്ബലിര്വൈരോജനോഽഭവത്। ദൈത്യാനാം പാര്ഥിവോ വീരോ ബലേനാപ്രതിമോ ബലീ
പണ്ടെ, ത്രേതായുഗത്തിൽ, രാജാവേ, വിരോചനന്റെ മകൻ ബാലി, ദൈത്യന്മാരുടെ രാജാവായി, അപാരശക്തിയോടെ അവരെ ഭരിച്ചു.
തദാ ബലിര്മഹാരാജ ദൈത്യസങ്ഘൈഃ സമാവൃതഃ। വിജേതും തരസാ ശക്രമിന്ദ്രസ്ഥാനമവാപ സഃ
അന്നത്തെ മഹാരാജാവായ ബാലി, ദൈത്യസമൂഹങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ശക്തിയാൽ ഇന്ദ്രനെ ജയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, ഇന്ദ്രന്റെ സിംഹാസനം പിടിച്ചു.
തേന വിത്രാസിതാ ദേവാ ബലിനാഽഽഖണ്ഡലാദയഃ। ബ്രഹ്മാണം തു പുരസ്കൃത്യ ഗത്വാ ക്ഷീരോദധിം തദാ
ബാലിയുടെ ശക്തിയിൽ ഭയപ്പെട്ട ദേവന്മാർ, ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് ക്ഷീരസമുദ്രത്തിലേക്ക് പോയി.
തുഷ്ടുവുഃ സഹിതാഃ സര്വേ ദേവം നാരായണം പ്രഭുമ്। സ തേഷാം ദര്ശനം ചക്രേ വിബുധാനാം ഹരിസ്തദാ
അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ചേർന്ന് നാരായണനെ സ്തുതിച്ചു; അപ്പോൾ ഹരി അവർക്കു ദർശനം നൽകി.
പ്രസാദജം തസ്യ വിഭോരദിത്യാം ജന്മ ഉച്യതേ। അദിതേരപി പുത്രത്വമേത്യ യാദവനന്ദനഃ
ദൈവങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയാൽ, ആ പരമേശ്വരൻ അദിതിയിൽ ജനിച്ചു എന്ന് പറയുന്നു; അങ്ങനെ യാദവകുലത്തിലെ ആനന്ദം അദിതിയുടെ മകനായി.
ഏഷ വിഷ്ണുരിതി ഖ്യാത ഇന്ദ്രസ്യാവരജോഽഭവത്। തസ്മിന്നേവ ച കാലേ തു ദൈത്യേന്ദ്രോ ബലവീര്യവാന്
അവൻ വിഷ്ണുവെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു, ഇന്ദ്രന്റെ ഇളയനായകനായി; അതേ സമയം ദൈത്യരാജാവും വലിയ ശക്തിയും വീര്യവും നേടി.