ദഹേദങ്ഗാരവത്പുത്രം തം വിദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണര്ഷഭമ്। വിപ്രസ്ത്വയാ ന ഹന്തവ്യഃ സംക്രുദ്ധേനാപി സര്വദാ
അവന് ചൂട് കനലുപോലെ കത്തുന്നുവെങ്കില്, അവനെ ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന് എന്ന് അറിയണം. ബ്രാഹ്മണനെ നീ ഒരിക്കലും, കോപത്തിലായാലും, കൊല്ലരുത്.
പ്രോവാച ചൈന വിനതാ പുത്രഹാര്ദാദിദം വചഃ। ജഠരേ ന ച ജീര്യേദ്യസ്തം ജാനീഹി ദ്വിജോത്തമമ്
വിനതാ തന്റെ മകനോട് ഹൃദയത്തില് നിന്നു പറഞ്ഞു: നിന്റെ വയറിനുള്ളില് ചീഞ്ഞുപോകാതിരിക്കുന്നവനെ ഉത്തമ ദ്വിജന് എന്ന് അറിയണം.
പുനഃ പ്രോവാച വിനതാ പുത്രഹാര്ദാദിദം വചഃ। ജാനന്ത്യപ്യതുലം വീര്യമാശീര്വാദപരായണാ
വിനതാ വീണ്ടും മകനോട് ഹൃദയത്തില് നിന്നു പറഞ്ഞു: അവന്റെ അപാരശക്തി അറിയുന്നവരും, ആശീർവാദത്തിന് സമർപ്പിതരായവരും—
പക്ഷൌ തേ മാരുതഃ പാതു ചന്ദ്രസൂര്യൌ ച പൃഷ്ഠതഃ
നിന്റെ ചിറകുകള്ക്ക് വായു കാവലിരിക്കട്ടെ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിന്റെ പുറകില് കാവലിരിക്കട്ടെ.
ശിരശ്ച പാതു വഹ്നിസ്തേ വസവഃ സര്വതസ്തനുമ്। `വിഷ്ണുഃ സര്വഗതഃ സര്വമഹ്ഗാനി തവ ചൈവ ഹ।' അഹം ച തേ സദാ പുത്ര ശാന്തിസ്വസ്തിപരായണാ
നിന്റെ തലക്ക് അഗ്നി കാവലിരിക്കട്ടെ, വസുക്കള് നിന്റെ ശരീരമൊക്കെയും കാത്തിരിക്കട്ടെ, എല്ലായിടത്തും ഉള്ള വിഷ്ണു നിന്റെ അവയവങ്ങളെ കാത്തിരിക്കട്ടെ. മകനേ, ഞാനും എപ്പോഴും നിന്റെ ശാന്തിക്കും ക്ഷേമത്തിനും പ്രാർത്ഥനയോടെ ഇരിക്കും.
ഇഹാസീനാ ഭവിഷ്യാമി സ്വസ്തികാരേ രതാ സദാ। അരിഷ്ടം വ്രജ പന്ഥാനം പുത്ര കാര്യാര്ഥസിദ്ധയേ
ഞാന് ഇവിടെ ഇരുന്ന് എപ്പോഴും ശുഭകാര്യങ്ങളില് ഏർപ്പെടും. മകനേ, നീ സുരക്ഷിതമായ വഴി പോകൂ, നിന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാനായി.
തതഃ സ മാതുര്വചനം നിശമ്യ വിതത്യ പക്ഷൌ നഭ ഉത്പപാത। തതോ നിഷാദാന്ബലവാനുപാഗതോ ബുഭുക്ഷിതഃ കാല ഇവാന്തകോഽപരഃ
അമ്മയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, അവന് ചിറകുകള് വ്യാപിച്ച് ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു. അതിനുശേഷം, ശക്തനായ അവന് കാലദേവന് പോലെ വിശപ്പോടെ നിഷാദരുടെ അടുത്തെത്തി.
സ താന്നിഷാദാനുപസംഹരംസ്തദാ രജഃ സമുദ്ധൂയ നഭഃസ്പൃശം മഹത്। സമുദ്രകുക്ഷൌ ച വിശോഷയന്പയഃ സമീപജാന്ഭൂധരജാന്വിചാലയന്
അവന് ആ നിഷാദരെ ഭക്ഷിച്ചു, ആകാശം തൊടുന്ന വലിയ പൊടിക്കാറ്റ് ഉയർത്തി. സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ വെള്ളം ഉണക്കി, സമീപമുള്ള പർവ്വതങ്ങളെ നടുക്കി.
തതഃ സ ചക്രേ മഹദാനനം തദാ നിഷാദമാര്ഗം പ്രതിരുധ്യ പക്ഷിരാട്। തതോ നിഷാദാസ്ത്വരിതാഃ പ്രവവ്രജു- ര്യതോ മുഖം തസ്യ ഭുജംഗഭോജിനഃ
അപ്പോള് പക്ഷിരാജാവ് വലിയൊരു വായ് ഉണ്ടാക്കി, നിഷാദന്മാരുടെ വഴിയെ തടഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് നിഷാദന്മാര് അതിവേഗം ആ പാമ്പുകളെ തിന്നുന്നവന്റെ വായിലേയ്ക്ക് ഓടി.
തദാനനം വിവൃതമതിപ്രമാണവ- ത്സമഭ്യയുര്ഗഗനമിവാര്ദിതാഃ ഖഗാഃ। സഹസ്രശഃ പവനജോവിമോഹിതാ യഥാ।ഞനിലപ്രചലിതപാദപേ വനേ
അത് വലിയതും തുറന്നതുമായ വായിലേയ്ക്ക്, ആകാശത്ത് വീണുപോകുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെ, ആയിരക്കണക്കിന് നിഷാദന്മാര് കാറ്റ് കൊണ്ട് ഭ്രമിച്ചവരായി ഓടി. കാട്ടിലെ മരങ്ങള് കാറ്റ് കൊണ്ട് കുലുങ്ങുന്നതുപോലെയായിരുന്നു അവരുടേത്.
തതഃ ഖഗോ വദനമമിത്രതാപനഃ സമാഹരത്പരിചപലോ മത്ബലാഃ। നിഷൂദയന്ബഹുവിധമത്സ്യജീവിനോ ബഭുക്ഷിതോ ഗഗനചരേശ്വരസ്തദാ
ശത്രുക്കള്ക്ക് ഭയം വിതറുന്ന ആ പക്ഷി, തന്റെ ശക്തിയില് ആശ്രയിച്ച് വേഗത്തില് അവരെ കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു. പലവിധം മീനുകളെ തിന്നുന്ന നിഷാദന്മാരെ തിന്നി ആകാശചാരികളുടെ രാജാവ് തൃപ്തനായി.
തസ്യ കണ്ഠമനുപ്രാപ്തോ ബ്രാഹ്മണഃ സഹ ഭാര്യയാ। ദഹന്ദീപ്ത ഇവാങ്ഗാരസ്തമുവാചാന്തരിക്ഷഗഃ
ഒരു ബ്രാഹ്മണനും ഭാര്യയും ചേര്ന്ന് അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കടന്നു. തീപൊന്തുപോലുള്ള ദാഹത്തോടുകൂടി, ആകാശത്ത് പറക്കുന്നവനോടു അവന് പറഞ്ഞു.
ദ്വിജോത്തമ വിനിര്ഗച്ഛ തൂര്ണമാസ്യാദപാവൃതാത്। ന ഹി മേ ബ്രാഹ്മണോ വധ്യഃ പാപേഷ്വപി രതഃ സദാ
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ തുറന്ന വായില്നിന്ന് നീ ഉടന് പുറത്തേക്കു വരിക. പാപത്തില് ഏര്പ്പെട്ടാലും ബ്രാഹ്മണനെ ഞാന് ഒരിക്കലും കൊല്ലില്ല.
ബ്രുവാണമേവം ഗരുഡം ബ്രാഹ്മണഃ പ്രത്യഭാഷത। നിഷാദീ മമ ഭാര്യേയം നിര്ഗച്ഛതു മയാ സഹ
ഗരുഡന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് ബ്രാഹ്മണന് മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഈ നിഷാദി എന്റെ ഭാര്യയാണ്. അവളും എന്നോടൊപ്പം പുറത്തേക്കു വരട്ടെ."
ഏതാമപി നിഷാദീം ത്വം പരിഗൃഹ്യാശു നിഷ്പത। തൂര്ണം സംഭാവയാത്മാനമജീര്ണം മമ തേജസാ
"ഈ നിഷാദിയെയും എടുത്ത് നീ വേഗത്തില് പുറത്തേക്കു പോവുക. എന്റെ തേജസ്സ് നിനക്കു പൂര്ണമായി ദഹിച്ചിട്ടില്ല, അതിനാല് ഉടന് മനസ്സ് ശാന്തമാക്കുക."
തതഃ സ വിപ്രോ നിഷ്ക്രാന്തോ നിഷാദീസഹിതസ്തദാ। വര്ധയിത്വാ ച ഗരുഡമിഷ്ടം ദേശം ജഗാമ ഹ
അപ്പോള് ആ ബ്രാഹ്മണന് നിഷാദിയോടൊപ്പം പുറത്തേക്കു വന്നു. ഗരുഡനെ ആദരിച്ച്, ഇഷ്ടമായ സ്ഥലത്തേക്കു പോയി.
സഹഭാര്യേ വിനിഷ്ക്രാന്തേ തസ്മിന്വിപ്രേ സ പക്ഷിരാട്। വിതത്യ പക്ഷാവാകാശമുത്പപാത മനോജവഃ
ബ്രാഹ്മണന് ഭാര്യയോടൊപ്പം പുറത്തേക്കു പോയതോടെ, പക്ഷിരാജാവ് തന്റെ ചിറകുകള് വ്യാപിച്ച്, ചിന്തയുടെ വേഗത്തില് ആകാശത്തിലേക്ക് പറന്നു.
തതോഽപശ്യത്സ്വപിതരം പൃഷ്ടശ്ചാഖ്യാതവാന്പിതുഃ। യഥാന്യായമമേയാത്മാ തം ചോവാച മഹാനൃഷിഃ
അതിനുശേഷം അവന് തന്റെ അച്ഛനെ കണ്ടു. തിരിഞ്ഞ്, വേണ്ടതുപോലെ വിവരം പറഞ്ഞു. മഹർഷി അവനോട് സംസാരിച്ചു.
കച്ചിദ്വഃ കുശലം നിത്യം ഭോജനേ ബഹുലം സുത। കച്ചിച്ച മാനുഷേ ലോകേ തവാന്നം വിദ്യതേ ബഹു।। `ക്വ ഗന്താസ്യതിവേഗേന മമ ത്വം വക്തുമര്ഹസി
"മകനേ, ഭക്ഷണത്തില് എപ്പോഴും സമൃദ്ധിയോടെ നിനക്കു എല്ലാം സുഖമാണോ? മനുഷ്യലോകത്ത് നിനക്കു ഭക്ഷണം ധാരാളമുണ്ടോ? നീ ഇത്ര വേഗത്തില് എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? എന്നോട് പറയണം."
മാതാ മേ കുശലാ ശശ്വത്തഥാ ഭ്രാതാ തഥാ ഹ്യഹമ്। ന ഹി മേ കുശലം താത ഭോജനേ ബഹുലേ സദാ
"എന്റെ അമ്മയും സഹോദരനും ഞാനും എല്ലാം സുഖത്തിലാണ്. പക്ഷേ, അച്ഛാ, ഭക്ഷണത്തില് എനിക്ക് ഒരിക്കലും സമൃദ്ധിയില്ല."
അഹം ഹി സര്പൈഃ പ്രഹിതഃ സോമമാഹര്തുമുത്തമമ്। മഹാതുര്ദാസ്യവിമോക്ഷാര്ഥമാഹരിഷ്യേ തമദ്യ വൈ
"സര്പ്പങ്ങള് എന്നെ ഉത്തമമായ സോമം കൊണ്ടുവരാന് അയച്ചു. വലിയ അമ്മയെ അടിമത്തത്തില് നിന്ന് മോചിപ്പിക്കാനാണ്. ഇന്ന് ഞാന് അതു കൊണ്ടുവരും."
മാത്രാ ചാത്ര സമാദിഷ്ടോ നിഷാദാന്ഭക്ഷയേതി ഹ। ന ച മേ തൃപ്തിരഭവദ്ഭക്ഷയിത്വാ സഹസ്രശഃ
"ഇവിടെ നിഷാദന്മാരെ തിന്നണമെന്ന് അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ആയിരക്കണക്കിന് തിന്നിട്ടും എനിക്ക് തൃപ്തിയില്ല."
തസ്മാദ്ഭക്ഷ്യം ത്വമപരം ഭഗവന്പ്രദിശസ്വ മേ। യദ്ഭുക്ത്വാഽമൃതമാഹര്തും സമര്തഃ സ്യാമഹം പ്രഭോ
"അതുകൊണ്ട്, ഭഗവനേ, ഞാന് അമൃതം കൊണ്ടുവരാന് കഴിയുന്ന വിധം മറ്റേതെങ്കിലും ഭക്ഷണം കാണിച്ച് തരേണം."
ക്ഷുത്പിപാസാവിഘാതാര്ഥം ഭക്ഷ്യമാഖ്യാതു മേ ഭവാന്
"ക്ഷുധയും ദാഹവും മാറ്റാന് കഴിയുന്ന ഭക്ഷണം ദയവായി എന്നോട് പറയൂ."
യത്ര കൂര്മാഗ്രജം ഹസ്തീ സദാ കര്ഷത്യവാങ്മുഖഃ। തയോര്ജന്മാന്തരേ വൈരം സംപ്രവക്ഷ്യാമ്യസോഷതഃ
"അവിടെ ഒരാനയുണ്ട്, എല്ലായ്പ്പോഴും കൂർമന്റെ മൂത്ത സഹോദരനെ തലകുനിഞ്ഞ് വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവരുടെ മുന്പത്തെ ജന്മത്തിലെ വൈരം ഞാന് ഉടന് പറയാം."
തന്മേ തത്ത്വം നിബോധസ്യ യത്പ്രമാണൌ ച താവുഭൌ। `ശൃണു ത്വം വത്സ ഭദ്രം തേ കഥാം വൈരാഗ്യവര്ധിനീമ്
"അവരുടെ വാസ്തവവും വലിപ്പവും നീ മനസ്സിലാക്കണം. വത്സാ, നിനക്ക് ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ, വൈരാഗ്യം വര്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കഥ ഞാന് പറയാം."
പിത്രോരര്ഥവിഭാഗേ വൈ സമുത്പന്നാം പുരാണ്ഡജ।' ആസീദ്വിഭാവസുര്നാമ മഹര്ഷിഃ കോപനോ ഭൃശമ്
അവരുടെ അച്ഛന്റെ സമ്പത്ത് പങ്കുവെക്കുമ്പോള് രണ്ടു സഹോദരന്മാര്ക്കിടയില് തര്ക്കം ഉണ്ടായി. അതിനിടയില് അത്യന്തം കോപം വരുന്ന മഹര്ഷിയായ വിവാവസു എന്നൊരു മഹാന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭ്രാതാ തസ്യാനുജശ്ചാസീത്സുപ്രതീകോ മഹാതപാഃ। സ നേച്ഛതി ധനം ഭ്രാത്രാ സഹൈകസ്ഥം മഹാമുനിഃ
അവനു സുപ്രതീക എന്നൊരു ഇളയ സഹോദരനും ഉണ്ടായിരുന്നു; വലിയ തപസ്സുകാരനായ ആ മഹര്ഷി സഹോദരനോടൊപ്പം സമ്പത്ത് ചേര്ത്തുവെക്കാന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.
വിഭാഗം കീര്തയത്യേവ സുപ്രതീകോ ഹി നിത്യശഃ। അഥാബ്രവീച്ച തം ഭ്രാതാ സുപ്രതീകം വിഭാവസുഃ
സുപ്രതീകന് എപ്പോഴും സമ്പത്ത് വിഭജിക്കണമെന്ന് ആവര്ത്തിച്ചു പറയുകയായിരുന്നു. അപ്പോള് വിവാവസു സഹോദരനായ സുപ്രതീകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വിഭാഗേ ബഹവോ ദോഷാ ഭവിഷ്യന്തി മഹാതപഃ।' വിഭാഗം ബഹവോ മോഹാത്കര്തുമിച്ഛന്തി നിത്യശഃ। തതോ വിഭക്താസ്ത്വന്യോന്യം നാദ്രിയന്തേഽര്ഥമോഹിതാഃ
സമ്പത്ത് വിഭജിക്കുമ്പോള് പലതരത്തിലുള്ള ദോഷങ്ങള് ഉണ്ടാകും, മഹാതപസ്സുകാരാ. ധനലോഭം മൂലം പലരും എപ്പോഴും വിഭജിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിഭജിച്ചശേഷം, ധനമോഹം കൊണ്ടു അവര് ഒരുമിക്കാതെ പരസ്പരം ആദരിക്കാതിരിക്കും.