ദസ്യുഭ്യോ വഞ്ചകേഭ്യോ വാ രാജന്പ്രതി പരസ്പരമ്। രാജവല്ലഭതശ്ചൈവ നാശ്രൂയന്ത മൃഷാഗിരഃ
കള്ളന്മാരിൽ നിന്നോ വഞ്ചകരിൽ നിന്നോ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നിന്നോ, രാജാവിന്റെ അനുകൂലത്വം കൊണ്ടോ, വ്യാജവാക്കുകൾ ആരും പറഞ്ഞില്ല.
അവര്ഷം ചാതിവര്ഷം ച വ്യാധിപാവകമൂര്ഛനമ്। സര്വമേതത്തദാ നാസീദ്ധര്മനിത്യേ യുധിഷ്ഠിരേ
വയസ്സില്ലായ്മ, അതിക്രമമായ മഴ, രോഗം, തീ, മയക്കം—ഇവ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് അന്നൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
പ്രിയം കര്തുമുപസ്ഥാതും ബലികര്മ സ്വഭാവജമ്। അഭിഹര്തും നൃപാ ജഗ്മുര്നാന്യൈഃ കാര്യൈഃ കഥഞ്ചനഃ
സ്വാഭാവികമായ കരം അർപ്പിക്കാൻ, ഇഷ്ടം ചെയ്യാൻ മാത്രമേ രാജാക്കന്മാർ വന്നിരുന്നത്; മറ്റേതെങ്കിലും കാരണത്താൽ അവർ വന്നില്ല.
ധര്മൈര്ധനാഗമൈസ്തസ്യ വവധേ നിചയോ മഹാന്। കര്തും യസ്യ ന ശക്യേന ക്ഷയോ വര്ഷശതൈരപി
ധർമ്മത്തിലും സമ്പാദ്യത്തിലും അവന്റെ സമ്പത്ത് വളരെ കൂടിയിരുന്നു; നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞാലും അതു കുറയാനാവില്ലായിരുന്നു.
സ്വകോഷ്ഠസ്യ പരീമാണം കോശസ്യ ച മഹീപതിഃ। വിജ്ഞായ രാജാ കൌന്തേയോ യജ്ഞായൈവ മനോ ദധേ
തന്റെ ധനശാലയും സമ്പത്തും എത്രയാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, കൌന്തേയനായ രാജാവ് യജ്ഞത്തിൽ മാത്രം മനസ്സു നിർത്തി.
സുഹൃദശ്ചൈവ യേ സര്വേ പൃഥക്ച സഹചാബ്രുവന്। യജ്ഞകാലസ്തവ വിഭോ ക്രിയതാമത്ര സാമ്പ്രതമ്
സുഹൃത്തുക്കൾ എല്ലാവരും, ഓരോരുത്തരും ചേർന്നും, 'മഹാശക്തനേ, യജ്ഞത്തിന് സമയമിപ്പോൾ തന്നെ നിശ്ചയിക്കണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
അഥൈവം ബ്രുവതാമേവ തേഷാമഭ്യായയൌ ഹരിഃ। ഋഷിഃ പുരാണോ വേദാത്മാ ദൃശ്യശ്ചൈവ വിജാനതാമ്
അവർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, പുരാതനമുനിയുമായ, വേദങ്ങളുടെ സാക്ഷാത്കാരമായ, അറിവുള്ളവർക്ക് ദൃശ്യനായ ഹരിയും അവിടെ എത്തി.
ജഗതസ്തസ്ഥുഷാം ശ്രേഷ്ഠഃ പ്രഭവശ്ചാപ്യയശ്ച ഹ। ഭൂതഭവ്യഭവന്നാഥഃ കേശവഃ കേശിസൂദനഃ
ചലനമില്ലാത്തവരിലും ചലിക്കുന്നവരിലും ശ്രേഷ്ഠൻ, സൃഷ്ടിയും ലയവും ആകുന്നവൻ, ഭൂതകാലം, ഭാവി, വർത്തമാനം—ഇതെല്ലാം ഭരിക്കുന്നവൻ, കേശവൻ, കേശിയെ സംഹരിച്ചവൻ.
പ്രാകാരഃ സര്വവൃഷ്ണീനാമാപത്സ്വഭയദോഽരിഹാ। ബലാധികാരേ നിക്ഷിപ്യ സമ്യഗാനകദുന്ദുഭിമ്
സകല വൃഷ്ണികളുടെയും കോട്ടയായിരുന്നു അപകടസമയങ്ങളിൽ രക്ഷയും ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയവും നൽകുന്നത്. അതിനെ സൈന്യത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വച്ചു, സംഗീതവും മേളവും വേണ്ടത്ര ഒരുക്കങ്ങൾക്കൊപ്പം ഒരുക്കി.
ഉച്ചാവചമുപാദായ ധര്മരാജായ മാധവഃ। ധനൌഘം പുരുഷവ്യാഘ്രോ ബലേന മഹതാ വൃതഃ
വിവിധ തരം സമ്പത്ത് ശേഖരിച്ച്, മഹാപ്രഭാവനായ മാധവൻ വലിയ സൈന്യത്തോടെ ധനസമ്പത്ത് ധർമ്മരാജന് സമർപ്പിച്ചു.
തം ധനൌഘമപര്യന്തം രത്നസാഗരമക്ഷയമ്। നാദയന്രഥഘോഷേണ പ്രവിശേശ പുരോത്തമമ്
അവസാനമില്ലാത്ത ആ ധനസാഗരം, നിത്യമായ രത്നങ്ങളുടെ സമുദ്രം, രഥങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനത്തോടെ ആ മഹാനഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
പൂര്ണമാപൂരയംസ്തേഷാം ദ്വിഷച്ഛോകാവഹോഽഭവത്। അസൂര്യമിവ സൂര്യേണ നിവാതമിവ വായുനാ। കൃഷ്ണേന സമുപേതേന ജഹൃഷേ ഭാരതം പുരമ്
കൃഷ്ണൻ അവരുടെ ഭണ്ഡാരം നിറച്ചപ്പോൾ, ശത്രുക്കൾക്ക് അതു ദു:ഖം കൊണ്ടുവന്നു. സൂര്യൻ ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റുന്നതുപോലെയും, കാറ്റ് നിശ്ശബ്ദതയെ അകറ്റുന്നതുപോലെയും, കൃഷ്ണൻ അവിടെയുണ്ടായപ്പോൾ ഭാരതരുടെ നഗരം സന്തോഷിച്ചു.
തം മുദാഽഭിസമാഗമ്യ സത്കൃത്യ ച യഥാവിധി। സ പൃഷ്ട്വാ കുശലം ചൈവ സുഖാസീനം യുധിഷ്ഠിരഃ
ആനന്ദത്തോടെ കൃഷ്ണനെ സ്വീകരിച്ച്, യഥാവിധി ആദരിക്കുകയും, അവന്റെ സുഖദു:ഖങ്ങൾ ചോദിച്ച്, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ കമഫർട്ടായി ഇരിക്കാൻ അവസരം നൽകി.
മ്യദ്വൈപായനമുഖൈര്ഋത്വിഗ്ഭിഃ പുരുഷര്ഷഭഃ। ഭീമാര്ജുനയമൈശ്ചൈവ സഹിതഃ കൃഷ്ണമബ്രവീത്
വ്യാസൻമാരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള യാഗികരും, ഭീമനും അർജ്ജുനനും ഇരട്ടന്മാരുമൊത്ത് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
ത്വത്കൃതേ പൃഥിവീ സര്വാ മദ്വശേ കൃഷ്ണ വര്തതേ। ധനം ച ബഹു വാര്ഷ്ണേയ ത്വത്പ്രസാദാദുപാര്ജിതമ്
കൃഷ്ണ, നിന്റെ കാരണത്താൽ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ എന്റെ അധികാരത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ എനിക്ക് ധാരാളം സമ്പത്തും ലഭിച്ചു.
സോഽഹമിച്ഛാമി തത്സര്വം വിധിവദ്ദേവകീസുത। ഉപയോക്തും ദ്വിജാഗ്ര്യേഭ്യോ ഹവ്യവാഹേ ച മാധവ
അതുകൊണ്ട്, ദേവകിയുടെ മകനേ, ഈ സമ്പത്ത് എല്ലാം ഞാൻ യഥാവിധി പ്രധാന ബ്രാഹ്മണർക്കും ഹോമത്തിനും ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു, മാധവ.
തദഹം യഷ്ടുമിച്ഛാമി ദാശാര്ഹ സഹിതസ്ത്വയാ। അനുജൈശ്ച മഹാബാഹോ തന്മാഽനുജ്ഞാതുമര്ഹസി
അതിനാൽ, ദാശാർഹ, ഞാൻ എന്റെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം നിന്നോടൊപ്പം യാഗം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മഹാബാഹുവേ, അതിന് നീ എനിക്ക് അനുമതി നൽകണം.
തദ്ദീക്ഷാപയ ഗോവിന്ദ ത്വമാത്മാനം മഹാഭുജ। ത്വയീഷ്ടവതി ദാശാര്ഹ വിപാപ്മാ ഭവിതാ ഹ്യഹമ്
അതുകൊണ്ട്, മഹാബാഹുവായ ഗോവിന്ദ, നീ ഈ യാഗത്തിനായി ദീക്ഷയെടുക്കണം. ദാശാർഹ, നീ സമ്മതിച്ചാൽ ഞാൻ പാപരഹിതനാകും.
മാം വാപ്യഭ്യനുജാനീഹ സഹൈഭിരനുജൈര്വിഭോ। അനുജ്ഞാതസ്ത്വയാ കൃഷ്ണ പ്രാപ്നുയാം ക്രതുമുത്തമമ്
അല്ലെങ്കിൽ, മഹാപ്രഭുവേ, എന്റെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം എനിക്കു നീ അനുമതി നൽകണം. കൃഷ്ണ, നിന്റെ അനുമതിയാൽ ഞാൻ പരമ യാഗം നേടും.
തം കൃഷ്ണഃസ പ്രത്യുവാചേദം ബഹൂക്ത്വാ ഗുണവിസ്തരമ്। ത്വമേവ രാജശാര്ദൂല രമ്രാഡര്ഹോ മഹാക്രതുമ്। സമ്പ്രാപ്നുഹി ത്വയാ പ്രാപ്തേ കൃതകൃത്യാസ്തതോ വയമ്
കൃഷ്ണൻ അവന്റെ ഗുണങ്ങൾ വിശദീകരിച്ച് പറഞ്ഞു: രാജശാർദൂല, നീയൊന്നാണ് ഈ മഹായാഗത്തിന് യോജ്യൻ. അതു നേടുക; നീ അതിൽ വിജയിച്ചാൽ ഞങ്ങൾക്കു എല്ലാം സാധിച്ചിരിക്കും.
യദസ്വാഭീപ്സിതം യജ്ഞം മയി ശ്രേയസ്യവസ്ഥിതേ। നിയുങ്ക്ഷ്വ ത്വം ച മാം കൃത്യേ സര്വം കര്താസ്മി തേ വചഃ
നിന്റെ ഇഷ്ടമല്ലാത്ത യാഗഭാഗം എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി ഇവിടെ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, അതു ചെയ്യാൻ എന്നോട് പറയൂ; ഞാൻ നിന്റെ എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും പാലിക്കും.
സഫലഃ കൃഷ്ണ സങ്കല്പഃ സിദ്ധിശ്ച നിയതാ മമ। യസ്യമേ ത്വം ഹൃഷീകേശ യഥേപ്സിതമുപസ്ഥിതഃ
കൃഷ്ണ, നീ എനിക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ ഇവിടെ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, എന്റെ ആഗ്രഹം ഫലപ്രദവും വിജയവും ഉറപ്പുള്ളതുമാണ്, ഹൃഷീകേശ.
അനുജ്ഞാതസ്തു കൃഷ്ണേന പാണ്ഡവോ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ। ഈജിതും രാജസൂയേന സാധനാന്യുപചക്രമേ
കൃഷ്ണന്റെ അനുമതിയോടെ, പാണ്ഡവനും സഹോദരന്മാരുമൊത്ത് രാജസൂയയാഗത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
തതസ്ത്വാജ്ഞാപയാമാസ പാണ്ഡവോഽരിനിബര്ഹണഃ। സഹദേവം യുധാം ശ്രേഷ്ഠം മന്ത്രിണശ്ചൈവ സര്വശഃ
ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച പാണ്ഡവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനായ സഹദേവനും എല്ലാ മന്ത്രിമാരെയും ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് നിർദ്ദേശിച്ചു.
അസ്മിന്ക്രതൌ യഥോക്താനി യജ്ഞാങ്ഗാനി ദ്വ്ജാതിഭിഃ। യഥോപകരണം സര്വം മങ്ഗലാനി ച സര്വശഃ
ഈ യാഗത്തിൽ, ദ്വിജന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം എല്ലാ യാഗകർമങ്ങളും നിർവഹിക്കണം. ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങളും എല്ലാ ശുഭസാധനങ്ങളും ഒരുക്കണം.
അധിയജ്ഞാംശ്ച സമ്ഭാരാന്ദൌമ്യോക്താന്ക്ഷിപ്രമേവ ഹി। സമാനയന്തു പുരുഷാ യഥായോഗം യഥാക്രമമ്
ദൗമ്യൻ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം, യജ്ഞത്തിനാവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ പുരുഷന്മാർ അത്യാവശ്യമായി, ക്രമമായി, ഉടൻ കൊണ്ടുവരണം.
ഇന്ദ്രസേനോ വിശോകശ്ച പൂരശ്ചാര്ജുനസാരഥിഃ। അന്നാദ്യാഹരണേ യുക്താഃ സന്തു മത്പ്രിയകാമ്യയാ
ഇന്ദ്രസേനനും വിശോകനും അർജുനന്റെ രഥസാരഥിയായ പൂരശ്ചനും, എന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റാൻ ഭക്ഷണവും മറ്റു സാധനങ്ങളും ഒരുക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
സര്വകാമാശ്ച കാര്യന്താം രസഗന്ധസമന്വിതാഃ। മനോരഥപ്രീതികരാ ദ്വിജാനാം കുരുസത്തമ
എല്ലാ ഇഷ്ടസാധനങ്ങളും രുചിയും സുഗന്ധവും നിറഞ്ഞതായും മനസ്സിന് സന്തോഷം നൽകുന്നതായും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നതായും ഒരുക്കണം, കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ.
തദ്വാക്യസമകാലം ച കൃതം സര്വം ന്യവേദയത്। സഹദേവോ യുധാം ശ്രേഷ്ഠോ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരേ
അന്നേരം തന്നെ, യുദ്ധത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ സഹദേവൻ, ധർമ്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോടു എല്ലാം നടന്നു കഴിഞ്ഞതായി അറിയിച്ചു.
തതോ ദ്വൈപായനോ രാജന്നൃത്വിജഃ സമുപാനയത്। വേദാനിവ മഹാഭാഗാന്സാക്ഷാന്മൂര്തിമതോ ദ്വിജാന്
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, വ്യാസൻ യജ്ഞത്തിൽ മുഖ്യഭാഗം വഹിക്കുന്ന പുരോഹിതന്മാരെ, വെദങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷരൂപത്തിൽ വരുന്നതുപോലെ, അവിടെ എത്തിച്ചു.