അജയച്ചാപി ബീഭത്സുര്ദേശം ഗുഹ്യകരക്ഷിതമ്। തത്ര ലേഭേ ച രാജേന്ദ്ര സൌവര്ണാന്മൃഗപക്ഷിണഃ
ബീഭത്സു ഗുഹ്യകർ കാവലിരിക്കുന്ന ദേശവും ജയിച്ചു; അവിടെ രാജാവേ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും നേടി.
അഗൃഹ്ണാദ്യജ്ഞഭൂത്യര്ഥം രമണീയാന്മനോഹരാന്। അന്യാംശ്ച ലബ്ധ്വാ രത്നാനി പാണ്ഡവോഽഥ മഹാബലഃ
യാഗത്തിനായി മനോഹരവും ആകർഷകവുമായ ധനങ്ങൾ എടുത്തു; മറ്റും രത്നങ്ങൾ സമ്പാദിച്ച് ആ മഹാബലശാലിയായ പാണ്ഡവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ഗന്ധര്വരക്ഷിതം ദേശമജയത്സഗണം തദാ। തത്ര രത്നാനി ദിവ്യാനി ലബ്ധ്വാ രാജന്നഥാര്ജുനഃ
ഗന്ധർവന്മാരും അവരുടെ കൂട്ടരും കാവലിരിക്കുന്ന ദേശം അവൻ ജയിച്ചു; അവിടെ രാജാവേ, അർജുനൻ ദിവ്യരത്നങ്ങൾ നേടി.
വര്ഷം ഹിരണ്വതം നാമ വിവേശാഥ മഹീപതേ। സ തു ദേശേഷു രമ്യേഷു ഗന്തും തത്രോപചക്രമേ
ഹിരൺവതം എന്ന ദേശത്ത് കടന്നു, ഭൂമിയുടെ രാജാവേ; ആ മനോഹരമായ ദേശങ്ങളിൽ അവൻ യാത്ര തുടരാൻ തുടങ്ങി.
മധ്യേ പ്രാസാദവൃന്ദേഷു നക്ഷത്രാണാം ശശീ യഥാ। മഹാപഥേഷു രാജൈന്ദ്ര സര്വതോ യാന്തമര്ജുനമ്
പ്രാസാദങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ, നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ചന്ദ്രനുപോലെ, മഹാരാജാവേ, മഹാപഥങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും അർജുനനെ യാത്രചെയ്യുന്നതായി കണ്ടു.
പ്രാസാദവരശൃങ്ഗസ്ഥാഃ പരയാ വീര്യശോഭയാ। ദദൃശുസ്തം സ്രിയഃ സര്വാഃ പാര്ഥമാത്മയശസ്കരമ്
പ്രസാദങ്ങളുടെ ഉയർന്ന കൂറ്റൻതൂണുകളിൽ നിന്ന്, മഹത്തായ വീര്യവും തേജസ്സുമുള്ള സ്ത്രികൾ അവിടെ സ്വയം പ്രശസ്തനായ പാർത്ഥനെ കണ്ടു.
തം കലാപധരം ശൂരം സരഥം സധനുഃ കരമ്। സവര്മം സകിരീടം വൈ സംനദ്ധം സപരിച്ഛദമ്
അവരെല്ലാം അർജുനനെ, വില്ലും രഥവും കിരീടവും കാവചവും അനുചരന്മാരുമൊത്ത്, പൂർണ്ണമായി ആയുധധാരിയായും അലങ്കരിച്ചവനായും കണ്ടു.
സുകുമാരം മഹാസത്വം തേജോരാശിമനുത്തമമ്। ശക്രോപമമമിത്രഘ്നം പരവാരണവാരണമ്
സുന്ദരനും മഹാസത്യവാനുമായ, അപാരമായ തേജസ്സുള്ള, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ഇന്ദ്രനുപോലും ശത്രുവായ ആനകളെ കീഴടക്കുന്നതും ആയവനായി കണ്ടു.
പശ്യന്തഃ സ്ത്രീഗണാസ്തത്ര ശക്തിപാണിം സ്മ മേനിരേ। അയം സ പുരുഷവ്യാഘ്രോ രണേഽദ്ഭുതപരാക്രമഃ
അവിടെ സ്ത്രീകൾ ആ ആയുധധാരിയെയെ കണ്ടപ്പോൾ, 'ഇവൻ പുരുഷസിംഹൻ, യുദ്ധത്തിൽ അത്ഭുതപരാക്രമശാലി' എന്നു വിചാരിച്ചു.
അസ്യ ബാഹുബലം പ്രാപ്യ ന ഭവന്ത്യസുഹൃദ്ഗണാഃ। ഇതി വാചോ ബ്രുവന്ത്യസ്താഃ സ്ത്രിയഃ പ്രേമ്ണാ ധനഞ്ജയമ്
'ഇവന്റെ ഭുജബലം ലഭിച്ചാൽ ആരും ശത്രുക്കളായി തുടരാൻ കഴിയില്ല' എന്ന് അവർ പ്രേമപൂർവ്വം ധനഞ്ജയനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
തുഷ്ടുവുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിം ച സസൃജുസ്തസ്യ മൂര്ധനി। ദൃഷ്ട്വാ തേ തു മുദാ യുക്താഃ കൌതൂഹലസമന്വിതഃ
അവർ അവനെ സ്തുതിച്ചു, അവന്റെ തലയിൽ പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞു; അവനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടും ആസക്തിയോടും കൂടി നിറഞ്ഞു.
രത്നൈര്വിഭൂഷണൈശ്ചൈവ അഭ്യവര്ഷംശ്ച പാണ്ഡവമ്। അഥ ജിത്വാ സമസ്താംസ്താന്കരേ ച വിനിവേശ്യ ച
അവർ പാണ്ഡവന്റെ മേൽ രത്നങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ചൊരിഞ്ഞു; പിന്നെ അവൻ ആ ദേശങ്ങൾ എല്ലാം ജയിച്ച് അവിടെയും കരം അടപ്പിച്ചു.
മണിഹേമപ്രബാലാനി ശസ്ത്രാണ്യാഭരണാനി ച। ഏതാനി ലബ്ധ്വാ പാര്ഥോഽഥ ശൃങ്ഗവന്തം ഗിരിം യയൌ
മണികളും പൊന്നും ചേര്ന്ന അളങ്കാരങ്ങളും ആയുധങ്ങളും ലഭിച്ച ശേഷം അര്ജുനന് ശൃംഗവന്ത് പര്വ്വതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ശൃങ്ഗവന്തം ച കൌരവ്യഃ സമതിക്രമ്യ ഫല്ഗുനഃ। ഉത്തരം ഹരിവര്ഷം തു സ സമാസാദ്യ പാണ്ഡവഃ
ശൃംഗവന്ത് പര്വ്വതം കടന്ന്, ഫാല്ഗുനന് എന്ന പാണ്ഡവന് ഉത്തര ഭാഗമായ ഹരിവര്ഷം എന്ന പ്രദേശത്ത് എത്തി.
വിദ്യാധരഗണാംശ്ചൈവ യക്ഷേന്ദ്രാംശ്ച വിനിര്ജയന്। തത്ര ലേഭേ മഹാത്മാ വൈ വാസോ ദിവ്യമനുത്തമമ്
അവിടെ, വിദ്യാധരന്മാരെയും യക്ഷരാജാക്കളെയും ജയിച്ച്, മഹാത്മാവായ അര്ജുനന് അതുല്യമായ ദിവ്യവസ്ത്രം നേടി.
കിന്നരദ്രുമപത്രാംശ്ച തത്ര കൃഷ്ണാജിനാന്ബഹൂന്। യാജ്ഞീയാംസ്താംസ്തദാ ദിവ്യാംസ്തത്ര ലേഭേ ധനഞ്ജയ
അവിടെ ധനഞ്ജയന് കിന്നരവൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലകളും, യാഗത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ദിവ്യമായ കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മങ്ങളും നിരവധി എണ്ണം നേടി.
ഉത്തരം ഹരിവര്ഷം തു സ സമാസാദ്യ പാണ്ഡവഃ। ഇയേഷ ജേതും തം ദേശം പാകശാസനന്ദനഃ
ഉത്തര ഹരിവര്ഷം എന്ന പ്രദേശത്ത് എത്തിയ പാണ്ഡുവംശജന് അ പ്രദേശം ജയിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.
തത ഏനം മഹാവീര്യം മഹാകായാ മഹാബലാഃ। ദ്വാരപാലാഃ സമാസാദ്യ ഹൃഷ്ടാ വചനമബ്രുവന്
അപ്പോള് വലിയ ശക്തിയും വലിപ്പവും ഉള്ള വാതില്കാവല്ക്കാരുകള് അവനെ സമീപിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
പാര്ഥ നേദം ത്വയാ ശക്യം പുരം ജേതും കഥഞ്ജന। ഉപാവര്തസ്വ കല്യാണ പര്യാപ്തമിദമച്യുത
"പാര്ത്ഥാ, ഈ നഗരം നീ എങ്ങനെയും ജയിക്കാനാവില്ല. തിരിച്ചു പോ, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ഇത്രയും മതി, പാപരഹിതനായവനേ."
ഇദം പുരം യഃ പ്രവിശേദ്ഘ്രുവം ന സ ഭവേന്നരഃ। പ്രീയാമഹേ ത്വയാ വീര പര്യാപ്തോ വിജയസ്തവൈ
"ഈ നഗരത്തില് ആരെങ്കിലും പ്രവേശിച്ചാല് അവന് മനുഷ്യനായി തുടരില്ല. വീരനേ, ഞങ്ങള് നിന്നില് സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു; നിന്നു നേടിയ വിജയം മതിയാകുന്നു."
ന ചാത്ര കിഞ്ചിജ്ജേതവ്യമര്ജുനാത്ര പ്രദൃശ്യതേ। ഉത്തരാഃ കുരുവോ ഹ്യേതേ നാത്ര യുദ്ധം പ്രവര്തതേ
"ഇവിടെ ജയിക്കാനാവുന്ന ഒന്നും അര്ജുനാ, കാണാനില്ല. ഇവരാണ് ഉത്തര കുരുക്കള്, ഇവിടെ യുദ്ധം നടക്കാറില്ല."
പ്രവിഷ്ടോഽപി ഹി കൌന്തേയ നേഹ ദ്രക്ഷ്യസി കിഞ്ചന। ന ഹി മാനുഷദേഹേന ശക്യമത്രാഭിവീക്ഷിതുമ്
"കൗന്തേയാ, നീ പ്രവേശിച്ചാലും ഇവിടെ ഒന്നും കാണാനാവില്ല, കാരണം മനുഷ്യ ശരീരത്തില് ഈ സ്ഥലത്തെ കാണാന് കഴിയില്ല."
അഥേഹ പുരുഷവ്യാഘ്ര കിഞ്ചിദന്യച്ചികീര്ഷസി। തത്പ്രബ്രൂഹി കരിഷ്യാമോ വചനാത്തവ ഭാരത
"എങ്കിലും, മനുഷ്യസിംഹനേ, ഇവിടെ നീ വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്, അതു പറയൂ, ഭാരതപുത്രാ, ഞങ്ങള് അതു നിര്വഹിക്കും."
തതസ്താനബ്രവീദ്രാജന്നര്ജുനഃ പ്രഹസന്നിവ। പാര്ഥിവത്വം ചികീര്ഷാമി ധര്മരാജസ്യ ധീമതഃ
അപ്പോള് അര്ജുനന് പുഞ്ചിരിയോടെ അവരോട് പറഞ്ഞു: "ധീരനായ ധര്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് വേണ്ടി രാജാധികാരം നേടാനാണ് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്."
ന പ്രവേക്ഷ്യാമി വോ ദേശം വിരുദ്ധം യദി മാനുഷൈഃ। യുധിഷ്ഠിരായ യത്കിഞ്ചിത്കരപണ്യം പ്രദീയതാമ്
"മനുഷ്യര്ക്ക് വിരുദ്ധമായ സ്ഥലമാണെങ്കില് ഞാന് നിങ്ങളുടെ ദേശത്ത് പ്രവേശിക്കില്ല. യുദ്ധിഷ്ഠിരന് വേണ്ടി ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള കരം നല്കുക."
നോ ചേത്കൃഷ്ണേന സഹിതോ യോധയിഷ്യാമി സായകൈഃ'। തതോ ദിവ്യാനി വസ്ത്രാണി ദിവ്യാന്യാഭരണാനി ച। ക്ഷൌമാജിനാനി ദിവ്യാനി തസ്യ തേ പ്രദദുഃ കരമ്
"അല്ലെങ്കില് കൃഷ്ണനോടൊപ്പം ഞാന് വില്ലും അമ്പും എടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യും." എന്നതിനു ശേഷം, അവര് ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും ദിവ്യാഭരണങ്ങളും ദിവ്യമായ പെട്ടികകളും കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മങ്ങളും കരം ആയി നല്കി.
ഏവം സ പുരുഷവ്യാഘ്രോ വിജിത്യ ദിശമുത്തരാമ്। സങ്ഗ്രാമാന്സുബഹൂന്കൃത്വാ ക്ഷത്രിയൈര്ദസ്യുഭിസ്തഥാ
ഇങ്ങനെ, മനുഷ്യസിംഹനായ അര്ജുനന് ഉത്തര ദിക്കിനെ ജയിച്ച്, അനേകം യുദ്ധങ്ങള് ക്ഷത്രിയന്മാരോടും കള്ളന്മാരോടും നടത്തി.
സ വിനിര്ജിത്യ രാജ്ഞസ്താന്കരേ ച വിനിവേശ്യ തു। ധനാന്യാദായ സര്വേഭ്യോ രത്നാനി വിവിധാനി ച
അവിടെ രാജാക്കന്മാരെ കീഴടക്കി, അവരില് നിന്ന് കരം വാങ്ങി, അവരുടെയൊക്കെയും ധനവും വിവിധതരം രത്നങ്ങളും ഏറ്റെടുത്തു.
ഹയാംസ്തിത്തിരികല്മാഷാഞ്ശുകപത്രനിഭാനപി। മയൂരസദൃശാന്യാന്സര്വാനനിലരംഹസഃ
അവന് കുത്തനുള്ളവയും കറുത്തതും പാറ്റപോലെയുള്ള തിളക്കമുള്ളതും മയിലിനെപ്പോലെയുള്ളതും കാറ്റുപോലെ വേഗമുള്ളതുമായ കുതിരകളും ഏറ്റെടുത്തു.
വൃതഃ സുമഹതാ രാജന്ബലേന ചതുരങ്ഗിണാ। ആജഗാമ പുനര്വീരഃ ശക്രപ്രസ്ഥം പുരോത്തമമ്
വലിയ നാലുഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യത്തോടെ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ വീരന് വീണ്ടും ശക്രപ്രസ്ഥം എന്ന പ്രധാന നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.