സേവിതം ദേവകല്പൈശ്ച നാരീഭിഃ പ്രിയദര്ശനൈഃ। തം ജിത്വാ ചാര്ജുനോ രാജന്കരേ ച വിനിവേശ്യ ച
അവിടം ദൈവികസൗന്ദര്യമുള്ള സ്ത്രീകൾ വസിക്കുന്നതായിരുന്നു; അർജ്ജുനൻ അതിനെ ജയിച്ച് അവിടം കീഴടക്കി.
ആഹൃത്യ തത്ര രത്നാനി ദുര്ലഭാനി തഥാര്ജുനഃ। പുനശ്ച പരിവൃത്യാഥ മാധ്യം ദേശമിലാവൃതമ്
അവിടെ അർജ്ജുനൻ ദുർലഭമായ രത്നങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു, പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് മധ്യദേശത്തെ ജനവാസമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് എത്തി.
ഗത്വാ പ്രാചീം ദിശം രാജന്സവ്യസാചീ ധനഞ്ജയഃ। മേരുമന്ദരയോര്മധ്യേ ശൈലോദാമഭിതോ നദീമ്
അർജ്ജുനൻ പൂർവ്വദിശയിലേക്ക് പോയി, മെരു-മന്ദര പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒഴുകുന്ന ഒരു നദിയിലേക്ക് എത്തി.
യേ തേ കീചകവേണൂനാം ഛായാം രമ്യാമുപാസതേ। കഷാന്ഝഷാംശ്ച നദ്യൌ താന്പ്രഘസാന്ദീപ്തവേണിപാന്
അവിടെ കിചകവേലുകളുടെ തണലിൽ താമസിക്കുന്നവരും, ആ നദിയിലെ മീനുകളും ആമകളും, പ്രകാശമുള്ള വേലു മുളകൾ ഭക്ഷിച്ചു.
പശുപാംശ്ച കുലിന്ദാംശ്ച തങ്കണാന്പരതങ്കണാന്। ഏതാന്സമസ്താഞ്ജിത്വാ ച കരേ ച വിനിവേശ്യ ച
പശുപന്മാരെയും കുലിന്ദന്മാരെയും തങ്കണന്മാരെയും പരതങ്കണന്മാരെയും ജയിച്ച് അവരെല്ലാം കീഴടക്കി കരം അടപ്പിച്ചു.
രത്നാന്യാദായ സര്വേഭ്യോ മാല്യവന്തം തതോ യയൌ। തം മാല്യവന്തം ശൈലേന്ദ്രം സമതിക്രമ്യ പാണ്ഡവഃ
അവരിൽ നിന്നെല്ലാം വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ വാങ്ങി, പിന്നെ മാല്യവന്തം എന്ന പർവതത്തിലേക്ക് പോയി; ആ മഹത്തായ മല കയറി കടന്ന് പാണ്ഡവൻ മുന്നോട്ട് യാത്ര തുടർന്നു.
ഭദ്രാശ്വം പ്രവിവേശാഥ വര്ഷം സ്വര്ഗോപമം ശുചിമ്। തത്ര ദേവോപമാന്ദിവ്യാന്പുരുഷാഞ്ശുഭസംയുതാന്
ശുദ്ധവും സ്വർഗ്ഗസദൃശവുമായ ഭദ്രാശ്വം എന്ന ദേശത്ത് കടന്നുചെന്നു; അവിടെ ദൈവസദൃശരും പ്രകാശമുള്ളവരുമായ പുരുഷന്മാരെ കണ്ടു.
ജിത്വാ താന്സ്വവശേ കൃത്വാ കരേ ച വിനിവേശ്യ ച। ആഹൃത്യ സര്വതോ രത്നാന്യസങ്ഖ്യാനി തതസ്തതഃ
അവരെ ജയിച്ച് തന്റെ വശത്താക്കി കരം അടപ്പിച്ച ശേഷം, എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ള അനവധി രത്നങ്ങൾ സമാഹരിച്ചു.
നീലം നാമ ഗിരിം ഗത്വാ തത്രസ്ഥാനജയത്പ്രഭുഃ। തതോ ജിഷ്ണുരതിക്രമ്യ പര്വതം നീലമായതമ്
നീലമെന്ന പർവതത്തിലേക്ക് ചെന്നു, അവിടെയുള്ളവരെ ജയിച്ചു; അതിനുശേഷം ജിഷ്ണു ആ വിശാലമായ നീലപർവതം കടന്നു.
വിവേശ രമ്യകം വര്ഷം സങ്കീര്ണം മിഥുനൈഃ ശുഭൈഃ। തം ദേശമഥ ജിത്വാ സ കരേ ച വിനിവേശ്യ ച
അവൻ രമ്യകമെന്ന ദേശത്ത് കടന്നു, അതിൽ മനോഹരമായ ഇരട്ട ജീവികൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു; ആ ദേശം ജയിച്ച് അവിടെയും കരം അടപ്പിച്ചു.
അജയച്ചാപി ബീഭത്സുര്ദേശം ഗുഹ്യകരക്ഷിതമ്। തത്ര ലേഭേ ച രാജേന്ദ്ര സൌവര്ണാന്മൃഗപക്ഷിണഃ
ബീഭത്സു ഗുഹ്യകർ കാവലിരിക്കുന്ന ദേശവും ജയിച്ചു; അവിടെ രാജാവേ, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും നേടി.
അഗൃഹ്ണാദ്യജ്ഞഭൂത്യര്ഥം രമണീയാന്മനോഹരാന്। അന്യാംശ്ച ലബ്ധ്വാ രത്നാനി പാണ്ഡവോഽഥ മഹാബലഃ
യാഗത്തിനായി മനോഹരവും ആകർഷകവുമായ ധനങ്ങൾ എടുത്തു; മറ്റും രത്നങ്ങൾ സമ്പാദിച്ച് ആ മഹാബലശാലിയായ പാണ്ഡവൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
ഗന്ധര്വരക്ഷിതം ദേശമജയത്സഗണം തദാ। തത്ര രത്നാനി ദിവ്യാനി ലബ്ധ്വാ രാജന്നഥാര്ജുനഃ
ഗന്ധർവന്മാരും അവരുടെ കൂട്ടരും കാവലിരിക്കുന്ന ദേശം അവൻ ജയിച്ചു; അവിടെ രാജാവേ, അർജുനൻ ദിവ്യരത്നങ്ങൾ നേടി.
വര്ഷം ഹിരണ്വതം നാമ വിവേശാഥ മഹീപതേ। സ തു ദേശേഷു രമ്യേഷു ഗന്തും തത്രോപചക്രമേ
ഹിരൺവതം എന്ന ദേശത്ത് കടന്നു, ഭൂമിയുടെ രാജാവേ; ആ മനോഹരമായ ദേശങ്ങളിൽ അവൻ യാത്ര തുടരാൻ തുടങ്ങി.
മധ്യേ പ്രാസാദവൃന്ദേഷു നക്ഷത്രാണാം ശശീ യഥാ। മഹാപഥേഷു രാജൈന്ദ്ര സര്വതോ യാന്തമര്ജുനമ്
പ്രാസാദങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ, നക്ഷത്രങ്ങളിൽ ചന്ദ്രനുപോലെ, മഹാരാജാവേ, മഹാപഥങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും അർജുനനെ യാത്രചെയ്യുന്നതായി കണ്ടു.
പ്രാസാദവരശൃങ്ഗസ്ഥാഃ പരയാ വീര്യശോഭയാ। ദദൃശുസ്തം സ്രിയഃ സര്വാഃ പാര്ഥമാത്മയശസ്കരമ്
പ്രസാദങ്ങളുടെ ഉയർന്ന കൂറ്റൻതൂണുകളിൽ നിന്ന്, മഹത്തായ വീര്യവും തേജസ്സുമുള്ള സ്ത്രികൾ അവിടെ സ്വയം പ്രശസ്തനായ പാർത്ഥനെ കണ്ടു.
തം കലാപധരം ശൂരം സരഥം സധനുഃ കരമ്। സവര്മം സകിരീടം വൈ സംനദ്ധം സപരിച്ഛദമ്
അവരെല്ലാം അർജുനനെ, വില്ലും രഥവും കിരീടവും കാവചവും അനുചരന്മാരുമൊത്ത്, പൂർണ്ണമായി ആയുധധാരിയായും അലങ്കരിച്ചവനായും കണ്ടു.
സുകുമാരം മഹാസത്വം തേജോരാശിമനുത്തമമ്। ശക്രോപമമമിത്രഘ്നം പരവാരണവാരണമ്
സുന്ദരനും മഹാസത്യവാനുമായ, അപാരമായ തേജസ്സുള്ള, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ഇന്ദ്രനുപോലും ശത്രുവായ ആനകളെ കീഴടക്കുന്നതും ആയവനായി കണ്ടു.
പശ്യന്തഃ സ്ത്രീഗണാസ്തത്ര ശക്തിപാണിം സ്മ മേനിരേ। അയം സ പുരുഷവ്യാഘ്രോ രണേഽദ്ഭുതപരാക്രമഃ
അവിടെ സ്ത്രീകൾ ആ ആയുധധാരിയെയെ കണ്ടപ്പോൾ, 'ഇവൻ പുരുഷസിംഹൻ, യുദ്ധത്തിൽ അത്ഭുതപരാക്രമശാലി' എന്നു വിചാരിച്ചു.
അസ്യ ബാഹുബലം പ്രാപ്യ ന ഭവന്ത്യസുഹൃദ്ഗണാഃ। ഇതി വാചോ ബ്രുവന്ത്യസ്താഃ സ്ത്രിയഃ പ്രേമ്ണാ ധനഞ്ജയമ്
'ഇവന്റെ ഭുജബലം ലഭിച്ചാൽ ആരും ശത്രുക്കളായി തുടരാൻ കഴിയില്ല' എന്ന് അവർ പ്രേമപൂർവ്വം ധനഞ്ജയനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
തുഷ്ടുവുഃ പുഷ്പവൃഷ്ടിം ച സസൃജുസ്തസ്യ മൂര്ധനി। ദൃഷ്ട്വാ തേ തു മുദാ യുക്താഃ കൌതൂഹലസമന്വിതഃ
അവർ അവനെ സ്തുതിച്ചു, അവന്റെ തലയിൽ പൂക്കൾ ചൊരിഞ്ഞു; അവനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടും ആസക്തിയോടും കൂടി നിറഞ്ഞു.
രത്നൈര്വിഭൂഷണൈശ്ചൈവ അഭ്യവര്ഷംശ്ച പാണ്ഡവമ്। അഥ ജിത്വാ സമസ്താംസ്താന്കരേ ച വിനിവേശ്യ ച
അവർ പാണ്ഡവന്റെ മേൽ രത്നങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ചൊരിഞ്ഞു; പിന്നെ അവൻ ആ ദേശങ്ങൾ എല്ലാം ജയിച്ച് അവിടെയും കരം അടപ്പിച്ചു.
മണിഹേമപ്രബാലാനി ശസ്ത്രാണ്യാഭരണാനി ച। ഏതാനി ലബ്ധ്വാ പാര്ഥോഽഥ ശൃങ്ഗവന്തം ഗിരിം യയൌ
മണികളും പൊന്നും ചേര്ന്ന അളങ്കാരങ്ങളും ആയുധങ്ങളും ലഭിച്ച ശേഷം അര്ജുനന് ശൃംഗവന്ത് പര്വ്വതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ശൃങ്ഗവന്തം ച കൌരവ്യഃ സമതിക്രമ്യ ഫല്ഗുനഃ। ഉത്തരം ഹരിവര്ഷം തു സ സമാസാദ്യ പാണ്ഡവഃ
ശൃംഗവന്ത് പര്വ്വതം കടന്ന്, ഫാല്ഗുനന് എന്ന പാണ്ഡവന് ഉത്തര ഭാഗമായ ഹരിവര്ഷം എന്ന പ്രദേശത്ത് എത്തി.
വിദ്യാധരഗണാംശ്ചൈവ യക്ഷേന്ദ്രാംശ്ച വിനിര്ജയന്। തത്ര ലേഭേ മഹാത്മാ വൈ വാസോ ദിവ്യമനുത്തമമ്
അവിടെ, വിദ്യാധരന്മാരെയും യക്ഷരാജാക്കളെയും ജയിച്ച്, മഹാത്മാവായ അര്ജുനന് അതുല്യമായ ദിവ്യവസ്ത്രം നേടി.
കിന്നരദ്രുമപത്രാംശ്ച തത്ര കൃഷ്ണാജിനാന്ബഹൂന്। യാജ്ഞീയാംസ്താംസ്തദാ ദിവ്യാംസ്തത്ര ലേഭേ ധനഞ്ജയ
അവിടെ ധനഞ്ജയന് കിന്നരവൃക്ഷത്തിന്റെ ഇലകളും, യാഗത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ദിവ്യമായ കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മങ്ങളും നിരവധി എണ്ണം നേടി.
ഉത്തരം ഹരിവര്ഷം തു സ സമാസാദ്യ പാണ്ഡവഃ। ഇയേഷ ജേതും തം ദേശം പാകശാസനന്ദനഃ
ഉത്തര ഹരിവര്ഷം എന്ന പ്രദേശത്ത് എത്തിയ പാണ്ഡുവംശജന് അ പ്രദേശം ജയിക്കാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.
തത ഏനം മഹാവീര്യം മഹാകായാ മഹാബലാഃ। ദ്വാരപാലാഃ സമാസാദ്യ ഹൃഷ്ടാ വചനമബ്രുവന്
അപ്പോള് വലിയ ശക്തിയും വലിപ്പവും ഉള്ള വാതില്കാവല്ക്കാരുകള് അവനെ സമീപിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
പാര്ഥ നേദം ത്വയാ ശക്യം പുരം ജേതും കഥഞ്ജന। ഉപാവര്തസ്വ കല്യാണ പര്യാപ്തമിദമച്യുത
"പാര്ത്ഥാ, ഈ നഗരം നീ എങ്ങനെയും ജയിക്കാനാവില്ല. തിരിച്ചു പോ, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ഇത്രയും മതി, പാപരഹിതനായവനേ."
ഇദം പുരം യഃ പ്രവിശേദ്ഘ്രുവം ന സ ഭവേന്നരഃ। പ്രീയാമഹേ ത്വയാ വീര പര്യാപ്തോ വിജയസ്തവൈ
"ഈ നഗരത്തില് ആരെങ്കിലും പ്രവേശിച്ചാല് അവന് മനുഷ്യനായി തുടരില്ല. വീരനേ, ഞങ്ങള് നിന്നില് സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നു; നിന്നു നേടിയ വിജയം മതിയാകുന്നു."