താന്സര്വാസ്തത്ര ദൃഷ്ട്വാഽഥ മുദാ യുക്തോ ധനഞ്ജയടഃ। വശേ ചക്രേ സ രത്നാനി ലേഭേ ച സുബഹൂനി ച
അവിടെയുള്ള ആ എല്ലാവരെയും കണ്ട ധനഞ്ജയൻ സന്തോഷത്തോടെ അവരെ കീഴടക്കി, അനേകം വിലപ്പെട്ട രത്നങ്ങളും നേടി.
തതോ നിഷധമാസാദ്യ ഗിരിസ്ഥാനജയത്പ്രഭുഃ। അഥ രാജന്നതിക്രമ്യ നിഷധം ശൈലമായതമ്
ശക്തനായവൻ പിന്നെ നിഷധപർവ്വതപ്രദേശത്ത് എത്തി അതിനെ ജയിച്ചു. രാജാവേ, വിശാലമായ നിഷധപർവ്വതം കടന്ന ശേഷം,
വിവേശ മധ്യമം വര്ഷം പാര്ഥോ ദിവ്യമിലാവൃതമ്। തത്ര ദിവ്യോപമാന്ദിവ്യാന്പുരുഷാന്ദേവദര്ശനാന്
പാർഥൻ ദിവ്യവനങ്ങൾ അലങ്കരിച്ച മധ്യപ്രദേശം പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള ദിവ്യരൂപികളായ പുരുഷന്മാരെ കണ്ടു.
അദൃഷ്ടപൂര്വാന്സുഭഗാന്സ ദദര്ശ ധനഞ്ജയഃ। സദനാനി ച ശുഭ്രാണി നാരീശ്ചാപ്സരസംനിഭാഃ
ധനഞ്ജയൻ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത അത്ഭുതകരമായ ഭാഗ്യശാലികളെയും, ഭംഗിയായ വീടുകളെയും, അപ്സരസുകളെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീകളെയും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ താനജയദ്രമ്യാന്സ തൈശ്ച ദദൃശേ തദാ। ജിത്വാ ച താന്മഹാഭാഗാന്കരേ ച വിനിവേശ്യ ച
അവ മനോഹരരായവരെ കണ്ടപ്പോൾ അർജുനനെയും അവർ കണ്ടു. മഹാഭാഗ്യശാലികളായ അവരെ ജയിച്ച് തന്റെ വശത്താക്കി.
രത്നാന്യാദായ ദിവ്യാനി ഭൂഷണാന്യാസനൈഃ സഹ। ഉദീചീമഥ രാജേന്ദ്ര യയൌ പാര്ഥോ മുദാഽന്വിതഃ
ദിവ്യരത്നങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ഇരിപ്പിടങ്ങളുമായി കൂടി എടുത്ത്, സന്തോഷത്തോടെ പാർഥൻ ഉത്തരദിശയിലേക്ക് യാത്ര തുടർന്നു, രാജാവേ.
സ ദദര്ശ തതോ മേരും ശിഖരീണാം പ്രഭും മഹത്। തം കാഞ്ചനമയം ദിവ്യം ചതുര്വണം ദുരാസദമ്
അവൻ പിന്നീട് പർവ്വതങ്ങളിൽ രാജാവായ മഹത്തായ, പൊന്നുപോലെയുള്ള, ദിവ്യമായ, നാലു വശങ്ങളുമുള്ള, സമീപിക്കാനാകാത്ത മെരു പർവ്വതം കണ്ടു.
ഉന്നതം ശതസാഹസ്രം യോജനാനാം തു സുസ്ഥിതമ്। ജ്വലന്തമചലം മേരും തേജോരാശിമനുത്തമമ്
നൂറായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ ഉറപ്പോടെ നിലകൊണ്ട, ജ്വലിക്കുന്ന, അചഞ്ചലമായ, അതുല്യപ്രഭയുള്ള മെരുവിനെ അവൻ കണ്ടു.
ആക്ഷിപന്തം പ്രഭാം ഭാനോഃ സ്വശൃങ്ഗൈഃ കാഞ്ചനോജ്ജ്വലൈഃ। കാഞ്ചനാഭരണം ദിവ്യദേവഗന്ധര്വസേവിതമ്
പൊന്നുപോലുള്ള പ്രകാശമുള്ള കൊടുമുടികൾ സൂര്യന്റെ പ്രകാശം പിടിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെ, പൊന്നാലങ്കരിച്ച, ദേവന്മാരും ഗാന്ധർവന്മാരും സേവിക്കുന്നതുമായത്.
അപ്രമേയമനാധൃഷ്യമധര്മബഹുലൈര്ജനൈഃ। വ്യാലൈരാചരിതം ധോരൈര്ദിവ്യൌഷധിവിദീപിതമ്
അളക്കാനാകാത്തതും, അധർമം നിറഞ്ഞ ആളുകൾക്ക് കീഴടക്കാനാകാത്തതും, പാമ്പുകളും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും വസിക്കുന്നതും, ദിവ്യ ഔഷധങ്ങൾ പ്രകാശമുള്ളതുമായത്.
സ്വര്ഗമാവൃത്യ തിഷ്ഠന്തമുച്ഛ്രായേണ മഹാഗിരിമ്। അഗമ്യം മനസാപ്യന്യൈര്നദീവൃക്ഷസമന്വിതമ്
സ്വർഗം വരെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ മഹാപർവ്വതം, നദികളും വൃക്ഷങ്ങളും നിറഞ്ഞത്, മറ്റാർക്കും മനസ്സിൽ പോലും എത്താനാകാത്തതായിരുന്നു.
നാനാവിഹഗസങ്ഘൈശ്ച നാദിതം സുമനോഹരൈഃ। തം ദൃഷ്ടാ ഫല്ഗുനോ മേരും പ്രീതിമാനഭവത്തദാ
നാനാഭാവത്തിലുള്ള മനോഹരമായ പക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞു മുഴങ്ങുന്ന മെരുവിനെ ഫൽഗുനൻ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
മേരോരിലാവൃതം ദിവ്യം സര്വതഃ പരിമണ്ഡിതമ്। മേരോസ്തു ദക്ഷിണേ പാര്ശ്വേ ജമ്ബൂര്നാമ വനസ്പതിഃ
മെരുവിനെ ചുറ്റി ദിവ്യമായ ഇലാവൃതപ്രദേശം എല്ലാടും ഭംഗിയായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മെരുവിന്റെ തെക്കുവശത്ത് ജംബു എന്ന വൃക്ഷം നിലകൊള്ളുന്നു.
നിത്യപുഷ്പഫലോപേവഃ സിദ്ധചാരണസേവിതഃ। ആസ്വര്ഗമുച്ഛ്രിതാ രാജംസ്തസ്യ ശാഖാ വനസ്പതേഃ
എപ്പോഴും പുഷ്പവും പഴവും കനിഞ്ഞ്, സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും സേവിക്കുന്ന, സ്വർഗം വരെ ഉയരുന്ന ശാഖകളുള്ള വൃക്ഷം, രാജാവേ.
യസ്യ നാമ്നാ ത്വിദം ദ്വീപം ജന്ബൂദ്വീപമിതി സ്മൃതമ്। താം ച ജമ്ബൂം ദദര്ശാഥ സവ്യസാചീ പരന്തപഃ
അവന്റെ പേരിൽ ഈ ദ്വീപ് ജംബുദ്വീപം എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത്. ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സവ്യാസാചി ആ ജംബുവൃക്ഷത്തെയും കണ്ടു.
തൌ ദൃഷ്ട്വാഽപ്രതിമൌ ലോകേ ജമ്ബൂം മേരും ച സംസ്ഥിതൌ। പ്രതീമാനഭവദ്രാജന്സര്വതഃ സ വിലോകയന്
ലോകത്തിൽ ഉപമയില്ലാത്ത ജംബുവൃക്ഷത്തെയും മെരുവിനെയും ഒരുമിച്ച് കണ്ട രാജാവ്, ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാം നോക്കി അത്ഭുതംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
തത്ര ലേഭേ തതോ ജിഷ്ണുഃ സിദ്ധൈര്ദിവ്യൈശ്ച ചാരണൈഃ। രത്നാനി ബഹുസാഹസ്രം ദത്താന്യാഭരണാനി ച
അവിടെ അർജ്ജുനൻ സിദ്ധന്മാരിൽ നിന്നും ദിവ്യമായ ചരണമാരിൽ നിന്നും ആയിരക്കണക്കിന് വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ലഭിച്ചു.
വാസാംസി ച മഹാര്ഹാണി തത്ര ലബ്ധ്വാഽര്ജുനസ്തദാ। ആമന്ത്രയിത്വാ താന്സര്വാന്യജ്ഞമുദ്ദിശ്യ വൈ ഗുരോഃ
അവിടെ അർജ്ജുനൻ വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ലഭിച്ച ശേഷം, ആ യജ്ഞം ഗുരുവിന് വേണ്ടി ആർക്കും അറിയിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ വിടപറഞ്ഞു.
അഥാദായ ബഹൂന്രത്നാന്ഗമനായയോപചക്രമേ। മേരും പ്രദക്ഷിണീകൃത്യ പ്രവതപ്രവരം പ്രഭുഃ
അർജ്ജുനൻ അനേകം രത്നങ്ങൾ എടുത്ത് യാത്ര തുടങ്ങുകയും, മഹാശക്തനായവൻ മെരു പർവതം ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
യയൌ ജമ്ബൂനദീതീരേ നദീം ശ്രേഷ്ഠാം വിലോകയന്। സ താം മനോരമാം ദിവ്യാം ജമ്ബൂസ്വാദുരസാവഹാമ്
അവൻ ജംബൂ നദിയുടെ തീരത്തൂടെ നടന്നു, അതിലെ അത്യുത്തമമായ മനോഹരവും ദിവ്യവുമായ നദിയെ കണ്ടു, ജംബൂഫലത്തിന്റെ രുചിയുള്ള മധുരജലം അവിടെ ഒഴുകുന്നു.
ഹൈമപക്ഷിഗണൈര്ജുഷ്ടാം സൌവര്ണജലജാകുലാമ്। ഹൈമപങ്കാം ഹൈമജലാം സൌവര്ണോജ്ജ്വലവാലുകാമ്
അവിടെയെല്ലാം പൊന്നുപക്ഷികളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, പൊന്നുപൊന്നായ താമരകളും, പൊന്നുപൊന്നായ ചളിയും വെള്ളവും, പൊന്നുപൊന്നായ പ്രകാശമുള്ള മണലും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
ക്വചിത്മുപിഷ്പിതൈഃ പൂര്ണാം സൌവര്ണകുസുമോത്പലൈഃ। ക്വചിത്തീരരുഹൈഃ കീര്ണാം ഹൈമപുഷ്പൈഃ സുപുഷ്പിതൈഃ
ചില ഇടങ്ങളിൽ പൊന്നുപൂക്കളും പൊന്നുതാമരകളും പുഷ്പിച്ചുകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു, മറ്റിടങ്ങളിൽ തീരത്ത് പുഷ്പിച്ച മരങ്ങളിൽ നിന്നും വീണ മനോഹരമായ പൊന്നുപൂക്കൾ കിടന്നു.
തീര്ഥൈശ്ച രുക്മസോപാനൈഃ സര്വതഃ സമലങ്കുതാമ്। വിമലൈര്മണിജാലൈശ്ച നൃത്തഗീതരവൈര്യുതാമ്
തീരങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും പൊന്നുപടികൾകൂടിയ തിരുത്തുകളും, വെടിപ്പുള്ള രത്നക്കമ്പികൾകൂടി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, നൃത്തഗാനങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നതുമായിരിന്നു.
ദീപ്തൈര്ഹേമവിതാനൈശ്ച സമന്താച്ഛോഭിതാം ശുഭാമ്। തഥാവിധാം നദീം ദൃഷ്ട്വാ പാര്ഥസ്താം പ്രശശംസ ഹ
പ്രകാശമുള്ള പൊന്നുതൂണുകളാൽ ചുറ്റും ഭംഗിയായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ നദിയെ കണ്ട അർജ്ജുനൻ അതിനെ പ്രശംസിച്ചു.
ദൃഷ്ടപൂര്വാം രാജേന്ദ്ര ദൃഷ്ട്വാ ഹര്ഷമവാപ ച। ദര്ശനീയാം നദീതീരേ പുരുഷാന്സുമനോഹരാന്
മുന്പ് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആ നദിയെ കണ്ട രാജാവേ, അർജ്ജുനൻ ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു, അതിന്റെ തീരത്ത് അത്ഭുതസൗന്ദര്യമുള്ള പുരുഷന്മാരെയും കണ്ടു.
താന്നദീസലിലാഹാരാന്സദാരാനമരോപമാന്। നിത്യം സുഖമുദാ യുക്താന്സര്വാലങ്കാരശോഭിതാന്
അവൻ അവരെ കണ്ടു, അവർ നദിജലത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരും, ഭാര്യകളോടൊപ്പം അമരന്മാരെപ്പോലെ ദൈവികസുഖത്തോടും സന്തോഷത്തോടും കൂടിയവരും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവരുമായിരുന്നു.
തേഭ്യോ ബഹൂനി രത്നാനി തദാ ലേഭേ ധനഞ്ജയഃ। ദിവ്യജമ്ബൂഫലം ഹൈമം ഭൂഷണാനി ച പേശലമ്
അവരിൽ നിന്ന് ധനഞ്ജയൻ അനേകം രത്നങ്ങളും ദിവ്യമായ പൊന്നുപൊന്നായ ജംബൂഫലങ്ങളും മനോഹരമായ ആഭരണങ്ങളും നേടി.
ലബ്ധ്വാ താന്ദുര്ലഭാന്പാര്ഥഃ പ്രതീചീം പ്രയയൌ ദിശമ്। നാഗാനാം രക്ഷിതം ദേശമജയശ്ച പുനസ്തതഃ
അവ ദുർലഭമായ നിധികൾ നേടിയ ശേഷം പാർഥൻ പടിഞ്ഞാറോട്ട് യാത്ര തുടർന്നു, പിന്നെയും നാഗന്മാർ കാവൽനിൽക്കുന്ന ദേശം ജയിച്ചു.
തതോ ഗന്വാ മഹാരാജ വാരുണീം പാകശാസനിഃ। ഗന്ധമാദനമാസാദ്യ തതസ്താനജയത്പ്രഭുഃ
അതിനുശേഷം മഹാരാജാവേ, വജ്രായുധധാരി വാരുണി ദേശത്ത് ചെന്നു, ഗന്ധമാദനപർവതം എത്തി അവിടത്തെ പ്രദേശങ്ങൾ ജയിച്ചു.
തം ഗന്ധമാദനം രാജന്നതിക്രമ്യ തതോഽര്ജുനഃ। കേതുമാലം ദദര്ശാഥ വര്ഷം രത്നസമന്വിതമ്
അർജ്ജുനൻ ആ ഗന്ധമാദനം കടന്നുചെന്ന ശേഷം, രത്നങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ കെതുമാല ദേശം കണ്ടു.