അഗ്നേ മാ ത്വം പ്രവര്ധിഷ്ഠാഃ കച്ചിന്നോ ന ദിധക്ഷസി। അസൌ ഹി രാശിഃ സുമഹാന്സമിദ്ധസ്തവ സര്പതി
"അഗ്നേ, നീ ഇനി വളരരുത്; ഞങ്ങളെ ചുട്ടുകളയാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലല്ലോ? കാരണം ആ വലിയ അഗ്നിരാശി നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന് വരികയാണല്ലോ."
നൈതദേവം യഥാ യൂയം മന്യധ്വമസുരാര്ദനാഃ। ഗരുഡോ ബലവാനേഷ മമ തുല്യശ്ച തേജസാ
"നിങ്ങൾ കരുതുന്നതുപോലെ അല്ല, അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവരേ; ഈ ഗരുഡൻ ശക്തിയിലും തേജസ്സിലും എനിക്ക് തുല്യനാണ്."
ജാതഃ പരമതേജസ്വീ വിനതാനന്ദവര്ധനഃ। തേജോരാശിമിമം ദൃഷ്ട്വാ യുഷ്മാന്മോഹഃ സമാവിശത്
"പരമമായ തേജസ്സോടെ ജനിച്ച, വിനതയുടെ സന്തോഷം ആയ ഈ ഗരുഡനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഈ വലിയ തേജസ്സിനെ കണ്ടു നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ആശങ്കയിൽ ആകുന്നു."
നാഗക്ഷയകരശ്ചൈ കാശ്യപേയോ മഹാബലഃ। ദേവാനാം ച ഹിതേ യുക്തസ്ത്വഹിതോ ദൈത്യരക്ഷസാമ്
"സർപ്പങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന, കശ്യപൻമാരുടെ മകനായ മഹാബലൻ, ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമത്തിനും, ദൈത്യരുടെയും രാക്ഷസരുടെയും നാശത്തിനും ഉദ്ദേശിച്ചവനാണ് അവൻ."
ന ഭീഃ കാര്യാ കഥം ചാത്ര പശ്യധ്വം സഹിതാ മയാ
"ഇവിടെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; നിങ്ങൾ എനിക്ക് കൂടെ നിന്നു അവനെ കാണൂ."
ത്വമൃഷിസ്ത്വം മഹാഭാഗസ്ത്വം ദേവഃ പതഗേശ്വരഃ
"നീ ഒരു മഹർഷിയാണു, മഹാഭാഗ്യവാനാണ്, ദേവനാണ്, പക്ഷികളുടെ ഇശ്വരനാണ്."
ത്വം പ്രഭുസ്തപനഃ സൂര്യഃ പരമേഷ്ഠീ പ്രജാപതിഃ। ത്വമിന്ദ്രസ്ത്വം ഹയമുഖസ്ത്വം ശര്വസ്ത്വം ജഗത്പതിഃ
നീ ആണ് പ്രഭു, പ്രകാശം നൽകുന്നവൻ, സൂര്യൻ, പരമ സ്രഷ്ടാവ്, സകല സൃഷ്ടികളുടെ പിതാവും. നീ ആണ് ഇന്ദ്രൻ, കുതിരകളുടെ നായകൻ, ശർവൻ, ലോകത്തിന്റെ അധിപൻ.
ത്വം മുഖം പദ്മജീ വിപ്രസ്ത്വമഗ്നിഃ പവനസ്തഥാ। ത്വം ഹി ധാതാ വിധാതാ ച ത്വം വിഷ്ണുഃ സുരസത്തമഃ
നീ ആണ് കമലത്തിൽ ജനിച്ചവന്റെ മുഖം, യജ്ഞികൻ, അഗ്നിയും വായുവും. നീ ആണ് സംരക്ഷകൻ, ക്രമീകരിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണുവും.
ത്വം മഹാനഭിഭൂഃ ശശ്വദമൃതം ത്വം മഹദ്യശഃ। ത്വം പ്രഭാസ്ത്വമഭിപ്രേതം ത്വം നസ്ത്രാണമനുത്തമമ്
നീ ആണ് മഹത്തായവൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, ശാശ്വതമായ അമൃതം, മഹത്തായ പ്രശസ്തി, പ്രകാശം, എല്ലാവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും, ഞങ്ങളുടെ പരമമായ രക്ഷയും.
ഹ്യനാഗതം ചോപഗതം ച സര്വമ്
ഇനിയും വരാനുള്ളതും, ഇതിനകം സംഭവിച്ചതും എല്ലാം.
ത്വമുത്തമഃ സര്വമിദം ചരാചരം ഗഭസ്തിഭിര്ഭാനുരിവാവഭാസസേ। സമാക്ഷിപന്ഭാനുമതഃ പ്രഭാം മുഹു- സ്ത്വമന്തകഃ സര്വമിദം ധ്രുവാധ്രുവമ്
നീ ആണ് ഏറ്റവും ഉന്നതൻ; ഈ സകല ചലനശീലിയും അചലവുമുള്ളതും നിന്റെ കിരണങ്ങളാൽ സൂര്യൻ പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. നീ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രകാശം പിൻവലിച്ച്, സ്ഥിരവും അസ്ഥിരവുമായ എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
ദിവാകരഃ പരികുപിതോ യഥാ ദഹേ- ത്പ്രജാസ്തഥാ ദഹസി ഹുതാശനപ്രഭ। ഭയംകരഃ പ്രലയ ഇവാഗ്നിരുത്ഥിതോ വിനാശയന്യുഗപരിവര്തനാന്തകൃത്
കോപിതനായ സൂര്യൻ എങ്ങനെ സകല ജീവികളെയും ദഹിപ്പിക്കുമോ, അതുപോലെ നീ അഗ്നിയുടെ പ്രകാശത്തോടെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പ്രളയാഗ്നിപോലെ ഉയർന്ന്, നീ സകലത്തെയും നശിപ്പിച്ച് കാലത്തിന്റെ അവസാനം വരുത്തുന്നു.
ഖഗേശ്വരം ശരണമുപാഗതാ വയം മഹൌജസം ജ്വലനസമാനവര്ചസമ്। തഡിത്പ്രഭം വിതിമിരമഭ്രഗോചരം മഹാബലം ഗരുഡമുപേത്യ ഖേചരമ്
പക്ഷികളിലെ അധിപനായ മഹാശക്തനായവൻ, അഗ്നിയെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ, മിന്നലുപോലെ ദീപ്തിയുള്ളവൻ, ഇരുട്ട് അകറ്റുന്നവൻ, മേഘങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, മഹാബലശാലിയായ ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്ന ഗരുഡൻ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആശ്രയിച്ചു എത്തി.
പരാവരം വരദമജയ്യവിക്രമം തവൌജസ സര്വമിദം പ്രതാപിതമ്। ജഗത്പ്രഭോ തപ്തസുവര്ണവര്ചസാ ത്വം പാഹി സര്വാംശ്ച സുരാന്മഹാത്മനഃ
ദൂരവും അടുത്തതുമായ എല്ലാ വസ്തുക്കൾക്കും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത വീരനായവൻ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഉഷ്ണം പ്രാപിക്കുന്നു. ലോകാധിപനായ മഹാത്മാവേ, തപ്തസ്വർണ്ണംപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ളവനേ, ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിക്കണമേ.
ഭയാന്വിതാ നഭസി വിമാനഗാമിനോ വിമാനിതാ വിപഥഗതിം പ്രയാന്തി തേ। ഋഷേഃ സുതസ്ത്വമസി ദയാവതഃ പ്രഭോ മഹാത്മനഃ ഖഗവര കശ്യപസ്യ ഹ
ഭയത്തോടെ ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്നവർ, നീയാൽ വഴിതെറ്റി തെറ്റായ വഴി പോകുന്നു. ദയാലുവായ മഹാത്മാവായ കശ്യപന്റെ മകനായ, പക്ഷികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പ്രഭുവേ, നീ ആണ്.
സ മാ ക്രുധഃ കുരു ജഗതോ ദയാം പരാം ത്വമീശ്വരഃ പ്രശമമുപൈഹി പാഹി നഃ। മഹാശനിസ്ഫുരിതസമസ്വനേന തേ ദിശോഽമ്ബരം ത്രിദിവമിയം ച മേദിനീ
ഞങ്ങളോട് ദയയില്ലാതെ കോപിക്കരുത്; ലോകത്തോട് പരമമായ കാരുണ്യം കാണിക്കണം; നീ ആണ് ഈശ്വരൻ, ശാന്തി പ്രാപിച്ച് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം. നിന്റെ മഹാശബ്ദം മുഴുവൻ ദിശകളും ആകാശവും സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും വിറയ്ക്കുന്നു.
ശിവശ്ച നോ ഭവ ഭഗവന്സുഖാവഹഃ
ഭഗവാനേ, ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം നൽകുന്നവനും സന്തോഷം നൽകുന്നവനുമാകണം.
ഏവം സ്തുതഃ സുപര്ണസ്തു ദേവൈഃ സര്ഷിഗണൈസ്തദാ। തേജസഃ പ്രതിസംഹാരമാത്മനഃ സ ചകാര ഹ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, സൂപർണ്ണൻ തന്റെ പ്രകാശം പിൻവലിച്ചു.
തതഃ കാമഗമഃ പക്ഷീ മഹാവീര്യോ മഹാബലഃ। മാതുരന്തികമാഗച്ഛത്പരം പാരം മഹോദധേഃ
അതിനുശേഷം, ഇഷ്ടമെന്നിടത്തേക്ക് പോകാൻ കഴിയുന്ന, മഹാശക്തിയുള്ള, മഹാബലശാലിയായ ആ പക്ഷി, മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ അപ്പുറത്തുള്ള അമ്മയോടു ചേർന്ന് എത്തി.
യത്ര സാ വിനതാ തസ്മിന്പണിതേന പരാജിതാ। അതീവ ദുഃഖസംതപ്താ ദാസീഭാവമുപാഗതാ
അവിടെ, വിനതാ ഒരു പന്തത്തിൽ തോറ്റു, അത്യന്തം ദു:ഖിതയായി ദാസിയായ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു.
തതഃ കദാചിദ്വിനതാം പ്രണതാം പുത്രസന്നിധൌ। കാലേ ചാഹൂയ വചനം കദ്രൂരിദമഭാഷത
അപ്പോൾ ഒരിക്കൽ, തന്റെ മകന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വിനതാ നമസ്കരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, കദ്രു അവളെ വിളിച്ചു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
നാഗാനാമാലയം ഭദ്രേ സുരമ്യം ചാരുദര്ശനമ്। സമുദ്രകുക്ഷാവേകാന്തേ തത്ര മാം വിനതേ നയ
സുന്ദരമായ കാഴ്ചയുള്ള, മനോഹരമായ, സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്തുള്ള, നാഗരുടെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോകണം വിനതേ.
തതഃ സുപര്ണമാതാ താമവഹത്സര്പമാതരമ്। പന്നഗാന്ഗരുഡശ്ചാപി മാതുര്വചനചോദിതഃ
അതിനുശേഷം സൂപർണ്ണന്റെ അമ്മ, സർപ്പങ്ങളുടെ അമ്മയെ ചുമന്നു; അമ്മയുടെ വാക്ക് കേട്ട് ഗരുഡനും സർപ്പങ്ങളെ ചുമന്നു.
സ സൂര്യമഭിതോ യാതി വൈനതേയോ വിഹംഗമഃ। സൂര്യരശ്മിപ്രതപ്താശ്ച മൂര്ച്ഛിതാഃ പന്നഗാഽഭവന്
വൈനതേയൻ സൂര്യനടുത്തേക്ക് പറന്നു; സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ ചൂടേറ്റ് സർപ്പങ്ങൾ ബോധംകെട്ടുപോയി.
തദവസ്ഥാന്സുതാന്ദൃഷ്ട്വാ കദ്രൂഃ ശക്രമഥാസ്തുവത്। നമസ്തേ സര്വദേവേശ നമസ്തേ ബലസൂദന
അവളുടെ മക്കളെ അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയില് കണ്ട കദ്രൂ ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിച്ചു: 'ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, നിനക്കു വന്ദനം; ശക്തരായ ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നിനക്കു വന്ദനം.'
നമുചിഘ്ന നമസ്തേഽസ്തു സഹസ്രാക്ഷ ശചീപതേ। സര്പാണാം സൂര്യതപ്താനാം വാരിണാ ത്വം പ്ലവോ ഭവ
നമുചിയെ സംഹരിച്ചവനേ, നിനക്കു വന്ദനം; ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ, ശചിയുടെ ഭര്ത്താവേ, നിനക്കു വന്ദനം; സൂര്യനാല് ദഹിക്കപ്പെട്ട സര്പ്പങ്ങള്ക്കായി നീ വെള്ളംകൊണ്ടൊരു തുണയാകണം.
ത്വമേവ പരമം ത്രാണമസ്മാകമമരോത്തമ। ഈശോ അസി പവഃ സ്രഷ്ടും ത്വമനല്പം പുരംദര
ദേവന്മാരില് ഉത്തമനായവനേ, ഞങ്ങളുടെ പരമ രക്ഷകനായി നീയൊന്നാണ്; സൃഷ്ടാവും, ശക്തനും, എല്ലാറ്റിനും അദ്ധിപതിയുമാണ് നീ, പുരന്ദരനേ.
ത്വമേവ മേഘസ്ത്വം വായുസ്ത്വമഗ്നിര്വിദ്യുതോഽമ്ബരേ। ത്വമഭ്രഗണവിക്ഷേപ്താ ത്വാമേവാഹുര്മഹാഘനമ്
നീ തന്നെ മേഘം, നീ തന്നെ കാറ്റ്, നീ തന്നെ അഗ്നി, ആകാശത്തിലെ മിന്നലും നീയാണു; നീ തന്നെയാണ് മേഘങ്ങളെ ചിതറിക്കുന്നവന്, മഹാമേഘം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നത് നീയാണു.
ത്വം വജ്രമതുലം ഘോരം ഘോഷവാംസ്ത്വം ബലാഹകഃ। സ്രഷ്ടാ ത്വമേവ ലോകാനാം സംഹര്താ ചാപരാജിതഃ
നീ അതുല്യവും ഭയങ്കരവുമായ വജ്രായുധം, അതിന്റെ ഗംഭീരശബ്ദവും നീയാണു; മഴയെത്തിക്കുന്നവനും നീ; ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, ജയിക്കാനാവാത്തവനായി സംഹരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നീയാണു.
ത്വം ജ്യോതിഃ സര്വഭൂതാനാം ത്വമാദിത്യോ വിഭാവസുഃ। ത്വം മഹദ്ഭൂതമാശ്ചര്യം ത്വം രാജാ ത്വം സുരോത്തമഃ
സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും പ്രകാശം നീ; നീ സൂര്യനും ദഹിക്കുന്ന അഗ്നിയും; നീ അത്ഭുതകരമായ മഹത്തായ സത്ത്വവും, രാജാവും, ദേവന്മാരില് ഉത്തമനുമാണ്.